Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#830177
PeterPan έγραψε:Άσχετο, υπάρχει μεγάλη διαφορά στα νέα μπάνια… Τα πλακάκια 60x120 cm δίνουν άλλη αίσθηση… Όσοι ανακαινίζετε δείτε τα…

αν είσαι μερακλής, ύπαρχουν και 100x300, 120x280.
(o dbekos μου είπε να το γράψω :s_blush )
Άβαταρ μέλους
By g8777
#830178 Θυμάμαι Βαγγέλα Γιαννόπουλο.

"Ε, δεν θα διαλυθουμε για ενα κωλοσπιτο".

Ωραία, χτίζει ο Λάππας ακριβότερο σπίτι.

ΤΊ ΝΑ ΚΆΝΟΥΜΕ ΤΏΡΑ ΔΛΔ.

Να μας δώσει ο άνθρωπος τη διεύθυνση,να ερχόμαστε να το θαυμάζουμε,ποσο υπέροχη pilotis έχει.

Λάππα κρέμασε μια σκελίδα αβοκάντο στις κολώνες,ακμε πσλεω.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#830179
Anonymous Founder έγραψε:Από την άλλη, και χωρίς περιουσία, προσωπικά έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην ικανότητα των ανθρώπων να τα καταφέρουν με μόνο όπλο το μυαλό τους. Όπως και τα αδέσποτα σκυλιά είναι συχνά πιο έξυπνα από τα σαλονάτα, έτσι και οι λιγότερο προνομιούχοι, συχνά είναι πιο ικανοί και πιο εφευρετικοί, γιατί έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις δυσκολίες. :s_yes
Ασφαλώς, δεν λέω πως θα πρέπει να φερόμαστε μοιρολατρικά και ν'αποδεχόμαστε την μοίρα μας, τουναντίον: θεωρώ πως πάντα υπάρχει τρόπος να βελτιώσεις μια κατάσταση, ακόμη και στο πιο εχθρικό περιβάλλον.


Προφανώς και δεν πρέπει να δεχόμαστε μοιρολατρικά την μοίρα μας. Αλλά αν πχ το παιδί του οποιουδήποτε υπαλλήλου είναι έξυπνο, παλέψει, καταφέρει πχ να ξεκινήσει από μία προσωπική περιουσία το αμάξι του (ας πούμε 10Κ) και την κάνει 1εκ (μία αύξηση κατά 100 φορές), ΚΑΙ ΠΑΛΙ θα είναι απείρως πιο μακρυά από το παιδί πχ του αφεντικού μου, που απλά επειδή γεννήθηκε στη "σωστή" οικογένεια, θα ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ με περιουσία κάποιων δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων. Ουσιαστικά όποιος πιστεύει ότι έχουμε όλοι τις ίδιες ευκαιρίες, θεωρεί πως ο μέσος άνθρωπος μπορεί να είναι μερικές εκατοντάδες φορές καλύτερος από ... τον μέσο άνθρωπο :lol: :lol:

Προφανώς και συμβαίνουν τέτοιες ιστορίες, αλλά αυτές είναι οι απειροελάχιστες εξαιρέσεις...

Και φυσικά, στατιστικά, οι άνθρωποι σχεδόν ποτέ δεν έχουν μεγάλες αλλαγές σε σχέση με τους γονείς τους.


Anonymous Founder έγραψε:σε μια ιδανική κοινωνία το κληρονομικό δίκαιο θα έπρεπε να το σκίσουμε και να το ξαναγράψουμε, αν θέλουμε όλοι οι άνθρωποι να έχουν όντως ίσες ευκαιρίες. Σήμερα το τελευταίο είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο.
:s_sarcastic


Αν όχι να το σκίσουμε τελείως, να φορολογήσουμε τις κληρονομιές.
Άβαταρ μέλους
By leobsch
#830180
Anonymous Founder έγραψε:Η απλή τύχη παίζει συνήθως τον μεγαλύτερο ρόλο στο τι περιουσία θα κάνει κάποιος, γιατί αν περιμένεις να το πετύχεις με την σκληρή δουλειά, μάλλον είναι δύσκολο έως πάρα πολύ δύσκολο. Σήμερα, στα όρια του απίθανου, ίσως το 80' κάποιος να το πετύχαινε.

Ο πατέρας μου πέτυχε πάντως με μόνο όπλο τη σκληρή δουλειά. 1950-2010, περίπου, τα χρόνια που εργάστηκε. Από 12 χρονών.

Anonymous Founder έγραψε:Από την άλλη, και χωρίς περιουσία, προσωπικά έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην ικανότητα των ανθρώπων να τα καταφέρουν με μόνο όπλο το μυαλό τους. Όπως και τα αδέσποτα σκυλιά είναι συχνά πιο έξυπνα από τα σαλονάτα, έτσι και οι λιγότερο προνομιούχοι, συχνά είναι πιο ικανοί και πιο εφευρετικοί, γιατί έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις δυσκολίες. :s_yes

Πράγματι, ισχύει συχνά.


Σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές είμαστε βουτυρομπεμπέδες και τεμπέληδες.
Σήμερα στην Ελλάδα τα καταφέρνουν (και προκόβουν) οι Αλβανοί δουλεύοντας στην οικοδομή.
Έτσι δούλευαν οι γονείς μας, τουλάχιστον οι δικοί μου.
(εμείς ποστάρουμε στα φόρα :lol: , ακόμα κι απ' τη δουλειά)
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#830181 Βρίσκω γενικώς απαράδεκτο να δουλεύεις από 12 χρονών ή γενικώς να δουλεύεις σαν το σκυλί. Ούτε έχει νόημα κάποιος μόνον να δουλεύει, η ζωή είναι πολύ μεγάλη και πολύ σημαντική να την περάσεις μόνον δουλεύοντας.
Οι Αλβανοί που δουλεύουν σήμερα οικοδομή, σίγουρα δεν επιθυμούν το ίδιο μέλλον για τα παιδιά τους. Απλώς αντιλαμβάνονται πως δεν γίνεται αλλιώς και θυσιάζονται για να έχουν οι απόγονοί τους μια καλύτερη ζωή.
Ε, αυτό καλό είναι να μην γίνεται, θα πρέπει το περιβάλλον να προσφέρει ευκαιρίες χωρίς τόσο σημαντικές θυσίες.
Άβαταρ μέλους
By GTS
#830183
Anonymous Founder έγραψε:
Χρήστος Λάππας έγραψε:Στη Γλυφάδα έχουν αρχίσει να γκρεμίζουν ακόμα και πενταόροφες πολυκατοικίες για να χτίσουν καινούργιες.

Στο Ελληνικό όποιο παλιό διώροφο βλέπω ξέρω ότι είναι υποψήφιο για κατεδάφιση. Αν δεν προκύψει ενδιάμεσα κάποια κρίση να τσακίσει πάλι την οικοδομή, οι γειτονιές θα είναι πολύ διαφορετικές σε λίγα χρόνια.

Εν τω μεταξύ, οι νέες κατασκευές που παίρνουν την θέση των παλιών είναι στην συντριπτική πλειοψηφία τους υπερπαραγωγές και στοιχίζουν και τα αντίστοιχα χρήματα.

Αυτό λοιπόν είναι και ένα από τα παιχνίδια της τύχης. Δεν ξέρω για τους δικούς σου γονείς, αλλά στα Σούρμενα του Ελληνικού παραδοσιακά είχαν εγκατασταθεί πρόσφυγες από τον Πόντο. Αυτοί οι άνθρωποι τότε, είχαν να κάνουν ουσιαστικα με μια περιοχή κάθε άλλο παρά προνομιούχα, χωρίς νερό και με ένα αεροδρόμιο δίπλα.
Πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν σε όλη την Αθήνα, πέριξ του Πειραιά για παράδειγμα, στην Νίκαια, στον Αγ.Ι. Ρέντη, κλπ.
Σκέψου τώρα, αυτός που έχει ένα διώροφο στο Ελληνικό και αυτός που το έχει στου Ρέντη, σε ποια κατάσταση είναι. Αυτός στο Ελληνικό μπορεί τώρα να πετύχει μέχρι και 50% σε αντιπαροχή, να σηκώσει πχ μια 4ώροφη (ή 5ώροφη) οικοδομή, χωρίς να βάλει φράγκο και να βρεθεί με τα μισά διαμερίσματα. Σε ένα οικόπεδο κάτω από 500 τμ θα πάρει δηλαδή 200+ τμ, μαζί με αποθήκες, θέσεις στάθμευσης, κλπ κλπ χωρίς να πληρώσει τίποτε απολύτως. Σε ένα οικόπεδο 700 ή 800 τμ το κέρδος πολλαπλασιάζεται.
Φυσικά, η περιοχή έχει χαμηλό συντελεστή δόμησης, αλλού σηκώνεις και 8ώροφο ή 10ώροφο ακόμη ακόμη.
Ο άλλος στην περίπτωση που έχει στην Νίκαια κάτι, δύσκολα θα πετύχει 25% αντιπαροχή, και μπορεί να ελπίζει μόνον αν χτίζει πολλούς ορόφους.

Αυτός στο Ελληνικό ήταν πιο έξυπνος; Προφανώς ΟΧΙ, πιο τυχερός σίγουρα.
Αντίστοιχο παράδειγμα θα μπορούσε να είναι στα Γιάννενα για όσους (πάλι πρόσφυγες) εγκαταστάθηκαν στην Ανατολή ή στην Μπάφρα. Οι πρώτοι λόγω εγγύτητας στην πόλη, έχουν πολύ μεγαλύτερη περιουσία, χωρίς να κάνουν τίποτε απολύτως παραπάνω από τους άλλους.

Φυσικά, δεν αναφέρω καν πόσο "τυχερός" είναι όποιος είχε παππού ή πατέρα σε κάνα ορεινό ή πεδινό (γενικώς μακριά από θάλασσα) χωριό. Αυτός θα πάρει από τα 3 το μακρύτερο, και θα πει και ευχαριστώ.
:eat: :s_biggrin

Η απλή τύχη παίζει συνήθως τον μεγαλύτερο ρόλο στο τι περιουσία θα κάνει κάποιος, γιατί αν περιμένεις να το πετύχεις με την σκληρή δουλειά, μάλλον είναι δύσκολο έως πάρα πολύ δύσκολο. Σήμερα, στα όρια του απίθανου, ίσως το 80' κάποιος να το πετύχαινε.
Από την άλλη, και χωρίς περιουσία, προσωπικά έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στην ικανότητα των ανθρώπων να τα καταφέρουν με μόνο όπλο το μυαλό τους. Όπως και τα αδέσποτα σκυλιά είναι συχνά πιο έξυπνα από τα σαλονάτα, έτσι και οι λιγότερο προνομιούχοι, συχνά είναι πιο ικανοί και πιο εφευρετικοί, γιατί έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις δυσκολίες. :s_yes
Ασφαλώς, δεν λέω πως θα πρέπει να φερόμαστε μοιρολατρικά και ν'αποδεχόμαστε την μοίρα μας, τουναντίον: θεωρώ πως πάντα υπάρχει τρόπος να βελτιώσεις μια κατάσταση, ακόμη και στο πιο εχθρικό περιβάλλον.

Σκεφτείτε πως όποιος έχει 2 διαμερίσματα των 100 τμ στο Ελληνικό ή στην Γλυφάδα, σήμερα θα εισπράττει από τα νοίκια πάνω από 2000€ το μήνα (για να μην πω και πιο πάνω), όταν ο βασικός είναι στο 1/3 αυτού του ποσού. Όπως έχω ξαναπεί, σε μια ιδανική κοινωνία το κληρονομικό δίκαιο θα έπρεπε να το σκίσουμε και να το ξαναγράψουμε, αν θέλουμε όλοι οι άνθρωποι να έχουν όντως ίσες ευκαιρίες. Σήμερα το τελευταίο είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο.
:s_sarcastic


Δεν βλεπω σε τι σε βοηθαει να σκεφτεσαι τι θα εκαναν οι προγονοι σου και αν ειχαν αγορασει πριν 100 χρονια στην Γλυφαδα θα ησουν πλουσιος. Κανενας δεν ηξερε τοτε που θα γινουν οι καλες πειροχες. Μπορει να γινονταν στον Ρεντη. Η Γλυφαδα και το Ελληνικο ειχαν κακο ονομα λογω του αεροδρομιου. Οταν εφυγε τοτε ανεβηκαν.

Και σε τελικη αναλυση τι σημασια εχει που μενεις και αν εχεις ωραιο και μεγαλο σπιτι? Υπαρχουν ποιο σημαντικα πραγματα στην ζωη απο αυτο.
Άβαταρ μέλους
By leobsch
#830184 Anonymous Founder Ναι, δε διαφωνώ, κι εγώ δεν είμαι και κάνας δουλευταράς :lol: .
(εκείνη την εποχή δεν ήταν και ασυνήθιστο να δουλεύουν δωδεκάχρονα παιδιά, νομίζω)
Ξέρω και κάποιους που δεν έχουν παιδιά και δουλεύουν έτσι. Για τον εαυτό τους προφανώς.
Ή απλά είναι εργασιομανείς, υπάρχουν και αυτοί και νομίζω δεν είναι λίγοι.
Σχετικά με το 'πρέπει' που αναφέρεις, εγώ είμαι της άποψης ότι πρέπει να μας δίνουν σύνταξη στα 18. Αλλά...
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#830185 @GTS
Είπα το ίδιο με άλλα λόγια: η τύχη παίζει τεράστιο ρόλο στο να κάνεις ή όχι περιουσία, παρά η ικανότητα.
Για τα υπόλοιπα συμφωνώ, τα σημαντικά πράγματα σε ετούτη την ζωή δεν αγοράζονται.
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#830186
GTS έγραψε:Και σε τελικη αναλυση τι σημασια εχει που μενεις και αν εχεις ωραιο και μεγαλο σπιτι? Υπαρχουν ποιο σημαντικα πραγματα στην ζωη απο αυτο.


Θα συμφωνήσω.

Μια σχετικοάσχετη σημείωση: στο δικό μου προσωπικό παράδειγμα, ο πατέρας μου ζούσε ως μισθωτός καλύτερα εν συγκρίσει με εμένα, 30 χρόνια μετά. Οκ, χαμηλότερη ιεραρχικά θέση εγώ, σε καλύτερα αμοιβόμενο εργασιακό κλάδο όμως. Νομίζω ότι τα όνειρα που συναρμολόγησε εκείνη η γενιά ήταν πιο αισιόδοξα από τα δικά μου. Επίσης, εάν δούμε την πραγματικότητα υπό το πρίσμα άλλων ευρ. κρατών, μάλλον οι τώρα έχουν καλύτερο outlook από την προηγούμενη γενιά σε περισσότερες χώρες απ ότι το αντίθετο. Ίσως απλώς να χρειάζομαι διακοπές. :lol:
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#830187 Να ενημερώσουμε ότι για συνταγογράφηση ψυχοφαρμάκων το φόρουμζ θα εφημερεύει στις 14 και 15 Αυγούστου.

Ευχαριστώ.
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#830189
diplomat έγραψε:
GTS έγραψε:Και σε τελικη αναλυση τι σημασια εχει που μενεις και αν εχεις ωραιο και μεγαλο σπιτι? Υπαρχουν ποιο σημαντικα πραγματα στην ζωη απο αυτο.


Θα συμφωνήσω.

Μια σχετικοάσχετη σημείωση: στο δικό μου προσωπικό παράδειγμα, ο πατέρας μου ζούσε ως μισθωτός καλύτερα εν συγκρίσει με εμένα, 30 χρόνια μετά. Οκ, χαμηλότερη ιεραρχικά θέση εγώ, σε καλύτερα αμοιβόμενο εργασιακό κλάδο όμως. Νομίζω ότι τα όνειρα που συναρμολόγησε εκείνη η γενιά ήταν πιο αισιόδοξα από τα δικά μου. Επίσης, εάν δούμε την πραγματικότητα υπό το πρίσμα άλλων ευρ. κρατών, μάλλον οι τώρα έχουν καλύτερο outlook από την προηγούμενη γενιά σε περισσότερες χώρες απ ότι το αντίθετο. Ίσως απλώς να χρειάζομαι διακοπές. :lol:

Ο πεθερός δούλευε μόνον αυτός και συντηρούσε οικογένεια 4 ατόμων. Και ζούσαν άνετα, με διακοπές κάθε καλοκαίρι κάνα μήνα. Η κόρη του, κάνοντας την ίδια δουλειά, δεν πλησίασε ποτέ τα χρήματα που έβγαζε ο πατέρας της, μετά από σχεδόν 20 χρόνια καριέρας.
Δεν υπάρχει επαφή στο τι βγάζουμε σήμερα με το τι έβγαζαν παλιότερα. Σήμερα πρέπει να δουλεύουν σε κάθε οικογένεια και οι δυο, για να υπάρχει ένα καλό επίπεδο διαβίωσης.
Άβαταρ μέλους
By g8777
#830190
diplomat έγραψε:
GTS έγραψε:Και σε τελικη αναλυση τι σημασια εχει που μενεις και αν εχεις ωραιο και μεγαλο σπιτι? Υπαρχουν ποιο σημαντικα πραγματα στην ζωη απο αυτο.


Θα συμφωνήσω.

Μια σχετικοάσχετη σημείωση: στο δικό μου προσωπικό παράδειγμα, ο πατέρας μου ζούσε ως μισθωτός καλύτερα εν συγκρίσει με εμένα, 30 χρόνια μετά. Οκ, χαμηλότερη ιεραρχικά θέση εγώ, σε καλύτερα αμοιβόμενο εργασιακό κλάδο όμως. Νομίζω ότι τα όνειρα που συναρμολόγησε εκείνη η γενιά ήταν πιο αισιόδοξα από τα δικά μου. Επίσης, εάν δούμε την πραγματικότητα υπό το πρίσμα άλλων ευρ. κρατών, μάλλον οι τώρα έχουν καλύτερο outlook από την προηγούμενη γενιά σε περισσότερες χώρες απ ότι το αντίθετο. Ίσως απλώς να χρειάζομαι διακοπές. :lol:


Επειδη καποιοι λιγδορουσαν τα κομικ και το animation ( το σοβαρο animation, οχι τις μπουρδες στυλ Death Note που βλεπεις :shifty: ) , here's one for ya :

The Life in The Simpsons Is No Longer Attainable

Στα γραφω μιας και σε κοβω να εισαι οξω απ τα τειχη της La Pa Land, κρατας ακομη επαφη με την πραγματικοτητα. :shifty:
Άβαταρ μέλους
By leobsch
#830191 Μισθωτός δεν θυμάμαι ποτέ να μπορούσε να ζήσει οικογένεια μόνος του, κι είμαι πενήντα. Πάνω κάτω όπως είναι σήμερα.
Αυτό που θυμάμαι π.χ. σε σχέση με τους μισθούς της Γερμανίας (επειδή είχα ένα θείο μου εκεί) είναι ότι ο μέσος ελληνικός μισθός (τέλη δεκαετίας 80) ήταν το 1/6 του μέσου γερμανικού.
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#830192 Περίπου 700,000 έπαιρνε στα καλύτερά του (διευθυντικό πόστο), τριμελής οικογένεια. Σίγουρα δε μας έτρεχαν από τα μπατζάκια, μα έφταναν για ενοίκιο, αυτοκίνητο και να μεγαλώσω εγώ.