- 19 Μαρ 2015, 20:24
#90986
Ποιος λέει ότι δεν έχει ξαναγίνει; (μαντέψτε και ποιος...αποβλήθηκε...
)
Πάντως δεν χρειάζεται να περιγράψει αποχώρηση από νομισματική ένωση, κι η κατάργηση σταθερής ισοτιμίας έναντι 'σκληρού νομίσματος' (π.χ Αργεντινή - δολάριο) είναι πολύ παρόμοια περίπτωση.
kacey έγραψε:Panosss έγραψε:Η οικονομική επιστήμη, είναι κυρίως εμπειρική.
Οπότε, έχεις να μας πεις ανάλογη περίπτωση όπου συνέβη αυτό που περιγράφεις στο μπολντ-υπογραμμισμένο;
Εγώ πάντως ξέρω λαό, που παραμένοντας εντός σκληρού νομίσματος, για 6 χρόνια (και ποιος ξέρει πόσα ακόμα) υποφέρει συνεχή μείωση του βιοτικού επιπέδου που δεν φανταζόταν ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του...
Υπαρχει παλαιοτερο παραδειγμα οπου χωρα εφυγε απο κοινο νομισμα (σφιχτο, οχι μελατο...) μεγαλης οικονομιας για να επιστρεψει σε μελατο εθνικο? Δεν υπαρχει. Δεν εχει ξαναγινει. Θα μου πεις, αφου δεν εχει ξαναγινει πως εχει αποψη ο αλλος για το τι θα γινει? Σωστο αυτο, αλλα: αμα επιλεξουμε να παμε στη δραχμη, θα το κανουμε για τους ταδε συγκεκριμενους λογους. Βλεποντας τους λογους, το τι θα πετυχουμε δηλαδη επιστρεφοντας στη δραχμη, μπορουμε να ξερουμε ή εστω να εχουμε μια ιδεα για το τι θα ακολουθησει.REALZEUS έγραψε:@Manosky:
Κατηγορία ΣΤ: Άνθρωποι που καταλαβαίνουν πως μέσα σε ένα τόσο σκληρό και περιοριστικό νόμισμα η μικρή Ελλάδα δεν έχει καμία ελπίδα για αξιοπρεπή διαβίωση. Ναι μεν τα αποτελέσματα μιας εξόδου από το € είναι πολύ άσχημα βραχυπρόθεσμα, αλλά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μπορεί μια τέτοια κίνηση να ωφελήσει την χώρα.
define βραχυ-, μεσο- και μακρο-.
Ποιος λέει ότι δεν έχει ξαναγίνει; (μαντέψτε και ποιος...αποβλήθηκε...
)Λατινική Νομισματική Ένωση
Η Λατινική Νομισματική Ένωση (ΛΝΕ) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, σε μια προσπάθεια για ενοποίηση πολλών ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ένα ενιαίο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη σε μια εποχή που τα περισσότερα εθνικά νομίσματα εξακολουθούσαν να είναι άμεσα συνδεδεμένα με τον χρυσό και τον άργυρο. Ιδρύθηκε το 1865 και διαλύθηκε το 1927.
Ιστορικό
Το 1865, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ελβετία ιδρύουν την Ένωση και συμφωνούν να αλλάξουν τα εθνικά τους νομίσματα σε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο κάθε νομισματική μονάδα του κάθε κράτους θα ισούται με 4,5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού και θα είναι ελεύθερα ανταλλάξιμα. Ουσιαστικά δηλαδή οριζόταν μία σταθερή σχέση μεταξύ χρυσού και αργύρου με αναλογία 15,5 προς 1 μέσα στους κόλπους της ένωσης. Οι ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων της κάθε χώρας ήταν 1:1.
Αργότερα προσχωρήσαν στην ένωση η Ισπανία και η Ελλάδα το 1868, και η Ρουμανία, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Βενεζουέλα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο και το Παπικό κράτος το 1889. Το 1904 οι Δανικές Δυτικές Ινδίες επίσης υιοθέτησαν αυτό το πρότυπο, παρόλο πού δεν είχαν επίσημα ενσωματωθεί στη ΛΝΕ.
Η αποτυχία
Προς το τέλος της δεκαετίας του 1870 οι κεντρικές τράπεζες των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών αρχίζουν να αυξάνουν τα αποθέματά τους σε χρυσό σε βάρος του αργύρου.[1] Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα της ΛΝΕ ήταν ότι παρέλειψε να θέσει εκτός νόμου την εκτύπωση χαρτονομισμάτων με βάση το διμεταλλικό νόμισμα. Μια αδυναμία που εκμεταλλεύθηκε η Γαλλία και η Ιταλία, που με τυπωμένα χαρτονομίσματα χρηματοδοτούσαν δικές τους δαπάνες, "αναγκάζοντας τα άλλα μέλη της Ένωσης να φέρουν μέρος του κόστους της δημοσιονομικής σπατάλης, εκδίδοντας χαρτονομίσματα με βάση το νόμισμά τους" [2].
Η συνεχής διαρροή μεταλλικών νομισμάτων στο εξωτερικό και η συνεχής αλλαγή των σχέσεων χρυσού-αργύρου, προκαλούν, ιδιαίτερα στην ιταλική και ελληνική οικονομία, μεγαλύτερες νομισματικές αρρυθμίες[1]. Ιδιαίτερα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα της Ελλάδας οδηγούν στην επίσημη αποβολή της από τη Λατινική Νομισματική Ένωση το 1908. Επανεντάχθηκε το 1910.[3]
Όλα αυτά τα προβλήματα, η πολιτική αναταραχή στις αρχές του εικοστού αιώνα και η έναρξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου είχαν ήδη, εκ των πραγμάτων, αδρανοποιήσει τη Λατινική Νομισματική Ένωση κατά την δεκαετία του '20.[1]
Διαλύθηκε επίσημα το 1927.
Πάντως δεν χρειάζεται να περιγράψει αποχώρηση από νομισματική ένωση, κι η κατάργηση σταθερής ισοτιμίας έναντι 'σκληρού νομίσματος' (π.χ Αργεντινή - δολάριο) είναι πολύ παρόμοια περίπτωση.
Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...
Παρόμοιο με ότι η αριστεία είναι ρετσινιά!
, θα 'ρθει τώρα ο dimviii (ή κάποιος άλλος 'αριστερός') και θα σε περιποιηθεί