- 01 Δεκ 2017, 01:18
#460068
Όλη η μέρα δε περνούσε με τίποτα...ευτυχώς που πέρασε όμως και τελικά κατά τις 17:30, γεμάτος ανυπομονησία έφτασα στον Ισμαήλο. Με περίμενε ο πρώην ιδιοκτήτης ο οποίος ήθελε να μου κάνει αναλυτική παρουσίαση του οχήματος, μάλιστα μου έδωσε και μερικά tips.

Εγώ αρκετά ψαρωμένος χωρίς καθόλου να έχω συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί, έκατσα στο αριστερό μπάκετ. Του evo. Μου. Ε? Τι? Το λέω και δε το έχω πιστέψει ακόμα.
Αφού αναλύσαμε τα διάφορα mode (tarmac, gravel, snow) καθώς και τις ρυθμίσεις του SST, μου είχε κάτι πολύ χρήσιμο για το σασμάν. Όταν σταματάω και θέλω να το σβήσω, καλό είναι να βάζω νεκρά --> χειρόφρενο --> αφήνω φρένο --> park και όχι park --> φρένο --> χειρόφρενο γιατί ζορίζεται το σασμάν. Καλό tip.
Ήρθε η ώρα να το πάρω, αρκετά ψαρωμένος...πρώτη δουλειά, βενζίνη. Ξέχασα πως είναι να βάζεις και βασικά να πληρώνεις.

Εντύπωση μου έκανε πόσο μικρό ρεζερβουάρ έχει...45 λίτρα μόνο.
Πήγαμε μετά στο ΙΚΕΑ για να ρυθμίσω λίγο την οθόνη και γενικώς να ψάξω με την ησυχία μου το αυτοκίνητο. Πολύ καλή αγορά η οθόνη τελικά. Είναι σα να έχεις ένα μεγάλο tablet, κάνει τα πάντα...φανταστικό το torque. Κατέβασα και offradio και ακούω και τις μουσικάρες μου.


Μετά αποφάσισα να πάρω τη μεγάλη διαδρομή για σπίτι, μέσα από Παιανία, Λαυρίου, Μεσογείων. Βασικά βόλτα πήγα, μαθαίνω το αυτοκίνητο και θέλει πολύ χρόνο να το μάθεις. Πρέπει να γίνεις ένα μαζί του, πρέπει να του δώσεις χρόνο.
Έχω πάθει σοκ από το πάτημα του αυτοκινήτου. Έχω πάθει σοκ από τον τρόπο που το οδηγάς γενικώς.
Πάμε να τα δούμε ένα-ένα. Τιμόνι. Βαρύ, όπως πρέπει να είναι, καταλαβαίνεις τα πάντα στο δρόμο και χρειάζεται μια μικρή κίνηση για να ακούσει. Αυτό είναι μοιρογνωμόνιο, όχι τιμόνι. Απλά το turning radius είναι τραγικό, θέλει άνοιγμα αρκετό. Έγινα λίγο ρόμπα σε ένα φανάρι.
Σε ένα δυο σημεία που έστριψα με φόρα, με άφησε λίγο άφωνο η κατευθυντηκότητα.
Σασμάν...έπος! Κιβωτιάρα. Βολεύει σε κάθε περίσταση...κάνεις τη βόλτα σου, αλλά θέλεις να πατήσεις κιόλας, τραβάς το paddle αριστερά, πατάς το γκάζι κι έφυγες. Δεν άλλαξα mode, το άφησα στο normal, αργότερα αυτά.
Φρένα...βασικά επιβράδυνση. Είναι φοβερός ο τρόπος που ακινητοποιείται. Δε ξέρω τι φταίει, τα διαφορικά, το σασμάν...ελάχιστο φρένο. Απλά για να σταματήσει...και τι φρένο! Όχι αν το πατήσεις στην αρχή δε θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στο τιμόνι...είναι τόσο linear, τόσο μα τόσο ρυθμίσιμο και πραγματικά το χαίρεσαι. Λες, έτσι ρε φίλε πρέπει να είναι τα φρένα. Όχι on-off...έτσι! Προοδευτικά.
Μοτέρ...οκ, έχει λίγο λαγκ χαμηλά αλλά δε σε πειράζει γιατί μέσα στη κίνηση το δουλεύεις σε αυτό το φάσμα...και όταν ανοίξει πατάς, κολλάς στο recaro
Μ'αρέσει πολύ ο μπάσος ήχος που έχει χαμηλά, τον λατρεύω! ΟΚ, ψηλά δε λέει κάτι από ήχο, αλλά έχει ένα γ@μ@το μπάσο. Τέλειο!
Είναι φοβερό παιδιά το πάτημα που έχει το αυτοκίνητο, πραγματικά δεν έχω οδηγήσει κάτι παρόμοιο...δεν έχω οδηγήσει κάτι τόσο, μα τόσο ΤΕΛΕΙΟ οδηγικά. ΤΕΛΕΙΟ, ναι...δε λείπει τίποτα. Είναι απόλαυση και ανυπομονώ να το πιέσω...έχει ασύλληπτα περιθώρια και το βλέπεις. Σου λέει ρε παιδί μου, πάμε...πάτα, φρέναρε, στόχευσε, στρίψε, πάτα...σου βγάζει μια απόλυτη οδηγική ικανότητα.
Στα υπόλοιπα βεβαίως είναι ταξί. Ποιότητα, δεν έχει. Εξοπλισμό, πάλι καλά που έβαλα την οθόνη. Αλλά σε νοιάζει?
Όχι ρε, δε σε νοιάζει αν γουστάρεις την οδήγηση. Σε αποζημιώνει τόσο πολύ! Μα τόσο πολύ!
Κρίμα που πλέον δε βγαίνουν τέτοια αυτοκίνητα και πιστεύω ότι πραγματικά το έκλεψα.
Είμαι χαρούμενος, είμαι αυτοκινητιστικά ευτυχισμένος.