panos2171 έγραψε:Όταν σκέφτηκα να πάρω ένα από αυτά που έχουμε στην εταιρία σε εξωτερικό χώρο, παρατήρησα ότι μόλις τον έβαζα μέσα στο γραφείο απλά πήγαινε στο τζάμι της πόρτας και κοιτούσε έξω με κατεβασμένα μούτρα. Μόλις έβγαινε έξω χοροπηδούσε ασταμάτητα. Οπότε από εκεί και μετά είπα ότι αποκλείεται να κλείσω σκυλί μέσα σε ντουβάρια.
οπως ειπα πριν "της συνηθειας"..............
αυτο ειναι το μεγαλυτερο "προβλημα" οταν φευγει ενα ενιλικο ζωο απο το κτημα της φιλοζωηκής ή και το δρομο....
Λυνεται προφανως αλλα θελει ενα σχετικό χρονο και βεβαια αγαπη και προσπαθεια....
Αυτά είναι να χαμε να λέγαμε. Προφανώς και υπό κανονικές συνθήκες ένα σκυλί, οποιοδήποτε σκυλί δεν την πέφτει σε ένα ανυπερασπίστο μωρό που προφανώς δεν τον έχει πειράξει ποτέ και καθόλου. Βλέπουμε όμως ότι υπάρχουν ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΑ περιστατικά που συγκεκριμένες ράτσες σε ελάχιστες βέβαια περιπτωσεις (αλλά με τραγικά αποτελέσματα) δρουνε έτσι. Και αν τύχει και έχεις τέτοια σκυλιά και το συνδέσεις με στοιχεία του χαρακτήρα τους καταλαβαίνεις τι παίζεται. Τα ροτβαϊλερ για παράδειγμα είναι κατ'αρχας σκυλιά πολύ πιστά και αφοσιωμένα και δένονται απίστευτα με το αφεντικό τους. Έχουν όμως και την ίδια απαίτηση από αυτόν. Δε θέλουν να νιώσουν όχι καν ότι τους παραμελει αλλά ότι μπορεί να υπάρχει κάποιος άλλος είτε άνθρωπος, είτε ζώο που μοιράζεται την ίδια αγάπη. Και πολύ περισσότερο αν αυτός έρθει μετά. Δεν τον βρει δηλαδή ο σκύλος. Δεν έχει δηλαδή αυτοεκτίμηση, εμπιστοσύνη στο εαυτό του και σεβασμό στο αφεντικό του. Και βέβαια αυτό το κρατάει μέσα του. Επισης και ίσως όχι άσχετο με το προηγούμενο δεν κολωνούν να δαγκώσουν. Όχι να βουτήξουν ή να ορμησουν. Αλλά να δαγκώσουν άσχημα.
Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι μεγάλο ρόλο στα σκυλιά για τον ορισμό του χαρακτήρα τους και της συμπεριφοράς τους παίζει το dna. Φανταστείτε ότι ράτσες ξέρω γω που τους κοβανε την ουρά για δέκα, δεκα πέντε γενιές, γεννιοντουσαν μετα με αδύναμη ουρά. Tα ροτβαϊλερ λοιπόν σε αντίθεση με τα Γερμανικά ποιμενικα τώρα τελευταία έχουν αρχίσει και χρησιμοποιούνται κατά κόρον σα σκυλιά συνδιασμου φύλακα και συντροφιάς. Μέσα στο σπίτι δηλαδή, μαζί με παιδιά κλπ. Έτσι δεν εχει αποτυπωθεί ακόμα στο dna να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όλα. Υπάρχουν δηλαδή κάποια με παρεκλισεις στη συμπεριφορά τους.
R21
Τεσπα...
το μωρακι δεν εφταιξε τιποτα και οτι και να λεμε ειναι αμπελοφυλοσοφίες.............
< >
Οι εξωτερικες επιδρασεις, αναλογως θα αυξησουν ή θα απαλυνουν τα διαφορα ενστικτα, αλλα δεν γινεται να τα δημιουργησουν εαν λειπουν ενω τα θελουμε, ουτε φυσικα να εξαλειψουν πληρως, εαν υπαρχουν, αυτα που δεν θελουμε.
< >
υ.γ
φέτος το καλοκαίρι στο χωριό , ένας 4ποδος φιλαράκος , έσπασε την αλυσίδα που τον είχαν δεμένο 24 ώρες /24ώρο , έτρεξε και άρπαξε τον μικρό μου που έτρεχε στον δρόμο και τον δάγκωσε στο κωλομέρι...Σε μια στιγμή ένιωσα τόσο μίσος για τον σκύλο που σκέφτηκα να παω να τον καθαρίσω , όμως το συμπαθές 4ποδο δεν έφταιγε σε τπτ ....
Αντίθετα οι ιδιοκτήτες του καίτοι είναι οικογενειακοί φίλοι τα άκουσαν για τα καλά...
Τεσπα εγώ ξαναλέω ποτέ δε θα έπαιρνα ροτβαϊλερ για να μεγαλώσει μαζί με τα παιδιά μου και να είμαι ξενοιαστος. Και λέγοντας ξενοιαστος εννοώ ότι μπορεί και τα πιτσιρίκια να κάνουν |λογοκρισία| σε κάποια φάση. Δεν του έχω εμπιστοσύνη.
Το λυκόσκυλο είναι τελείως άλλη φάση. Παρ'ολο που δεν έχω τη σχέση που ειχα με το ροτβαϊλερ, παρ' όλο που τον έχω στον κήπο και όχι στο σπιτι, δεν τον παίρνω μαζί μου διακοπές, δεν είναι όλη μέρα με τα παιδιά, του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
Σου δειχνει ότι καταλαβαίνει το ρόλο του, έχει ωριμότητα, έχει τρομερή αυτοεκτίμηση, σου δείχνει και καταλαβαίνεις τι ζητάει από σενα.
R21
Γι' αυτο δεν εχεις δει φιλε junior Κολει επιθετικο η μπασετ η τσιουαουα
( αν και αυτα ειναι πολυ σπαστικα λογω του συνεχους γαυγισματος )Πως το λενε, "πρεπει να το 'χει η κουτρα σου να κατεβαζει ψειρες"
Fiat Panda 7,6l/100km
Αντε κανα παντελονι αντε καμια γρατζουνια στη χειρότερη... δεν ειναι WOW για ειδήσεις....
Και ναι ΕΙΝΑΙ ψυχολογία οπως ακριβως στους ανθρωπους...
πως πχ το "φερνεις σιγα σιγα" στο πρωτο παιδακι οτι ερχεται και δευτερο οικογενεια??? ( για το σκυλο αγελη = οικογενεια - οικογενεια = αγελη)
οπως ειπα.
κανενα σκυλι μου δεν αλλαξε τροπο ζωής ουτε γιατι γεννηθηκε η Δαναη ουτε οταν ηρθε (χειρότερο θεωρητικά) το επόμενο κουταβι...
Και βεβαια ουτε στην μια περιπτωση ουτε στην αλλη δεν εγιναν ολα "ξαφνικά"....
Κι ολα αυτα με αδεσποτα ( οκ πλην Μαρλευ) αγνωστου dna ετσι????
Σε πληροφορώ δε οτι ο Μαρλευ παρολο που ειναι Golden σκυλος για οικογενεια και λοιπά τετριμενα, ειναι ο πιο "δυσκολος" και "κτητικός" απο ολα στις αλλαγές....
Απλά λοιπόν παρατηρώ τη συμπεριφορά του σκυλου μου ( οπως και των παιδιων μου εξάλλου και απεναντι τους αλλα και γενικά) και λαβμανω ή οχι διορθωτικά αλλα ΚΥΡΙΩΣ προληπτικά μετρα, οχι βεβαια φυλακιζοντας το σ ενα μπαλκόνι....
Παρεπιπτοντως μια που δεν αναφερθηκε, να ειστε ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ επιφυλλακτικοι και σε Ελληνικους Ποιμενικους μεχρι να "δειτε"..........
ο κανονας εδω ειναι δε σε ξερω δε με ξερεις εκ πρωτης... ( εννοω οτι οταν ειστε ξενος με το σκυλο)
Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα κολλευ και σε ένα ροτβαϊλερ.
R21
Απο την αλλη εδω για να έχεις ορισμένες ρατσες σκυλιων απαιτείται υποχρεωτική εκπαίδευση ιδιοκτήτη και σκύλου μαζι με εξετάσεις στο τέλος. Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός σε ορισμένα καντονια. Φυσικά όλα τα σκυλιά ειναι δηλωμένα οποτε υπαρχει έλεγχος.
Τελος επειδη αναφερθηκε σε καποιο σημείο, το να γαυγίζει ενα σκυλί σε άλλο σκυλί κατά την διάρκεια της βόλτας δεν είναι δείγμα κακής εκπαίδευσης ειναι ενας τρόπος επικοινωνίας. Από εκεί και πέρα ο χειρισμός της κατάστασης απο τον/την ιδιοκτήτη ειναι αλλο θεμα.
mirage έγραψε:1)Φίλη πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια, κάτοχος Rotweiller, 2 Γερμανικών ποιμενικων, 1 αδέσποτου, διαφωνεί full με τα περί επιθετικότητας DNA κλπ
2)Eδω για να έχεις ορισμένες ρατσες σκυλιων απαιτείται υποχρεωτική εκπαίδευση ιδιοκτήτη και σκύλου μαζι με εξετάσεις στο τέλος. Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός
Αυτα τα δυο ομως ειναι αντικρουομενα! Φαινεται οτι οι νομοθετες εκει στην Ελβετια διαφωνουν πληρως με την φιλη σου.
mirage έγραψε:Μέσα στις επικίνδυνες ειναι και ο Γερμανικός Ποιμενικός σε ορισμένα καντονια.
Τώρα που το θυμήθηκα, στη μονάδα στο στρατό είχαμε τέτοια. Ήταν πολύ άγρια με τρίτους, μόνο οι "σκυλάδες" τα έκαναν καλά. Ένα μάλιστα ήταν τόσο άγριο που μια μέρα επιτέθηκε (για να σκοτώσει... τον άρπαξε από το λαιμό) στο ίδιο του το αφεντικό. Το "κατέβασαν" την επομένη με συνοπτικές...

Προφανώς κάτι δεν έγινε σωστά στην εκπαίδευση...
