1. Η διαδρομή και το ταξίδι.
Από τη Θεσσαλονίκη οι επιλογές δεν είναι και τόσο πολλές αν θες να επισκεφτείς τα Βαλτικά κράτη. Είτε πας Βαρσοβία και νοικιάζεις εκεί με φτηνή πτήση είτε Ρίγα με αισθητά ακριβότερη. Εμείς επιλέξαμε την πρώτη λύση, στο τέλος θα κάνω και απολογισμό και αναθεωρημένο itinerary να δούμε αν το μετάνοιωσα ή όχι. Φτάσαμε λοιπόν στη Βαρσοβία όπου νοικιάσαμε διαμέρισμα σε υπερσύγχρονη και υπερλούξ πολυκατοικία 12 ορόφων σε συγκρότημα που έφταναν μέχρι και τους 30. Όλες οι συμβουλές που πήρα ήταν ότι με μιάμισι μέρα που είχα, αν δεν μπω σε μουσεία κλπ θα είμαστε μια χαρά και όντως ήμασταν. Μία ραγδαία αναπτυσσόμενη πόλη με αρκετά αμερικάνικη αισθητική, αλλά και κεντροευρωπαϊκό αέρα. Έχει μία αρκετά καλή παλιά πόλη, αλλά είναι κάτι που το πόσο θα σε εντυπωσιάζει εξαρτάται από το πόσο έχεις ταξιδέψει. Έχει έντονη αγορά, έχει παλάτια, έχει μνημεία, είναι μία πρωτεύουσα. Δεν αισθάνθηκα ότι χρειάζονταν παραπάνω μέρες.
Η συνέχεια είχε μία σχετικά δύσκολη απόφαση. Είτε θα έπρεπε να πάμε λάου λάου μέχρι Ταλίν και μετά να έχω σκότωμα επιστροφή είτε σχετικά γρήγορα στο Ταλίν και μετά επιστροφή με πιο χαλαρούς ρυθμούς. Επιλέξαμε το δεύτερο και κάναμε σε 2 μέρες τα σχεδόν 1000 χλμ, 1200 με την παράκαμψη, με μία στάση στο Βίλνιους. Η αλήθεια είναι ότι έτσι σχετικά αδικήσαμε τις λιθουανικές πόλεις αλλά δεν μπορείς να τα έχεις όλη. Πρώτη μέρα λοιπόν και με μία στάση για ξεκούραση σε ένα παραλίμνιο θέρετρο (έχει πολλά η Πολωνία) ονόματι Augustow φτάσαμε στο Βίλνιους. Άλλη μία συμπαθητική ευρωπαϊκή πόλη με το κάστρο της, τον καθεδρικό της, την παλιά πόλη της και τα πανάκριβα (πλέον) εστιατόριά της. Θα άξιζε μία πλήρη μέρα; Ίσως ειδικά αν είχε και επίσκεψη στο κοντινό κάστρο Τρακάι (όπου πήγαμε την άλλη μέρα το πρωί) αλλά και με τη μισή μέρα δε νομίζω ότι την αδικήσαμε. Η επόμενη μέρα είχε μετά τη στάση στο Τρακάι πάρα πολλή οδήγηση οπότε φτάσαμε στο Ταλλίνν πτώματα και κοιμηθήκαμε από τις 9.30 με τον ήλιο να λάμπει (μέσα Ιουλίου)
Στο Ταλλίνν κλείσαμε για τρία βράδια και μάλιστα σε πανσιόν 10χλμ από το κέντρο γιατί μία μέρα πήραμε το καράβι για Ελσίνκι και μία θέλαμε να γυρίσουμε την πόλη με την ησυχία μας. Αλλά οι τιμές μέσα στο Ταλλίνν έχουν ξεφύγει. Οπότε καταφύγαμε στα γύρω χωριά. Το Ταλλίνν είναι όμορφο, όμορφο και κάπως διαφορετικό από τις άλλες "παλιές πόλεις" της Ευρώπης. Παλιά χανσεατική πόλη έχει μεικτές επιρροές από Ρωσία και Σκανδιναβία. Βέβαια η φάση ήταν αστεία στα όρια του γελοίου, όπου με περηφάνια επιδεικνύουν τις επιρροές από τους Τεύτονες κατακτητές, τους Δανούς κατακτητές, τους Χανσεάτες, τους Σουηδούς κατακτητές και με περηφρόνηση και μίσος μόνο για τους Ρώσους
. Αλλά στα μαγαζιά και τα σούπερ ειδικά εκτός κέντρου άκουγες μόνο ρώσικα
. Ωραία πόλη με χαρακτήρα και χρώμα, αξίζει για μία πλήρη μέρα. Ως εκεί. Η μία μέρα στο Ελσίνκι είναι πάρα πολύ εύκολο και λογικό. 60 ευρώ δώσαμε για 3 εισιτήρια με επιστροφή, 2 ώρες στο καράβι. Ειδικά μετά από τόση οδήγηση για μένα ήταν πολύ καλοδεχούμενο το αραλίκι στο καράβι. Στο Ελσίνκι είχα ξαναπάει, δε θα επεκταθώ. Λίγα πράματα. Πάει κόσμος και κάθεται 3 και 4 μέρες και απορώ τι κάνει.to be continued


Κακή εντύπωση μου έκανε η μικρή αίσθηση που σου έδινε (έως καθόλου) ότι πρόκειται για μία πόλη που αν την ξέρουν 10 άνθρωποι εκτός Λιθουανίας, οι 11 την ξέρουν για το μπάσκετ. Ούτε μπουτίκ της Ζαλγκίρις (βασικά είχε μία μικρότερη από το γραφείο μου που δεν είχε τίποτα) ούτε μουσείο ούτε ένα άγαλμα του Σαμπόνις. Κάτι αποτυχημένους βασιλιάδες και κάτι πολιτικάντηδες. Πραγματικά απορώ. Σαν κι εμάς που βάλαμε στην νέα παραλία άγαλμα του Καραμανλή αντί να βάλουμε του Γκάλη.





