- 02 Μαρ 2017, 21:50
#370794
Εμάς ο μικρούλης μας γεννήθηκε πέρυσι τον Απρίλιο, εδώ στη Γαλλία.
Έχοντας πλέον μπει στη φάση που πάρα πολλοί γνωστοί και φίλοι γίνονται γονείς, και πολλοί από αυτούς Έλληνες που ζουν έξω, σαν εμάς, άκουσα αρκετές περιπτώσεις που οι κοπέλες κυρίως ήθελαν να γεννήσουν στην Ελλάδα, παρά τα εν γένει καλύτερα συστήματα υγείας στη Δυτική Ευρώπη. Προφανώς είχε να κάνει με την αίσθηση οικειότητας, το ότι όλο το σόι θα είναι κοντά, το ελληνόφωνο προσωπικό ίσως κλπ. Χαίρομαι πάρα πολύ που δεν πέσαμε σε αυτήν την παγίδα. Απλά για σύγκριση, θα πω τα εξής. Ο μικρός γεννήθηκε σε δημόσιο νοσοκομείο, τα οποία έχουν και τη μεγαλύτερη ζήτηση, και το οποίο έκλεισα περίπου ένα εξάμηνο πριν. Ξεκινήσαμε με 5 υποχρεωτικά μαθήματα τοκετού, που έπρεπε να παρακολουθήσουμε σαν ζευγάρι μεταξύ 6ου και 7ου μήνα. Τα κάναμε στο νοσοκομείο, μαζί με άλλα 5 ζευγάρια.
Από τη στιγμή που έσπασαν τα νερά μέχρι τη στιγμή της γέννησης πέρασαν ακριβώς 24 ώρες. Είμαι σίγουρος πως στην Ελλάδα θα είχε μπει για καισαρική χωρίς λόγο, γιατί κανένας γιατρός δεν περιμένει τόσο. Εδώ, δεν έχεις τον γιατρό σου στη γέννα, οι ιδιώτες σε αναλαμβάνουν μέχρι τον 6ο μήνα. Μετά είναι οι μαίες και ο γιατρός που θα έχει βάρδια στο νοσοκομείο, τον οποίο μπορεί και να μη δεις καθόλου αν δεν χρειαστεί. Οι εγκαταστάσεις ήταν υπέροχες και ολοκαίνουριες. Προσέφεραν πχ στην
ένα χαλαρωτικό μπάνιο όταν οι συσπάσεις άρχισαν να γίνονται έντονες. Στην αίθουσα του τοκετού, φέραμε τη δική μας λίστα με mp3 που θέλαμε ν'ακούμε κατά τη διάρκεια του.
Είχαμε αποκλειστικά δικό μας δωμάτιο, οι τρεις μας, όπου έμενα κι εγώ για όλες τις μέρες μαζί με τη σύζυγο και τον μικρό. Ο υιός ήταν όλο το 24ωρο μαζί μας από την πρώτη στιγμή, δεν τα κρατάνε κάπου και τον έπαιρναν μόνο αν χρειαζόταν για εξετάσεις κλπ, και συνήθως πήγαινα κι εγώ μαζί. Μείναμε 5 μέρες μέσα και μας είπαν πως αν δεν νοιώθουμε έτοιμοι μπορούμε να μείνουμε κι άλλο. Σε αυτό το 5ήμερο, μας έκαναν υπερεντατικά θηλασμού (στη σύζυγο), μπάνιου, περιποίησης και πέρασαν εκπρόσωποι απ'όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, τους παιδικούς σταθμούς κλπ. Ανά πάσα στιγμή πατούσες το κουμπάκι και μέσα σε 30" εμφανίζονταν μια μαία για να σε βοηθήσει σε ό,τι χρειαστεί.
Τρώγαμε και κοιμόμασταν όλοι εκεί, κι εγώ έβγαινα μόνο για τίποτα εξωτερικές δουλειές κλπ. Ας πούμε έπρεπε να δηλώσω τη γέννηση (μαζί με το όνομα του μικρού, δεν υπάρχει ο όρος "αβάπτιστο"
) εντός 3 ημερών. Όταν με το καλό βγήκαμε, μας επισκέπτονταν μαία κάθε μέρα στο σπίτι για μια εβδομάδα (και μετά μια φορά την εβδομάδα) για να βοηθήσει με τον θηλασμό, με ό,τι χρειαζόμασταν σχετικά με την περιποίηση του μωρού και για να τον ζυγίσει. Από το σπίτι τον βγάλαμε την 7η του μέρα για να τον ξαναπάμε στο νοσοκομείο να τον δουν. Η πρώτη βόλτα με το καρότσι, που απολαύσαμε και οι τρεις.
Κόστος για όλα αυτά;
0€Δεν θελω ν'ακουστώ σαν τίποτα μετανάστες του '60 (ή και μεταγενέστερους
), που τα βρίσκουν όλα χάλια στην Ελλάδα, αλλά σε σύγκριση με τους φίλους που για τους λόγους τους ο καθένας επέλεξαν να γυρίσουν και να γεννήσουν πίσω, θεωρώ πως ήμασταν πολύ καλύτερα. Πραγματικά, να χαίρεσαι να κάνεις παιδιά.
Μπόνους, τα ατέλειωτα σόγια που γλιτώνεις στο νοσοκομείο και δείχνεις το παιδί σαν τρόπαιο.
)
