- 18 Αύγ 2016, 02:27
#290202
Έτος 1997. Η Alfa Romeo ταράζει τα "λιμνάζοντα" νερά της κατηγορίας D και παρουσιάζει μια berlina με κομψό design και όπως αποδεικνύεται σήμερα, αγέραστο. Το όνομα αυτής 156 ή Tipo932 για τους γνώστες.
Τι περιελάμβανε η συνταγή 156; Περιληπτικά είχε ζωηρούς ατμοσφαιρικούς κινητήρες, ανάρτηση με διπλά ψαλίδια εμπρός και πίσω ανεξάρτητη ανάρτηση τύπου Camuffo που προσέδιδε παθητική τετραδιεύθυνση, υδραυλικό τιμόνι 2.2 στροφών, δισκόφρενα σε όλους τους τροχούς, οδηγοκεντρικό εσωτερικό και κυρίως πολύ σχέδιο. Σχέδιο παντού. Ακόμη και οι καθρέπτες αυτού του αυτοκινήτου, είχαν θεωρία.
Βασισμένη πάνω στην πλατφόρμα Tipo B αλλά ριζικά αλλαγμένη.
Το Σεπτέμβρη 2001 η Alfa Romeo πετάει μέσα στη Γερμανία πυρηνική βόμβα με τρία γράμματα. Στην έκθεση της Φρανκφούρτης σκάει μύτη ένα αρκτικόλεξο αποτελούμενο από 3 γράμματα που ως τότε ήταν ΜΥΘΟΣ. Δεν ήταν μύθος επειδή απουσίαζε για χρόνια, αλλά γιατί στο παρελθόν όταν ένα αμάξι της έφερε αυτό το αρκτικόλεξο, σήμαινε αγώνες, σήμαινε νίκες.
GTA κολλημένo στα πίσω δεξιά οπίσθια μιας 156!
Χαμηλωμένη, πρησμένη, δίχως να αλλοιώνει τις γραμμές του βασικού σχεδίου. Ένα αμάξι πιο σέξυ από ότι ήδη ήταν και τόσο προκλητικό που το έβλεπες και ήθελες να το βάλεις στο χέρι. Κρατήστε το αυτό.
Οι αθεόφοβοι Ιταλοί έβαλαν κάτω από το καπό της, έναν κινητήρα σχεδιασμένο από τον αρχιμηχανικό που είχε σχεδιάσει τόσο τις θρυλικές GTA της δεκαετίας του 1960-70. Το γνωστό 3.2 V6 Arese (αφού εκεί κατασκευαζόταν) που τιμητικά ονομάστηκε V6 Giuseppe Busso.
Χώρεσαν λοιπόν αυτό το ψωμομένο σε μέταλλο κτήνος που στην καλύτερή του μορφή μαζικής παραγωγής απέδωσε 250 ιταλικούς ίππους. Ενισχύσεις στο πλαίσιο αφού στο πάτωμα του σασί τοποθετήθηκαν διαγώνιες τραβέρσες για ενδυνάμωση του πλαισίου, 4πίστονα φρένα 305mm (αρχικά και 330mm μετέπειτα) και ίσως η γρηγορότερη κρεμαγιέρα που έχει τοποθετηθεί ποτέ σε αυτοκίνητο μαζικής παραγωγής. Η 1.75 στροφές από άκρη σε άκρη που έγινε η καραμέλα των απανταχού alfisti, το ιερό τοτέμ, το μέτρο σύγκρισης για τα πάντα. Ίσως όχι άδικα όμως...
Μετά την μακρόσυρτη εισαγωγή, θα προχωρήσω στο επόμενο στάδιο της δημοσίευσης μου.
Που υπάρχει σήμερα μια 156GTA; Μα φυσικά την έχει ένας φίλος μου. Ο Νίκος. Παιδί μάλαμα. Οικογενειάρχης άνθρωπος. Ένας από τους πρώτους ανθρώπους που γνώρισα και εν τέλει κάνω ακόμη παρέα, από την αλφιστοπαρέα που δημιουργήθηκε πριν 12 χρόνια και είμαι μέλος της τα 10 από αυτά.
Επαφή με Alfa Romeo με κινητήρες Busso είχα και παλαιότερα. Όμως ο λόγος που κάνω σήμερα αυτό το ποστ ήταν γιατί το ευχαριστήθηκα τόσο, όσο ποτέ άλλοτε.
Φυσικά μετά από άπειρες συζητήσεις και ενίοτε διαμάχες (σιγά το δύσκολο ε;) με το γνωστό συμφορουμίτη και φίλο . Κίκιζα, ήθελα στη βόλτα να είναι και αυτός.Γιατί ήθελα να του δείξω κάτι που εγώ δεν μπορούσα να το πω με λόγια ώστε να γίνει πιστευτό.
Το ραντεβού ψηνόταν για χρόνια, πραγματοποιήθηκε σήμερα όμως. Κάτι σαν τα μελλοντικά μοντέλα της μαμάς AR ένα πράγμα. Τα περιμένεις χρόνια, αλλά τουλάχιστον έρχονται.
Μιλάω χθες με το Νίκο τον 156GTA και του λέω ότι ο ΓΚ περιμένει. Μου λέει συνάντηση για σήμερα. Και φυσικά ήμουν μέσα. Όπως και ο ΓΚ.
Οπότε μετά από κάτι πρωινές δουλειές, βουτάω την Alfa 147 και από Πειραιά ανηφορίζω προς Χαλάνδρι να πάρω ΓΚ. Και έπειτα να πάω Αγία Παρασκευή, σπίτι του φίλου Νίκου, να αφήσω το αμάξι και να μπούμε στην GTA του.
Η συνάντηση δεν ήταν απλά για βόλτα, δεν ήταν απλά για καφέ, αλλά ήμασταν με τα μαγιό, με δίχαλο και εσπαντρίγιες (εγώ ήμουν αυτός).
Τέλος πάντων, δεν προλαβαίνω να παρκάρω το αμάξι στην Αγία και γυρνάει ο ΓΚ και μου λέει "Έβαλε μπροστά, το άκουσες;" Χαχαχα
Πράγματι μετά από λίγο σκάει ο Νικόλας με την GTA, χαιρετιόμαστε και βουτάμε μέσα. Βάζω τον ΓΚ συνοδηγό του και εγώ μπαίνω πίσω και βάζω τη ζώνη μου.
Ο προορισμός ήταν το Πόρτο Ράφτη.
40άρι θερμοκρασία έξω, ο Νίκος φουλάρει το αρκούδι και σε λίγο κλείνουμε παράθυρα. Ήδη έχει διανύσει μερικά στενά και βγαίνει σε πιο κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση για Παιανία και έπειτα Πόρτο Ράφτη. Αφού έχουν ανέβει οι θερμοκρασίες στα υγρά, αρχίζει και κάνει βυθίσματα πιο βαθιά ο Νίκος.
Ξαφνικά ακούω το ΓΚ να μολογάει "|λογοκρισία|, έχει βάαααθος αυτό".
Οι πρώτες εκκρίσεις έχουν ήδη αρχίσει, ο Νίκος το παίρνει πρέφα αυτό και αρχίζει να μας περιπαίζει. Τα βυθίσματα στο γκάζι έγιναν και πιο βαθιά και πιο πολλά. Πατηματάκια, μπασιματάκια και έτσι πήγε η διαδρομή μέχρι τον προορισμό μας.
Μπανάκι σε καβάτζα και έπειτα μπριζολικό στο γνωστό Δημήτρη της περιοχής. Είχαμε πρόγραμμα.
Όχι φούστη αναγνώστη. Δεν με νοιάζει αν βαρέθηκες το σεντόνι. Σε έφτασα ως εδώ επίτηδες. Το ξέρω ότι το τόπικ λέγεται Οδήγησα και όχι Συνοδήγησα.
Στάσου μύγδαλα λοιπόν.
Ωραία όλα και καλά. Για φέρε τα κλειδιά ρε Νικόλα να μας γυρίσω εγώ τώρα. Την έβαλα στο χέρι που σας έλεγα. Πσσσιτ, μίστερ αναγνώστη, πάρε τώρα χαρτομάντηλα. Μπούσο στο τιμόνι μιας GTA.
Τα γνωστά. Κάθομαι, βολεύομαι, ρυθμίζομαι και ξεκινάω.
Για μένα όλα οικεία, εκτός από το αρκετά πιο βαρύ συμπλέκτη σαν πεντάλ.
Επιστροφή από Πόρτο Ράφτη στην Αγία αλλά μέσα από Αττική Οδό τώρα.
Ξεκινώ σε φάση χαλαρώνω DAB και τσόκο μαροκάνα και ως κλασσικός οδηγός Alfa Romeo που είμαι, σε κάθε αλλαγή σχεδόν πατάω διπλογκαζιά.
Έχετε ακούσει το κίνημα της κατσαρόλας; Ε έτσι μεταλλικός είναι και ο ήχος που βγαίνει από τα ξερόγκαζα μου.
Δηλαδή και να μην χρειάζεται, το κάνεις επίτηδες ρε φίλε.
Απόκριση γκαζιού. Αυτή η άγνωστη λέξη στα σημερινά αυτοκίνητα. Τι απόκριση έχει ο V6 Busso. Λοιπόν, οι μηχανικοί της AR πρέπει να έβαλαν κάποιον αόρατο μικροσκοπικό φρουρό εκεί κάτω στα πεντάλ και καταλαβαίνει πότε θες να πατήσεις γκάζι. Για παράδειγμα εσύ πατάς σήμερα γκάζι; Ο φρουρός αυτός έχει ήδη ενημερώσει και επιταχύνεις από ΧΘΕΣ. Δεν υπάρχει αυτό. Πολλά από αυτά που θα σας πω "δεν υπάρχουν" κι όμως υπάρχουν.
Τι ήχος θεέ μου...
Για να σας δώσω ένα παράδειγμα. Είσαι σε επαρχιακό δρόμο. Μπροστά σου έχεις ένα μίνι κομβόι 2-3 αυτοκινήτων. Βλέπεις μια ευθεία μπροστά σου. Κατεβάζεις 2 σχέσεις. Οι οδηγοί των αυτοκινήτων αμέσως κόβουν είτε πιο δεξιά, είτε γυρίζουν κεφάλι προς το παράθυρο, πριν καν τους προσπεράσεις. Αυτό είναι FACT.
Αυτό δεν είναι κινητήρας. Αυτό είναι ένα ανήμερο κτήνος που απλά με κάποιο μαγικό τρόπο, κάποιοι Ιταλοί συνάνθρωποι μας κατάφεραν και το έχωσαν κάτω από ένα καπό μιας 156.
Πατάς γκάζι και ακούς. Πωωω λες. Ηδονή. Κοιτάς το στροφόμετρο και είσαι στις 3 άντε 3.500rpm.
Κοιτάς απορημένος τον ιδιοκτήτη στο δεξί μπάκετ. Συνεχίζεις και το θηρίο δείχνει τα δόντια του. Ναι ε; Νομίζεις.
Είσαι ακόμη στο 5χίλιαρο μάΝγκα μου. Συνεχίζεις συνεχίζεις, πας 6, πας 6μιση. Μέσα και έξω γίνεται χαλασμός. Ήδη νιώθεις ότι κάπως έτσι θα ακουγόταν μια 6κύλινδρη Ferrari. Και εκεί που λες ότι κάπου εδώ τελειώνει το πάρτι και πρέπει να αλλάξεις σχέση, ο Busso το βιολί του. Ακόμη γεμίζει και έχεις περάσει τις 7000rpm και αυτός γεμίζει. Και δεν τελειώνει ποτέ, παρά μόνο όταν ακούς ένα πορωτικό αστραπιαίο ΠΑΠ ΠΑΠ ΠΑΠ. Εκεί στις 8.000rpm έχεις βγάλει τα πρώτα φλόκια και λερώνεις βρακί. Μην κοιτάς ρε π@π@ρ@ ανάμεσα στα πόδια σου αν όντως έχει γίνει αυτό, θα σκοτωθείς. Σε μένα το λέω.
Η διαδρομή είχε λοιπόν αυτά τα μικρά ανοιγματάκια. Ώσπου φτάσαμε στα διόδια της Α.Ο..
Περνάω χαλαρά από την αριστερή λωρίδα και ο Νίκος δίπλα μου βάζει το μηχάνημα στο παρμπρίζ για να πληρώσουμε. Ήδη έχω κατεβάσει σε 2η σχέση. Πάντα με διπλογκαζιές ε!
Ήρθε η ώρα. Μπήκα στον αεροδιάδρομο.
Έχω σφίξει χέρια, κοιτάω μόνο δρόμο και επιταχύνω.
2η, 3η, 4η και όλες οι αλλαγές στον κόφτη σχεδόν. Κοιτάω κλεφτή ματιά και είμαι στα 200km/h μέσα μερικά δευτερόλεπτα. Έξω 36 βαθμούς θερμοκρασία και τα παράθυρα ανοιχτά. Υπό εμένα οδηγό, ήθελα off το clima μόνο και μόνο για να ακούω έξω.
Αλλάζω την 4η και κουμπώνω 5η. Όλες οι αλλαγές τέλειες, θύμισα μαέστρο που με τη μπακέτα του διευθύνει μια 6κύλινδρη ορχήστρα ιταλών μουσικών.
Αρχίζω και φωνάζω μέσα στην καμπίνα, 210, 220, 230, 240 όπου και σήκωσα το πόδι από το γκάζι, αλλά γιατί λίγο παρακάτω ξεκίνησε η ροή των αυτοκινήτων αλλά υπήρχε και ο φόβος καμερών.
Όλα αυτά σε μερικά δευτερόλεπτα.
Αγαπητέ αναγνώστη. Αν ακούς τα 240km/h και σου φαίνεται ένα συνηθισμένο νούμερο τη σήμερον ημέραν, απλά πλανάσαι. Ο καταιγιστικός τρόπος που ήρθαν αυτά, θα άφηνε να απορείς. Αλλά περισσότερο απόρησα εγώ με αυτό το ΒΑΑΑΘΟΣ που έλεγε και ο ΓΚ στις αρχές. Που τελειώνει;
Την απάντηση την έδωσε ο Νίκος. Χτυπάει 270 με το παλιό πρόγραμμα και τώρα όπως το βλέπει θα πάει για 280km/h. Θα το δοκιμάσω και αυτό οσονούπω.
Δεν ξέρω τι να πω για αυτή την εμπειρία. Θυμάμαι μάλιστα την πρόσφατη επαφή που είχα με το τουρμπάτο νέο Honda Type R.
Διάβαζα πριν γράψω το review μου για αυτό. Θυμάστε που έγραφα για βάθος κινητήρα. Αν ο κινητήρας του Type R έχει βάθος λοιπόν, εγώ σήμερα οδήγησα τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Θα πείτε κάποιοι ότι η αγάπη μου για αυτή τη μάρκα με κάνει να υπερβάλλω αλλά δεν υπερβάλλω. Πρόκειται για έναν από τους καλύτερους κινητήρες όλων των εποχών και ίσως για τον καλύτερο ηχητικά 6κύλινδρο. Με μία ασύλληπτη απόκριση, με απίστευτο, ατελείωτο γέμισμα και ανέβασμα στροφών ανά λεπτό. Βγάζει απίστευτη δυναμική και σου δίνει το potential ότι όποιος σταθεί δίπλα σου, θα τον "σκάσεις" και θα τον πνίξει αυτή η ακούραστη μηχανή που λέγεται 3.2 V6 Busso.
Δείχνω μερικές φωτογραφίες του αυτοκινήτου και γράφω από κάτω κάποια σχετικά
Η πίσω είναι του Νίκου


-Κινητήρας με σφυρήλατα πιστόνια συμπίεσης. Από το εργοστασιακό 10.5:1 ανέβηκε στα 11.8:1 η σχέση συμπίεσης.
-Φίλτρο
-Πιο ελεύθερη εξάτμιση με χταπόδι και τελικό από τη SuperSprint
-Πρόγραμμα σωστό τώρα για να δουλεύουν όλα τα παραπάνω
Και η απόδοση είναι 310 ίπποι από τους 250 εργοστασιακούς
-Ανάρτηση KW3
-μπάρες θόλων εμπρός και πίσω
-ακόμη πιο παχιές αντιστρεπτικές από την Eibach
-Ελαστικά Bridgestone RE002 Adrenaline 225/45/17
-Q2 μπλοκέ διαφορικό τύπου Torsen
-Φρένα ΟΕΜ 4pot Brembo 330mm
Όπως θα διαπιστώσατε, δεν έκανα αναφορά σε στρίψιμο. Έχω μπει συνοδηγός στο Νίκο στις Σέρρες και στα Μέγαρα. Οπότε τι να μου πει ο δρόμος;
Παρολαυτά, όντας συνοδηγός και έπειτα συνοδηγός, το αμάξι με όλες τις αλλαγές στην ανάρτηση, εγώ το βρίσκω όχι κουραστικό, αλλά σίγουρα όχι καθημερινό. Εξάλλου ούτε ο Νίκος το έχει για τέτοιο. Μετά από τόσα χρόνια, το πλαίσιο με τις αναρτήσεις είναι ένα κομμάτι. Ναι, μπορεί να δείχνει τα χρόνια του έναντι στο πλαίσιο του Type R λόγου χάρη, αλλά και αυτό είναι αρκετά άκαμπτο και αυτό που λέμε ΈΝΑ.
Η λειτουργία αυτού του μπλοκέ είναι σαφώς πιο ομαλή από αυτήν του Type R που είχα οδηγήσει πριν λίγο και καιρό, αλλά το κυριότερο είναι στη διαφορά στο στήσιμο. Η Alfa Romeo συγχωρεί ρε γαμώτο. Ακόμη και τόσο σφιχτή και πιο απόλυτη.
Παρότι fwd και με λιγότερο έντονο μπλοκέ, τα χαζοσπινιαρίσματα έλαμψαν διά της απουσίας τους.
Και αυτό το αναφέρω σε όσους είναι κολλημένοι με το που βρίσκεται η μετάδοση. Κατάμουτρα τους λέω ότι είστε ΆΣΧΕΤΟΙ και ΆΠΕΙΡΟΙ. Το στήσιμο είναι το Α και το Ω, και όχι η μετάδοση.
ΥΓ: Δεν έχω κάποιο βίντεο να σας δείξω αυτή τη φορά. Όμως υπόσχομαι να βγει στην επόμενη. Αν όμως θέλετε να ακούσετε στο περίπου τι άκουγα σήμερα, τότε δείτε το παρακάτω