- 27 Απρ 2016, 12:09
#250417
Ειλικρινά απορώ με πολλούς εδώ μέσα. Το θέμα είναι απλό: Έχουμε δικαίωμα να περιορίσουμε ή έστω να αυτοπεριοριστούμε γιατί κάποιος κάπου κάποτε μπορεί να σκανδαλιστεί από κάτι που κάνω απολύτως θεμιτά και νόμιμα; Γιατί αν δεχθούμε ότι υπάρχουν τέτοια αόρατα όρια και μάλιστα τόσο περιοριστικά που να τα βάζουμε και οι ίδιοι στον εαυτό μας (όπως μας πρότεινε ο g8777) τότε έχουμε κάνει ένα βήμα και μάλιστα τεράστιο προς τα πίσω (αν ποτέ είχαμε κάνει το αντίστοιχο προς τα μπροστά - πολλοί σίγουρα όχι). Και μην ανησυχείτε καθόλου. Μπορεί τώρα τα όρια να είναι αθώα, φολκλορικά, παραδοσιακά, χαριτωμένα, αλλά άπαξ και δεχτούμε την ύπαρξή τους και μάλιστα και ως θιγόμενοι, τα κριτήρια είναι ζήτημα χρόνου να αλλάξουν και να γίνουν ασφυκτικά, περιοριστικά, απάνθρωπα.
Όποτε ΙΜΗΟ διάφορες τοποθετήσεις περί μη προκλήσεων και σεβασμού και άλλα τέτοια χαριτωμένα για μένα είναι τεράστιες ανοησίες, επικίνδυνες κιόλας.
Μπράβο στον kyr πολύ καλά κάνει όσο και αν δεν θα το έκανα εγώ για άλλους λόγους κυρίως (δεν κάνω μπάρμπεκιου ποτέ). Δυστυχώς όταν υπάρχει σκοταδισμός από τη μία μεριά, είναι αναπόφευκτο για να επέλθει η ισορροπία κάποιοι να πάνε στο άλλο άκρο
“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”