Hellenic tifosi έγραψε:Νομίζω όλα συντείνουν στο ότι η Ε.Ε η θα πρέπει να γίνει ομοσπονδία(θα το ήθελα πολύ), η να μεινει απλά ως ζωνη ελεύθερου εμπορίου.
ήμουν νιος και γέρασα...
literally
του επιδειξία και να διαβάσω το άρθρο και όντωςγράφει ένα πολύ ωραίο, ότι δηλαδή τσούτσου-τσούκου (και σε συνθήκες κρίσεων με μεγαλύτερη ταχύτητα)
η γραφειοκρατία των Βρυξελλών αρπάζει εξουσίες από τα κράτη από την πίσω πόρτα σε τομείς
που οι βασικές Ευρωπαϊκές Συνθήκες δεν τους προέβλεπαν.
Ψιλο-γνωστό βέβαια(π.χ βγάζει μάτι στον τομέα της Ενέργειας αυτό), αλλά καλό για επανάληψη, γιατί τα
μέτρααπόξω επί τρόικας στην Ελλάδα ήταν ακριβώς ένας fast track συγχρονισμός της ελληνικής νομοθεσίας
με εκείνης της Ευρωπαϊκής και με την συν αυτό βίαιη εκχώρηση πεδίων Ελληνικής κυριαρχίας στις Βρυξέλλες
αλλά και στα συμφέροντα που επηρεάζουν τις αποφάσεις της.
Προσοχή βέβαια στο κενό μεταξύ ομοσπονδίας έτσι όπως την φαντάζεστε και σε αυτή που θα επιτρέψει να γίνει
το υπάρχων ευρωπαϊκό σύστημα. Διότι καλοί οι Ρομπέρτ Σουμάν και οι Ζαν Μονέ αλλά εδώ έχουμε στημένο μαγαζί γωνία,
και επιπλέον μια μικρή πόλη από λομπίστες στην Ε.Ε. δε θα γίνουν κλέφτες.
It is owned by David and Frederick Barclay, who also own The Daily Telegraph newspaper, via Press Holdings. Its principal subject areas are politics and culture. Its editorial outlook is generally supportive of the Conservative Party, although regular contributors include some outside that fold, such as Rod Liddle. Alongside columns and features on current and not-so-current affairs, the magazine also contains arts pages on books, music, opera, film and TV reviews.
Editorship of The Spectator has often been a step on the ladder to high office in the Conservative Party in the United Kingdom. Past editors include Boris Johnson (1999–2005) and other former cabinet members Ian Gilmour (1954–1959), Iain Macleod (1963–1965), and Nigel Lawson (1966–1970).https://en.m.wikipedia.org/wiki/The_Spectator
Το "Μακελειό" των πισωγλεντηδων δηλαδής.....
< >
Εγώ κατάλαβα ότι έβγαινε στο Λουξεμβούργο.
Έχει μια συγκεκριμένη στάση, σθεναρά αντίθετο στην Ε.Ε/σαφώς υπέρ Brexit, υπέρ της μοναρχίας, κλπ, κλπ. Δεν είναι όμως σκανδαλοθηρικο.
skous έγραψε:Ένταξ δεν είναι Μακελειό, τα παραλεω
Αλλά πχ ριζοσπαστης είναι.....
Νομίζω ότι παίζουμε πλέον τη κολοκυθιά, αλλά αν ντε και καλά πρέπει να βάλουμε ταμπέλα στον Spectator μάλλον το Ριζοσπάστης είναι καλή αναλογία. Ή ίσως ακριβέστερα, σαν την Αυγή.
Ήτοι έχει ξεκάθαρα κομματικό χρωματισμό, είναι σοβαροφανής επιφανειακά, είναι συγκοινωνούν δοχείο με το κόμμα αλλά δεν είναι άμεσα κάτω από την ομπρέλα του (εκεί διαφέρει από το Ριζοσπάστη). Εκεί βρίσκεις κομμάτια από κομματικοποιημένους αλλά σοβαρούς δημοσιογράφους (λχ. Katy Balls και Robert Peston), αλλά συνηθέστερα η αρθρογραφία τους είναι περισσότερο πομπώδες τρολάρισμα (βλ. Taki Θεοδωρακόπουλος, που είναι η απάντηση στην ερώτηση "Πώς θα ήταν ο Άρης Πορτοσάλτε αν ήξερε αγγλικά;"). Red Garland έγραψε:Ψιλο-γνωστό βέβαια(π.χ βγάζει μάτι στον τομέα της Ενέργειας αυτό), αλλά καλό για επανάληψη, γιατί τα
μέτρααπόξω επί τρόικας στην Ελλάδα ήταν ακριβώς ένας fast track συγχρονισμός της ελληνικής νομοθεσίας
με εκείνης της Ευρωπαϊκής και με την συν αυτό βίαιη εκχώρηση πεδίων Ελληνικής κυριαρχίας στις Βρυξέλλες
αλλά και στα συμφέροντα που επηρεάζουν τις αποφάσεις της.
Αυτό που έγινε με τα μνημόνια θα το παραλληλίζα με τους μαθητευόμενους μάγους Chicago Boys που στη Χιλή βρήκαν χώρα για να πειραματίζονται ελεύθερα επί Pinochet.



