Ποια θα ήταν όμως η συμφωνία που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή από Ελλάδα και Ευρώπη χωρίς να θίξει τις «κόκκινες γραμμές» τις οποίες έχουν χαράξει οι δύο πλευρές;
Αυτή περιλαμβάνει τέσσερα απλά βήματα, τα οποία όμως προς το παρόν δεν αποδέχεται η ελληνική κυβέρνηση.
1. Η κυβέρνηση συμφωνεί στην ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος που εκπνέει στις 28 Φεβρουαρίου, παρατείνοντάς το για τέσσερις ακόμη μήνες, χωρίς την υποχρέωση λήψης νέων μέτρων.
2. Στη νέα ενδιάμεση συμφωνία θα περιλαμβάνονται όλες οι μεταρρυθμίσεις που είχαν συμφωνηθεί με την προηγούμενη κυβέρνηση, πλην ίσως ορισμένων που θα μπορούσαν να μετατεθούν για την οριστική συμφωνία που θα καταρτιστεί ως τον Ιούνιο και μετά την οριστική λήξη του τρέχοντος Μνημονίου.
3. Κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2015 η κυβέρνηση θα πρέπει να παρουσιάσει τεκμηριωμένες δράσεις για την αύξηση των δημοσίων εσόδων και πλήρη κοστολόγηση των ελαφρύνσεων που έχει ήδη εξαγγείλει. Επίσης θα πρέπει να πείσει τους εταίρους της και τις αγορές πως αυτή τη φορά θα εφαρμόσει τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις και δεν θα προσπαθήσει απλώς να ροκανίσει χρόνο, όπως έκαναν προηγούμενες κυβερνήσεις στο παρελθόν.
4. Η ενδιάμεση συμφωνία, αλλά και η οριστική που θα καταρτιστεί το αργότερο ως τον Ιούνιο, θα εξακολουθήσει να παρακολουθείται και να αξιολογείται από εντεταλμένους συμβούλους των δανειστών, έστω και αν αυτό δεν θα γίνεται με τη μορφή και τις διαδικασίες με τις οποίες το έκανε ως τώρα η Τρόικα.
http://www.bankingnews.gr
Δε μου φαίνεται τόσο κακό.....

Η Νορβηγία γιατί το κανε δηλαδής ?