-Η νομοθεσία να μην είναι το σημερινό μπουρδέλο που εξυπηρετεί ουσιαστικά μόνον τους πολύ μεγάλους και τους επιτρέπει να φοροαποφεύγουν όσο γουστάρουν. Παράλληλα, κάνουν ό,τι θέλουν με την επιθεώρηση εργασίας.
-Το κράτος να έχει επιθεώρηση σοβαρή και να κόβει κώλους. Να μειώσει τις εισφορές, αλλά να εισπράττει απ' όλους (και όχι να απειλεί εμένα που είμαι ΕΕ με... δικαστήρια, αν τολμήσω να μείνω άνεργος και δεν έχω για το ΤΣΜΕΔΕ...
)-Τα συνδικάτα να υπάρχουν για να προστεύουν τους εργαζομένους, και όχι τους συνδικαλιστές. Γιατί αν είχες ισχυρά συνδικάτα (η Γερμανία και η Γαλλία έχουν πανίσχυρα), δεν θα είχες μισθούς πείνας.
Τέλος, γιατί τα 751€ που ρώτησε ο kacey: γιατί κάπου εκεί είναι και το κατώφλι του ορίου της φτώχειας. Γιατί με αυτά τα λεφτά, ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει φτωχικά μεν, χωρίς βοηθήματα δε. Ενώ ένας που παίρνει 568€, δεν του φτάνουν με τίποτε, ούτε για τα βασικά. Και δεν με νοιάζει τι δουλειά κάνει, όποια δουλειά κι αν κάνεις, θα πρέπει να μπορείς να ζήσεις ανθρώπινα.
Μην κολλήσουμε λοιπόν στο ποσό, αλλά στην ουσία. Και το ποσό, δεν λέει κάτι, ας είναι και 730 ή 760 ή κάτι άλλο. Απλά να μην είναι τόσο χαμηλό όσο το 568€... Μιλάμε τώρα και για μεικτές αποδοχές, άρα ουσιαστικά καθαρές αποδοχές λίγο πάνω από 400€, κάνα 100άρι € την εβδομάδα, για να βρεις κάπου να μείνεις, να φας, να ντυθείς, να πληρώσεις λογαριασμούς. Στην Ελλάδα τώρα, που δεν είναι και ακριβώς φθηνή χώρα (ούτε πανάκριβη όπως άλλοι διατείνονται).

