Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By fokion
#604404
panos2171 έγραψε:Όταν σκέφτηκα να πάρω ένα από αυτά που έχουμε στην εταιρία σε εξωτερικό χώρο, παρατήρησα ότι μόλις τον έβαζα μέσα στο γραφείο απλά πήγαινε στο τζάμι της πόρτας και κοιτούσε έξω με κατεβασμένα μούτρα. Μόλις έβγαινε έξω χοροπηδούσε ασταμάτητα. Οπότε από εκεί και μετά είπα ότι αποκλείεται να κλείσω σκυλί μέσα σε ντουβάρια.


οπως ειπα πριν "της συνηθειας"..............

αυτο ειναι το μεγαλυτερο "προβλημα" οταν φευγει ενα ενιλικο ζωο απο το κτημα της φιλοζωηκής ή και το δρομο....
Λυνεται προφανως αλλα θελει ενα σχετικό χρονο και βεβαια αγαπη και προσπαθεια....
Άβαταρ μέλους
By junior gt
#604407 Δυστυχώς πολλές φορές φτάνουμε στο άλλο άκρο και απαιτούμε από τον ιδιοκτήτη ενός σκύλου να είναι ΚΑΙ ψυχολόγος του σκύλου, και κτηνίατρος και εκπαιδευτής. Αφού γίνει η μ@λακια προσπαθούμε κατόπιν εορτής να ψυχανεμιστουμε τι πήγε στραβά, τι τραύματα του δημιουργήθηκαν στην παιδική ηλικία, τι λάθος έγινε στην ανατροφή του και ο σκύλος δάγκωσε τον έναν την έπεσε στον αλλον.
Αυτά είναι να χαμε να λέγαμε. Προφανώς και υπό κανονικές συνθήκες ένα σκυλί, οποιοδήποτε σκυλί δεν την πέφτει σε ένα ανυπερασπίστο μωρό που προφανώς δεν τον έχει πειράξει ποτέ και καθόλου. Βλέπουμε όμως ότι υπάρχουν ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ περιστατικά που συγκεκριμένες ράτσες σε ελάχιστες βέβαια περιπτωσεις (αλλά με τραγικά αποτελέσματα) δρουνε έτσι. Και αν τύχει και έχεις τέτοια σκυλιά και το συνδέσεις με στοιχεία του χαρακτήρα τους καταλαβαίνεις τι παίζεται. Τα ροτβαϊλερ για παράδειγμα είναι κατ'αρχας σκυλιά πολύ πιστά και αφοσιωμένα και δένονται απίστευτα με το αφεντικό τους. Έχουν όμως και την ίδια απαίτηση από αυτόν. Δε θέλουν να νιώσουν όχι καν ότι τους παραμελει αλλά ότι μπορεί να υπάρχει κάποιος άλλος είτε άνθρωπος, είτε ζώο που μοιράζεται την ίδια αγάπη. Και πολύ περισσότερο αν αυτός έρθει μετά. Δεν τον βρει δηλαδή ο σκύλος. Δεν έχει δηλαδή αυτοεκτίμηση, εμπιστοσύνη στο εαυτό του και σεβασμό στο αφεντικό του. Και βέβαια αυτό το κρατάει μέσα του. Επισης και ίσως όχι άσχετο με το προηγούμενο δεν κολωνούν να δαγκώσουν. Όχι να βουτήξουν ή να ορμησουν. Αλλά να δαγκώσουν άσχημα.
Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι μεγάλο ρόλο στα σκυλιά για τον ορισμό του χαρακτήρα τους και της συμπεριφοράς τους παίζει το dna. Φανταστείτε ότι ράτσες ξέρω γω που τους κοβανε την ουρά για δέκα, δεκα πέντε γενιές, γεννιοντουσαν μετα με αδύναμη ουρά. Tα ροτβαϊλερ λοιπόν σε αντίθεση με τα Γερμανικά ποιμενικα τώρα τελευταία έχουν αρχίσει και χρησιμοποιούνται κατά κόρον σα σκυλιά συνδιασμου φύλακα και συντροφιάς. Μέσα στο σπίτι δηλαδή, μαζί με παιδιά κλπ. Έτσι δεν εχει αποτυπωθεί ακόμα στο dna να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όλα. Υπάρχουν δηλαδή κάποια με παρεκλισεις στη συμπεριφορά τους.
Άβαταρ μέλους
By fokion
#604408 τις ιδιες παρεκλισεις εχει και το τσιουαουα.... αλλα εκει δε ποναει - τοσο....
Τεσπα...
το μωρακι δεν εφταιξε τιποτα και οτι και να λεμε ειναι αμπελοφυλοσοφίες.............
Άβαταρ μέλους
By Chris
#604409 Τζουνιορ νομιζω πως τα επαναλαμβανομενα περιστατικα δεν εχουν να κανουν τοσο με το χαρακτηρα της ρατσας, οσο με τη «φημη» της, που κανει συγκεκριμενο τυπο ανθρωπων να τα επιλεξουν. Βλακες που θα τα μεγαλωσουν αγρια, θα τα παρατανε στα μπαλκονια, θα τους βγαλουν το λουρι να κυνηγησουν γατες, κλπ. Πχ αν ειχαν τη φημη του αγριου τα μπιγκλ, αυτα θα εκαναν τις επιθεσεις γιατι αυτα θα επαιρναν οι βλακες.


< >
Άβαταρ μέλους
By Y.V
#604411 Το dna ειναι αυτο που καθοριζει τον χαρακτηρα.
Οι εξωτερικες επιδρασεις, αναλογως θα αυξησουν ή θα απαλυνουν τα διαφορα ενστικτα, αλλα δεν γινεται να τα δημιουργησουν εαν λειπουν ενω τα θελουμε, ουτε φυσικα να εξαλειψουν πληρως, εαν υπαρχουν, αυτα που δεν θελουμε.
Άβαταρ μέλους
By Chris
#604412 Εννοειται πως το dna δινει καποιες κατευθυνσεις (πχ αν θα ειναι τεμπελης, φυλακας, φιλικος κλπ), αλλα μη φτασουμε στο σημειο να λεμε πως τα ροντβάιλερ επιτιθενται απροκλητα σε μωρα. Οι |λογοκρισία| που τα εκαναν επιθετικα και αντικοινωνικα φταινε (κατα τη γνωμη μου)


< >
Άβαταρ μέλους
By gianik
#604427 χωρίς να είμαι ειδικός , θεωρώ ότι τα σκυλιά έχουν μέσα τους το λεγόμενο dna της κάθε ράτσας...Αυτό σε συνδυασμό με την αλλοίωση των χαρακτηριστικών της φυλής από τους διάφορους εκτροφείς σε βάθος χρόνων , σε συνδυασμό με την ανευθυνότητα του κατόχου του σκύλου αυξάνουν τους κινδύνους για τέτοια θέματα. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για σκύλους .Ότι και να είναι ,όσο εκπαιδευμένος κ να είναι , είναι σκύλος... Εδώ ο άνθρωπος σε κλάσματα του δευτερολέπτου σαλεύει , παίρνει το όπλο και καθαρίζει κόσμο , όχι ο σκύλος....




υ.γ
φέτος το καλοκαίρι στο χωριό , ένας 4ποδος φιλαράκος , έσπασε την αλυσίδα που τον είχαν δεμένο 24 ώρες /24ώρο , έτρεξε και άρπαξε τον μικρό μου που έτρεχε στον δρόμο και τον δάγκωσε στο κωλομέρι...Σε μια στιγμή ένιωσα τόσο μίσος για τον σκύλο που σκέφτηκα να παω να τον καθαρίσω , όμως το συμπαθές 4ποδο δεν έφταιγε σε τπτ .... :( Αντίθετα οι ιδιοκτήτες του καίτοι είναι οικογενειακοί φίλοι τα άκουσαν για τα καλά...
Άβαταρ μέλους
By junior gt
#604428 Εγώ δεν είπα ότι τα ροτβαϊλερ επιτίθεται απροκλητα σε μωρά. Ίσα ίσα είπα ότι οι περιπτώσεις είναι ελάχιστες, μεμονωμένες αλλά έχουν δυστυχώς τραγικά αποτελέσματα. Δεν άκουσα ποτέ ομως ότι ένα γκεκικο ή ένα κολλευ, η ένα τσιουαουα που αναφέρθηκε την έπεσε σε μωρό. Αυτά δεν είχαν ΠΟΤΈ |λογοκρισία| αφεντικά? Όλοι ήταν συνειδητοποιημενοι και τα μεγάλωσαν με γαλλικά και πιάνο?
Τεσπα εγώ ξαναλέω ποτέ δε θα έπαιρνα ροτβαϊλερ για να μεγαλώσει μαζί με τα παιδιά μου και να είμαι ξενοιαστος. Και λέγοντας ξενοιαστος εννοώ ότι μπορεί και τα πιτσιρίκια να κάνουν |λογοκρισία| σε κάποια φάση. Δεν του έχω εμπιστοσύνη.
Το λυκόσκυλο είναι τελείως άλλη φάση. Παρ'ολο που δεν έχω τη σχέση που ειχα με το ροτβαϊλερ, παρ' όλο που τον έχω στον κήπο και όχι στο σπιτι, δεν τον παίρνω μαζί μου διακοπές, δεν είναι όλη μέρα με τα παιδιά, του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Σου δειχνει ότι καταλαβαίνει το ρόλο του, έχει ωριμότητα, έχει τρομερή αυτοεκτίμηση, σου δείχνει και καταλαβαίνεις τι ζητάει από σενα.
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#604432 Υπαρχουν καποιες ρατσες σκυλων ( ντοπερμαν, ροτβαιλερ, πιτμπουλ, κ.α ) που τα αποκτουν συγκεκριμενοι ανθρωποι συνηθως λογω της φημης που τα συνοδευει και που τα "αγριευουν" για να ταιριαζουν με τον "ματσο" δικο τους χαρακτηρα.

Γι' αυτο δεν εχεις δει φιλε junior Κολει επιθετικο η μπασετ η τσιουαουα :lol: ( αν και αυτα ειναι πολυ σπαστικα λογω του συνεχους γαυγισματος )

Πως το λενε, "πρεπει να το 'χει η κουτρα σου να κατεβαζει ψειρες" :s_wink
Άβαταρ μέλους
By fokion
#604434 Junior το ξαναλεω. Δεν εχεις ακουσει γιατι λογω ελλειψης δυναμης οι συνεποιες δεν ειναι "καταστροφικές"...
Αντε κανα παντελονι αντε καμια γρατζουνια στη χειρότερη... δεν ειναι WOW για ειδήσεις....

Και ναι ΕΙΝΑΙ ψυχολογία οπως ακριβως στους ανθρωπους...
πως πχ το "φερνεις σιγα σιγα" στο πρωτο παιδακι οτι ερχεται και δευτερο οικογενεια??? ( για το σκυλο αγελη = οικογενεια - οικογενεια = αγελη)

οπως ειπα.
κανενα σκυλι μου δεν αλλαξε τροπο ζωής ουτε γιατι γεννηθηκε η Δαναη ουτε οταν ηρθε (χειρότερο θεωρητικά) το επόμενο κουταβι...
Και βεβαια ουτε στην μια περιπτωση ουτε στην αλλη δεν εγιναν ολα "ξαφνικά"....

Κι ολα αυτα με αδεσποτα ( οκ πλην Μαρλευ) αγνωστου dna ετσι????
Σε πληροφορώ δε οτι ο Μαρλευ παρολο που ειναι Golden σκυλος για οικογενεια και λοιπά τετριμενα, ειναι ο πιο "δυσκολος" και "κτητικός" απο ολα στις αλλαγές....

Απλά λοιπόν παρατηρώ τη συμπεριφορά του σκυλου μου ( οπως και των παιδιων μου εξάλλου και απεναντι τους αλλα και γενικά) και λαβμανω ή οχι διορθωτικά αλλα ΚΥΡΙΩΣ προληπτικά μετρα, οχι βεβαια φυλακιζοντας το σ ενα μπαλκόνι....

Παρεπιπτοντως μια που δεν αναφερθηκε, να ειστε ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ επιφυλλακτικοι και σε Ελληνικους Ποιμενικους μεχρι να "δειτε"..........
ο κανονας εδω ειναι δε σε ξερω δε με ξερεις εκ πρωτης... ( εννοω οτι οταν ειστε ξενος με το σκυλο)
Άβαταρ μέλους
By junior gt
#604436 Δεν έχω ακούσει διότι δεν είναι επιθετικά από τη φύση τους από το DNA τους. Όχι γιατί το κολλευ ή το Λαμπραντόρ δεν έχει δύναμη να δαγκώσει. Και ειδικά δύο μηνών μωρό και Πεκίνουα το σκοτώνει άμα θέλει. Δε χρειάζεται να είναι ροτβαϊλερ ή πιτμπουλ. Και δεν έχει να κάνει με το μέγεθος ή τη δύναμη. Μολοσσοι πχ. Αρνιά. Η διαφορά ανάμεσα σε ράτσες σκύλων είναι τεράστιες. Είναι στην ουσία διαφορετικά ζώα. Λύκος με πρόβατο. Ο λύκος άμα τσαντιστεί ή φοβηθει θα σου την πέσει το πρόβατο θα το βάλει στα πόδια.
Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα κολλευ και σε ένα ροτβαϊλερ.
Άβαταρ μέλους
By mirage
#604438 Φίλη πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια, κάτοχος Rotweiller, 2 Γερμανικών ποιμενικων, 1 αδέσποτου, διαφωνεί full με τα περί επιθετικότητας DNA κλπ οπως και με το αφήνω το σκυλί μου χωρίς επιβλεψη με βρέφος ή πολυ μικρά παιδιά.
Απο την αλλη εδω για να έχεις ορισμένες ρατσες σκυλιων απαιτείται υποχρεωτική εκπαίδευση ιδιοκτήτη και σκύλου μαζι με εξετάσεις στο τέλος. Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός σε ορισμένα καντονια. Φυσικά όλα τα σκυλιά ειναι δηλωμένα οποτε υπαρχει έλεγχος.
Τελος επειδη αναφερθηκε σε καποιο σημείο, το να γαυγίζει ενα σκυλί σε άλλο σκυλί κατά την διάρκεια της βόλτας δεν είναι δείγμα κακής εκπαίδευσης ειναι ενας τρόπος επικοινωνίας. Από εκεί και πέρα ο χειρισμός της κατάστασης απο τον/την ιδιοκτήτη ειναι αλλο θεμα.
Άβαταρ μέλους
By Y.V
#604440
mirage έγραψε:1)Φίλη πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια, κάτοχος Rotweiller, 2 Γερμανικών ποιμενικων, 1 αδέσποτου, διαφωνεί full με τα περί επιθετικότητας DNA κλπ


2)Eδω για να έχεις ορισμένες ρατσες σκυλιων απαιτείται υποχρεωτική εκπαίδευση ιδιοκτήτη και σκύλου μαζι με εξετάσεις στο τέλος. Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός


Αυτα τα δυο ομως ειναι αντικρουομενα! Φαινεται οτι οι νομοθετες εκει στην Ελβετια διαφωνουν πληρως με την φιλη σου. :s_dunno
Άβαταρ μέλους
By Scotch
#604441
mirage έγραψε:Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός σε ορισμένα καντονια.

Τώρα που το θυμήθηκα, στη μονάδα στο στρατό είχαμε τέτοια. Ήταν πολύ άγρια με τρίτους, μόνο οι "σκυλάδες" τα έκαναν καλά. Ένα μάλιστα ήταν τόσο άγριο που μια μέρα επιτέθηκε (για να σκοτώσει... τον άρπαξε από το λαιμό) στο ίδιο του το αφεντικό. Το "κατέβασαν" την επομένη με συνοπτικές... :s_dunno
Προφανώς κάτι δεν έγινε σωστά στην εκπαίδευση...