- 09 Μαρ 2016, 22:07
#230636
Ευτυχώς οι επαφές μου με μέλη φιλοζωικών σωματείων "περιορίζονται" σε λογικούς ανθρώπους, οι οποίοι ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για την περίθαλψη και υιοθεσία ζώων, αλλά δεν απαιτούν από όλους να συμμερίζονται τα αισθήματα αυτά. Κάτι που μου φαίνεται λογικό, και μπορώ να πω ότι τους τιμά.
Από κει και πέρα, θεωρώ υπερβολικό το να αρνούμαστε ότι κάποιοι σκύλοι είναι επιθετικοί και επικίνδυνοι. Ναι, για όλα υπάρχει εξήγηση, ακόμη και για τον κλέφτη αυτοκινήτων που μεγάλωσε στο δρόμο, αλλά το ζήτημα είναι το τι μπορείς να κάνεις για να χειριστείς μία κατάσταση.
Πριν μερικά χρόνια, λοιπόν, ενώ πηγαίνω να πάρω το αυτοκίνητο μου, διασχίζω το δρόμο, ανεβαίνω στο πεζοδρόμιο, βλέπω δύο αδέσποτα στα αριστερά μου, αδιαφορώ πλήρως, στρίβω δεξιά, και ενώ περπατώ νιώθω έναν οξύ πόνο στο αριστερό μου πόδι. Ο ένας σκύλος ήρθε από πίσω και με δάγκωσε, όπως έγινε στο σκηνικό που περιγράφει ο HF.
Η αντίδραση μου ήταν να μπινελικώσω. Μία κύρια που τα τάιζε (όπως διαπίστωσα), με "απείλησε" να μην τολμήσω να πειράξω το σκυλί (όχι ότι σκόπευα βέβαια). Τη μπινελίκωσα κι αυτή κι έφυγα. Εν συνεχεία πήγα για ενέσεις κτλ. Αν ήμουν παιδί, θα ήταν τραυματική εμπειρία, φαντάζομαι.
Τί θα έπρεπε να έχει γίνει; Πού έφταιξα; Δύσκολα ερωτήματα, αλλά γίνεται σε μία κεντρική περιοχή να υπάρχουν επιθετικοί σκύλοι; Φυσικά και δε συμφωνώ με την καραμπίνα, αλλά δε μου φαίνεται και λογικό να υποκρινόμαστε ότι ένα ζώο δε μπορεί να είναι απρόκλητα επικίνδυνο.
Ούτε πιστεύω ότι αποτελεί άσχημο δείγμα της προσωπικότητας μου το ότι δε βάζω τους σκύλους πάνω από άλλα ζώα, μιας κι έχω έμμεση και άμεση εμπειρία από σκύλους, γάτες, και κουνέλι, με το τελευταίο να είναι το αγαπημένο μου - δε θα τα βάλω όμως με τους ανθρώπους που τρώνε στιφάδο.
Οκ, η λύση μπορεί να είναι κάποια υπηρεσία του Δήμου, αλλά και πάλι θα υπάρξει αντίδραση για τα κλουβιά... Ούτε συμφωνώ με τη θανάτωση, αλλά το ίδιο δεν πρέπει να ισχύει για τα προβατάκια και τα γουρουνάκια; Λογικά ναι - αν εκεί δεχόμαστε όμως ότι υπάρχει λόγος που τα θανατώνουμε μαζικά, δε γίνεται πολύπλοκο;
Προσωπικά, θεωρώ ότι τιμά τον άνθρωπο το να αντιμετωπίζει ως βαρβαρότητα κάθε αφαίρεση ζωής. Έχοντας φάει τόνους κρέατος, όμως, μάλλον μου άξιζε η δαγκωματιά. :-P