- 26 Μαρ 2015, 15:40
#93431
QsisVTS έγραψε:άρα kacey όπως περιέγραψε ο αεροζόλ, όταν υπάρχει ΘΕΛΗΣΗ για να γίνει αυτό που είναι σωστό και συμφέρον για μια χώρα και τους πολίτες της υπάρχουν τρόποι. το να κρυβόμαστε πίσω από νόμους, παράθυρα, ωχαδερφισμό και γραφειοκρατεία (φυσικά μη ξεχνάμε και τη πολυεπίπεδη διαπλοκή, ακόμα και σε χαμηλά επίπεδα) είναι δικό μας χαρακτηριστικό
μισο λεπτακι: το να μη χρησιμοποιεις παρανομα αποκτηθεντα αποδεικτικα στοιχεια δεν ειναι "κρυβομαι πισω απο τους νομους" και γραφειοκρατια,
αλλα η ουσια του νομου. Αυτο ακριβως λεει ο νομος: οτι τα στοιχεια εναντιον ενος κατηγορουμενου πρεπει να αποκτουνται με τη ταδε διαδικασια. Το γιατι υπαρχουν αυτες οι διαδικασιες, ειναι κατανοητο πιστευω. Αν δεν μας αρεσει, αλλαξε το νομο κυρα-κυβερνηση (ΠΡΙΝ, οχι αφου τα αποκτησεις παρανομα...) για να ειναι νομιμα αποκτηθεντα και αξιοποιησιμα.
αεροζολ έγραψε:Kacey ,α) στις αστικες δημοκρατιες η κυβερνηση δια της κοινοβουλευτικης της πλειοψηφιας θεσπιζει την τυπικη νομιμοτητα.
http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=166163&catid=9
«Νόμιμη η αξιοποίηση της λίστας
β) Σύμφωνα με ανώτατες εισαγγελικές πηγες το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο επιτρέπει την αξιοποίηση της λίστας, παρότι είναι προϊόν υποκλοπής, καθώς ενδέχεται να περιλαμβάνει και καταθέτες που ελέγχονταν για φοροδιαφυγή σε βαθμό κακουργήματος. Υπάρχουν αποφάσεις του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με τις οποίες η λίστα θα μπορούσε να αξιοποιηθεί.
Πως "τα πήραν" από τους φοροφυγάδες σε Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία
Στην Γαλλία τον Αύγουστο του 2009 ο γάλλος υπουργός Οικονομικών, Ερίκ Ουέρτ, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση Σαρκοζί είχε στα χέρια της μια λίστα με 3.000 γάλλους μεγαλοκαταθέτες σε ελβετική τράπεζα. Οι γαλλικές οικονομικές αρχές ξεκίνησαν ελέγχους ζητώντας περισσότερα στοιχεία από την τράπεζα χωρίς όμως θετική απάντηση.
Οι Γάλλοι δεν πτοήθηκαν. Απείλησαν ότι θα ζητούσαν να μπει η Ελβετία στη «μαύρη λίστα» των φορολογικών παράδεισων του ΟΟΣΑ
γ) ενώ ο κ. Ουέρτ σε αλλεπάλληλες συνεντεύξεις τύπου τόνιζε ότι όσοι Γάλλοι φορολογούμενοι περιέχονταν στη λίστα και αποφάσιζαν να προσέλθουν αυτοβούλως να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους θα αντιμετωπίζονταν ευνοϊκά.
Και ω του θαύματος: 4.200 Γάλλοι φορολογούμενοι πήγαν στις εφορίες δι' υπόθεσίν των.
Τότε η Γαλλική κυβέρνηση έβαλε στα ταμεία της 1,2 δις ευρώ...
δ) Στην Γερμανία αποδέχθηκαν μεν ότι η λίστα είναι προϊόν υποκλοπής αλλά αποφασίστηκε το εξής: συνεδρίασε το υπουργικό συμβούλιο και άλλαξε τον σχετικό νόμο!
ε) Εν συνεχεία αποφασίστηκε να πληρώσει το Γερμανικό Δημόσιο 80 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει την παράνομη λίστα το κράτος! Με αυτή την κίνηση η Γερμανία έβαλε στα ταμεία της 2,5 δις.
Οι Ισπανοί ακολουθώντας ανάλογες διαδικασίες έβαλαν στα ταμεία τους 6 δις και οι Ιταλοί 570 εκατομμύρια ευρώ.»
α) "στις αστικες δημοκρατιες η κυβερνηση δια της κοινοβουλευτικης της πλειοψηφιας θεσπιζει την τυπικη νομιμοτητα." Τι σημαινει αυτο? Εχουμε ψηφισμενους νομους? Ναι. Ηταν παρανομα στοιχεια, συμφωνα με αυτους? Ναι (αυτο εχω καταλαβει εγω, αν κανω λαθος και ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ, ενημερωστε με). Τι σημαινει ομως αυτο που γραφεις εδω? Οτι οι νομοι ειναι η "τυπικη νομιμοτητα που θεσπιζει η κυβερνηση αλλα ελα μωρε ενταξει τωρα ας παμε και λιγο παραπερα"?
β) "Σύμφωνα με ανώτατες εισαγγελικές πηγες το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο επιτρέπει την αξιοποίηση της λίστας, παρότι είναι προϊόν υποκλοπής, καθώς ενδέχεται να περιλαμβάνει και καταθέτες που ελέγχονταν για φοροδιαφυγή σε βαθμό κακουργήματος." αν αυτο σημαινει οτι ο ιδιος ή αλλος νομος λεει οτι "Εφ΄οσον μπορει να αποκαλυφθουν κακουργηματα, γινεται νομιμος αυτος ο τροπος αποκτησης", κατ'αρχας δεν το γνωριζω και 2ον τοτε ειναι ολα οκ. Αν μου λες οτι μπαινει σε ενα ζυγι η νομιμοτητα, του τυπου "ναι μεν ειναι παρανομο αλλα ας το δεχτουμε ως νομιμο επειδη θα βγαλει στη φορα και κακουργημα", τοτε δεν το δεχομαι. Τι ισχυει? Ποιες ειναι αυτες οι αποφασεις του Αρειου Παγου?
γ) "οικιοθελως", στη γαλλια...
δ) ενω στη γερμανια "αλλαξαν το νομο". Εδω δεν τον αλλαξαν, οποτε (και μεχρι διευκρινησεως του β απο πανω)
παρεμενε παρανομο, οποτε παραμενει και η μη αξιοποιησιμοτητα των στοιχειων. Σωστα? Επισης, δεν καταλαβαινω το πως γινεται
να αλλαζεις εκ των υστερων ενα νομο που να καθιστα νομιμη μια πραξη που οταν εγινε ηταν παρανομη, ωστε να χρησιμοποιησεις τα οφελη της παρανομης πραξης που μεχρι τοτε δεν μπορουσες να αξιοποιησεις ακριβως επειδη ηταν παρανομη...ΕΠισης, αφου τον αλλαξαν το νομο κατ'οπιν εορτης, ειχαν ομως δικαστικη νικη εναντιον καποιου χρησιμοποιωντας αυτα τα ευρηματα που "νομιμοποιησαν" ή και εκει τα εισπραχθεντα ηταν οικιοθελως? Γιατι αμα ηταν οικιοθελως, καλως ηρθανε τα εσοδα αλλα αυτο δεν ειναι επιχειρημα για αυτο που συζηταμε.
ε) δεν εξεταζω αν ηταν οικονομικα συμφερουσα η διαδικασια/συναλλαγη. Αντιθετα, με απασχολει το γεγονος οτι ενα κρατος ανταμειβει ενα κλεφτη με ενα καρο λεφτα, για τη παρανομια του, επειδη εχει συμφερον...Και το να βαλεις φυλακη ενα σιγουρα δολοφονο ειναι προς το συμφερον της κοινωνιας και το κρατους (και ξερεις τις αποψεις μου επ'αυτου) αλλα οπως ειπα το κρατος εχει θεμα, οταν το κανει με "οποιο" τροπο μπορεσει.
Τελευταία επεξεργασία από kacey και 26 Μαρ 2015, 15:51, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά