- 06 Μάιος 2017, 23:55
#392517
@GB: Θα σταθώ σε 2 points:
Giuseppe Busso έγραψε:ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ επιθυμείς-γουστάρεις-έχεις όρεξη, να ανοίγεις το μαγαζί σου νόμιμα την Κυριακή. Δηλαδή να γίνεσαι sell point και να αυξήσεις το τζίρο σου. Δεν το κάνεις γιατί είσαι κουρασμένος. Δεκτόν (εγώ δεν το δέχομαι αλλά τέλος πάντων). Βάλε κάποιο άτομο να σε βοηθήσει. Πήγαινε στον ΟΑΕΔ και βρες.
Αν δεν κάνεις το παραπάνω για να αυξήσεις τον πεσμένο τζίρο σου, δηλαδή το ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ Κυριακάτικο άνοιγμα του μαγαζιού σου, τότε μήπως πρέπει να εμπλουτίσεις το ίδιο σου το μαγαζί; μήπως πρέπει να του αλλάξεις στολισμό; μήπως δεν το τρέχεις σωστά;
Κάνε κάτι που να αποδίδει την υπόλοιπη εβδομάδα.
Όταν η συντριπτική πλειοψηφία της αγοράς έχει ΖΗΜΙΕΣ από το άνοιγμα τις Κυριακές και ΔΕΝ το θέλει, μήπως να ψαχτούμε να δούμε αν ήταν λάθος η ιδέα αυτή;;;
Επιπλέον, αν και σαφέστατα το ελεύθερο επάγγελμα θέλει πολύ κυνήγι και πολλές σόλες παπουτσιών φθαρμένες (κάτι που είμαι σίγουρος το ξέρεις από πρώτο χέρι, το ίδιο και εγώ... και σου μιλάω σαν υπάλληλος πλέον που σήμερα ήμουν στη δουλειά με πλήρες ωράριο και το ίδιο θα παίξει και αύριο, χωρίς ρεπό την επόμενη εβδομάδα - εδώ ακόμα έχω 4 μέρες άδεια από το 2016 - και όλα αυτά χωρίς επιπλέον αμοιβή), μην ξεχνάμε πως σε μία αγορά που η κατανάλωση έχει πέσει ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ σε πολλές περιπτώσεις ΔΕΝ μπορείς να κάνεις και πολλά... Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν παγιδευτεί, πχ στον εξής φαύλο κύκλο: Πέφτει ο τζίρος και δεν έχω λεφτά => να κάνω κάτι για να τον αυξήσω => αυτό όμως θέλει λεφτά => δεν έχω λεφτά όμως => πέφτει κι άλλο ο τζίρος, κτλ...
Και να σημειώσω επιπλέον, ότι καλό θα ήταν όποιος έχει παιδιά να τα βλέπει και λιγουλάκι και όχι κάποια στιγμή να συνειδητοποιεί ότι το βρέφος που έπιασε στα χέρια του στην κλινική πάει φαντάρος πλέον και αυτά τα 20 χρόνια έχουν περάσει μαζί 5-6 ώρες όλες κι όλες...

Πολύ κλασσική ατάκα, αλλά πολύ σωστή το ότι δουλεύουμε για να ζούμε και όχι το ανάποδο...
Giuseppe Busso έγραψε:Ξέρεις, κάποιοι άνθρωποι είναι ευχαριστημένοι με τα 500τόσα. Κάποιοι δεν θέλουν ευθύνες και βάρη.
Ποιοι είναι αυτοί;;;;

Άλλο το να μην θέλεις ευθύνες και άλλο το να είσαι ευχαριστημένος με το να σου λείπουν 99 για να κάνεις 100ρικο...
Και αν νομίζεις ότι είναι τόσο εύκολο να βρεις δουλειά σαν υπάλληλος, έλα εδώ πάνω να τα πούμε μια μέρα, βραδάκι καλύτερα, παρέα με τσίπουρα και κανένα καλό μεζεδάκι!
Giuseppe Busso έγραψε:Η συζήτηση είναι πολύ πιο πολύπλοκη από όσο κάποιοι νομίζουν. Επίσης δεν είναι μονοδιάστατη σε ένα ναι ή όχι για το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές.
Τα λειτουργικά κόστη μου ακούγεται σαν άλλοθι και όποιος διαφωνήσει, ας τα βάλουμε κάτω με νούμερα.
Προφανώς και η συζήτηση είναι πολύπλοκη. Τα νούμερα που ζητάς έχουν βγει και είναι ΑΡΝΗΤΙΚΑ.

Nikos! έγραψε:Προστατευομενος δεν είναι κανένας, μόνο αν σε λένε για παράδειγμα Βαρδυνογιαννη αλλά και για αυτό δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
< >
Εγώ πάλι είμαι απολύτως σίγουρος για μερικά επίθετα...
21 quadra έγραψε: προσωπικά ποτέ μου δεν θεώρησα μια απόλυση ότι ήρθε τούμπα ο κόσμος, πάντοτε το έβλεπα σαν μια ευκαιρία να καθαρίσει το μυαλό μου και να δώ το νέο τοπίο σαν παρατηρητής και όχι σαν άτομο που απολύθηκε και αισθάνεται ότι του έκοψαν τα χέρια ή τα πόδια, ποτέ μου δεν ένιωσα ανασφάλεια , είπαμε, άλλα χρόνια και άλλο περιβάλλον και δεν κάνω τον πονηρό,
Κυρ-Παναγιώτη, κι εγώ έτσι έβλεπα την απόλυση (παραίτηση βασικά, γιατί αν για ένα πράγμα μπορώ να περηφανευτώ στην μικρή μου - 13 χρόνια ένσημα προς το παρόν - καριέρα είναι πως από πουθενά δεν με διώξανε, πάντα έφευγα με τις καλύτερες σχέσεις, τόσο προς τους συναδέλφους, όσο και προς τ' αφεντικά). Ωστόσο, ήρθε κάποια στιγμή η πραγματικότητα του να είσαι στη λάθος μεριά του ποσοστού 30% της ανεργίας και να έχεις 2 παιδιά και άνεργη γυναίκα...
Κατανοητό προφανώς πως ένας άνθρωπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε τελείως διαφορετικές εποχές - συνθήκες δεν μπορεί να το καταλάβει πραγματικά... πχ βλέπω τον πατέρα μου, στα 69 του σήμερα, αδυνατεί να καταλάβει τι πάει να πει να έχεις στείλει πάνω από 4000 αιτήσεις σε δουλειές (και δεν υπερβάλλω, και σε γνωστούς πήγα και σε αγνώστους και τηλέφωνα πήρα και λυτούς και δεμένους έβαλα...) και να μην έχεις ούτε μία απάντηση, έτσι για να πεις ότι κάποιος έριξε μια ματιά το ρημάδι το βιογραφικό...

Απ' όσους γνωστούς (και μερικούς εξαίρετους επιχειρηματίες εδώ πάνω) που κατάφερα να ρίξουν μια ματιά στο βιογραφικό και να κουβεντιάσουμε λίγο, μόνο καλά λόγια άκουσα, κάτι άλλο δεν έπαιξε (δεν τους κατηγορώ βέβαια). Ελεύθερο επάγγελμα το δοκίμασα και τα παπούτσια μου τα έφαγα και τα νεύρα μου τα διάλυσα, δεν άντεχα να μαζεύω φέσια (δεν έβγαινε άλλο), το παράτησα.
Δεν ήταν προσωπικό το σχόλιο, αφορμή πήρα να πω τον πόνο μου...
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
