Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By bebes
#640138
gianik έγραψε:@trident
Η πεθερά μέχρι τώρα είχε αλεύρι απ του χουργιο.. Μέρα παρά μέρα ζυμωνε ψωμί.. Τέλειο...
Από προχθές που τελειωσε το αλεύρι του χωριού κ πήραν αλεύρι απ τον φούρνο της γειτονιάς ήταν το πιο μάπα ψωμί.. Καμμια σχεση τα κωλοαλευρια που χρησιμοποιούν οι φούρνοι εδώ με παραδοσιακό αλεύρι από μύλο χωριού. ..

.

οταν λες "μύλο του χωριού", εννοείς τον παλαιακό με τις μυλόπετρες;
Και στα χωρια απο τους ίδιους μύλους αγοραζουν (εκτός αν αλέθουν μόνοι τους), απλά και στα άλευρα (όπως και σε ολα τα προϊόντα) υπάρχουν ποιότητες.

Πριν απο χρόνια ειχα παει σε έλεγχο σε καποιον παλιο μύλο, στο γραφείο ο τυπος ειχε εναν αρτοπαρασκευαστή (ηταν της μοδας τοτε) και πιασαμε την κουβεντα.
Εφτιαχνε μιγματα αλεύρων που ειχαν και προϊόντα Β' μεσα (βήτες που χρησιμοποιούνται για ζωοτροφές). Αυτό ειχε καταλήξει οτι του άρεσε το τελικό προϊόν (ψωμί) αλλα δεν θα μπορούσε να το πουλήσει.
Οι φουρνοι κυρίως χρησιμοποιούν το άσπρο αλεύρι απο μαλακό σιτάρι, το οποίο ειναι και το πιο φτηνό (και άνοστο)

Καποια καταστήματα ζωοτροφων πουλανε τσουβαλάκια αλεύρι απο μικρούς μύλους με διαφορες αναμίξεις. Εκει δοκιμαζεις, καταλήγεις τι σου αρέσει και χρησιμοποιείς :lol:
Άβαταρ μέλους
By pro
#640145 Μικροί μύλοι υπάρχουν πλέον ελάχιστοι. Ο πετρόμυλος δεν έχει να κάνει με την ποιότητα, μόνο η πρώτη ύλη μετράει και φυσικά ο τύπος του αλευριού που αγοράζεις. Δεν θα στοιχημάτιζα πάντως ότι ο μπαρμπα-Μήτσος έχει καλύτερο προιόν από τον Λούλη. Δεν το αποκλείω, αλλά κάποιος που δεν ξέρει μπορεί να φάει τρελό δούλεμα - όπως γενικως βεβαια.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#640148 Εγω μπορεί κ να στοιχημάτιζα φίλε pro..
Για όσους ξέρουν από Λαμία, έξω απ το Λιανοκλαδι υπάρχει ένα κατάστημα που λέγεται Κρικζωνης...
Πουλάει τραχανά, χυλοπίτες, κριθαράκι κλπ... (με ντόπια αυγά, αλεύρια, σιτάρι κλπ)
Ε, φαε τραχανά από εκεί, φαε κριθαράκι κ μετα ελα φαε κριθαράκι μισκο ή ότι άλλο..

.
Άβαταρ μέλους
By bebes
#640149
pro έγραψε:Μικροί μύλοι υπάρχουν πλέον ελάχιστοι. Ο πετρόμυλος δεν έχει να κάνει με την ποιότητα, μόνο η πρώτη ύλη μετράει και φυσικά ο τύπος του αλευριού που αγοράζεις. Δεν θα στοιχημάτιζα πάντως ότι ο μπαρμπα-Μήτσος έχει καλύτερο προιόν από τον Λούλη. Δεν το αποκλείω, αλλά κάποιος που δεν ξέρει μπορεί να φάει τρελό δούλεμα - όπως γενικως βεβαια.

Χρησιμοποιούν και κάποια χημικά οι πιο σύγχρονοι μύλοι, γι'αυτο ανέφερα τον πετρόμηλο.
Κάποτε μας είχε δώσει ενα τσουβαλακι αλεύρι ζέας μια φιλη, η οποία το καλλιεργούσε και επέβλεπε προσωπικά την άλεση και τον καθαρισμό (της ζέας)
Το τσουβαλάκι πετάχτηκε μετα απο λίγους μήνες γιατι οταν εδέησα να το χρησιμοποιήσω το αλέυρι είχε σκουλήκια (οχι σαράκια, σκουλίκια). Το αντίστοιχο αγορασμένο πακετακι που υπάρχει παντα στο ντουλαπι για μικροπαρασκευές, δεν παθαίνει τιποτα ακόμα και με το πέρας της ημερομηνίας λήξης του.

Σαν χώρα παράγουμε ελάχιστο μαλακό σιτάρι. Σχεδόν το σύνολο των σιταριων που χρησιμοποιούμε για ψωμί εισάγονται απο Ουκρανία.
Ειχα γνωρίσει κάποιον που μεσίτευε μεγάλες ποσότητες σιταριού. Σκληρο απο Θεσσαλία για μακαρόνια (κυρίως Μισκο, Barrilla) και μαλακό απο Ουκρανία το οποίο το έπαιρναν οι μύλοι.
Μου είχε πει πολλά, αλλά το βασικό ήταν: "Μακρυά απο οτιδήποτε είναι ολικής άλεσης-σκουρόχρωμο".
Απο άποψη θρεπτικότητας και ιχνοστοιχείων τα ολικής αναμφισβήτητα είναι πολύ ανώτερα, αλλά είναι εύκολο να "κρύβουν" μέσα και οτι σαβούρα τους περίσσευε
Άβαταρ μέλους
By otso
#640157 εχω την εντυπωση οτι πριν εφερναν μαλακο απο γαλλια , αλλά μετα το τσερνομπιλ , το ουκρανικο ηταν παμφτηνο και ετσι ολο το καισιο το εφαγε η ελλαδα .
ειχα δει σε μυλο ουκρανικο σταρι , ηταν κατι που εμεις λεγαμε σκυβαλα η μανα μου δηλαδη θα ντρεποταν να το δωσει στις κοτες
Άβαταρ μέλους
By markvag
#640164
otso έγραψε:εχω την εντυπωση οτι πριν εφερναν μαλακο απο γαλλια , αλλά μετα το τσερνομπιλ , το ουκρανικο ηταν παμφτηνο και ετσι ολο το καισιο το εφαγε η ελλαδα .
ειχα δει σε μυλο ουκρανικο σταρι , ηταν κατι που εμεις λεγαμε σκυβαλα η μανα μου δηλαδη θα ντρεποταν να το δωσει στις κοτες


Η Ουκρανία είναι μία περιοχή που ανέκαθεν παράγει τεράστιες ποσότητες σιτηρών και είναι ένας από τους σιτοβολώνες του κόσμου. :s_wink
Άβαταρ μέλους
By bebes
#640237
otso έγραψε:εχω την εντυπωση οτι πριν εφερναν μαλακο απο γαλλια , αλλά μετα το τσερνομπιλ , το ουκρανικο ηταν παμφτηνο και ετσι ολο το καισιο το εφαγε η ελλαδα .
ειχα δει σε μυλο ουκρανικο σταρι , ηταν κατι που εμεις λεγαμε σκυβαλα η μανα μου δηλαδη θα ντρεποταν να το δωσει στις κοτες

Εισάγουμε σιτάρι απο πολλές χώρες.
πχ απο τα καλύτερα σκληρα που χρησιμοποιούνται για αλεύρι τσουρεκιου έρχονται απο Καναδά.
Η Ουκρανία όμως είναι ο κύριος προμηθευτής. Δεν εχει να κανει με Τσερνόμπιλ ή οχι, ήταν είναι και θα είναι απο τους δυνατότερους παίκτες στην αγορά σιτηρών.

Εμείς έχουμε κάποια πλεονεκτήματα σε κάποιες περιοχέ για πολύ καλό σκληρό σιτάρι το οποίο το παίρνει κυρίως η Barrilla.
Οσο θυμαμαι το σύστημα των επιδοτήσεως (περιπου 25 χρόνια) επιδοτούσαν το σκληρο, οπότε οι περισσότεροι έβαζαν σκληρό.

Τα εισαγόμενα φορτία ελέγχονται (δειγματοληπτικά οχι κάθε φορτίο) για Βαρέα Μέταλλα, Υπολείμματα φυτοφαρμάκων, και διοξίνες.
Εχω δει καιι φορτία απο Ιράκ.
Αυτά ειχαν υπολείμματα απο τις βόμβες των Αμερικάνων :lipsealed:
Άβαταρ μέλους
By pro
#640344
gianik έγραψε:Εγω μπορεί κ να στοιχημάτιζα φίλε pro..
Για όσους ξέρουν από Λαμία, έξω απ το Λιανοκλαδι υπάρχει ένα κατάστημα που λέγεται Κρικζωνης...
Πουλάει τραχανά, χυλοπίτες, κριθαράκι κλπ... (με ντόπια αυγά, αλεύρια, σιτάρι κλπ)
Ε, φαε τραχανά από εκεί, φαε κριθαράκι κ μετα ελα φαε κριθαράκι μισκο ή ότι άλλο..

.


Ούτε τον Κρικζώνη ξέρω, ούτε εσένα, οπότε δεν μπορώ να έχω γνώμη. Γενικά όμως, αυτό που σίγουρα ξέρω είναι ότι στον χώρο των τροφίμων παίζει τεράστια απάτη κι επίσης ότι την μεγαλύτερη παπάτζα την τρώνε όσοι υποτίθεται είναι ψαγμένοι (δεν αναφέρομαι σε σένα ενννοείται). Αυτοί που δεν ξέρουν, τρώνε την |λογοκρισία| τους και είναι ευχαριστημένοι. Αυτοί που υποτίθεται ξέρουν, τρώνε την |λογοκρισία| τους που επιπλέον χρυσοπλήρωσαν και είναι περισσότερο ευχαριστημένοι. Αυτοί που πραγματικά ξέρουν είναι ελάχιστοι, και ξέρουν γιατί είναι στον χώρο. Οι υπόλοιποι έχουμε φάει άπειρες φορές παραμύθι, σε διάφορους τομείς.
Για παραδειγμα, σε αυτό που αναφέρεις. Τι εννοούμε "ντόπια αυγά"? Αν εννοούμε από τοπικό ορνιθοτροφείο, οκ. Αλλά το ορνιθοτροφείο της Λαμίας γιατί είναι καλύτερο από της Δράμας ή των Ιωαννίνων; Το προιόν θα είναι καλύτερο 90% λόγω της τροφής και καλή τροφή μπορεί να δωθεί οπουδήποτε. Αν "ντόπια αυγά" εννοούμε αυγά από κότα αλανιάρα σε κοτέτσι χωριάτικο, απλά το ξεχνάμε. Αυτά τα αυγά είναι πραγματικά διαφορετικά, είναι πεντανόστιμα, αλλά εχουν ένα μεγάλο μειονέκτημα: δεν έχουν σταθερή παραγωγή. Γι αυτό στα χωριά ή θα τα βρεις 1 ευρώ το ένα, ή θα σου δίνουν μια σακούλα τσάμπα σε κάθε σπίτι που θα μπαίνεις. Οι κότες ή γεννάνε λίγο, ή γεννάνε όλες μαζί. Αρα δεν κάνουν για βιομηχανική ή βιοτεχνική έστω παραγωγή, αφού υπάρχουν μεγάλες περίοδοι που είναι σε έλλειψη.
Για τα σκουλικάκια που είπε κάποιος νωρίτερα: τα σκουλίκια βγαίνουν είτε λόγω κακής αποθήκευσης στο σπιτι, είτε επειδή το προιόν είχε αυγά εξαρχής. Αρα, αν θεωρησουμε οτι η αποθηκευση στο σπιτι ειναι ιδια, το να βγαλει σκουλικια καποιο αλευρι σημαινει οτι κατι δεν εγινε σωστα στη διαδικασια μεχρι να φτασει στο σπιτι. Αρα μαλλον υπερ του Λουλη ειναι.
Για τα χημικά που αναφέρθηκαν: σαφώς και μπαινουν κάποια χημικά σε κάποιους τύπους αλεύρων. Κυρίως μπάινουν βελτιωτικά (για να φουσκώνει το χωμί, να είναι πιο μαλακό, να είναι πιο "δυνατή" η ζύμη, κλπ). Οι μεγάλοι μύλοι τα αναφέρουν πάντα στη συσκευασία. Για τους μικρούς δεν είμαι σίγουρος, ούτε ότι δεν βάζουν, ούτε ότι αν βάζουν το αναφέρουν.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#640351 φίλε pro δεν έπιασες το νόημα του ποστ μου..
εγώ εννοώ ότι σε καμμία των περιπτώσεων (κατά τη δική μου άποψη φυσικά) ο ''κρικζώνης'' και ο κάθε τέτοιος χρησιμοποιεί τα ίδια υλικά με την μεγαλοβιομηχανία ΜΙΣΚΟ ή την STELLA κλπ .....
μια μικρή βιοτεχνία τροφίμων στην επαρχία ναι εχει καλύτερη πρόσβαση σε ντόπια υλικά.Δεν λέω ότι πάει και μαζεύει ένα ένα τα αυγά από την κυρά κατίνα...
πάρε αλεύρι από εδώ :
Εικόνα

είναι ο μύλος που ανέφερα σε προηγούμενο ποστ και πάρε οποιοδήποτε αλεύρι από τον σκλαβενίτη....
φτιάξε πίτα , πίτσα , ψωμί , ότι εσύ θες και σύγκρινε την γεύση .,,,,,,
ΔΕΝ ΞΕΡΩ τι σκατά βάζουν μέσα , ξέρω όμως ότι το ένα αλεύρι σαν υλικό δεν έχει καμμία σχέση με το ευρείας κατανάλωσης αλεύρι του Λούλη ή του Αγ. Γεωργίου που βρίσκουμε στα s/m....
Άβαταρ μέλους
By Dimitris_P
#640353 Δεν χρειάζεται να πας Λιανοκλάδι. Με μια αναζήτηση στο google
https://www.elaiopigi.gr/273/aleyri-skl ... -tm-zaxoy/

Βλέπω ότι είναι στη Γλυφάδα :iconcool:

Το θέμα είναι αυτό που ειπώθηκε παραπάνω: ΑΝΤΕΧΕΙ στον χρόνο για εμάς που δεν φτιάχνουμε συχνά κάτι;
Άβαταρ μέλους
By pro
#640355 Από το πρωτο ποστ ειπα ότι το αλεύρι του Σ/Μ είναι το χειρότερο για να κάνεις ψωμι, και ότι αν δεν μπορείτε να παρετε από μύλο πάρτε από φούρνο. Οπότε δεν διαφωνούμε επι αυτού, απλά διευκρινισα κάποια πραγματα. Για την Barilla παντως να ξερεις ότι το καλύτερο ελληνικό στάρι το παίρνει αυτή με συνοπτικές διαδικασίες.
Άβαταρ μέλους
By pro
#640356
Dimitris_P έγραψε:
Το θέμα είναι αυτό που ειπώθηκε παραπάνω: ΑΝΤΕΧΕΙ στον χρόνο για εμάς που δεν φτιάχνουμε συχνά κάτι;


Ποσο εχεις σκοπο να τα κρατησεις τα 5 κιλα, καμια 10ετια; :lol: Δεν ειναι καμια σοβαρη ποσοτητα, προφανως αντεχει.
Καποιοι Edit: μύλοι βγαζουν και 3κιλο.
Άβαταρ μέλους
By bebes
#640361
pro έγραψε:Για τα σκουλικάκια που είπε κάποιος νωρίτερα: τα σκουλίκια βγαίνουν είτε λόγω κακής αποθήκευσης στο σπιτι, είτε επειδή το προιόν είχε αυγά εξαρχής. Αρα, αν θεωρησουμε οτι η αποθηκευση στο σπιτι ειναι ιδια, το να βγαλει σκουλικια καποιο αλευρι σημαινει οτι κατι δεν εγινε σωστα στη διαδικασια μεχρι να φτασει στο σπιτι. Αρα μαλλον υπερ του Λουλη ειναι.
Για τα χημικά που αναφέρθηκαν: σαφώς και μπαινουν κάποια χημικά σε κάποιους τύπους αλεύρων. Κυρίως μπάινουν βελτιωτικά (για να φουσκώνει το χωμί, να είναι πιο μαλακό, να είναι πιο "δυνατή" η ζύμη, κλπ). Οι μεγάλοι μύλοι τα αναφέρουν πάντα στη συσκευασία. Για τους μικρούς δεν είμαι σίγουρος, ούτε ότι δεν βάζουν, ούτε ότι αν βάζουν το αναφέρουν.

Το σιτάρι υφίσταται μια κατεργασία καθαρισμού και προστίθενται κάποια στοιχεία για την καλύτερη διατηρησιμότητά του.
Αυτό το κάνουν ολοι οι μύλοι, αν όμως πας για να αλέσεις δικο σου προϊόν μπορείς να παρακάμψεις κάποια στάδια.
Το συγκεκριμένο που πηρα εγω είχε υποστει μόνο μηχανική επεξεργασία για τον καθαρισμό του.
Οι μεγάλοι μύλοι παίρνουν και τα καλύτερ ασιτηρά, παίρνουν όμως (αρκετά φτηνότερα) και τα ποιοτικώς υποβαθμισμένα, το προϊόν που θα βγάλουν εξαρτάται απο τη βούληση του υπεύθυνου παραγωγής.
Σίγουρα όμως ενας καλός σύγχρονος μύλος εχει τις προδιαγραφές για να βγάλει ενα πολυ καλό ποιοτικώς προϊόν. Εχει πολύ καλύτερες τεχνικές προδιαγραφές απο εναν μικρο μύλο, μετα είναι θεμα πρωτων υλών και... κόστους

Πάντως τα μαλακά σιτάρια που χρησιμοποιούνται κυρίως για παραγωγή του "απλού" ψωμιού ειναι εισαγώμενα κατά 95%
Απο τα λίγα Ελληνικά που υπάρχουν, τα περισσότερα πανε για ζωοτροφές (ουσιαστικά πρόκειται για παραμελημένες καλλιέργειες)

@γιανικ
Τα νόστιμα άλευρα στα οποία αναφέρεσαι είναι μίγματα μαλακού, σκληρού σιταριού και κάποιων προϊόντων του.
Ειναι άδικο να το συγκρίνουμε με το "απλό" λευκο αλεύρι.
Εχω γνωστους που ασχολούνται με την παρασκευή ψωμιού, ψωνίζουν απο αντίστοιχα καταστήματα και μάλιστα φτιάχνουν και δικά τους μίγματα.

Η τεχνολογία άλεσης του σιταριού περιλαμβάνει τα παρακάτω βασικά στάδια :

Παραλαβή του σιταριού
Προκαθαρισμός
Αποθήκευση
Διαβροχή
Άλεση
Συσκευασία προϊόντων και υποπροϊόντων
Αποθήκευση και διακίνηση των αλεύρων.
Ο βαθμός άλεσης εκφράζει το ποσοστό του καθαρισμένου σιταριού το οποίο μετατρέπεται σε αλεύρι κατά την άλεση. Αλεύρι σίτου ή απλά αλεύρι ονομάζεται αυστηρά και μόνο το προϊόν της άλεσης υγιούς σιταριού που είναι βιομηχανικά καθαρισμένο από κάθε οργανική ή ανόργανη ύλη.
Τα άλευρα πρέπει κατά την τριβή μεταξύ των δακτύλων να μην εμφανίζονται ως πολύ μαλακά ή πολύ κονιοποιημένα ή ελαφρώς υγρά ή θερμά, δηλ. να μην σχηματίζουν ενιαία μάζα ή σφαίρα. Τα άλευρα καλής ποιότητας δεν πρέπει να παρουσιάζουν όψη κιμωλίας, το δε χρώμα τους δεν πρέπει να είναι τελείως καθαρό λευκό. Πρέπει να έχουν ευχάριστη οσμή νωπότητας και όχι την οσμή μούχλας η οποία προδίδει κακή αποθήκευση υγρού αλεύρου σε μη καλώς αεριζόμενες αποθήκες. Η γεύση πρέπει να είναι ευχάριστη, υπογλυκίζουσα.
Εάν το αλεύρι έχει πικρή γεύση τότε τα άλευρα έχουν αποθηκευθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η μειωμένη αρτοποιητική ικανότητα στα άλευρα είναι δυνατό να οφείλεται σε κακές συνθήκες αποθήκευσης (θερμοκρασία πάνω από 30οC). Κατά την μακρά και κακή αποθήκευση των αλεύρων αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται διάφορα έντομα και μικροοργανισμοί. Η προσβολή των αλεύρων από έντομα και μικροοργανισμούς αν και δεν αλλάζουν την σύσταση του αλεύρων υποβαθμίζουν όμως την ποιότητα του.

Σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία, επιτρέπεται η παραγωγή των παρακάτω αλεύρων από τους αλευρόμυλους:

Άλευρα τύπου 70%, (από μαλακά σιτάρια), λευκού χρώματος που δεν περιέχουν πίτυρα και χρησιμοποιείται για το συνηθισμένο λευκό ψωμί
Άλευρα τύπου 90%, τύπου 85%, Ολικής άλεσης, και κατηγορίας Κ (από μαλακά σιτάρια), , ανοιχτού καφέ χρώματος για το μαύρο πιτυρούχο ψωμί, με μεγάλη περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά (ανόργανα άλατα, βιταμίνες) που περιέχονται στο εξωτερικό περίβλημα.
Άλευρα κατηγορίας Π ή 55% (από μαλακά σιτάρια), χαρακτηρίζεται ως «πολυτελείας», για ζυμάρια κρουασάν, φύλλα, φρυγανιές
Άλευρα κατηγορίας Μ, από σκληρά σιτάρια που έχουν κίτρινο χρώμα. Από αυτά παρασκευάζονται το σύμμεικτο ή χωριάτικο ψωμί σε αναλογία 1:1 με άλευρα Τ.70%.
Αυτοδιογκούμενα άλευρα τα οποία περιέχουν χημικές διογκωτικές ύλες π.χ. όξινο ανθρακικό νάτριο, τρυγικό οξύ, αμμωνία. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή κέικ, βουτημάτων.
Ενισχυμένα με γλουτένη κατηγορίας Μ, κατηγορίας Π, τύπου 70%. Χρησιμοποιούνται για την παρασκευή πίτσας, τσουρεκιού, φρυγανιάς.
Όταν αναφερόμαστε στον όρο αλεύρι Τ.70%, εννοούμε ότι από 100 κιλά καθαρισμένου σιταριού παράγονται 70 κιλά αλεύρι, δηλαδή παίρνουμε απόδοση είναι 70%. Τότε το παραγόμενο αλεύρι είναι λευκό. Η γλουτένη των αλεύρων πρέπει να είναι καλής ποιότητας, δηλ. συνεκτική. Για άλευρα που έχουν γλουτένη που δεν είναι συνεκτική, τότε λέμε ότι η γλουτένη των αλεύρων αυτών είναι διαρρέουσα. Τα άλευρα με διαρρέουσα γλουτένη θεωρούνται ως μη κανονικά και αποκλείονται από την χρήση για την παρασκευή του ψωμιού
Τα άλευρα ανάλογα με το ποσοστό των πρωτεϊνών, της γλουτένης διακρίνονται:
1) σε σκληρά ή δυνατά για αρτοσκευάσματα με μαγιά δηλ. κρουασάν, τσουρέκια, και
2) σε μαλακά ή αδύνατα για αρτοσκευάσματα με χημικές διογκωτικές ύλες (π.χ. μπεικιν πάουντερ, σόδα, αμμωνία) δηλ. παντεσπάνι, τάρτες, βουτήματα, κέικ.

Για την λιανική πώληση διατίθενται τα «άλευρα για όλες τις χρήσεις» για χρήση από τους καταναλωτές. Αυτά τα άλευρα προέρχονται από μαλακά σιτάρια και χρησιμοποιούνται για παρασκευή μπισκότων, κέικ, φύλλου κρούστας, ψωμιών, βουτημάτων, πασχαλινά κουλουράκια. Τα άλευρα αυτά χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα την περίοδο Χριστουγέννων και Πάσχα. Περιέχουν μικρή ποσότητα πρωτεΐνης (10-11%) και γλουτένη (26-28%). Πρόκειται για αδύναμα άλευρα που μπορούν να ζυμωθούν στο σπίτι κυρίως με το χέρι. Η γλουτένη τους είναι αδύναμη, έχει μέτρια εκτατότητα (τέντωμα) αφού θα τεντωθεί σε μέτριο βαθμό, τόσο όσο να καλύψει ένα οικιακό ταψί και όχι στο βαθμό που τεντώνεται από την σφολιοτομηχανή σε ένα αρτοποιείο ή από τον τεχνικό κατά την παρασκευή του φύλλου κρούστας. Το μέτριο τέντωμα δεν δημιουργεί πρόβλημα στην παρασκευή κέικ και του ψωμιού. Απλώς το ψωμί θα έχει μικρή διόγκωση και μη ομοιόμορφη ψίχα.
Για την παρασκευή τσουρεκιού σε οικιακή κλίμακα, χρειάζεται δυνατό αλεύρι με μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (12-14%) αλλά είναι λιγότερο δυνατό από το αλεύρι τσουρεκιού για τα αρτοποιεία. Θα πρέπει να μην είναι τόσο δυνατό για να μπορεί να ζυμωθεί με τα χέρια από τον καταναλωτή. Αν είναι πολύ δυνατό το αλεύρι για τσουρέκι θα είναι αδύνατο να ζυμωθεί με τα χέρια από τον καταναλωτή και θα χρειαστεί ειδικό μίξερ που να μπορεί να το ζυμώσει. Το αλεύρι αυτό, λοιπόν, για παρασκευή Τσουρεκιού είναι ένα δυνατό αλεύρι ενισχυμένο, προορισμένο για την οικιακή παρασκευή ζυμαριού τσουρεκιού και δίνει ελαστικό και αφράτο ζυμάρι, εύκολο στο πλάσιμο.

Θεοφάνης Γεωργόπουλος
Γεωπόνος Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων MSc
Καθηγητής Εφαρμογών - Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων - Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Τελευταία επεξεργασία από bebes και 10 Απρ 2020, 10:51, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By Andreasdik
#640364
Dimitris_P έγραψε:Το θέμα είναι αυτό που ειπώθηκε παραπάνω: ΑΝΤΕΧΕΙ στον χρόνο για εμάς που δεν φτιάχνουμε συχνά κάτι;


Παίρνω αλεύρι απο το χωριό στην Καρδίτσα απο μικρούς μύλους όπως αυτόν που λέει ο Γιανικ.
Καμία σχέση σε γεύση με τα υπόλοιπα, εννοείται!

Επειδή δεν πάμε συχνά, αγοράζουμε συσκευασίες των 5 ή 10 κιλών και τις βάζουμε όπως είναι μέσα σε μια σακούλα σουπερμάρκετ πλαστική στον καταψύκτη.
Κρατάνε για πολύ μεγάλο διάστημα και δεν χαλάει η ποιότητα τους.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#640367 στην χαρτοσακούλα όπως η φωτό που έβαλα πιο πάνω κρατάνε αρκετό καιρό (εμείς το βάζουμε στη συντήρηση..)