- 14 Ιούλ 2017, 09:45
#417058
Asimov έγραψε:http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1553660/alhtheies-kai-psemmata-gia-to-parallhlo-nomisma.html
Κρατάω κυρίως την εύστοχη σύγκριση των πολιτικών αναλυτών με τους αθλητικογραφους.
Aν και σωστός στα περισσότερα, έχει 1-2 λαθάκια, όπως πχ αυτό:
Οι επιταγές πράγματι μπορούν να οπισθογραφηθούν και να μεταβιβαστούν. Αυτό που τις εμποδίζει να εξελιχθούν σε επίσημα χαρτονομίσματα, είναι ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πληρωμή φόρων.
Σε ποιο σύμπαν αυτό δεν συμβαίνει;;;
Ή αυτό:
Πλέον προϋπόθεση να έχει αντίκρισμα ένα νόμισμα, θεωρείται αν το κράτος το αποδέχεται ως μέσο πληρωμής φόρων.
|λογοκρισία| στο τετράγωνο. Το κράτος μπορεί να κάνει ότι σκατά θέλει, αν οι πολίτες δεν εμπιχτεύονται το νόμισμα, ας το δέχεται το κράτος, κωλόχαρτο θα είναι. Δείτε τι έγινε στην Ζιμπάμπουε πρόσφατα, που το κράτος δέχονταν (προφανώς) το τοπικό νόμισμα για πληρωμή φόρων, αλλά κανένας στην αγορά δεν δέχονταν τίποτε άλλο εκτός από USD.

Σύντομα, αναγκάστηκε και το κράτος να δέχεται USD και να πληρώνει κόσμο σε αυτά... και να κάνει το αμερικανικό δολάριο το νόμισμα της χώρας για ένα διάστημα...

Επίσης, μία επιταγή ΣΑΦΈΣΤΑΤΑ και είναι χρήμα, αν οι συναλασσόμενοι εμπιστεύονται πως όταν την παρουσιάσουν προς είσπραξη θα την πληρωθούν ή / και θα μπορέσουν να την χρησιμοποιήσουν για αγορά αγαθών ή υπηρεσιών. Το αν θα τη δεχτεί ή όχι το κράτος είναι παντελώς άσχετο (που φυσικά και δέχεται προσωπικές επιταγές, πάτε σε μία οποιαδήποτε ΔΟΥ για να το δείτε... απλά προφανώς δεν τις δέχεται μεταχρονολογημένες, ακόμα και αν είναι θα τις παρουσιάσει άμεσα για πληρωμή και ΘΑ πληρωθούν ή θα σφραγιστούν - και μη τυχόν επιταγή που δόθηκε στο δημόσιο είναι ακάλυπτη, μαύρο φίδι που σας έφαγε...

). Επιταγή πχ από τη Βιοχάλκο δεν είναι χρήμα;;; Υπάρχει πιθανότητα να μην τη δεχτεί οποιοσδήποτε εντός Ελλάδας;;; Δεν νομίζω. Επιταγή όμως από την εταιρεία "Επαγγελματίας Φεσατζής Απατεώνας Α.Ε.", μάλλον δεν έχει καμία αξία...
Το χρήμα δεν είναι μόνο ένα χαρτονόμισμα ή κέρμα. Ακόμα κι ένα κωλόχαρτο αν γράψω πως "την Χ μέρα θα πληρώσω στον άζιμωφ το Ψ ποσό ως αντίτιμο για το καινούριο του βιβλίο (

)" και ο άζιμωφ το δεχτεί, είναι χρήμα.

Αν το δεχτεί και ο μπακάλης που ψωνίζει ο άζιμωφ και το πάρει ως αντίτιμο για τα ψώνια του, το χρήμα αυτό έχει ακόμα ευρύτερη αποδοχή.

Όπως πολύ σωστά λέει ο συγραφέας του άρθρου το χρήμα είναι ουσιαστικά εμπιστοσύνη. Αυτό ίσχυε εξαπανέκαθεν (

), ακόμα και όταν είχαμε τον χρυσό κανόνα, το χρήμα είχε την αξία που είχε γιατί α) υπήρχε εμπιστοσύνη πως υπάρχει το σωστό αντίτιμο σε χρυσό και β) πως ο χρυσός έχει την αξία που πρέπει (και η αξία του χρυσού καθορίζεται και αυτή από την εμπιστοσύνη των αγορών πως είναι πολύτιμος).
ΠΑΝΤΑ το χρήμα ήταν κατά βάση εμπιστοσύνη, τίποτα δεν έχει καμία αξία αν οι συναλασσόμενοι δεν εμπιστεύονται τον εκδότη του. + -
Γενικά, η οικονομία είναι εμπιστοσύνη, το είδαμε περίτρανα τις μέρες του bank run στην Ελλάδα... Μόλις υπήρξε η υπόνοια πως κάτι δεν πάει καλά (δηλαδή χάθηκε η εμπιστοσύνη) έγινε ο κακός χαμός (λογικό προφανώς), χωρίς να έχει επί της ουσίας αλλάξει κάτι μέσα σε 1 μέρα (δηλαδή δεν ξέμειναν από λεφτά οι τράπεζες το Σάββατο το απόγευμα... απλά όλοι φοβήθηκαν πως ΘΑ ξέμεναν σε κάποια απροσδιόριστη στιγμή στο κοντινό μέλλον).
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
