- 09 Μαρ 2018, 12:28 #492865 είμαι πολύ χαρούμενος γιατί μόλις πήρα το οκ να καταστρέψω άπειρη χαρτούρα

ήρθε η ώρα να θυμηθώ το στρατό αν και στη τελευταία μονάδα είχαμε κλίβανο για αυτό, αλλά όπως και να ΄χει είναι από τις μικρές χαρές της ζωής να καταστρέφεις χαρτιά που με κόπο αρχειοθετούνταν χρόνια

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 09 Μαρ 2018, 12:29 #492867 εγω παλι οταν ακουω κλασσικες ερωτησεις hr , τρελαίνομαι θελω να πω |λογοκρισία| αλλα κατι με κραταει...

Εννοείτε θυμαμαι παντα με ποιον εχω μιλησει ,εχω κανει σχετικη ερευνα για αυτον και την εταιρια και δεν πας χυμα σε συνεντευξη..
Τωρα αν σε θελουν πολυ μπορει να ανεχτουν αρκετα πραγματα....

- 09 Μαρ 2018, 12:30 #492868 Σας έχω πει πως πήγα στην πρώτη μου συνέντευξη;;; Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 2001 και ήταν στην Manpower... Η συνέντευξη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης κάπου κοντά στην πλατεία Αριστοτέλους. Που λόγω εορτών γίνεται απλά χαμός από κίνηση. Ξεκινάω αρκετά νωρίτερα από το κανονικό και παίρνω το αμάξι της μητέρας μου για πιο γρήγορα... Κάνω 1 ώρα και κάτι για να φτάσω στη Μανώλη Ανδρόνικου... Στρίβω στην Γ' Σεπτεμβρίου και παρκάρω κοντά στο 424 για να πάω πιο γρήγορα με τα πόδια (τέτοια κίνηση...).

Με 3-4 cv στο χέρι μέσα σε ζελατίνα πετάω κάπου το αμάξι και φεύγω σφαίρα, καθώς είχα κανένα μισάωρο και ήμουν οριακά από χρόνο. ΟΜΩΣ την προηγούμενη ή προ-προηγούμενη μέρα είχε χιονίσει και παντού είχε λιμνούλες με βρωμόνερα και μισολιωμένο χιόνι... Και φυσικά πάνω στη βιασύνη μου τρώω μία ωραιότατη βούτα μέσα σε μία τέτοια λιμνούλα με πεντακάθαρα μαύρα νερά. Με αποτέλεσμα να γεμίσω παντού λάσπες (μέχρι και στο πρόσωπο ) και τα cv να γίνουν εξίσου ωραία (πλην ενός που τη γλίτωσε). Επιπλέον, χτύπησα και το δεξί μου χέρι στην παλάμη και έτρεχε λίγο αίμα, αλλά κλάιν, απλά μου έμεινε σημάδι, που το έχω ακόμα...

Τι να κάνω; Ο |λογοκρισία| δεν είχα κρατήσει το τηλέφωνο του τύπου που πήγαινα για συνέντευξη, οπότε δεν είχα τρόπο να τον ειδοποιήσω... Συνεχίζω και φτάνω με την ψυχή στο στόμα. Περιμένω 5 λεπτάκια στην αναμονή, με όλο τον κόσμο να με κοιτάει σαν εξωγήινο... Μπαίνω μέσα, ο άνθρωπος που με είδε, αναρωτήθηκε αν έκανα στίβο μάχης πριν πάω εκεί, του είπα "είχα ένα μικρό ατυχηματάκι"... Μου λέει, ΟΚ, δεν πειράζει, πάνε σπίτι σου, πάρε με τηλέφωνο πως είσαι καλά και κανονίζουμε μια άλλη μέρα τη συνέντευξη.

Πάω σπίτι, μιλάμε, κανονίζουμε μία συνέντευξη μερικές μέρες μετά. Αυτή τη φορά με πήγε σωφέρ (η μητέρα μου) και με άφησε από κάτω (να είμαστε σίγουροι ), αλλά στο δρόμο να αισθάνομαι πως ανεβάζω πυρετό... Δεν είπα τίποτα, λέω δεν παίζει και δεύτερη φορά, θα νομίζει ο άνθρωπος πως τον κοροϊδεύω... Κάνουμε τη συνέντευξη, αλλά εγώ πρέπει να είχα κανένα 39άρι πυρετό και ούτε που θυμάμαι τι έλεγα... Γυρνάω σπίτι, έχει φτάσει το 40 ο πυρετός...

Εξαιρετικός ο άνθρωπος αυτός της Manpower δεν μπορώ να πω, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο δεν την πήρα τη δουλειά...


Το clue της υπόθεσης;;; Μερικά χρόνια μετά, στο στρατό, καθαρίζοντας πιάτα στον Λαγκαδά (αγαπάμε την εκπαίδευση του ΕΣ ) λέω στον συνφάνταρο πως μέχρι να πάω φαντάρος είχα ένα μουσάκι και με ρωτάει αν είχα πάει ποτέ στη Manpower... Και λίγο μετά βρεθήκαμε στο τηλέφωνο με τον διευθυντή που με είχε πάρει τη συνέντευξη... Ο συνφάνταρος ήταν ο γραμματέας στο γραφείο... Και για κάποιον περίεργο λόγο με θυμόταν, λες και ήταν η πρώτη φορά που κάποιος πήγαινε λασπωμένος μέχρι το κεφάλι και με αίμα στο χέρι για συνέντευξη...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 09 Μαρ 2018, 12:32 #492869 Διπλωμάτη αν στο πανεπιστήμιο είσαι τραχανοπλαγιάς, δεν προσέχεις, δεν κρατάς σημειώσεις, κάνεις και λίγο χαβαλέ την ώρα του μαθήματος, δεν είσαι τυπικός με ωράρια/προθεσμίες πιστεύεις ότι όταν πας σε μια εταιρεία ως δια μαγείας θα είσαι κομπλέ σε όλα αυτά τα σημεία;

Δεν λέω ότι θα μείνεις για πάντα τραχανοπλαγιάς, αλλά ότι θα μάθεις εκεί με τον άσχημο τρόπο.
Θα φας 8 κραξίματα για κάθε σημείο και θα γίνεις άνθρωπος.

Τεσπα η ιστορία εξελίσσεται λίγο σε 'ανακοίνωση αποδοχών'.
Καθένας βγάζει τα συμπεράσματα του.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 09 Μαρ 2018, 12:41 #492874

είμαι πολύ χαρούμενος γιατί μόλις πήρα το οκ να καταστρέψω άπειρη χαρτούρα

ήρθε η ώρα να θυμηθώ το στρατό αν και στη τελευταία μονάδα είχαμε κλίβανο για αυτό

Με φώναξε κανείς;

Πέρασμα απείρων εγγράφων ένα - ένα στον καταστροφέα και όταν ο κάδος του γέμιζε, άδειασμα σε μαύρες σακούλες και αποθήκευσή τους σε προβλεπόμενο χώρο.



@εδουάρδος

Σίγουρα όχι, το παρτάλι* δεν θα την παλέψει. Για την ακρίβεια, τέτοια samples έχουν δύο δρόμους στη ζωή:
α) αιώνιοι φοιτητές (με πτωτικές τάσεις).
β) παρατάει τη σχολή και κάνει κάτι άλλο, το τί δεν το εξετάζω, είναι κατανοητό φαντάζομαι.

*Ο μόνος τρόπος να αποφοιτήσει το παρτάλι και να δουλέψει σε συμβαλλόμενο κλάδο είναι να έχει την αβάντα βύσματος/κόμματος.
Και εδώ βέβαια θα πρέπει να δουλέψει υπερωρίες το βύσμα μέχρις ότου το παρτάλι να αρχίζει να θυμίζει άνθρωπο σε εργασιακό περιβάλλον.

- 09 Μαρ 2018, 12:43 #492875 έντι δεν γνωρίζεις δηλαδή επιτυχημένους (σε χρήματα, τα άλλα είναι να χαμε να λέγαμε) ανθρώπους που στη σχολή τους ήταν ρεμάλλια; και εννοώ σε περιβάλλον εταιρείας όχι μικρού μαγαζιού που είναι άλλη ιστορία..

εγώ τουλάχιστον ξέρω μπόλικους που καθαρίζουν καλά λεφτά (και το επιβεβαιώνω από τις δηλώσεις τους όχι από κουβέντες) , όπως ξέρω και φοιτηταράδες σχεδόν "μυαλά" που είναι στα αζήτητα

θέμα συγκυριών πολλές φορές, αλλά το τι θα κάνει ο άλλος στη μετέπειτα ζωή του είναι άλλη ιστορία

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 09 Μαρ 2018, 12:57 #492881 Δηλώνω ευθαρσώς φοιτητής παρτάλι, μαθητής του ελάχιστου δυνατού διαβάσματος επίσης. Αλλά δεν ξέρω αν είμαι αρκετά επιτυχημένος για τον EDDIE_147, έχει πολύ υψηλά κριτήρια και αυτός και κάποιοι άλλοι εδώ μέσα...

- 09 Μαρ 2018, 13:00 #492883 Επίσης ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι να διαβάζουμε τι γράφει ο άλλος πριν κάνουμε αφοριστικό σχόλιο.

Δεν λέω ότι θα μείνεις για πάντα τραχανοπλαγιάς, αλλά ότι θα μάθεις εκεί με τον άσχημο τρόπο.

Γνωρίζω πολλά άτομα που στο πανεπιστήμιο ήταν χαβαλέδες όσο δεν παίρνει και επαγγελματικά προχώρησαν μια χαρά.
Με κάποιο τρόπο όμως έμαθαν (υποψιάζομαι με ποιον).

Ο μόνος τρόπος να αποφοιτήσει το παρτάλι και να δουλέψει σε συμβαλλόμενο κλάδο είναι να έχει την αβάντα βύσματος/κόμματος

Εδώ θα διαφωνήσω.
Το να είναι κάποιος παρτάλι δεν σημαίνει:
- ότι είναι χαζός
- ότι δεν έχει επαγγελματικές φιλοδοξίες
- ότι δεν είναι κατά βάθος εργατικός

Είναι παρτάλι γιατί τον παίρνει να είναι παρτάλι και γουστάρει.
Απλά αν έχεις συνηθίσει να περνάς μαθήματα χωρίς να πατάς επειδή παίρνεις σημειώσεις από τα φρεντουλίνια σου, τα οποία μπορεί και να σε καλύπτουν σε εργασίες επειδή γουστάρουν το χαβαλέ σου, όταν θας πας σε ένα απαιτητικό περιβάλλον θα σε τσούξει λίγο η τρυπούλα σου μέχρι να έρθεις σε λογαριασμό.

Βασικά δεν λέω κάτι φοβερό αλλά υποψιάζομαι ότι δεν έχετε διαβάσει καν τι γράφω.

Παράδειγμα

Δηλώνω ευθαρσώς φοιτητής παρτάλι, μαθητής του ελάχιστου δυνατού διαβάσματος επίσης. Αλλά δεν ξέρω αν είμαι αρκετά επιτυχημένος για τον EDDIE_147, έχει πολύ υψηλά κριτήρια και αυτός και κάποιοι άλλοι εδώ μέσα...

#ares_mares

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 09 Μαρ 2018, 13:02 #492884 Νο1 παράδειγμα παρταλιού στη σχολή και το μεταπτυχιακό (που πήρα νύχτα) με τρομερή μετάλλαξη όταν ξεκίνησα τα επαγγελματικά. Και πάλι στοιχειώδης αντίληψη είναι. Στη σχολή πετάς αετό γιατί οι προτεραιότητες είναι άλλες. Στα εργασιακά είσαι focused γιατί η φάση είναι δούναι και λαβείν. Δε νομίζω ότι πρέπει να στο εξηγήσει κάποιος ή να το δεις the hard way για να το καταλάβεις όταν ήδη είσαι 24-25-26 χρονών.

- 09 Μαρ 2018, 13:05 #492885 Ε, με τόσο ελαστικό τον όρο παρτάλι, εγώ υπήρξα φύλαρχος των απανταχού παρταλίων ρε μάγκεθ.

Η alleged μετάλλαξη δεν συμβαίνει σε όλους. Πολλοί περνάνε κάποια στάδια σοβαροποίησης, όπου μαζεύουνε μαθήματα και τελειώνουνε σε λογικά χρόνια.
Ε, αυτοί δεν είναι παρτάλια, textbook procrastinators είναι. Το παρτάλι δεν έχει τις δυνατότητες ή το κίνητρο για αντίστοιχη πορεία imho.

- 09 Μαρ 2018, 13:12 #492891 Προφανώς η έννοια παρτάλι είναι εξαιρετικά ευρεία. Και προφανέστατα, απλώς έγραψα ό,τι έγραψα για να δείξω πως κάποιος άλλος απλώς έγραφε πάλι ανοησίες. Πρέπει όλοι να μπορούμε να διασκεδάσουμε λίγο με κάτι τέτοιους κομπλεξικούς.
Γενικώς, άνθρωποι που για κάποιο λόγο έχουν κόμπλεξ με τα όσα πέτυχαν αυτοί, πετάνε κατάρες και μύδρους στους νεότερους και γενικώς σε όσους δεν είναι σαν αυτούς.
Η δική μου γνώμη είναι εντελώς διαφορετική για τους νεώτερους, είναι απολύτως καλύτεροι ημών, πιο έξυπνοι και με λιγότερα βαρίδια. Επίσης, πολύ πιο ευέλικτοι. Προφανώς, δεν συγκρίνω μήλα με πορτοκάλια, τον αντίστοιχο απόφοιτο ΑΕΙ-ΤΕΙ πριν από 10 ή 20 χρόνια με τον σημερινό. Επίσης, οι σημερινοί, έχουν δουλέψει περισσότερο στο πανεπιστήμιο από την δική μου γενιά.

- 09 Μαρ 2018, 13:14 #492892 παρτάλι (κυρίως) = περνούσα μαθήματα από το παράθυρο

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 09 Μαρ 2018, 13:18 #492894 Η αλήθεια ότι η νοοτροπία του παρταλιού θα σε ακολουθάει πάντα, είναι σχεδόν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που είναι 12μμ και εμείς γράφουμε σε ένα φόρουμ ποικίλης ύλης. Απλά όταν στις σπουδές θα ήσουν έως και περήφανος γι' αυτή τη νοοτροπία, στα εργασιακά την καμουφλάρεις ή προσπαθείς να την πλασάρεις ως δημιουργικότητα.

- 09 Μαρ 2018, 13:18 #492895

Ηρθε σε μα φαση πιτσιρικας, ετυχε του ανοιξα εγω την πορτα, ρωτησα πως μπορω να βοηθησω και ειπε οτι εχει ερθει για συνεντευξη.
Ρωτησα με ποιον και απαντησε

"...εεε δεν θυμαμαι"

Μου ηρθε να του ριξω μπουνια στη μαπα.

Κατουρα και λίγο βρε Τριαινακο που μόλις πέρασες από την απέναντι όχθη ξαφνικά την είδες στέλεχος. Άκου εκεί θα του ρίξω μπουνιά στη μάπα.
γιατί τόλμησε Ο ΤΣΟΓΛΑΝΟΣ να μην θυμάται.
Πρόλαβες και την είδες τσιφλικας ε;


Ελπίζω το παλικάρι να βρήκε αλλού δουλειά.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 09 Μαρ 2018, 13:23 #492900

Επίσης, οι σημερινοί, έχουν δουλέψει περισσότερο στο πανεπιστήμιο από την δική μου γενιά.

Αυτό μου ήρθε κι εμένα στο μυαλό, παρατηρώντας το κυρίως στα παιδιά που έμπαιναν στη σχολή όταν εγώ έβγαινα, καθότι το '09 που πέρασα οι αγελάδες ζύγιζαν περισσότερο.
Ο συνδυασμός σπουδών και εργασίας, αφενός λύνει de facto την όποια ερώτηση έχουμε περί εργασιακής παιδείας στη σχολή, αφετέρου αποτελεί δείγμα καλού χαρακτήρα.