- 05 Ιουν 2023, 10:59
#820425
Δεν έχω μεν την υπομονή του Μάρκου για να κάτσω να γράψω 5.000 λέξεις, αλλά είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία και τεράστιο στρατιωτικό-δικαστικό σκάνδαλο, που θα αναφέρω εν τάχει, και το οποίο είχε συγκλονίσει τότε τον κόσμο, ως υπόδειγμα κακοδικίας και ρατσισμού.
Υπόθεση Dreyfus: Κατά την διάρκεια της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας, συγκεκριμένα το 1894, μια Γαλλίδα καθαρίστρια στην Γερμανική Πρεσβεία στο Παρίσι, ανακαλύπτει στα απορρίμματα ένα σκισμένο χειρόγραφο σημείωμα, που έμεινε στην ιστορία ως "bordereau" (μπορντερό). Η καθαρίστρια αυτή όμως ήταν πράκτορας της Διεύθυνσης Αντικατασκοπείας του Γαλλικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, συγκεκριμένα του 2ου Επιτελικού Γραφείου. Το εν λόγω σημείωμα επεξηγούσε τα τεχνικά προβλήματα του νέου Γαλλικού τηλεβόλου (πυροβόλο ευθυτενούς τροχιάς μεγάλης απόστασης) των 120 χλστ, και ειδικά τις βλάβες και αστοχίες στο υδραυλικό σύστημα οπισθοδρόμησης του πηγαίου (που λανθασμένα αναφέρεται ως "υδραυλικό φρένο" στο bordereau, η οποία δεν είναι ορολογία του ΠΒ, άρα από εκεί "βρομούσε" το θέμα - κρατήστε το αυτό για μετά). Ακόμα χειρότερα όμως, περιέγραφε τις θέσεις και τις διατάξεις μάχης των Γαλλικών στρατευμάτων (και ειδικά των Μοιρών Πυροβολικού) στην μεθόριο με την Γερμανία. Το σκισμένο bordereau εστάλη στο 2ο ΕΓ και φυσικά ξεκίνησε έρευνα. Ο Δντης του Γραφείου, Σχης Sandherr (Σαντέρ), Αλσατός και ο ίδιος, βρήκε ως εύκολο θύμα τον Αλφρέντ Ντρεϊφό (Alfred Dreifus), Λοχαγό του Πυροβολικού και απόφοιτου του Πολυτεχνείου, και όχι της Ακαδημίας Saint Cyr (της γαλλικής Σχολής Ευελπίδων δηλαδή).
Ο Ντρεϊφό ήταν ο ιδανικός αποδιοπομπαίος τράγος. Αλσατός (άρα γερμανοτραφής τότε, κατά τους εθνικιστές Γάλλους, του Γενικού Επιτελείου), απόφοιτος πολιτικού πανεπιστημίου (που όμως έδινε δικαίωμα κατάταξης ως Αξκος), όχι όμως της Σχολής St-Cyr, και το κυριότερο... Εβραίος. Ο Ντρεϊφό είχε υπηρετήσει στο Γενικό Επιτελείο και έτσι γνώριζαν τον γραφικό του χαρακτήρα. Όταν είδαν το μπορντερό, το μυαλό τους πήγε σε αυτόν, κυρίως λόγω του αντισημιτισμού και το ότι έμοιαζε κάπως η γραφή. Μάλιστα την γνωμάτευση την έκανε ο Ταγματάρχης du Clam, που είχε απλά ως χόμπι την γραφολογία... Δυστυχώς όλα αυτά έγιναν με την ενθάρρυνση του Στγου Boissdefre και κυρίως του Στγου Mercier, ο οποίος ήταν και ο Υπουργός Αμύνης. Οι Στγοι αυτοί γνώριζαν ότι υπήρχε διαρροή στρατιωτικών μυστικών και αποφάσισαν να καταδικάσουν όποιον έβρισκαν μπροστά τους, για να κουκουλώσουν την υπόθεση. Μάλιστα στην δίκη του Ντρεϊφό, που διεξήχθη στο 1ο Στρατοδικείο των Παρισίων, ο Στγος Mercier έστειλε επιστολή στον Πρόεδρο της Έδρας, ουσιαστικά διατάσσοντάς τον να καταδικάσει τον Ντρεϊφό, όπερ και εγένετο και μάλιστα σε ισόβια δεσμά.
Ο Λγος Ντρεϊφό υπέστη δημοσίως την υπέρτατη αισχύνη για έναν Στρατιωτικό, της ατιμωτικής απόταξης και καταστροφής των συμβόλων της εξουσίας του, δηλαδή η αποκοπή των διακριτικών του Βαθμού του από την Στολή, η καταστροφή των μεταλλίων και το σπάσιμο του ξίφους του!!!
Μάλιστα αυτό ήταν τόσο βαρύ για την τιμή ενός Στρατιωτικού. που σε πολλές περιπτώσεις του δύνονταν η δυνατότητα να αυτοκτονήσει με το υπηρεσιακό του πιστόλι, παρά να πρέπει να υποστεί τέτοιον εξευτελισμό...
Ο Ντρεϊφό όμως επέμενε πως ήταν αθώος και έτσι δέχθηκε τις ποινές, ως περήφανος Στρατιώτης, με την υπόσχεση ότι θα καθαρίσει μια μέρα το όνομά του.
Πέρασε πέντε χρόνια στο νησί-φυλακή "Ile du Diable", στην Γαλλική Γουιάνα, μέχρι που ο διάδοχος του Σχη Σαντέρ, Σχης Πικάρ (Picquart) ερεύνησε ξανά την υπόθεση και ανακάλυψε την σκευωρία σε βάρους του Ντρεϊφό. Αυτό βέβαια έγινε εφικτό μετά το διάσημο μανιφέστο "J' accuse" του σπουδαίου συγγραφέα Emile Zola, ο οποίος υπερασπίστηκε την αθωότητα του Ντρεϊφό και κατακεραύνωνε την διαφθορά του Κράτους και του Στρατιωτικού Επιτελείου.
Τελικά τεκμαίρεται (αλλά πότε δεν αποδείχθηκε στο Στρατοδικείο) ότι το μπορντερό εστάλη από έναν προδότη, Τχη του ΠΖ (και για αυτό, ως πεζικάριος, δεν γνώριζε την σωστή ονομασία για το σύστημα οπισθοδρόμησης του πηγαίου, το οποίο ανέφερε ως "φρένο πυροβόλου"), ο οποίος αν και ήταν Αξκος της Γαλλικής Δημοκρατίας, μισούσε την χώρα, όντας Ουγγρικής καταγωγής και με γερμανική συνείδηση. Το όνομα αυτού, Εστερχάζι, της οικογενείας των Ούγγρων Πριγκίπων και Βαρόνων Εστερχάζι... Μάλιστα ο συγκεκριμένος ονομάστηκε Αξκος στον Γαλλικό Στρατό, χωρίς να έχει δικαίωμα, καθώς δεν αποφοίτησε από κάποια αντίστοιχη Σχολή, αλλά μέσω γνωριμιών υπηρέτησε στην Λεγεώνα των Ξένων και μετά μετατάχθηκε παράτυπα στον ΓΣ! Ο Εστερχάζι πέρασε Στρατοδικείο, αλλά αθωώθηκε, κατ' εντολή των Στγων που αναφέραμε νωρίτερα, ώστε να μην δημιουργηθεί μεγαλύτερο σκάνδαλο.
Ο Πικάρ μετατέθηκε από τους ίδιους Στγους στην εμπόλεμη ζώνη της Τυνησίας, με την ελπίδα να σκοτωθεί εκεί, ή έστω να μην τους ενοχλεί στο Παρίσι. Δεν σκοτώθηκε όμως και επέστρεψε στην Γαλλία, φτάνοντας στον Βαθμό του Στγου-Μεράρχου και μετέπειτα, ως πολίτης πλέον, έγινε Υπουργός Πολέμου.
Ο δε ήρωας της ιστορίας μας, ο Alfred Dreyfus, αθωώθηκε πανηγυρικά, επανήλθε στο Στράτευμα με όλες τις τιμές, πολέμησε στο Verdun (ίσως η πιο αιματηρή μάχη του Α' ΠΠ) και έφτασε στον Βαθμό του Ανχη. Πέθανε στο Παρίσι το 1935, στα 75 του.
Τελευταία επεξεργασία από REALZEUS και 05 Ιουν 2023, 12:13, έχει επεξεργασθεί 3 φορά/ες συνολικά
