- 20 Φεβ 2018, 18:23
#487072
red_monster έγραψε:φλατ σύνταξη στα 700ε για όλους
και από εκεί και πέρα ιδιωτικές.
Ξέρεις βέβαια πως η μέση σύνταξη είναι κάπου εκεί και λίγο πιο κάτω ΣΗΜΕΡΑ;;; Τα έβαλα τα στοιχεία σε προηγούμενες σελίδες, αλλά δεν είδα κανείς να ασχολήθηκε, πλην του αντμίν...
red_monster έγραψε:2 φορές χρειαστήκαμε χειρουργείο, και τις δύο όλοι ήταν άψογοι και πήραν φακελάκι μετά από δικιάς μας πίεση.

Γιατί τους ΠΙΕΣΑΤΕ να πάρουν φακελάκι;;;
red_monster έγραψε:Και στις δύο περιπτώσεις μετά από συνεννόηση με δικούς μου γνωστούς, αν πας φτερό στον άνεμο δεν ξέρω τι θα συμβεί
Οι δικές μου περιπτώσεις ήταν χωρίς συνεννόηση και δεν είχα θέμα.
QsisVTS έγραψε:ναι βέβαια μην τρελαθούμε κιόλας ότι οι 50αρηδες, 60αρηδες έζησαν "δύσκολα χρόνια" γιατί γελάει και το κατσίκι
Τι να σου πω ρε 'συ... εγώ θυμάμαι τον πατέρα μου να δουλεύει 2 ή 3 δουλειές και τη μητέρα μου να δουλεύει βάρδιες βράδια, γιορτές, αργίες στο νοσοκομείο. ΟΚ, αμοίβονταν τότε για τη δουλειά που έκαναν, αλλά δεν τους χαρίστηκε τίποτα απ' ότι έκαναν. Και θα το ξαναπώ, ο πατέρας μου έδινε για ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ μόνο (το οποίο είναι ουσιαστικά προσωπική αποταμίευση) επί 20 χρόνια ή και περισσότερο, περισσότερα λεφτά απ' όσα παίρνει ΣΥΝΟΛΙΚΑ σήμερα για σύνταξη (επικουρικό παίρνει κανα κατοστάρικο / μήνα). Και φυσικά όλα επί 14, ενώ η σύνταξη επί 12... ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΙΣΧΟΣ είναι τα μόνα μου σχόλια.
Και δεν είναι μόνο οι δικοί μου γονείς που δούλευαν σαν τα σκυλιά, οι περισσότεροι έτσι ήταν. Δεν ήταν οι δικοί μου η εξαίρεση... Δεν ξέρω τι εικόνες έχει ο καθένας, αλλά δεν ήταν οι περισσότεροι Έλληνες απατεώνες και κλέφτες τη δεκαετία του '80... Ούτε μόνο οι απατεώνες πρόκοψαν τότε.
Η διαφορά τότε με τώρα είναι πως τότε υπήρχαν περισσότερες δουλειές και τα λεφτά ήταν (αναλογικά με το κόστος ζωής) καλύτερα.
pro έγραψε: απλά λέω ότι από τους πιο νέους θα ήθελα να δώ μεγαλύτερο τσαμπουκά και όρεξη και λιγότερη γκρίνια. Από τους μεγαλύτερους στην τελική δεν περιμένω και τίποτα παραπάνω, οι νέοι θα έπρεπε να τραβήξουν μπροστά - και αρκετοί το κάνουν φυσικά, άλλοι όμως βολεύονται και απλά γκρινιάζουν.
Επειδή την έχω κάνει πολλές φορές αυτή την κουβέντα, θα ήθελα να μου πει κάποιος τον τρόπο. Όταν η αποταμίευση είναι μηδέν, η ανεργία στο 30% (και άρα το ενδεχόμενο εύρεσης εργασίας χωρίς μπάρμπα, σχεδόν μηδενικό), οι μισθοί τραγικοί, η χρηματοδότηση ανύπαρκτη, πως ακριβώς θα γίνει αυτό το "να τραβήξουν μπροστά";;; ΟΚ, προφανώς κάποιοι θα τα καταφέρουν. Είτε επειδή κληρονόμησαν κάτι (λεφτά, ακίνητα, επιχείρηση, κάτι), είτε επειδή είναι εξαιρετικοί σε κάτι. Κάποιοι, λίγοι όμως. Και όσο δυσκολεύουν τα πράγματα θα μειώνεται και αυτός ο αριθμός.
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
