Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By mousatos
#513970 Ο Μαίλλης ήταν πρόεδρος στιλ Καββαθά τα τελευταία 7-8 χρόνια. Άλλοι έκαναν κουμάτο , ξένοι , Γερμανοί αλλά το λάθος στήσιμο έγινε από την αρχή και δεν άλλαξε σχεδόν τίποτε . Δεν μπορεί να λειτουργήσει εργοστάσιο χωρίς ποιοτικό έλεγχο τελεία και παύλα.
Για να το στήσει είχε πάρει μεγάλη επιδότηση με υποχρέωση να το κρατήσει 10 χρόνια. Φάνηκε οτι δεν τους ενδιέφερε για παραπάνω . Το ότι άντεξε 20 , η καρδούλα μου το ξέρει που κόντεψε να κλατάρει. Γιατί αυτά που αγόραζε ο Δίας για τις μηχανές του κάποιος έπρεπε να τα σηκώσει-βάλει στα μηχανήματα-και ελέγξει με +40C ή -8C κάποιες φορές.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#514142
dimik έγραψε:Γιατί στα χρηματιστήρια πρέπει να έχεις πολλά για να βγάλεις πολλά, αντίθετα στα άλλα κερδίζεις πολλά με λίγα, εαν και εφόσον κερδίσεις πάντα.


Αν κάποιος παίζει 5 ευρώ τη βδομάδα τυχερά παιχνίδια, είναι πολύ πιο αποδοτική επένδυση να αγοράσει μετοχές του ΟΠΑΠ με αυτά τα χρήματα! :rtfm: :iconcool: :lol: :lol:

Πολύ πιο σίγουρο κέρδος! :iconcool:



Για τον Μαϊλη έχω ακούσει και εγώ τα χειρότερα για το εργασιακό περιβάλλον, από άνθρωπο που δούλευε στα γραφεία στην Αθήνα. Όλο φωνές, τρομερή πίεση, τρελά ωράρια (υπερωρίες;;; τι είναι αυτό;;; ανέκδοτο;;;), ανά πάσα στιγμή μπορούσε να σου κάτσει απόλυση χωρίς λόγο και αιτία, αν και η συνηθέστερη πολιτική ήταν να σε ωθήσουν στην παραίτηση, κτλ... Και αυτό πριν την κρίση. :vava:
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#514145 Ο Μαΐλης έχει πλέον ένα σκασμό επιχειρήσεις με αποκορύφωμα το εμπόριο ναυτιλιακών εξαρτημάτων και πολυτελων καταλυμάτων ( συν εταιρίες καλλωπισμού.) Επιχειρηματίας με τα όλα του με τα αρνητικά που ανέφερα και διαγράφτηκαν
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#514168
mousatos έγραψε:Γιατί αυτά που αγόραζε ο Δίας για τις μηχανές του κάποιος έπρεπε να τα σηκώσει-βάλει στα μηχανήματα-και ελέγξει με +40C ή -8C κάποιες φορές.


Πλέον δουλεύω Σέρβικο. Στεναχώρια πάντως να χάνονται θέσεις εργασίας στην χώρα. :(


markvag έγραψε:Για τον Μαϊλη έχω ακούσει και εγώ τα χειρότερα για το εργασιακό περιβάλλον, από άνθρωπο που δούλευε στα γραφεία στην Αθήνα.


Μεγάλο μπάχαλο. Ρωτούσες για τιμή την Δευτέρα, σου απαντούσαν την Τετάρτη και για χρόνο παράδοσης σου έλεγαν "Ο Θεός ξέρει..." :s_crazy
Άβαταρ μέλους
By markvag
#514195
REALZEUS έγραψε:
Μεγάλο μπάχαλο. Ρωτούσες για τιμή την Δευτέρα, σου απαντούσαν την Τετάρτη και για χρόνο παράδοσης σου έλεγαν "Ο Θεός ξέρει..." :s_crazy


Εγώ δεν είχα τέτοιο θέμα, μιας και ο όμιλος που δούλευα ήταν τεράστιος πελάτης και απλά δεν μας έκαναν τέτοια (γιατί μαύρο φίδι που τους έφαγε :twisted: ), απλά είχε τα θεματάκια του.
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#514244 Πρίν την κρίση και πρίν την κατρακύλα του Μαϊλη, είχει αγοράσει εργοστάσια στην Ευρώπη που κατασκεύαζαν μεταλλικό τσέρκι, για λίγα χρόνια στα μέσα του ΄90 ήταν ο μεγαλύτερος παίκτης στο μεταλλικό τσέρκι πανευρωπαϊκά αν όχι και παγκοσμίως, στον Άγιο Στέφανο είχε εργοστάσιο κατασκευής πλαστικού φίλμ για τρόφιμα και γενικά φίλμ εύκαμπτης συσκευασίας, τον γνωρίζω από την δεκαετία του ΄70 όταν είχε μια μικρή μονάδα και έφτιαχνε μεταλλικό τσέρκι και το πουλούσε στον Βαμβακά που ήταν τότε γραφεία και αποθήκες σε μια στοά στον Πειραιά, μετά ξεπετάχτηκε απότομα και έκανε μεγάλο άνοιγμα, αλλά όλοι μας έχουμε ένα όριο ικανότητας και ένα ταβάνι στην αύξηση του τζίρου, αν είσαι συγκεντρωτικός σαν τους περισσότερους Έλληνες επιχειρηματίες τότε το ταβάνι αυτό είναι πολύ χαμηλό και αξεπέραστο, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του επιχειρήν στην ελλάδα + το μικρό μέγεθος της αγοράς της + η έλλειψη εξωστρέφειας, ο Μαϊλλης κράτησε λίγα χρόνια στην κορυφή, κλασσικά και Ελληνικά πράγματα, πολύ φίλος για ένα διάστημα είχε αναλάβει την εμπορική διεύθυνση του ομίλου και ζούσε για 3 χρόνια κυριολεκτικά μέσα στα αεροπλάνα και άντεξε τόσο γιατί προ € έπερνε μισθό 3.000.000 δρχ. πάνω από τα διπλά των αντίστοιχων μισθών στην Ελλάδα τότε μέχρι που τα βρόντηξε κάτω γιατί ο ΜαΊλλης δεν παιζόταν, ήταν συνεχώς στο άσπρο - μαύρο μέσα σε λίγα λεπτά, τρέλαινε κόσμο με τη συμπεριφορά του, πόσο μακριά μπορεί να πάει έτσι ένας όμιλος όταν όλα περνάνε από τα χέρια του αφεντικού που είναι και περίεργος, κάπως έτσι ήταν και ο κυρ.Αλέκος της Alex pack, όλη την ημέρα έτριζε ο 1ος όροφος από τις χριστοπαναγίες του κυρ-Αλέκου, ποιός να καθίσει εκεί να δουλέψει όταν κάθε 10 λεπτά έβριζε με τον χειρότερο τρόπο τον άμεσο συνεργάτη και βοηθό του που έτρεχε όλα τα καταστήματα ? Έμπαινε μέσα ο κυρ-Αλέκος κια όλου κρυβόντουσαν μη τους δεί, Και ο φίλος ο Γιάννης κάθησε εκεί λίγα χρόνια και τον ανέχτηκε μέχρι τέλους γιατί είχε 5 παιδιά, αλλά για όλα υπάρχουν όρια, εμένα μου έλεγε ο Κυρ-Αλέκος να πάω εκεί να δουλέψω να με στείλει στην κίνα που είχε αγοράσει ένα εργοστάσιο όπως μου έλεγε να πάω για γενικό έλεγχο και λοιπά, του είπα ότι αστειεύεται όσα και να μου δώσει, είπαμε υπάρχουν και κόκκινες γραμμές και με ανθρώπους που έχουν αυτό το στύλ διοίκησης εγώ δεν τα πάω καθόλου καλά οπότε αυτή η κατάληξη όσων διοικούν με αυτόν το λάθος και απαράδεκτο τρόπο είναι θέμα χρόνου να συμβεί.
Άβαταρ μέλους
By mousatos
#514290
g8777 έγραψε:Εγω για Καιζερ Σοζε σε εκοβα οτι θα γινεις και συ μου βγηκες Γιαννα Νταριλη.

ΑΠΕΤΥΧΑ.


Με στεναχώρησες τώρα. Θα γυρίσω πίσω στη σπηλιά μου to leak my woods και θα ξαναβγώ στις 4 Ιουλίου για να γιορτάσω την ημέρα της ανεξαρτησίας της παρ'ολίγον πατρίδας μου. Και μετά θα ξανατρυπώσω για θρηνήσω την πράσινη κάρτα που "πέταξα" πριν 3 χρόνια. :lol:
Άβαταρ μέλους
By 224v
#514309 τετοια κακη συμπεριφορά στους εργαζομενους του ειχε και ο τυπος της Μηχανικης… ερχοτανε στο εργοταξιο τοτε στην Καβαλα πλαι στο Παλιο που εκανε ένα κοματι Εγνατιας, και εβριζε από το πρωτο λεπτο που κατεβαινε από το ελικοπτερο μεχρι που εφευγε. Ειδικα τον διευθυηντη εργου που ειχε εκει… τον ακούγαμε από τα πλαινα γραφεια που ημασταν εμεις που καναμε την επιβλεψη… Ντροπη του βεβαια και χαρηκα ου εκλεισε και αυτος… μαζυ με τους αλλους εργολάβους 8ης ταξεως τοτε… Κανεις άλλος αναδοχος δεν ηθελε να τον εχει σε κοινοπραξια…. λογικο βεβαια...
Άβαταρ μέλους
By markvag
#514318
21 quadra έγραψε:Πρίν την κρίση και πρίν την κατρακύλα του Μαϊλη, είχει αγοράσει εργοστάσια στην Ευρώπη που κατασκεύαζαν μεταλλικό τσέρκι, για λίγα χρόνια στα μέσα του ΄90 ήταν ο μεγαλύτερος παίκτης στο μεταλλικό τσέρκι πανευρωπαϊκά αν όχι και παγκοσμίως, στον Άγιο Στέφανο είχε εργοστάσιο κατασκευής πλαστικού φίλμ για τρόφιμα και γενικά φίλμ εύκαμπτης συσκευασίας, τον γνωρίζω από την δεκαετία του ΄70 όταν είχε μια μικρή μονάδα και έφτιαχνε μεταλλικό τσέρκι και το πουλούσε στον Βαμβακά που ήταν τότε γραφεία και αποθήκες σε μια στοά στον Πειραιά, μετά ξεπετάχτηκε απότομα και έκανε μεγάλο άνοιγμα, αλλά όλοι μας έχουμε ένα όριο ικανότητας και ένα ταβάνι στην αύξηση του τζίρου, αν είσαι συγκεντρωτικός σαν τους περισσότερους Έλληνες επιχειρηματίες τότε το ταβάνι αυτό είναι πολύ χαμηλό και αξεπέραστο, αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του επιχειρήν στην ελλάδα + το μικρό μέγεθος της αγοράς της + η έλλειψη εξωστρέφειας, ο Μαϊλλης κράτησε λίγα χρόνια στην κορυφή, κλασσικά και Ελληνικά πράγματα, πολύ φίλος για ένα διάστημα είχε αναλάβει την εμπορική διεύθυνση του ομίλου και ζούσε για 3 χρόνια κυριολεκτικά μέσα στα αεροπλάνα και άντεξε τόσο γιατί προ € έπερνε μισθό 3.000.000 δρχ. πάνω από τα διπλά των αντίστοιχων μισθών στην Ελλάδα τότε μέχρι που τα βρόντηξε κάτω γιατί ο ΜαΊλλης δεν παιζόταν, ήταν συνεχώς στο άσπρο - μαύρο μέσα σε λίγα λεπτά, τρέλαινε κόσμο με τη συμπεριφορά του, πόσο μακριά μπορεί να πάει έτσι ένας όμιλος όταν όλα περνάνε από τα χέρια του αφεντικού που είναι και περίεργος, κάπως έτσι ήταν και ο κυρ.Αλέκος της Alex pack, όλη την ημέρα έτριζε ο 1ος όροφος από τις χριστοπαναγίες του κυρ-Αλέκου, ποιός να καθίσει εκεί να δουλέψει όταν κάθε 10 λεπτά έβριζε με τον χειρότερο τρόπο τον άμεσο συνεργάτη και βοηθό του που έτρεχε όλα τα καταστήματα ? Έμπαινε μέσα ο κυρ-Αλέκος κια όλου κρυβόντουσαν μη τους δεί, Και ο φίλος ο Γιάννης κάθησε εκεί λίγα χρόνια και τον ανέχτηκε μέχρι τέλους γιατί είχε 5 παιδιά, αλλά για όλα υπάρχουν όρια, εμένα μου έλεγε ο Κυρ-Αλέκος να πάω εκεί να δουλέψω να με στείλει στην κίνα που είχε αγοράσει ένα εργοστάσιο όπως μου έλεγε να πάω για γενικό έλεγχο και λοιπά, του είπα ότι αστειεύεται όσα και να μου δώσει, είπαμε υπάρχουν και κόκκινες γραμμές και με ανθρώπους που έχουν αυτό το στύλ διοίκησης εγώ δεν τα πάω καθόλου καλά οπότε αυτή η κατάληξη όσων διοικούν με αυτόν το λάθος και απαράδεκτο τρόπο είναι θέμα χρόνου να συμβεί.


Περιέγραψες έναν αρκετά τυπικό δυστυχώς Έλληνα επιχειρηματία... Και δεν φταίει κανένα κράτος γι' αυτό. Γι' αυτό και λέω πως ο Νο. εχθρός της Ελληνικής επιχείρησης είναι ο Έλληνας επιχειρηματίας.

Προφανώς και δεν είναι όλοι έτσι, αλλά έχω την εντύπωση πως είναι ένας ικανός αριθμός έτσι. Ιδίως σε πιο μικρές εταιρείες.
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#514344 Διάβασα όλη τη συζήτηση. Μουσάτε: Οι περισσότεροι εδώ ΤΡΕΜΟΥΝ στην ιδέα να έχεις δίκιο. ΤΡΕΜΟΥΝ. Σοβαρά. Έχουν ψήσει τους εαυτούς τους, ότι η σκλαβιά και το βάσανο που τρώνε κάθε μέρα αξίζει και εξυπηρετεί κάτι ανώτερο και βαθύτερο που αν αποδειχθεί πως μπορείς να ζεις απλά και ποιοτικά έχοντας τον έλεγχο του 100% του χρόνου σου, θα γκρεμιστούν τα πάντα. Εγώ από τη μεριά μου σου εύχομαι ολόψυχα να ζήσεις όλη την υπόλοιπη ζωή σου άνετος και ευτυχισμένος και να πετύχει το σχέδιό σου στο έπακρο.
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#514346 Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Και θα ήθελα πολύ να του πετύχει, για να το τρίψει στην μούρη του εργοδότη, και όλων ημών.
:yahoo:
Αν και θεωρώ πως ήδη έχει κάνει πάρα πολλές θυσίες, και του αξίζει να του βγει το σχέδιο. Δεν είναι εύκολο, δεν είναι εγγυημένο, αλλά αξίζει η προσπάθεια. Και πάντα μπορεί να έχει την ευελιξία ν' αλλάξει κάτι.
:s_roses
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#514357 Πω, δε γίνεται. Θα σεντονιάσω λίγο απογευματιάτικο, αν και νομίζω ότι θα έπρεπε να γράψω στο μαμησοτοπικό, αλλά φευ.

Κατ'αρχάς οφείλω να αναφέρω ότι εάν υπάρχει έστω κι ένας συμφορουμίτης που να μην εύχεται επιτυχία στο μουσάτο, πρέπει να πάει να το κοιτάξει. Δεν τα αφήνουμε φλου αυτά τα πράγματα, έχουν χαθεί τα καλύτερα παιδιά τοιουτοτρόπως. Εξαιρούνται όσοι ανήκουν στο κλειστό κλαμπ της αριστείας (sic).

Λοιπόν. Σκεφτόμαστε όλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας και φάσης στην άπονη ζωή (uber sic) ότι, το ζήτημα είναι να τεθεί ένα πλάνο, το εύρος και το πλαίσιο αυτών συγκεκριμένων στόχων, σε σημείο που καταλήγουμε να κάνουμε κανονικό business plan και να μαμιόμαστε να τικάρουμε κουτάκια που μπορεί, ετεροχρονισμένα ή λόγω διαφορετικών περιστάσεων να μας φανούν άχρηστα και στη βάση τους άσκοπα/ανόητα.

Ποιό είναι το βασικό τότε; IMHO, η κινητροδότηση ενός συνεχούς θετικού state of mind. Κι εδώ μπαίνει ο μουσάτος, ο οποίος κάνει μια (λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία) εναλλακτική επιλογή, βάζοντας ψηλότερα στη κλίμακα "θέλω παγωτόόό" την ηρεμία του, το ζεν του, παρά το αλεξίσφαιρο πλάνο πορείας στη ζωή, το οποίο όπως είπαμε ενδεχομένως να φύγει από το παράθυρο κατά την εξέλιξή της, για x-y-z λόγους. Προσωπικά, τον θαυμάζω πλήρως για την επιλογή αυτή, και θέλω διακαώς να βγει επιτυχημένη, για υποκειμενικούς μάλιστα λόγους.

Σαν ερωτηματικό ίσως μπαίνει το ζήτημα solo, γιατί είναι μεγάλη κερκόπορτα η οποία μπάζει κινδύνους, namely υποψήφια σχέση. Σαν δίπλωματ, όπως έχω γράψει ήδη άλλωστε, διατηρούσα σταθερή πορεία μπακουροσύνης που, με τα αυτονόητα κακά (τα οποία μειώθηκαν σε νοητό ρελαντί μετά τον πρώτο χρόνο), κατάφερα να "επενδύσω στον εαυτό μου" (mega-xeno-multi sic), να αντιμετωπίσω ζόρια μόνος μου και να επιλέξω πώς θα κινηθώ σε λογική, πρώτα να νιώθω καλά με αυτό που κάνω, να κινητροδοτώ δηλαδή της καθημερινότητά μου οικειοθελώς κι όχι με μαστίγιο και καρότο, ακόμα κι αν αυτό μαθηματικά σημαίνει μια, εν συγκρίσει με τον κύκλο, πιο αργή εξέλιξη εργασιακά/μισθολογικά (που, παπάρια, αστάθμητος παράγοντας είναι κι αυτός).

Η σχέση όμως έρχεται και στα βάζει στο μπλέντερ, όχι, στον κονιορτοποιητή λαμαρίνων τα άνωθι και στα κάνει νιανιά. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι χαρακτηριστικό του ωραίου φύλου, αλλά όλα ξαναμπαίνουν σε τεφτέρι και υπολογίζονται πράξη στην πράξη. Το κέρατό μου δηλαδή. Από εκεί δηλαδή που είχαμε μόνο την μόνιμη, παλιά αγαπημένη γκρίνια της ελληνίδας μαμάς, την οποία πλέον την ξέρουμε καλύτερα από τα συστήματα του Θρύλου στο μπάσκετ, τώρα έχουμε μία νέα, κατά πολύ νεώτερη και ανησυχητικά ορεξάτη γκρίνια, η οποία έχει τρελά αντισώματα στις δικαιολογίες μας. Εδώ σε θέλω μάγκα, να δω τί αρκούδες και δράκους και λοιπά αποκυήματα θα κατεβάσεις για να αμυνθείς. Για κάτι που δούλευε, ή έστω "δούλευε". Εάν ο μουσάτος βρει κι εδώ τον ιδανικό δρόμο, θα του βγάλω το καπέλο.

P.S. 1 - συνειδητή η αποφυγή των εικονιδίων στο παρόν ποστίδιο.
P.S. 2 - μου έχουν λείψει οι αναλύσεις του ηταφί σε ανάλογα θέματα.
Άβαταρ μέλους
By vagmag
#514358 Νομίζω πως όλοι ευχόμαστε στον Μουσάτο τα καλύτερα. Και προσωπικά του βγάζω το καπέλο για την επιλογή του :s_howdy

Στο κομμάτι του Έλληνα επιχειρηματία , τα πράγματα είναι δύσκολα.
Δεν το διδάσκουμε σε κάποιο σχολείο , όπως σε κάποιες χώρες.
Δεν το σπουδάζουμε .
Δεν παρακολουθούμε σεμινάρια , διαχείρισης προσωπικού, πελατών, κρίσεων , οικονομοτεχνικά κλπ
Δεν έχουμε συνεργασίες με φοροτεχνικούς, νομικούς κλπ ως συμβούλους κλπ ...

"Λογικές" οι όποιες αντιδράσεις, συμπεριφορές κλπ από τη στιγμή που ο επιχειρηματίας είναι απλά ένας άνθρωπος της διπλανής πόρτας , που έκανε κάποιο επάγγελμα για διάφορους λόγους και πλέον έχει να διαχειριστεί συνεργάτες , τράπεζες , κέρδη , χρέη , και όλα όσα έχει μία επιχείρηση, χωρίς την ανάλογη εκπαίδευση .

Ελπίζω να γίνομαι κατανοητός ότι ΔΕΝ δικαιολογώ καμία τέτοια συμπεριφορά, αλλά κατανοώ από που μπορεί να προέρχεται .

Χρειαζόμαστε εκπαίδευση σε όλη τη διαχείριση ...
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#514359 @Διπλωματη, θα σταθω μονο στα περι μπακουριασης που λες. Ο mousatos εχει περασει τον βασικο κομβο των 40-45 που πολλοι πιστοι εργενηδες υποκυπτουν στα θελγητρα μιας σχεσης εως και γαμου, τεκνων, κλπ
Αυτος που φτανει εκει αλωβητος εχει μεγαλες πιθανοτητες να συνεχισει τον δρομο που χαραξε.

Εχει διαβει τον Ρουβικωνα και αρα ο κυβος ερριφθει :iconcool:

Εσυ παλι εισαι αλλη ιστορια, αρκετα πιο νεος και πιο επιρρεπεις σε αλλαγες πορειας :shifty:

Φυσικα και ευχομαστε ολοι να πετυχει το πλανο του mousatos και να μην χρειαστει ποτε στην ζωη του να κανει κατι που δεν θελει