- 15 Σεπ 2016, 14:47
#301256
Για να απαντήσω στο πόσο βαρύτερο είναι το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με αυτό του Σαμαρά δεν είμαι ειδικός. Σαν ποσό, αναμένω να είναι βαρύτερο, ΑΝ , ο Σαμαράς κέρδιζε τις εκλογές και την επόμενη μέρα υπέγραφε όλα αυτά που υπογράφει ο Αλέξης τώρα (γιατί μόνον έτσι θα ήταν ικανοποιημένοι οι δανειστές).
Αλλά το email Χαρδούβελη, ήταν ακριβώς αυτό που κατηγορούμε τον ΣΥΡΙΖΑ: διαπραγμάτευση. Γιατί ήταν ένα κλάσμα των μέτρων που απαιτούσαν οι δανειστές.
Προφανώς, το καλύτερο θα ήταν να μην είχες περάσει το 6άμηνο της "περήφανης διαπραγμάτευσης" που επί της ουσίας δεν έγινε διαπραγμάτευση, τις κουμπάρες και καθυστερήσεις παίζανε γιατί κατάλαβαν πως θα έπρεπε να σερβίρουν μνημονιάρα κι αυτοί όπως οι προηγούμενοι...
Οπότε,
-Αν παίρνονταν όλα αυτά τα μέτρα εξ αρχής, που είναι ΒΕΒΑΙΟ έπρεπε να τα πάρουν, γιατί θα έπρεπε το 2016 να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα βαρβάτο, (δεν θυμάμαι αν ήταν 3.0% από φέτος, νομίζω πως ναι και το ίδιο λέει και το αρθρο:
http://www.kathimerini.gr/807610/articl ... i-to-ypoik), λογικά δεν θα είχαμε ούτε capital controls ούτε θα πληρώναμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Θα ήμασταν καλά παιδιά εξ αρχής και θα είχαμε γλιτώσει κάποια δις στο χρέος.
-Τι μας κάνει να πιστεύουμε πως θα εφαρμοζόταν ΟΛΑ αμέσως; Γιατί δεν είχαν εφαρμοστεί ήδη; Η αξιολόγηση θα έπρεπε να είχε κλείσει από τους προηγούμενους. Δεν θεωρώ λοιπόν πως οι Σαμαράς και Σια , θα τα εφάρμοζαν απαραίτητα και δεν θα προχωρούσαν κι αυτοί σε κάποιου είδους διαπραγμάτευση.
-Η οικονομία είχε μπει σε κάποια ανάπτυξη, γιατί πάρθηκαν κάποια μέτρα (που διαφωνούσαν οι δανειστές... όπως τον μικρότερο ΦΠΑ στην εστίαση, που τελικά επέστρεψε στον υψηλό συντελεστή στο Μνημόνο του ΣΥΡΙΖΑ) που έδωσαν μια ανάσα και στον κόσμο είχε δημιουργηθεί η ελπίδα πως υπάρχει φως στο τούνελ. Αν παίρνονταν ΑΜΕΣΑ τα μέτρα της αξιολόγησης, που θα είχαν ένα βαρύ αντίκτυπο στο ΑΕΠ, δεν είναι καθόλου σίγουρο πως η οικονομία θα συνέχιζε να έχει άνοδο (που διαφωνώ για την άνοδο, γιατί έχω ξαναγράψει, με αρνητικό πληθωρισμό, ύφεση είχαμε, παρά ανάπτυξη, αλλά χάριν της κουβέντας...).
Το όλο πρόβλημα το έχει γράψει πολύς κόσμος πριν από εμένα: ό,τι μα ό,τι και να είχαν κάνει οι όποιοι κυβερνώντες, με αυτό το μείγμα πολιτικής, το αποτέλεσμα θα ήταν πάλι το ίδιο. Γιατί αυτή η πολιτική, δεν πρόκειται να σε βγάλει από την κρίση. Και από την στιγμή που οι πολιτικές υπαγορεύονται και επιβάλλονται έξωθεν, δεν υπάρχει ελπίδα καμιά. Δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση, όποιος και να κυβερνήσει, αν δεν παρθούν σοβαρές αποφάσεις πανευρωπαϊκά για το χρέος, τις επενδύσεις, τον πληθωρισμό, τα πλεονάσματα (ή τα ελλείμματα), κλπ κλπ.