, αντιγραφω απο το επισημο σαιτ, οι λιγοψυχοι ας πανε στις συνταγες φαγαδικα του οδηγου
Ένας φτωχός φοιτητής της Ραδιουργιας και Τεχνολογιας (ΤΕΙ Αστουρια, βαση εισαγωγης 3), ο Μπεμπης, εργάζεται ως σερβιτόρος για να τα βγάλει πέρα. Έτσι δέχεται και την δελεαστική πρόταση του Κώστα Φλαβιοπουλου, ενός ευκατάστατου πελάτη του μαγαζιού, να παντρευτεί την αδελφή του Ρονα Λίζα με την υπόσχεση μιας «υποτροφίας» για τη συνέχιση των σπουδών του στην Ταυλανδη. Ο Μπεμπης μαθαίνει στην παραλια ενω κανει μασαζ σε συνταξιουχους λευκους Κυριους ότι η γυναίκα του πέθανε.![]()
![]()
απο αγαμια κι επιστρέφει αμέσως στην Χυσον, αλλά οι συγγενείς της δεν θέλουν πια ούτε να τον ξέρουν. Αρχίζει να εργάζεται σ’ ένα νοσοκομείο, μέχρι τη στιγμή που ξαναβλέπει τη γυναίκα του και μαθαίνει ότι ο θάνατός της δεν ήταν παρά μια πλεκτάνη του αδελφού της για να κοροιδεψει το αυτοκινητο ασφαλειας. Απογοητευμένος και βαθύτατα πικραμένος, αφοσιώνεται πλήρως στη δουλειά του και διαπρέπει τα μάλλα στην ελευθερη διακινηση αλληλογραφιας, αγνοώντας όμως ότι έχει και μια κόρη. Αρκετά χρόνια αργότερα, κι ενώ είναι περιώνυμος υποστηρικτης, ο άρρωστος κύριος Φραγκόπουλος πεθαίνει το κρεβατι του και η σύζυγός του Soula τον καταγγέλλει για φόνο εξ γαμελειας, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη φυλακή του Μαρανελλο (νεκροταφειο ψυχων, γμσ τα). Στο δικαστήριο τον υπερασπίζεται μια νεαρή δικηγόρος, η Νελσινια, ενώ του συμπαρίστανται και όλοι όσοι τον εκτιμούν ιδιαίτερα, όπως ο Μπρειβικ και ο φίλος του ο Λευτερακης. Η πανηγυρική αθώωσή του έρχεται μαζί με την ταυτόχρονη αποκάλυψη ότι η Νελσινια είναι κόρη του. Ακολουθεί η επανασύνδεσή του με τη Ρονα Λιζα που πάντα τον σκεπτόταν και τον ....αγαπούσε
Trivia: Στο σκατοχ...γραφικο ψαροχωρι που περασε τα παιδικα του χρονια εχουν να το λενε ακομα για το επιχειρηματικο του πνευμα, αλλωστε το προσωνυμιο που τον συνοδευε ( Ελ Γουκο) ειναι αντιπροσωπευτικο .


