Το γεγονός ότι κάποιος δεν έχει την όρεξη και το χρόνο να ασχοληθεί και να κουραστεί (να σπάσει τα @@ του ενδεχομένως μέχρι δακρύων εξάντλησης επί 1 συνεχόμενο 3μηνο ή παραπάνω) δεν σημαίνει καθόλου ότι δεν γίνεται, απλά αυτός ίσως εγκαταλείπει γιατί δεν αντέχει άλλο. Κάνει μια εκτίμηση και λέει "εγώ δεν αντέχω άλλο αυτή τη διαδικασία "εκπαίδευσης" ας κοιμάται ό,τι ώρα θέλει, όσο θέλει, όπου θέλει κλπ"..Επιλογή του και ίσως και η βέλτιστη αλλά μη μας λέτε αμέσως ότι αυτό είναι τύχη.
Κάποιος ενδεχομένως έφτυσε το γάλα της μάνας του για να "μάθει" στο παιδί του αυτό/ά που εσύ αποκαλείς "τύχη", και ο ίδιος το ονομάζει πειθαρχία, ιώβειο επιμονή και υπομονή.
Επειδή εσένα δε σου "βγήκε" κάτι δεν σημαίνει ότι είναι - απαραίτητα και εκ των προτέρων - τυχερός όποιος το έχει πετύχει.
Οι ως άνω παρατηρήσεις μου έχουν γενικότερη εφαρμογή και αξία (αν θεωρήσουμε ότι έχουν κάποια) και δεν αφορούν μόνο την εκπαίδευση των παιδιών.
Και ένα παραδειγματάκι για να το κάνω σαφέστερο.
Σχεδόν κανένας γονιός δεν θέλει το παιδί του να τρώει σοκολάτες, γλειφιτζούρια, καραμέλες, παγωτά κλπ γλυκά με το κιλό. Αν ρωτήσεις τους περισσότερους γονιούς γιατί παρά την ανωτέρω άποψή τους αφήνουν τα παιδιά τους να τα τρώνε αυτά - άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο - θα σου απαντήσουν ότι είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ (έτσι ακριβώς θα σου πουν) να αποτρέψεις το παιδί να τρώει γλυκά όταν όλα τα παιδάκια γύρω του τρώνε. Όλοι αυτοί οι γονείς, αν το παιδί τους κινδύνευε με θάνατο ή σοβαρή βλάβη της υγείας τους από την κατανάλωση ζάχαρης, θα πετύχαιναν με θαυμαστό τρόπο το ΑΔΥΝΑΤΟΝ και θα μάθαιναν στο παιδί να μην τρώει ποτέ γλυκά.
Το μόνο συμπέρασμα που θέλω να βγάλω από το ανωτέρω είναι ότι προφανώς και είναι 99% εφικτό να κρατήσεις το παιδί σου μακριά από τα γλυκά, απλά δεν θέλεις να καταβάλεις την ανάλογη κολοσσιαία προσπάθεια για να το πετύχεις (και πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου
). Μην ξανακούσω όμως ότι είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ ή ότι αν κάποιος το πέτυχε είναι σίγουρα τυχερός.

)

