Αμέτρητο CO2 παράχθηκε στη διαδικασία, καθώς έγινα φίλος με τους μισούς ηχατζήδες του Βελγίου...
Συνολικά συνέκρινα (σοβαρά) καμια δεκαριά ηχεία (μαζί με τα δικα μου). Αρχικά σε dealers και στο σπίτι τα πιο ελπιδοφόρα. Προσπάθησα να ακούσω μια ευρεία γκάμα ηχείων, με βασικά κριτήρια την τιμή (ωστέ να είναι ανάλογα και του υπόλοιπου συστήματος) και, εί δυνατόν, να μην είναι rear ported (για πιο εύκολη τοποθέτηση στο δωμάτιο). Για να είναι εύκολη η σύγκριση, επικεντρώθηκα σε δύο τραγούδια:
- Another One Bites the Dust για να βεβαιωθώ αν έχουν PRAT
- "Hijo de la luna" by Montserrat Caballé για πιο βαθιά ανάλυση του ήχου
Τους τελευταίους δυο-τρεις μήνες το σαλόνι έμοιαζε πιο πολύ με ηχάδικο...

Σε τυχαία σειρά:
- Sonus Faber Sonetto I Οι Ιταλοί αν μη τι άλλο το έχουν με το design. Ο ήχος τους είναι αρκετά ζεστός και δεν ενοχλεί καθόλου μακροπρόθεσμα. Πέρασαν αρκετό χρόνο στο σπίτι. Αλλά τελικά απορρίφθηκαν γιατί είχαν πολύ μπάσο που συντόνιζε το δωμάτιο (σα να έρχεται ο Γκοτζίλα ένα πράμα..
). Γενικά χρωμάτιζαν τον ήχο αρκετά, με αποτέλεσμα όλα τα τραγούδια να ακούγονται ίδια (υπερβάλλω για να πιάσετε το νόημα). - Sonus Faber Minima Amator II Πιο "ώριμα" από τα Sonetto, είχαν αντίστοιχο ήχο/χαρακτήρα, αλλά πιο ενισχυμένο σε όλα. Δεν τα δοκίμασα σπίτι γιατί επικεντρώθηκα στα Audiovector από το συγκεκριμένο μαγαζί.
- Bowers & Wilkins 705 S3 Έχοντας τόσο καλή εμπειρία από τα 685, δοκίμασα στο σπίτι ένα ολοκαίνουριο ζευγάρι (ήτοι άστρωτο). Σε κάθε περίπτωση ο ήχος ήταν bright στα όρια του πονοκεφάλου. Μάλλον το χειρότερο από όσα άκουσα.
- PMC twenty5.21 Από την Αγγλία, με πολλές συστάσεις από το Naim Forum, ήθελα να δοκιμάσω το καινούριο μοντέλο (δείτε αμέσως μετά), αλλά ο φίλος ηχατζής είχε το παλιό. Πάρα πολύ "γρήγορα" ηχεία, φοβερή απόδοση των έγχορδων/vocals/drums κλπ. Επειδή είναι τόσο γρήγορα, τα μπάσα δεν συντονίζουν το δωμάτιο (όπως πχ τα Sonetto ή τα Dynaudio). Παρά τα καλά τους, είχαν μια "μεταλλική" χροιά που μετά από 2-3 τραγούδια κατέληγε σε πονοκέφαλο. Παρ'όλα αυτά ήταν πολύ ιδιαίτερα με χαρακτηριστικά που δεν έβρισκες αλλού. Οπότε επισκέφτηκα έναν άλλο ηχατζή για να ακούσω το τελευταίο μοντέλο.
- PMC twenty5.21i Όπως παραπάνω, αλλά με βελτιωμένο tweeter. Τέρμα ο πονοκέφαλος αυτή τη φορά
. Τα κράτησα μία εβδομάδα σπίτι. Σε αντίθεση με τα Sonetto, είναι πολύ πιο ουδέτερα και "dry", ιδανικά θα τα ήθελα λίγο πιο "ζεστά" στο midrange. - Neat Motive SX3 Επίσης αγγλικά και με καλές κριτικές επίσης από το Naim Forum, αλλά μου φάνηκαν πολύ αδύναμα και αδιάφορα σε σχέση με άλλα. Ίσως επειδή ο χώρος στο ηχάδικο ήταν πολύ μεγάλος για το μέγεθος τους.
- Amphion Argon 3S Ενδιαφέροντα από τεχνολογική άποψη, με την εταιρεία να είναι παρόμοιας νοοτροπίας με την PMC. Και με πιο εύπεπτο σχέδιο για το σπίτι, Φινλανδία γαρ. Ήλπισα για μια στιγμή ότι θα τίκαραν όλα τα κουτιά. Δυστυχώς αποδείχθηκαν κουραστικά στο μακροπρόθεσμο άκουσμα.
- Audiovector R1 Signature Από τη Δανία όπως και τα Dynaudio. Μάλλον τα πιο ολοκληρωμένα από όλα στη λίστα. Με τη λεπτομέρεια και ουδετερότητα των PMC χωρίς να τους λείπει η έξτρα "ζεστασιά", τόσο-όσο. Και, εκτός από τα κλασικά σχέδια, μπορείς να τα παραγγείλεις σε ότι automotive χρώμα θες (τα βάφουν σε ένα συνεργείο της Porsche εκεί δίπλα
). Τα κράτησα και αυτά μια βδομάδα στο σπίτι. Ήταν πολύ καλά, αλλά για κάποιο λόγο δεν τα πολυχώνεψα..
Επίσης σε κάποια τραγούδια ακουγόντουσαν λίγο περίεργα. Βάλε και ότι η τιμή τους ξέφευγε, δεν τα σκέφτηκα πιο σοβαρά.

Κάπου εκεί έφτασα στα όριά μου με το κουβάλημα και το πέρα-δώθε... Επίσης βρήκα αγοραστή για τα Dynaudio, οπότε τελικά παρήγγειλα τα PMC. Διατηρώ την επιφύλαξη ότι είναι λίγο πιο ουδέτερα απ'όσο θα προτιμούσα, αλλά έκαναν πραγματάκια με τον ήχο που δεν άκουσα σε κανένα άλλο ηχείο. Οπότε πλέον εδώ και 2 εβδομάδες είναι σπίτι και στρώνονται... και θα πάρουν αρκετό καιρό ακόμη! Πάντως απόψε ο Ray Charles ακούγεται απολαυστικός...

Για το τέλος άφησα τις λεπτομέρειες (που κάνουν τη διαφορά)... Καλώδια κλπ. Θα επανέλθω σύντομα!






ώστε να πιάσουν τόπο τα σεμεδάκια της γιαγιάς 
)


,ΑΣΕ ΜΑΣ.
