Στο ενδιάμεσο έφαγα και έκανα και μερικά τηλέφωνα για αύριο, και όποτε εύρισκα χρόνο έριχνα και μια ματιά στα τερατωδώς αστεία και αρκουδιάρικα που διαδραματίζονταν στην οθόνη.
Ο γερομπισμπίκης σε νέες περιπέτειες.
Κάτω η δικτατορία των shorts.
drdino έγραψε:Manchester by the sea. Πολύ ωραία μουσική και εικόνα, καλή κι η σκηνοθεσία (που σε κάποιες φάσεις μου θύμιζε Woody Allen). O Kacey παρα πολυ καλός όπως κι όλο το cast σε γενικές γραμμές.
Το παιδί απλά δεν κάνει, του πληρώνεις το ταξί και τον στέλνεις Σπάτα να πατήσει σταφύλια. Μέχρι εκει.
Γενικά ήταν υπερπαραγωγή όσον αφορά τη φωτογραφία και την ατμόσφαιρα αλλά σε καμία περίπτωση ταινιάρα. Όμως αν και 2,7 ώρες ταινίας ούτε που το καταλαβαίνεις πώς περνάει η ώρα.
Εξόχως ενοχλητική η αύξηση της έντασης της μουσικής σε ορισμένες σκηνές.
g, ο,τι λεει ο garland, εχει ενα στυλ που μπορεις να το πεις και ταιριαστο για την περισταση...
garland, αυτο που ειπες την κανει ταινιαρα, 160τοσα λεπτα και σε κραταει... Δε νομιζω οτι αναφερεσαι στη μουσικη αλλα στον ηχο, υπερβολικος μερικες φορες οχι ομως εκτος ατμοσφαιρας (κατα την αποψη μου)...
Θα ελεγα οτι η φωτογραφια και η μουσικη (περαν της πλοκης), ειναι βασικοι παραγοντες που σε καθηλωνουν)
Θα πεταξω σαν μπουμερανγκ την προκαταληψη απο πανω μου και θα σχηματισω γιδία αποψη.
Μεχρι τοτε------->

http://www.imdb.com/title/tt3841424/
Θα μιλαγαμε για την ταινια της δεκαετιας αν, ΑΝ ειχαν δωσει περισσοτερο βαρος στην εμβαθυνση του κεντρικου χαρακτηρα.



