Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By dimik
#578191 Θύμισε μου να σου στείλω τα κομμάτια που άφησε από το πιάτο του ο σατανάς να τα ενώσεις.

Για να παίξει το πήρε όχι για να του βάλω φαγητό

< >
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#578201 ωραιος!! :inlove:
Άβαταρ μέλους
By Y.V
#578205 Ωραιος! :) :inlove:

Μια γνωμη για τον οδηγο που του εχεις.
Τον οδηγο τον κρατας με το αντιθετο χερι απο το μερος που εχεις μαθει τον σκυλο να βαδιζει.
Πχ αν τον εχεις μαθει να βαδιζει στα αριστερα σου, την θηλεια την κρατας με το δεξι.
Με το αλλο χερι ομως κρατας παλι τον οδηγο, αλλα αναλογως των συνθηκων ρυθμιζεις εσυ το μηκος του λουριου που θελεις να ειναι ελευθερο, κρατοντας το απο κοντα στη θηλεια για μεγιστο μηκος ή συροντας το μεχρι κοντα στο κολαρο για να του κουμανταρεις την κεφαλα οταν το θεωρεις αναγκαιο. ( πχ Ειτε για να μην αρπαξει να φαει κατι απο κατω που εχεις εντοπισει, ειτε για να νοιωθει ασφαλεια ενας περαστικος που θα διασταυρωθειτε, κλπ κλπ ) δεν γραφω αλλα παραδειγματα, γιατι δεν εμπιπτουν στα ηπια σκυλια σαν το δικο σου.
Με αυτο το χειρισμο των δυο χεριων, εχεις επισης την μεγιστη δυναμη για να συγκρατησεις ενα μεγαλοσωμο σκυλι οταν θα αποφασισει να τραβηξει με ολη του τη δυναμη. Με το ενα χερι μονο, ενα δυνατο σκυλι θα σε παει καροτσακι.
Ομως χρειαζεσαι δερματινο λουρι.
Το αλυσιδενιο λουρι που εχεις θα σου κοψει τα δαχτυλα, οπως και ενα συνθετικος ιμαντας θα σου καψει το χερι.
Άβαταρ μέλους
By dimik
#578212 Δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην φάση περπατάω στην μια μεριά δίπλα στο αφεντικό μου.
Είμαστε στην φάση ανακαλύπτω τον κόσμο και τις μυρωδιές του οπότε αλλάζει μεριά συνέχεια.
Ακούει όμως στις βασικές εντολές αν και αυτό είναι work in progress οπως και η εκπαίδευση για να μην τραβάει, οπότε πάμε βόλτα και τραβήξει σταματάω και δεν κάνω βήμα μέχρι να γυρίσει προς τα μένα ή να κάτσει κάτω, μόλις χαλαρώσει η αλυσίδα συνεχίζουμε. Πάμε αρκετά καλά και σε αυτό.

Λουριά αφού εχει κόψει με τα δόντια αρκετά συνθετικά πήρα την αλυσίδα με συνθετικό χερούλι και ηρέμησα. Μέχρι και κάτι οδηγούς από ορειβατικό σκοινί με 25896 πλέξεις κλπ κατάφερε να κόψει μέσα σε 5-6 βόλτες.

< >
Άβαταρ μέλους
By dimik
#578213 Δεν έχουμε φτάσει ακόμα στην φάση περπατάω στην μια μεριά δίπλα στο αφεντικό μου.
Είμαστε στην φάση ανακαλύπτω τον κόσμο και τις μυρωδιές του οπότε αλλάζει μεριά συνέχεια.
Ακούει όμως στις βασικές εντολές αν και αυτό είναι work in progress οπως και η εκπαίδευση για να μην τραβάει, οπότε πάμε βόλτα και τραβήξει σταματάω και δεν κάνω βήμα μέχρι να γυρίσει προς τα μένα ή να κάτσει κάτω, μόλις χαλαρώσει η αλυσίδα συνεχίζουμε. Πάμε αρκετά καλά και σε αυτό.

Λουριά αφού εχει κόψει με τα δόντια αρκετά συνθετικά πήρα την αλυσίδα με συνθετικό χερούλι και ηρέμησα. Μέχρι και κάτι οδηγούς από ορειβατικό σκοινί με 25896 πλέξεις κλπ κατάφερε να κόψει μέσα σε 5-6 βόλτες.

< >
Άβαταρ μέλους
By Dodger
#578732 Αφού "χάσαμε" τον γερο-Ραλφ τέλη Δεκέμβρη, αρχές Φλεβάρη μας ήρθε ο νεότερος:

Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα

Και η Τζέσυ

Εικόνα
Άβαταρ μέλους
By dekouk
#578745 Μαμά Καυκάσια μπαμπάς Ελληνικός ποιμενικός, 3 επεζησαν από τα δέκα...
4-5 Εβδομάδων, μόλις άνοιξαν ματιά κ περπατάνε.
Μακάρι να μπορούσα να έχω χώρο κ να έχω ένα...
Το πιο μικρόσωμο ήταν κ ο πιο τσαμπουκάς!

Να τα χαίρεστε οι από πάνω τα σκυλιά σας! Αξιαγάπητα.... ΕικόναΕικόναΕικόναΕικόνα

< Note >
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#578768 κουκλια ολα!!
Dodger το λυκακι λιγο βασανιαρη τον βλεπω :lol:
Άβαταρ μέλους
By cabala10
#589111
Άβαταρ μέλους
By dimik
#589187 Πιάσανε οι ζέστες και το κόλπο είναι να χυνουμε το νερό μας και να ξαπλωνουμε πάνω.

7μηνων και 20kg πλέον. 5χλμ την μέρα βόλτες και κάνα 2ωρο παιχνίδι κοντεύει να με εξοντώσει αλλά χαλάλι.

Έχει κάνει πάρα πολύ καλό τρίχωμα με την Acana σύμφωνα με τον κτηνίατρο. Του έχει κάτσει τέλεια σαν τροφή.

Btw είναι δεμένος με πολύ ελαφρύ επενδυμένο 15μέτρο συρματοσχοινο γιατί έχει βρει το κόλπο κι εκεί που παίζουμε πηδαει έξω και κυνηγάει να παίξει όποιον και ότι περνάει. ΕικόναΕικόναΕικόνα

< >
Άβαταρ μέλους
By George_Prix
#589189 Πριν 2-3 χρονια πεθανε η σκυλιτσα μου στα 15 της χρονια... Ενω δεν ημουν ετοιμος για αλλο σκυλι συνεχισα απλα να ταιζω 2 αδεσποτα που εχω αναλαβει εδω και καμια 10αρια χρονια...

Σε καποια φαση ειδα ενα κοκαλιαρικο γατακι να γλυφει τα αποφαγια των σκυλιων. Χωρις να το σκεφτω εφερα μια κονσερβα και ταισα τη γατα. Μετα απο λιγες μερες την ειδα παλι τη γατα και της ξαναβαλα να φαει. Περασαν 1-2 εβδομαδες, και εκει που ειχα ξεχασει εντελως το γατακι, ενα πρωινο με βρηκε αυτο, σκαρφαλωσε στο μπαλκονι και με κοιτουσε πισω απο τη τζαμαρια. Μου φανηκε πολυ ευκολο να δωσω μια κονσερβουλα (σκυλισια ΠΑΛΙ αφου μονο τετοιες ειχα) χωρις καν να κατεβω απο το σπιτι, και ηταν η πρωτη στιγμη που σκεφτηκα "ρε μπας και εχω γατι και δεν το εχω καταλαβει ακομα"?

Oh yeah! Τελικα ειχα γατι!!! Ενα θηλυκο ΑΓΡΙΜΙ. Αυτη η ιστορια συνεχιστηκε για μηνες και το γατι ποτε δε μας πλησιασε. Την ταισα 100αδες φορες και καθε φορα που εσκυβα να της αφησω το πιατο με το φαι, εκανε αυτο το ψαρωτικο χχχχχχ (με τη γνωστη κακιασμενη φατσα των γατιων). Ο κτηνιατρος που ρωτησα μου ειπε οτι αν ειναι ετσι το γατι απο τη φυση του, ΠΟΤΕ δε θα το πιασεις φιλο! Μετα απο 6 μηνες ερχοταν μεχρι και 4-5 φορες τη μερα για φαΐ και ειχε αρχισει να στρογγυλευει. Καπου εκει αρχισα να παρακαλω να το παχυναμε απο το πολυ φαι και να μην ειναι εγκυος αλλα τσαμπα τα παρακαλια. Ετρωγε τοσο πολυ γιατι ειχε να ταισει και τα 2 ψιψινια μεσα της. Τελικα τα γεννησε πριν 3 μηνες και εκει που δε θελαμε καν γατι, βρεθηκαμε με 3.

Μετα απο πραγματικη μαχη και γρατζουνιες καταφερα να πιασω τη μαμα και να την παω για στειρωση. Λιγο βιαιη διαδικασια αλλα ΕΠΡΕΠΕ να γινει εφοσον αποφασισα να το κρατησω το γατι. Απο οτι μου ειπε και ο κτηνιατρος τα 2 που εκανε ειμασταν και τυχεροι. Μου ειπε οτι τα γατια τα αραδιαζουν συνηθως 5-5 τα ψιψινια καθε λιγους μηνες! Και φυσικα στειρωση και στα μικρα (1 αγορι και 1 κοριτσι) οταν πανε 6 μηνων. Οταν πηγα τη μανα για στειρωση ο γιατρος μου ειπε "θα την κρατησω εδω τουλαχιστον 3 μερες, γιατι αν την παρεις αμεσως τα μωρα μπορει να της ξεσκισουν τα ραμματα¨. Ξεραμε οτι τα ξεγεννησε τα μωρα στο υπογειο αλλα μεχρι τοτε δε μας ειχε αφησει η κακουργα η μανα τους ουτε να τα δουμε (αναμενομενο φυσικα). Μολις μου ειπε ο κτηνιατρος να περασω να παρω τη μανα μετα απο 3 μερες, ελαμψε το προσωπο μου. Επιστροφη με μπαντες στο σπιτι και κατευθειαν στο υπογειο να βουτηξω τα 2μηνα ψιψινια και να τα παω στο σπιτι στα παιδια που τα περιμενανε λες και ηταν ο Αη Βασιλης! Απο εκει και περα δε χρειαζεται να σας περιγραψω τι εγινε... Τις επομενες 3 μερες παιδια+γονεις εξαρτηθηκαμε κανονικα απο τα ψιψινια!

Μετα την επιστροφη της μανας απο το γιατρο κατευθειαν στο υπογειο (οπου ειχαμε ηδη κατεβασει τα μωρα λιγο πριν επιστρεψει η μανα) ακολουθησε ενα αβολο διαστημα για ολους. Τα παιδια θελανε να βλεπουν τα γατακια καθε μερα (οπως και εμεις οι γονεις φυσικα) και τα γατακια επισης ειχαν αρχισει να μας μαθαινουν και ηταν δεκτικα στα χαδια. Αλλα η μανα τους ως γνωστον ειναι αγριμι και προσπαθουσε να κανει ετσι και τα παιδια της. Μπαιναμε στο υπογειο και αρχιζε του μουγκρητα και τους βρυχηθμους οποτε αντε να δεθεις με τα μικρα. Εδω και λιγες μερες η μανα αποφασισε να δωσει το πρωτο μαθημα στα παιδια της και αρχισε την εκπαιδευση με το μπαλκονι μας, λεγοντας τους "εδω εχει φαι". Ενα πρωινο ξυπνησαμε και ειδαμε ολη την οικογενεια να περιμενει στο μπαλκονι. Απο τοτε μαλακωσε και η μανα λιγο. Αυτη δε μας πλησιαζει φυσικα αλλα μας αφηνει και κατσιαζουμε τα μωρα μπροστα της και δε βγαζει κιχ!!!

Sorry για το σεντονι μαγκες!
Άβαταρ μέλους
By trident1971
#589192
George_Prix έγραψε:Πριν 2-3 χρονια πεθανε η σκυλιτσα μου στα 15 της χρονια... Ενω δεν ημουν ετοιμος για αλλο σκυλι συνεχισα απλα να ταιζω 2 αδεσποτα που εχω αναλαβει εδω και καμια 10αρια χρονια...

Σε καποια φαση ειδα ενα κοκαλιαρικο γατακι να γλυφει τα αποφαγια των σκυλιων. Χωρις να το σκεφτω εφερα μια κονσερβα και ταισα τη γατα. Μετα απο λιγες μερες την ειδα παλι τη γατα και της ξαναβαλα να φαει. Περασαν 1-2 εβδομαδες, και εκει που ειχα ξεχασει εντελως το γατακι, ενα πρωινο με βρηκε αυτο, σκαρφαλωσε στο μπαλκονι και με κοιτουσε πισω απο τη τζαμαρια. Μου φανηκε πολυ ευκολο να δωσω μια κονσερβουλα (σκυλισια ΠΑΛΙ αφου μονο τετοιες ειχα) χωρις καν να κατεβω απο το σπιτι, και ηταν η πρωτη στιγμη που σκεφτηκα "ρε μπας και εχω γατι και δεν το εχω καταλαβει ακομα"?

Oh yeah! Τελικα ειχα γατι!!! Ενα θηλυκο ΑΓΡΙΜΙ. Αυτη η ιστορια συνεχιστηκε για μηνες και το γατι ποτε δε μας πλησιασε. Την ταισα 100αδες φορες και καθε φορα που εσκυβα να της αφησω το πιατο με το φαι, εκανε αυτο το ψαρωτικο χχχχχχ (με τη γνωστη κακιασμενη φατσα των γατιων). Ο κτηνιατρος που ρωτησα μου ειπε οτι αν ειναι ετσι το γατι απο τη φυση του, ΠΟΤΕ δε θα το πιασεις φιλο! Μετα απο 6 μηνες ερχοταν μεχρι και 4-5 φορες τη μερα για φαΐ και ειχε αρχισει να στρογγυλευει. Καπου εκει αρχισα να παρακαλω να το παχυναμε απο το πολυ φαι και να μην ειναι εγκυος αλλα τσαμπα τα παρακαλια. Ετρωγε τοσο πολυ γιατι ειχε να ταισει και τα 2 ψιψινια μεσα της. Τελικα τα γεννησε πριν 3 μηνες και εκει που δε θελαμε καν γατι, βρεθηκαμε με 3.

Μετα απο πραγματικη μαχη και γρατζουνιες καταφερα να πιασω τη μαμα και να την παω για στειρωση. Λιγο βιαιη διαδικασια αλλα ΕΠΡΕΠΕ να γινει εφοσον αποφασισα να το κρατησω το γατι. Απο οτι μου ειπε και ο κτηνιατρος τα 2 που εκανε ειμασταν και τυχεροι. Μου ειπε οτι τα γατια τα αραδιαζουν συνηθως 5-5 τα ψιψινια καθε λιγους μηνες! Και φυσικα στειρωση και στα μικρα (1 αγορι και 1 κοριτσι) οταν πανε 6 μηνων. Οταν πηγα τη μανα για στειρωση ο γιατρος μου ειπε "θα την κρατησω εδω τουλαχιστον 3 μερες, γιατι αν την παρεις αμεσως τα μωρα μπορει να της ξεσκισουν τα ραμματα¨. Ξεραμε οτι τα ξεγεννησε τα μωρα στο υπογειο αλλα μεχρι τοτε δε μας ειχε αφησει η κακουργα η μανα τους ουτε να τα δουμε (αναμενομενο φυσικα). Μολις μου ειπε ο κτηνιατρος να περασω να παρω τη μανα μετα απο 3 μερες, ελαμψε το προσωπο μου. Επιστροφη με μπαντες στο σπιτι και κατευθειαν στο υπογειο να βουτηξω τα 2μηνα ψιψινια και να τα παω στο σπιτι στα παιδια που τα περιμενανε λες και ηταν ο Αη Βασιλης! Απο εκει και περα δε χρειαζεται να σας περιγραψω τι εγινε... Τις επομενες 3 μερες παιδια+γονεις εξαρτηθηκαμε κανονικα απο τα ψιψινια!

Μετα την επιστροφη της μανας απο το γιατρο κατευθειαν στο υπογειο (οπου ειχαμε ηδη κατεβασει τα μωρα λιγο πριν επιστρεψει η μανα) ακολουθησε ενα αβολο διαστημα για ολους. Τα παιδια θελανε να βλεπουν τα γατακια καθε μερα (οπως και εμεις οι γονεις φυσικα) και τα γατακια επισης ειχαν αρχισει να μας μαθαινουν και ηταν δεκτικα στα χαδια. Αλλα η μανα τους ως γνωστον ειναι αγριμι και προσπαθουσε να κανει ετσι και τα παιδια της. Μπαιναμε στο υπογειο και αρχιζε του μουγκρητα και τους βρυχηθμους οποτε αντε να δεθεις με τα μικρα. Εδω και λιγες μερες η μανα αποφασισε να δωσει το πρωτο μαθημα στα παιδια της και αρχισε την εκπαιδευση με το μπαλκονι μας, λεγοντας τους "εδω εχει φαι". Ενα πρωινο ξυπνησαμε και ειδαμε ολη την οικογενεια να περιμενει στο μπαλκονι. Απο τοτε μαλακωσε και η μανα λιγο. Αυτη δε μας πλησιαζει φυσικα αλλα μας αφηνει και κατσιαζουμε τα μωρα μπροστα της και δε βγαζει κιχ!!!

Sorry για το σεντονι μαγκες!


Οι ψιψινελ οντως δεν γινοννται "φιλες" ευκολα, ακολουθειται μια μεση οδος.

Αυτο που εχω κανει εγω ειναι να τους βαζω φαγακι και να καθομαι εκει. Οχι διπλα μου το φαι, αλλα αρκετα κοντα μου, για να ξερει οτι μπορουσα να απλωσω χερι αλλα δεν το εκανα. Την κοιτας σπλα που τρωει 5 λεπτα, και τους μιλας κιολας. Προφανως δεν καταλαβαινει τι λες, αλλα συνηθιζει σε καθε πτυχη της παρουσιας (κινησεις, θορυβος, ελλειψη απειλης). Επισης οπως ειδες το "ρε εδω εχει φαι" εινσι σημαντικος :lol: παραγοντας

Ετσι καπως αρχιζουν να εμπιστευονται. Θελει χρονο.
Χαδια λιγο λιγο, ενα αγγιγμα εδω εκει, να ξερει οτι δεν θες να τη φας. Μπορει να φτασετε να ειναι διπλα/κοντα σου ολη μερα και να σε ακολουθει, αλλα να μην ανεχεται παραπανω απο 2-3 δευτερολεπτα χαδια.