Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By Panosss
#34922 Το θέμα είναι ότι όσοι εκπαιδευτικοί ισχυρίζονται ότι κάνουν λειτούργημα, ταυτόχρονα αρνούνται ότι κάνουν επάγγελμα:
"Η ειδικότητα του δασκάλου και του κάθε εκπαιδευτικού δεν πρέπει να θεωρείται επάγγελμα αλλά λειτούργημα." λέει μία εκπαιδευτικός.
Άβαταρ μέλους
By DAP
#34925 Για ξεκαθάρισε μου κάτι...Το λειτούργημα πρέπει να αμοίβεται η όχι...

Αν ΝΑΙ ισόποσα με ποιό επάγγελμα.

Αν ΟΧΙ πως θα ζήσουν οι λειτουργοί και οι οικογένειες τους;
Άβαταρ μέλους
By Panosss
#34930 Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχουν λειτουργήματα.
Όσοι ισχυρίζονται ότι και καλά κάνουν λειτούργημα, το ισχυρίζονται αποκλειστικά και μόνο για ίδιον όφελος.
Όποιος θέλει να αμειφθεί να κάνει επάγγελμα.
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#34970
Panosss έγραψε:
Corto Maltese έγραψε:
Panosss έγραψε:Ο υδραυλικός πληρώνεται περισότερα από τον δάσκαλο γιατί αξίζει περισσότερα απ΄ αυτόν.
Ε το κόμπλεξ που απορρέει από την απλή και προφανή αυτή αλήθεια είναι εύλογο θα έλεγα.

Τουλάχιστον παραδέχεσαι ότι είσαι κομπλεξικός. Για αρχή καλό είναι αυτό, θα μου επιτρέψεις να το χρησιμοποιώ. Για το άλλο, το αφήνουμε όταν δω δάσκαλο να διαμαρτύρεται με εκατοντάδες ηλίθια ποστ θα το σχολιάσω. :)

Αν ήξερες ανάγνωση θα καταλάβαινες ότι παραδέχομαι ότι εσύ είσαι κομπλεξικός.
Θα μου επιτρέψεις να το χρησιμοποιώ.

Aν δεν ήσουν εμφανώς μειωμένης αντίληψης και ευφυΐας θα καταλάβαινες ότι το επιχείρημα "και ο Κωστάκης κλέβει" σημαίνει ότι και εσύ έκλεβες, ασχέτως τι έκανε ο Κωστάκης.

Εγώ φυσικά και ούτε κάν υπαινίχθηκα πως έχεις δίκιο (λίγο δύσκολο άνθρωπος με τόση δυσκολία κατανόησης στοιχειωδών εννοιών να έχει δίκιο για το οτιδήποτε), απλά επισήμανα ότι παραδέχτηκες το ότι είσαι κομπλεξικός. Κατά τα άλλα ούτε κάν δάσκαλος δεν είμαι για να με αφορά, απλά βαρέθηκα να διαβάζω έναν αποτυχημένο να παραλληρεί.
Άβαταρ μέλους
By Panosss
#34991 E, απλό είναι, μη διαβάζεις τα ποστς σου.
Σου επιστρέφω τις ύβρεις. (τι πρωτότυπο, πρώτη φορά ξαναγίνεται, όταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα αρχίζουν τα βρισίδια)
Άβαταρ μέλους
By Zorz
#35006 Ο,τι και να λέτε πάντως, ο Panozzzz :sleep: είναι ζωντανή απόδειξη ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας πάσχει σοβαρά...

Εικόνα
Άβαταρ μέλους
By kyr80
#35019 Όσο υπερβολικά ακούγονται αυτά που γράφει ο Πάνος, άλλο τόσο υπερβολικά ακούγονται αυτά του Πιπίνου....
Όλο το θέμα ξεκίνησε για τους 3 μήνες άδειας με αποδοχές που έχουν οι εκπαιδευτικοί + το ωράριο. Και για τις μπούρδες που γράφτηκαν για να δικαιολογηθούν. Δε χρειάζεται καμιά δικαιολογία. Όπως έγραψε και ο dimasabas είναι ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η δουλειά τους.

Dimsabas έγραψε:Καθ' ότι διανύω τον ενδέκατο χρόνο διδασκαλίας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ας καταθέσω και γω τον οβολό μου. Έτσι για να υπάρχει και κάποιος που μιλάει μέσα από τον χορό.

Διακοπές
Είναι Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ε-Σ! Ό,τι και να ακούτε, ότι οι αστυνομικοί έχουν περισσότερες αργίες, ότι τις χρειάζονται οι δάσκαλοι για να ξεκουραστούν, ότι είναι απαραίτητες... είναι φοβερές. Πάσχα και Χριστούγεννα είναι εξαιρετικά χορταστικά και πλουσιοπάροχα. Εθνικές εορτές, μέρες που δεν κάθεται κανείς άλλος (π.χ. Τρεις Ιεράρχες), ημέρα που εορτάζει ο πολιούχος Άγιος κάθε περιοχής. Αλλά αυτό που δεν παίζεται με τίποτα είναι το καλοκαίρι. Θυμηθείτε τα παιδικά σας χρόνια... Κάπου στη μέση των εβδομήντα ημερών (21 Ιουνίου λήξη-1 Σεπτεμβρίου έναρξη) ξεχνάς ότι εργάζεσαι. Τελείως! Περνάει ο Δεκαπενταύγουστος και ενώ απομένουν 15 μέρες (κανονική άδεια για άλλα επαγγέλματα), εσύ νιώθεις ότι πάει, τελείωσε. Μετά από κάθε μεγάλη ανάπαυλα, πιάνω τον κατάλογο με τους μαθητές μου και φρεσκάρω τα ονόματα. Μη γίνω ρεζίλι ξεχνώντας κάποιο επώνυμο ή όνομα.
Η δικαιολογία που λένε κάποιες δασκάλες ("όσοι μας κατηγορούν για τις διακοπές, μπορούσαν να γίνουν κι αυτοί δάσκαλοι") είναι επιεικώς αστεία κι απαράδεκτη. Είναι αντίστοιχη της δικαιολογίας για τους υδραυλικούς, που διάβασα παραπάνω. Αντίστοιχα, ο Πάγκαλος θα μπορούσε να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι "ας γινόσουν και συ πολιτικός να τα κονομήσεις και να κουτουπώσεις τη χώρα, γιατί δεν το έκανες;"
Αντικειμενικά, οι δάσκαλοι κάθονται όσο κάθονται επειδή δεν αντέχουν παραπάνω οι μαθητές κι όχι επειδή δεν αντέχουν οι ίδιοι. Δε χρειάζονται τέτοιες διακοπές. Τουλάχιστον όχι παραπάνω από όσο τις χρειάζονται ένας σκασμός άλλα επαγγέλματα. Όσο και να καλοπερνάω τώρα, δε θα μου φαινόταν διόλου παράλογο να μας στέλνουν ένα μήνα σε κάποια άλλη υπηρεσία της περιοχής και στο τέλος να μας απομένει άδεια αντίστοιχη των υπόλοιπων υπαλλήλων. Δεν το θέλω, προτιμώ την παρούσα φάση, αλλά θα το δεχτώ αδιαμαρτύρητα αν γίνει.

Ωράριο
Άκρως ελκυστικό. Την ώρα που ο κουμπάρος μου (ιδιωτικός υπάλληλος σε πολυεθνική) πάει για το lunch break, εγώ τρώω σπίτι μου. Κάποιες μέρες μάλιστα έχω ήδη γυρίσει 1-1.5 ώρα. Όταν ακούω να μιλάνε για ποιότητα ζωής διάφορα στελέχη που τους σκίζουν όλη την εβδομάδα και το ΣΚ ή το καλοκαίρι κάνουν κάτι εξωτικό (και ακριβό) για να δικαιολογήσουν το πήξιμο που έφαγαν όλη την εβδομάδα/χρονιά, βάζω τα γέλια. Ποιότητα ζωής είναι να κάνεις αυτό που σου αρέσει, το μεσημέρι να είσαι σπίτι σου, να τρως με την οικογένειά σου (είναι κι η σύζυγος δασκάλα, ό,τι καλύτερο...), να ρίχνεις ένα υπνάκο και το απόγευμα να μπορείς να ζήσεις.

Εξωσχολική δραστηριότητα
Κάποιοι αναφέρατε για δύο και δυόμιση ώρες διαβάσματος καθημερινά. Αντίστοιχες γνώμες ακούω και γω στο σχολείο μου. Θυμάμαι κάποια συνάδελφο που πήγε για το αγροτικό της στους Μολάους. Μικρό χωριό, όπως και να το κάνεις. Όταν τη ρώτησα πώς γεμίζει τα απογεύματά της (αν έχει κάνα γυμναστήριο, αν πάει σε παραδοσιακούς χορούς, επαρχία γαρ), μου απάντησε με απολογητικό ύφος: "Ρε συ, φέτος πήρα Ε' τάξη. Κάθε μέρα, με πιάνει η νύχτα διαβάζοντας. Κάποιες φορές μάλιστα που είχα και δουλειές προηγουμένως (μαγείρεμα, σίδερο...), τελείωσα 1-2 το πρωί".
Τι να σας πω; Δεν τις καταλαβαίνω. Μάλλον είμαι καπάτσος στο συγκεκριμένο τομέα, γιατί σπανίως ξεπερνώ τα 45 λεπτά προετοιμασίας. Διορθώνω τα πάντα και αυτό γίνεται πάντα στο σχολείο. Ποτέ δεν κουβαλάω το παραμικρό στο σπίτι. Δε θα βόλευε άλλωστε με το ποδήλατο. Μια φορά είχα πάρει κάτι διαγωνίσματα, σκίστηκε η σακούλα, πέσανε τα μισά στο δρόμο. Άλλα βράχηκαν, άλλα τα πάτησε το tubeless τρακτερωτό ελαστικό μου. :s_cool
Εννοείται ότι φτιάχνεις το υλικό σου μετά την πρώτη σου χρονιά σε κάθε τάξη. Εννοείται ότι η ύλη ΔΕΝ έχει κάτι το δύσκολο, ώστε να τη μάθεις εύκολα και να τη θυμάσαι πάντα. Αλίμονο, μιλάμε για Δημοτικό. Αν μάλιστα έχεις υπολογιστή και προτζέκτορα μέσα στην τάξη, μπορείς να κάνεις θαύματα. Συνάδελφοι από όλα τα μέρη της Ελλάδας έχουν ετοιμάσει απίστευτο ηλεκτρονικό υλικό, το Youtube είναι εκεί για την Ιστορία και τα Θρησκευτικά, με το Google Street View η Γεωγραφία γίνεται απόλαυση. Με λίγη εξοικείωση με την τεχνολογία και λίγο μεράκι, μπορείς να κάνεις ασύλληπτο μάθημα.

Μέσα στην τάξη
Εδώ θα σας χαλάσω την ονείρωξη. Μπορεί να καθόμαστε 3.5 μήνες το χρόνο, μπορεί το μεσημέρι να είμαστε σπίτι μας. Τις ώρες όμως που εργάζεσαι, αναγκαστικά τα δίνεις όλα. Δεν υπάρχει ημέρα που θα γυρίσεις σπίτι και δε θα έχεις κεφάλι καζάνι. Νιώθεις ευτυχής όταν δεν έχεις πονοκέφαλο. Και μιλάω για νορμάλ επίπεδα παιδιών, όχι να σου τύχουν οι περιπτωσάρες του σχολείου. Η προσοχή σου είναι πάντα στο 100%, δεν μπορείς να χαλαρώσεις ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Και λέω αναγκαστικά γιατί πρώτον, αγαπάς αυτό που κάνεις, δεύτερον, έχεις 20-25 ζευγάρια μάτια από κάτω που περιμένουν τα πάντα από εσένα και τρίτον, το έργο σου αξιολογείται καθημερινά από τους γονείς.
Εξηγώ:
Αν δεν το αγαπάς, το δασκαλίκι είναι ανυπόφορο. Δεν παλεύεται με τίποτα. Τις πρώτες 4 χρονιές μου, που ήμουν ακόμα άπειρος και ζοριζόμουν, τον Σεπτέμβριο γυρνούσα σπίτι κι έβαζα τα κλάματα. Θυμάμαι ότι κάθε Σεπτέμβριο ήθελα να αλλάξω επάγγελμα. Κι εγώ το γούσταρα κάργα, ήταν η πρώτη μου επιλογή στις πανελλήνιες. Δεν μπορώ να φανταστώ τι κάνουν αυτοί που βρέθηκαν στα παιδαγωγικά από την Κοινή Ομάδα (τη θυμάστε οι παλιότεροι) και πήγαιναν για Ιατρική...
20-25 ζευγάρια μάτια πάνω σου. Κρατάς τα ηνία της τάξης. Αν χαλαρώσεις έστω κι ελάχιστα, χάνεται το κλίμα προσοχής και προόδου των παιδιών και χάνεις το παιχνίδι. Γυρνάει δηλαδή μπούμερανγκ. Θα τα χαλαρώνεις εσύ όταν κι όσο πρέπει, ίσα-ίσα για να ξεκουραστούν λίγο και να συνεχίσουν με όρεξη. Ακόμα κι αυτό όμως, απαιτεί 100% της ενέργειάς σου. Δεν έχει σημασία αν έχει αγωνίες και σκοτούρες στο σπίτι ή αν ο μικρός σε ξενύχτισε. Η τάξη είναι αδυσώπητη. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο επάγγελμα με τέτοιο βαθμό (συνεχούς, όχι στιγμιαίας) συγκέντρωσης για τόσες ώρες.
Αξιολογείσαι καθημερινά από τους 40τόσους γονείς. Τα παιδιά μεταφέρουν σπίτι τις παραμικρές λεπτομέρειες, ατάκες και συμπεριφορές. Πόσο προχώρησες παρακάτω την ύλη, τι μαθήματα έβαλες για το σπίτι. Πώς τα διαπαιδαγωγείς στα θέματα ζωής και συμπεριφοράς, γιατί άλλωστε αυτά μετράνε πάνω από την ύλη. Γενικώς δεν πέφτει κάτω τίποτα...

Αξιολόγηση
Το ότι είμαστε ενάντιοι στην αξιολόγηση έχει να κάνει με τον ποιόν της κι όχι με την τεμπελιά μας, όπως σας βαυκαλίζουν οι κυβερνώντες. Γιατί δε θα γίνει για να βελτιωθεί κάτι, αλλά μόνο για να ανοίξει ο χορός των απολύσεων και για να σκύψουμε πειθήνια το κεφάλι. Το ξαναλέω: στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι Έλληνες δάσκαλοι είναι φιλότιμοι και τα δίνουν όλα. Μπορεί να έχουν τα στραβά τους κι επειδή πρόκειται για ένα επάγγελμα που καθημερινά καταθέτεις την ψυχή σου, θα βγάλεις ό,τι έχεις μέσα σου. Ως εκ τούτου, ο καθένας δίνει αυτό που είναι. Αλλά μην έχετε καμία αμφιβολία ότι τα δίνουν όλα.

Σε αυτά τα 10κάτι χρόνια, έχοντας περάσει από 2 ιδιωτικά (το ένα μάλιστα πρωτοκλασάτο, το άλλο οικογενειακό, μακράν προτιμότερο το μικρό), ένα σχολείο σε μακρινό νησί και 2 δημόσια στην Αττική, έχω να πω ότι επί συνόλου κοντά 100 συναδέλφων, μόνο ένας γυμναστής ήταν τεμπέλης και θα έπρεπε να πάρει πόδι τον πρώτο μήνα εργασίας του. Ή να αλλάξει. Όλοι οι υπόλοιποι, με τα καλά τους και τα στραβά τους, προσπαθούν για το καλύτερο. Και κάνετε μεγάλο λάθος αν νομίζετε ότι οι δάσκαλοι δεν ενδιαφέρονται για την εικόνα τους, περιχαρακωμένοι πίσω από τη μονιμότητα. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον τύπο από την τάδε περιοχή που εργάζεται στο ΙΚΑ της άλλης περιοχής, 30 χλμ μακριά, και τον οποίο θα συναντήσεις μια φορά τη διετία. Αυτός ναι, είναι πολύ λογικό να αδιαφορεί για την εικόνα που θα σχηματίσεις για την πάρτη του.
Αλλά ο δάσκαλος είναι αλλιώς: έχει τα ίδια παιδιά και τους ίδιους γονείς 5-6 ώρες την ημέρα και συνήθως δύο χρονιές σερί και συνήθως ζει στον τόπο εργασίας (ή το πολύ σε διπλανό δήμο). Θα ήταν παράλογο να αδιαφορεί.

Και κάτι ακόμα: θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσεις τη δουλειά ενός δασκάλου. Δεν είναι ο στυγνός φροντιστηριάς της Γ' Λυκείου που κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Πώς θα αξιολογήσεις τη διάπλαση σωστών χαρακτήρων; Αν με αναγκάσεις να μη χάσω μια ώρα Μαθηματικών για να κουβεντιάσαμε για κάτι κακό που έγινε στο διάλειμμα για να πιάσω τον υψηλότερη δυνατό στόχο στα Μαθηματικά, τότε έχεις κάνει κακό στα παιδιά και αδιαφορείς για το πραγματικό νόημα της εκπαίδευσης.
Άσε που υπάρχουν χαοτικές διαφορές από σχολείο σε σχολείο. Έχω συναδέλφους που δεν έχουν μέσα στην τάξη ούτε ένα Ελληνάκι. Όχι στην περιοχή μου βέβαια, εγώ είμαι από τους τυχερούς.
Τότε να αξιολογήσουν οι γονείς. Δίκοπο μαχαίρι. Μπορείς να μπλέξεις σε παραξενιές, εκβιαστικές καταστάσεις, να σε πάρει και να σε σηκώσει. Μακάρι να υπήρχε κάποιος αντικειμενικός και σωστός τρόπος αξιολόγησης. Ακούω προτάσεις...

*Στον παραπάνω αρχιτεμπέλαρο γυμναστή ("πάρτε μια μπάλα και παίξτε" και "Διευθύντρια, εγώ την Παρασκευή θα είμαι άρρωστος, στο λέω να το ξέρεις", τη στιγμή που την Πέμπτη ήταν π.χ. η επέτειος του Πολυτεχνείου) θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και 3 ακόμα περιπτώσεις που ήταν σε σχολεία μάλλον λόγω του κοινωνικού κράτους. Φιλότιμοι άνθρωποι αλλά με κάποιο πρόβλημα. Συνήθως σε διοικητικά-βοηθητικά πόστα, δεν τους ανέθεσαν τάξη γιατί θα κατέστρεφαν την ήδη επίφοβη ψυχική τους υγεία, αλλά και αθώες ψυχές.

Ιδιωτικά και δημόσια
Έχοντας περάσει από δύο ιδιωτικά (αν κι έχω αποχωρήσει αρκετά χρόνια κι ίσως τα πράγματα να έχουν αλλάξει, αφήστε που μπορεί να ποικίλουν από ιδιωτικό σε ιδιωτικό), έχω να παρατηρήσω ότι ο φόρτος εργασίας των δασκάλων είναι παραπλήσιος και στα δύο. Άντε ένα 10% πιο κοπιαστική η εργασία στο ιδιωτικό, είτε γιατί πρέπει να είσαι ακόμα πιο τυπικός στην καθημερινή εικόνα που προσλαμβάνουν οι γονείς είτε γιατί μπορεί να σου φορτώσουν καμιά άλλη υποχρέωση. Πάντως, οι διδακτικές ώρες είναι οι ίδιες (24 για την πρώτη δεκαετία, κατόπιν μειώνονται κατά μία κάθε πενταετία). Αυτό που δεν πρόλαβα εγώ ήταν τα 30άρια τμήματα, κάτι που ίσχυε σε μερικά ιδιωτικά από τις καλές ακόμα εποχές (2007) και στο οποίο ακόμα αντιστέκεται το δημόσιο σχολείο. Στο παραπάνω προσθέστε ότι τα δημόσια έχουν μακράν καλύτερους δασκάλους από τα ιδιωτικά και μάλιστα με διαφορά. Όλοι οι έμπειροι δάσκαλοι των ιδιωτικών έδωσαν ΑΣΕΠ και κατέληξαν στη δημόσια εκπαίδευση. Στα ιδιωτικά απέμειναν οι νεοδιόριστοι και φοιτητές που ακόμα δεν είχαν πάρει το πτυχίο. Έτυχε να μπαίνω στην αγορά εργασίας πάνω στη μέγιστη απορρόφηση και είχα προτάσεις από τα καλύτερα σχολεία της χώρας ακόμα και πριν ορκιστώ! Τι μένει λοιπόν στα ιδιωτικά; Σίγουρα οι εγκαταστάσεις, σίγουρα τα μέσα (άλλο να έχεις διαδραστικό πίνακα κι άλλο να ζητιανεύω στα παιδιά για ένα πακέτο χαρτί Α4 και μαρκαδόρο για τον πίνακα...) και το ότι αποφεύγεις τα αλλοδαπά παιδάκια.

Αναζωογόνηση
Και πάμε στο σημαντικότερο, για όσους διαβάζουν ακόμα. Αν επιλέξεις το δασκαλίκι για τις διακοπές και για τη μόνιμη δουλειά, τότε θα υποφέρεις. Διαβάζοντας τις σελίδες που γράφτηκαν και το πόσο επέμεναν όλες οι πλευρές στις άδειες και στα ωράρια, θεωρώ ότι έχετε χάσει την ουσία. Αυτό που σε γεμίζει είναι η επαφή με τα παιδιά, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο και σε διατηρεί νέο. Τι λαμβάνει ο πυροσβέστης που απεγκλωβίζει απανθρακωμένα πτώματα ή ο γιατρός που ασχολείται συνέχεια με αρρώστους κι ηλικιωμένους και τι ο δάσκαλος που είναι όλη τη μέρα (χουμοράκι...) μέσα στις αθώες ψυχές και στη ζωή την ίδια; Βρείτε μου άλλο επάγγελμα όπου άνθρωποι χωρίς οικονομικό πρόβλημα αρνούνται να πάρουν σύνταξη γιατί θα χάσουν το αναζωογονητικό ελιξήριο της καθημερινής συναναστροφής με την τρυφερή ηλικία. Αν μιλούσαμε για καθηγητές, όπου τα παιδιά έχουν γαϊδουρέψει και τα πράγματα είναι πιο απρόσωπα, θα ήταν διαφορετικά. Στο Δημοτικό όμως υπάρχει μια άλλη γλύκα.


Γράφτηκε αυτό, που αν και σεντόνι, διαβάζεται άνετα. Και είναι πάνω-κάτω η άποψη που έχουν οι περισσότεροι μη εκπαιδευτικοί. Δεν είναι ούτε κοπρίτες, αλλά ούτε και ο Τζον Ράμπο με γνώσεις Στίβεν Χώκινγκ.
Δε θα μπω στη διαδικασία σύγκρισης(και εκεί χάθηκε το τόπι) με τους ΕΕ. Δεν υπάρχει καμιά σύγκριση σε κανένα τομέα της εργασίας. Εγώ τους συνέκρινα με τους άλλους ΔΥ.
Τεσπα το θέμα πήρε πάλι τα πάνω του, από την αδικαιολόγητη ημέρα εκλογών. Αυτό όταν το υπερασπίζεσαι ως ημέρα εργασίας, τότε είσαι απλά προκλητικός.
Άβαταρ μέλους
By pipinos1976
#35020
Νίκος Παππάς έγραψε:Εδω εισαι λαθος, οι συνδικαλιστικες σας ενωσεις αποτελουνται απο εσας, αν εχετε αφησει κομματοσκυλα να κανουν κουμαντο προβλημα σας.
Αλλαξτε τους, βαλτε σωστα αιτηματα που εχουν να κανουν με αυτα που αναφερεις στο ποστ σου, βγαλτε τα προς τα εξω να τα μαθει ο κοσμος και θα βρεθουν πολλοι να σας υποστηριξουν.

Μην μου πεις μονο οτι ειναι δυσκολο, το ξερω, απαιτει θυσια προσωπικου χρονου και τρεξιμο πολυ τρεξιμο.
Αφου εισαστε πολλοι που πιστευουν αυτα που γραφεις καντε κατι, μην τα ριχνετε ολα στα κομματοσκυλα που στο κατω κατω εσεις τα ψηφιζετε.


Έχεις δίκιο, αλλά όχι 100%. Δηλαδή, όταν προσπαθήσουν κάποιοι και απέναντί τους έχουν υπέρτερες δυνάμεις, δηλαδή τα κόμματα και τους μηχανισμούς έχουμε τα εξής φαινόμενα: (α) η προσπάθεια χάνεται, (β) δέχονται πλήρη καταστροφή της καριέρας τους, (γ) πάλι θα βρεθούν απομονωμένοι. Γι' αυτό και οι προσπάθειες έχουν ένα συγκεκριμένο όριο. Μπορώ να σου αναφέρω για εμένα προσωπικά ότι σε έναν μικρό χώρο (όπως ήταν οι Κυκλάδες) υπήρχαν άτομα που με σέβονταν (στο Σχολείο που με είχαν γνωρίσει από κοντά), αλλά υπήρχαν και τα συμφέροντα, στα κεντρικά (βλ. Σύρος) που, ανάλογα το τι υποστήριζε ο καθένας, δηλαδή ποιο κόμμα τον αβαντάριζε, με χαρακτήριζαν από άκρα Αριστερά, έως άκρα Δεξιά, και προσπαθούσαν να με εντάξουν κάπου για να με φέρουν απέναντί τους, ώστε να μην συσπειρώνεται κόσμος σε ανένταχτους. Πλέον, τώρα στην Αττική, δεν ασχολούμαι καθόλου, ούτε μιλάω, ούτε αλληλεπιδρώ, αφού οι πιέσεις, προφανώς, θα είναι πολύ περισσότερες και χειρότερης μορφής (π.χ. άνετα σου στήνουν υπόθεση για να σε απολύσουν).

red_monster έγραψε:κατά τα άλλα, οι μεν θεωρούν οτι οι δάσκαλοι και καθηγήτες ξύνονται όλη μέρα και οι δε οτι επιτελούν το μέγιστο λειτούργημα... άβυσσος η κρίση μερικών :shifty:


Το 2ο δεν το έχω γράψει εγώ, πάντως. Αυτό που έχω γράψει είναι ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν επιτελούν σημαντικό έργο στην κοινωνία και ότι, σε σχέση με τον κόπο και την προσπάθεια, οι αμοιβές τους είναι εξαιρετικά χαμηλές, όπως συμβαίνει και με άλλους δηλαδή (π.χ. γιατροί).

The Ace έγραψε:Όπως τα λες, δεν θυμάσαι καλύτερα ή έστω πιο έντονα αυτόν τον ένα που προσπάθησε να σε μάθει 5 πράγματα, από αυτούς που δεν τους έβλεπες καν ή καταλάβαινες ότι είναι ανεπαρκείς ?

Πιθανολογώ -χωρίς να μπορώ να το διαπιστώσω προφανώς- ότι ο pipinos είναι ένας από αυτούς τους λίγους, αλλιώς δεν θα χάλαγε τόσο χρόνο για να απαντάει και να υπερασπίζεται το δασκαλίκι. Βέβαια και αυτός τα παραλέει και έχουμε αρκετές διαφορές, αλλά τουλάχιστον αυτό το συμπέρασμα βγάζω (και όπως είπα, συμφωνώ με την αρχή "δάσκαλος = σημαντικό επάγγελμα ή/και λειτούργημα")


Δεν μπορώ να κάτσω να αναλύσω πολύ, αλλά ένα βασικό προσόν του εκπαιδευτικού είναι να βλέπει πίσω από το επίσημο πρόγραμμα σπουδών. Αυτό κάνω κι εγώ και γι' αυτό παλεύω συνέχεια, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω μεγάλη επιτυχία μέχρι σήμερα. Το άσχημο είναι ότι έχει δοθεί το δικαίωμα σε όλους να κρίνουν και, μάλιστα, η άποψη των μαθητών είναι ίδιας βαρύτητας με του δασκάλου, για να μην πούμε για τους γονείς που ο καθένας ζητάει ό,τι θέλει και θεωρείται ότι γνωρίζουν παραπάνω (χωρίς,όμως, να γνωρίζουν το πλήρες πρόγραμμα, για όλες τις τάξεις κτλ). Το αποτέλεσμα είναι άλλος να είναι απολύτως τυπικός και σύμφωνος με αυτά που ζητάει το Υπουργείο και να λέγεται ανεπαρκής, άλλος να τους κάνει το κάτι παραπάνω και να λέγεται άσχετος και άλλος να τους κάνει μάθημα φροντιστηρίου και άλλοτε να βγαίνει λάδι και άλλοτε όχι, ανάλογα με το χρόνο που έχει στη διάθεσή του.

Το κομμάτι του χρόνου είναι, επίσης, πολύ σημαντικό. Οι δράσεις που αναλαμβάνει το Σχολείο είναι τόσες πολλές που οι ώρες διδασκαλίας περιορίζονται και έτσι δεν μπορείς να συναγωνιστείς τα Φροντιστήρια με αποτέλεσμα να σε χαρακτηρίζουν ελλιπή. Αυτό το έχω αναλύσει ήδη 3-4 φορές μέχρι τώρα στο topic.

Ευχαριστώ.
Άβαταρ μέλους
By pipinos1976
#35035
Panosss έγραψε:Προφανώς ο Λοβέρδος διάβασε το παρόν θέμα και πείστηκε ότι οι εκπαιδευτικοί, σε αντίθεση με όλους τους άλλους που θέλουν ανταλλάγματα, είναι πρόθυμοι να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Αυτό που το χαλάει είναι η 'Διδασκαλία με αντάλλαγμα περισσότερα μόρια'.
Λοβέρδε, κοινωνική προσφορά κάνουν οι εκπαιδευτικοί, δεν χρειάζονται αντάλλαγμα (αυτά είναι για τους κοινούς θνητούς), διάβασε όλο το θέμα :rtfm:.

Ο Συντάκτης προφανώς, δεν γνωρίζει τις κοινωνικές ευαισθησίες των εκπαιδευτικών, εξ ου και ο χαρακτηρισμός 'σοκ'.


Διάβασες μεν, δεν κατάλαβες δε. Εξηγώ, αν και άχρηστο θα πάει. Ανταλλάγματα θα δώσει και, μάλιστα, το αντάλλαγμα είναι το μεγαλύτερο που μπορεί να δοθεί. Πρέπει να γνωρίζεις, όμως, την κατάσταση για να καταλάβεις.

1. Όπως γράφει, το μέτρο δε θα ισχύσει για Αιγαίο. Φυσιολογικό, θα θεωρήσει ο κάθε άνθρωπος, μιας και σιγά μην πάει ο κόσμος να κάνει μάθημα στη Δονούσα δωρεάν. Είναι, όμως, έτσι η πραγματικότητα; Ας πάμε στο (2).

2. Έλα, όμως, που η παγίδα, όπως το σκέφτηκαν, υπάρχει ήδη; Ο λόγος; Μα τα πρώτα κενά που υπάρχουν ΕΙΝΑΙ στο Αιγαίο, αφού εκεί υπάρχουν ακόμη κενές οργανικές θέσεις + οι περισσότεροι που θα πάρουν άδειες (άνευ αποδοχών, ανατροφής κτλ) προέρχονται από αυτά τα μέρη, άρα υπάρχουν και λειτουργικά κενά.

3. Η συνήθης τακτική είναι: 1η φουρνιά αναπληρωτών πάει και καλύπτει Αιγαίο, 2η φουρνιά δυσπρόσιτα σε όλη τη χώρα, 3η φουρνιά αρχίζει σοβαρά να καλύπτει στα υπόλοιπα μέρη. Άρα, οι αναπληρωτές έχουν ήδη πάει στο Αιγαίο, τελείωσαν οι πιστώσεις και τώρα θέλει να βάλει εθελοντές που θα πάνε πού; Μα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτοί τι θα πάρουν; Μόρια; Άρα, ένας που πάει Πάρο θα πάρει 6 μόρια λόγω νησιού + 2,5 προϋπηρεσίας = 8,5 μόρια. Ένας που θα πάει τσάμπα στην Αθήνα θα πάρει: 1 + 2,5 = 3,5 μόρια. Θα πει κάποιος ότι είναι μεγάλη διαφορά. Για κάντε, όμως, σύγκριση με Αίγινα, Σπέτσες (Η ακρίβεια), Ύδρα που παίρνουν 4 ή με Δονούσα που παίρνουν 10, σκεφτείτε και το γεγονός ότι αυτός στην Αθήνα θα κρατήσει τα ιδιαίτερα και καταλαβαίνετε ότι, όποιος έχει πάει σε νησί είναι κορόιδο, ειδικά από τη στιγμή που τα μόρια ΔΕΝ μετράνε στο ΑΣΕΠ (με την υπάρχουσα νομοθεσία), παρά μόνο αν περάσεις και όχι ΓΙΑ ΝΑ περάσεις.

4. Για να πας τσάμπα, κάποιος σε πληρώνει από πίσω. Άρα, οι χαμηλών εισοδημάτων πάνε αναπληρωτές 10 χρόνια στα νησιά, μετά διορίζονται και ξανά σε νησιά, ενώ οι έχοντες εθελοντές στην Αθήνα, μετά σε νησί και παίρνουν την ωραία τους απόσταση στο Υπουργείο και καθαρίζουν.

Συμπέρασμα: κάποιον λάκκο έχει η φάβα και για να λέει τέτοια ο Υπουργός είτε δεν το έχει σκεφτεί καλά, είτε θέλει να εξυπηρετήσει κόσμο (στην Αθήνα που εκλέγεται).

Panosss έγραψε:Μα ο παΊπάινοζ με το παρόν θέμα δηλώνει ότι οι εκπαιδευτικοί προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο.
Εσύ γιατί τους χαρακτηρίζεις 'αναξιοπρεπείς' τώρα που καλούνται να το αποδείξουν;
Αναξιοπρεπείς θα 'ναι αν δεχτούν το οποιοδήποτε αντάλλαγμα, εν προκειμένω τα μόρια.
Κάτι που θα καταργούσε αυτόματα την 'κοινωνική προσφορά'.


Είναι κλασσική η αδυναμία να κατανοήσεις τις έννοιες, αλλά θα τη χρησιμοποιήσω εναντίον σου τώρα, μιας και σου αρέσουν τα σοφίσματα.

Αν δεχθώ αντάλλαγμα, άρα μισθό, είμαι αναξιοπρεπής και καταργείται η κοινωνική προσφορά μου.

Εσύ, παίρνεις μισθό; Παίρνεις. Άρα, έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε δύο καταστάσεις:

α. Αν προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο και πληρώνεσαι είσαι αναξιοπρεπής

β. Αν δεν προσφέρεις στο κοινωνικό σύνολο, είσαι άχρηστος, αλλά πληρώνεσαι. Γιατί πληρώνεσαι αφού είσαι άχρηστος;

Όπως και να έχει, είτε έτσι, είτε αλλιώς, με τη δική σου λογική (αυτή χρησιμοποίησα) όλη η κοινωνία πρέπει να αυτοκτονήσει ομαδικά.

Ckeck mate για μία ακόμη φορά.

Panosss έγραψε:Δεν σε καταλαβαίνω.
Εκπαιδευτικοί οπως ο παϊπάινοζ υποστηρίζουν ότι οι εκπαιδευτικοί δεν κάνουν επάγγελμα, αλλά κοινωνική προσφορά.
Ο Λοβέρδος τον πιστεύει, και τους καλεί να το αποδείξουν (διαφωνία μου εδώ, το οποιοδήποτε αντάλλαγμα).
Κι εσύ θες να το υποβιβάσεις σε...επάγγελμα; :(
Γιατί;


Η κλασσική αδυναμία διάκρισης εννοιών, όπως το έχουμε αναφέρει εδώ και καιρό. Κατανοώ από πού προέρχεται, αλλά ρε Bill, με τόσο χρήμα γιατί δεν βρίσκεις τον κατάλληλο γιατρό; Όλο και κάποια θεραπεία θα υπάρχει, τι στο καλό πια;

Πάντως, για λόγους ηθικής τάξεως, απαντώ και σοβαρά. Το επάγγελμα είναι η ευρύτερη έννοια και ταυτίζεται με όλους όσοι εργάζονται και πληρώνονται. Το λειτούργημα είναι πολύ πιο στενή έννοια και δίνεται μόνο σε περιπτώσεις που περιμένουμε από τον εργαζόμενο του συγκεκριμένου κλάδου να δείχνει "φιλότιμο", δηλαδή να υπερβαίνει τον εαυτό του για χάρη του κοινωνικού συνόλου. Αυτός που πουλάει κουλούρια στην Ομόνοια, ανεβαίνοντας την Πανεπιστημίου στη διασταύρωση με Θεμιστοκλέους κάνει επάγγελμα. Από αυτόν περιμένουμε να πουλήσει καθαρό κουλούρι, φρέσκο και να μας δώσει σωστά τα ρέστα. Αν εξαφανιστεί από τη θέση αυτή δε θα χαθεί η κοινωνία, ούτε θα συμβεί κάποια σοβαρή ζημιά. Θα πάρεις φαγητό από το προηγούμενο μαγαζί. Αν, από την άλλη, αποφασίσουμε αύριο το πρωί να καταργήσουμε τους Αναισθησιολόγους, τότε θέλω να σε δω πώς θα κάνεις εγχείριση. Θα φωνάξεις τον υδραυλικό να σου ρίξει καμιά με τον κάβουρα στο κεφάλι για να σε ανοίξουν μετά; Αν καταργήσουμε τους εκπαιδευτικούς (αυτό μας ενδιαφέρει εδώ) αύριο ποιος θα σου μάθει π.χ. μαθηματικά για να λειτουργήσει η κοινωνία; Και μην πεις ότι είναι άχρηστοι και θα πάρουν άλλοι τη θέση τους, γιατί και αυτοί εκπαιδευτικοί θα γίνουν, εφόσον θα διδάσκουν.

Panosss έγραψε:Και πάλι έξω πέφτεις. Δεν πειράζει όμως, άλλο ένα λάθος που δεν θα σου κοστίσει τίποτα, σόο γουάτ;

Δεν ξέρω σε σχέση με το δικό μου επάγγελμα, πάντως η πλειοψηφία των γονιών δεν θεωρεί αυτό που κάνει ο εκπαιδευτικός 'σημαντικότερο κοινωνικά' από αυτό που κάνει ο υδραυλικός.
Και το αποδεικνύει δίνοντας στο δάσκαλο λιγότερα απ' ότι στον υδραυλικό που θα του φτιάξει τη βρύση, όπως προαναφέρθηκε.


Άρα, φαντάζομαι, και ο εκάστοτε ληστής που κερδίζει €100.000 με 5 λεπτά εργασία είναι καλύτερος όλων, όπως δείχνει η οικονομική απολαβή του, γιατί αυτά τα λεφτά δεν τα βγάζουν ούτε εφοπλιστές, ούτε βιομήχανοι με τόσο λίγο κόπο. Σύγχυση εννοιών, λαβύρινθος σκέψεων μπλεγμένων, ανοργάνωτων, με τελικά αποτέλεσμα να ταυτίζουμε ό,τι θέλουμε, με ό,τι θέλουμε* και να βγάζουμε και πάλι το συμπέρασμα που θέλουμε.

* Χτες, το ότι δηλώνω εκπαιδευτικός (το πιστοποιεί το Κράτος με το διορισμό μου), ταυτίστηκε με τη δική σου δήλωση ότι είσαι ο Bill Gates. Αυτό, πριν 30-40 χρόνια, ταυτίζεται με τη δήλωση ότι είμαι ο Μ. Ναπολέων, και ξέρεις πού θα πήγαινες αν το έλεγες...

Panosss έγραψε:Ο υδραυλικός πληρώνεται περισότερα από τον δάσκαλο γιατί αξίζει περισσότερα απ΄ αυτόν.
Ε το κόμπλεξ που απορρέει από την απλή και προφανή αυτή αλήθεια είναι εύλογο θα έλεγα.


Πάλι σύγχυση εννοιών. Το ότι πληρώνεται παραπάνω δε σημαίνει ότι αξίζει παραπάνω. Πιστεύεις ότι αν ο Μήτσος στη γειτονιά χανόταν αύριο θα νοιαζόταν κανείς πέρα από την οικογένειά του; Αν χανόταν αύριο το πρωί ο Νανόπουλος, που σίγουρα παίρνει λιγότερα, τι λες; Θα υπήρχε ζημιά στην κοινωνία; Και, μάλιστα, παγκοσμίως, όχι μόνο στην Ελλάδα (που τον έδιωξε κιόλας). Το ότι ταυτίζεται η αμοιβή με την αξία του καθενός είναι εντελώς αφελής σκέψη γιατί, όπως έγραψα παραπάνω, τότε, ο καλύτερος όλων είναι ο ληστής τραπεζών. Γιατί δε γίνεσαι τότε, αφού ούτε χαρτιά θέλει, ούτε σπουδές, παρά μόνο προσπάθεια και ενδιαφέρον για τη δουλειά σου;

Panosss έγραψε:Το θέμα είναι ότι όσοι εκπαιδευτικοί ισχυρίζονται ότι κάνουν λειτούργημα, ταυτόχρονα αρνούνται ότι κάνουν επάγγελμα:
"Η ειδικότητα του δασκάλου και του κάθε εκπαιδευτικού δεν πρέπει να θεωρείται επάγγελμα αλλά λειτούργημα." λέει μία εκπαιδευτικός.


Αυτό είναι άποψη δική σου που είναι λανθασμένη γιατί κάνεις λανθασμένη χρήση (ή και καθόλου) των ορισμών. Το λειτούργημα, όπως αναφέρθηκε, είναι επάγγελμα αυξημένης βαρύτητας και ευθύνης. Άρα, αυτό που εννοεί η συγκεκριμένη εκπαιδευτικός είναι: η ειδικότητα του εκπαιδευτικού να μην θεωρείται απλά επάγγελμα, αλλά λειτούργημα, δηλαδή επάγγελμα αυξημένης βαρύτητας και ευθύνης. Με αυτόν τον ορισμό η συλλογιστική σου ακυρώνεται αυτομάτως.

Panosss έγραψε:Κατά τη γνώμη μου δεν υπάρχουν λειτουργήματα.
Όσοι ισχυρίζονται ότι και καλά κάνουν λειτούργημα, το ισχυρίζονται αποκλειστικά και μόνο για ίδιον όφελος.
Όποιος θέλει να αμειφθεί να κάνει επάγγελμα.


Σύγχυση εννοιών. Το εξηγήσαμε ήδη. Γενικό είναι το επάγγελμα. Το λειτούργημα είναι πιο περιορισμένο. Άρα, εφόσον κάνεις λειτούργημα, κάνεις και επάγγελμα ταυτοχρόνως, άρα πρέπει να αμοίβεσαι. Τόσο απλό.

Τι ηλικία έχεις; Το ρωτάω για να δω αν όταν ήσουν μαθητής κάνατε Σύνολα στα Μαθηματικά ή όχι.

kyr80 έγραψε:Όσο υπερβολικά ακούγονται αυτά που γράφει ο Πάνος, άλλο τόσο υπερβολικά ακούγονται αυτά του Πιπίνου....

Γράφτηκε αυτό, που αν και σεντόνι, διαβάζεται άνετα. Και είναι πάνω-κάτω η άποψη που έχουν οι περισσότεροι μη εκπαιδευτικοί. Δεν είναι ούτε κοπρίτες, αλλά ούτε και ο Τζον Ράμπο με γνώσεις Στίβεν Χώκινγκ.
Δε θα μπω στη διαδικασία σύγκρισης(και εκεί χάθηκε το τόπι) με τους ΕΕ. Δεν υπάρχει καμιά σύγκριση σε κανένα τομέα της εργασίας. Εγώ τους συνέκρινα με τους άλλους ΔΥ.
Τεσπα το θέμα πήρε πάλι τα πάνω του, από την αδικαιολόγητη ημέρα εκλογών. Αυτό όταν το υπερασπίζεσαι ως ημέρα εργασίας, τότε είσαι απλά προκλητικός.


Θα ήθελα να μου αναφέρεις με 1-2-3 quote αυτά τα υπερβολικά που έχω γράψει. Για να καταλάβω τι είναι υπερβολικό.

Η ημέρα των εκλογών, όπως διευκρινίσαμε, είναι θεσπισμένη από το Νόμο και οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το γεγονός, αφού δε νομοθετούμε. Εφόσον μας λένε εκείνη την ημέρα να ψηφίσουμε πηγαίνουμε και ψηφίζουμε. Όπως μου λένε πρέπει να διδάξεις αυτά τα κομμάτια Φυσικής και τα διδάσκω, έτσι γίνεται και με αυτό. Πριν μερικά posts ρώτησα τι μπορώ να κάνω για τις εκλογές αυτές; Μπορείς να μου προτείνεις μια λύση στο θέμα;

Ευχαριστώ.
Άβαταρ μέλους
By DAP
#35052 Μια παρακληση αν επιτρεπεται....

Μηπως πρεπει να περιορισουμε και λιγο τα σεντονια; :innocent: :whistlink:
Άβαταρ μέλους
By pipinos1976
#49372 Το ξεθάβω για να αναφέρω κάτι αρνητικό. Την Πέμπτη έχουμε συνδικαλιστικές εκλογές. Έτσι, για λόγους ψηφοθηρικούς (φοβούνται τις εκλογές), μας έχουν δώσει μία ημέρα αργία (ανάλογα τη Διεύθυνση και διαφορετική ημέρα) για να πάμε - υποτίθεται - στις γενικές μας συνελεύσεις. Οι συνδικαλιστές μας το δέχθηκαν και έτσι - αυτή τη φορά δικαίως - γινόμαστε αποδέκτες παραπόνων, αλλά προσέξτε, σε πολύ χαλαρότερο βαθμό από την προηγούμενη φορά που οι εκλογές ήταν για Υπηρεσιακά Συμβούλια. Περίεργο πραγματικά. Τυχαίο; Δεν το έμαθαν; Μήπως πήγε εντολή στα ΜΜΕ και στα παπαγαλάκια να σιωπήσουν; Εσύ αποφασίζεις...

Ευχαριστώ.
Άβαταρ μέλους
By The Ace
#49424
pipinos1976 έγραψε:Το ξεθάβω για να αναφέρω κάτι αρνητικό. Την Πέμπτη έχουμε συνδικαλιστικές εκλογές. Έτσι, για λόγους ψηφοθηρικούς (φοβούνται τις εκλογές), μας έχουν δώσει μία ημέρα αργία (ανάλογα τη Διεύθυνση και διαφορετική ημέρα) για να πάμε - υποτίθεται - στις γενικές μας συνελεύσεις. Οι συνδικαλιστές μας το δέχθηκαν και έτσι - αυτή τη φορά δικαίως - γινόμαστε αποδέκτες παραπόνων, αλλά προσέξτε, σε πολύ χαλαρότερο βαθμό από την προηγούμενη φορά που οι εκλογές ήταν για Υπηρεσιακά Συμβούλια. Περίεργο πραγματικά. Τυχαίο; Δεν το έμαθαν; Μήπως πήγε εντολή στα ΜΜΕ και στα παπαγαλάκια να σιωπήσουν; Εσύ αποφασίζεις...

Ευχαριστώ.


O συνδικαλισμός στην Ελλάδα -τουλάχιστον από το σωτήριον έτος 1982 και εντεύθεν- είναι πληγή για όλους τους κλάδους και όλες τις μορφές εργασίας/απασχόλησης, με τα δικά του "όπλα", στρατηγικές και σκοπούς. Άρα καθόλου περίεργο και προφανώς καθόλου τυχαίο αυτό που αναφέρεις...
Άβαταρ μέλους
By vice246
#99263
10 «περίεργα» του σουηδικού εκπαιδευτικού συστήματος
Πόσο οικεία μπορεί να είναι η εικόνα όταν πηγαίνεις να παραλάβεις τα παιδιά από το σχολείο περασμένες έξι το απόγευμα και τα βρίσκεις να παίζουν Playstation με τους συμμαθητές τους μέσα στη σχολική τάξη. Πόσο παράξενο το πρόγραμμα του Σαββατοκύριακου να περιλαμβάνει βόλτα στο σχολείο και παιχνίδι στο γήπεδο ή το παγοδρόμιο τα οποία είναι ανοικτά και προσβάσιμα όλες τις ημέρες. Είναι αλήθεια ότι η αρχική επαφή ενός Έλληνα γονιού με το σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, κυρίως θα έλεγα συναισθήματα αμηχανίας… Πώς μπορούν να ηχήσουν στα αυτιά ενός Έλληνα γονιού οι παρακάτω δέκα απόψεις;

- Τα διαγωνίσματα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και στην από κοινού προσπάθεια για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν αναγκάζουμε το παιδί να κρύβει το γραπτό του από το διπλανό του πώς θα του ζητήσουμε αργότερα ως πολίτη και μέλους της κοινωνίας να συνεργαστεί με το διπλανό του για την επίλυση των κοινών προβλημάτων.

- Η βοήθεια των γονιών προς το παιδί στο σπίτι, το λεγόμενο διάβασμα, είναι η πρωταρχική μορφή της παραπαιδείας. Το παιδί μαθαίνει στην ευαίσθητη νηπιακή ηλικία ότι το σχολείο χρειάζεται συμπλήρωμα αλλά και έλεγχο από τους γονείς και αργότερα από τα φροντιστήρια. Η εμπλοκή των γονέων είναι επιθυμητή αλλά να περιορίζεται σε εξωσχολική θεματολογία.

- Οι εκδρομές και οι κάθε είδους ψυχαγωγικές δραστηριότητες είναι εξίσου σημαντικές με τα μαθηματικά και τη γλώσσα και προγραμματισμένες σε εβδομαδιαία βάση. Όταν το παιδί μαθαίνει ότι η εκδρομή έρχεται ως επιβράβευση τότε αυτομάτως θέτει στο μυαλό του το μάθημα ως τιμωρία. Όταν ο διευθυντής του σχολείου αποφασίζει για την εκδρομή με βάση τις διαθέσεις των δασκάλων, την πορεία των μαθημάτων και τις καιρικές συνθήκες τότε το παιδί ανατρέφεται σε ένα περιβάλλον όπου η ψυχαγωγία περιθωριοποιείται και συγκαταλέγεται στις δευτερεύουσες προτεραιότητες της ζωής.

- Μία ημέρα την εβδομάδα η προσέλευση στην πρώτη σχολική ώρα γίνεται οικιοθελώς και το παιδί αν θέλει επιλέγει να κοιμηθεί παραπάνω ή να δει τηλεόραση, ανάλογα πάντα και με το πρόγραμμα και τις ανάγκες της οικογένειας του.

- Ο γονέας δεν έχει κανένα έλεγχο επί της σίτισης του παιδιού, το οποίο λαμβάνει σχεδόν όλα τα γεύματα της ημέρας στο σχολείο. Δεν υπάρχει κυλικείο, δεν επιτρέπεται το φαγητό από το σπίτι παρά μόνο φρούτα.

- Οι «απαγορευμένες» και «επικίνδυνες» αγαπημένες ενασχολήσεις των παιδιών με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το Ίντερνετ προβλέπονται από το σχολείο το οποίο παρέχει και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό (οθόνες , υπολογιστές , κονσόλες παιχνιδιών κ.λπ.).

- Ένα δίωρο την εβδομάδα το πρόγραμμα είναι ελεύθερο και επιλέγουν τα παιδιά κάθε φορά με ψηφοφορία τι μάθημα θέλουν να κάνουν. Έτσι η μειοψηφία μαθαίνει να ακολουθεί την απόφαση της πλειοψηφίας και όλοι μαζί αντιλαμβάνονται πως οι αποφάσεις που παίρνουμε επηρεάζουν επί του πρακτέου την καθημερινή μας ζωή.

- Η κάθε σχολική τάξη έχει στη διάθεσή της ένα μικρό χρηματικό ποσό από το μπάτζετ του σχολικού προϋπολογισμού το οποίο αποφασίζουν οι μαθητές πού θα το διαθέσουν και κάνουν έρευνα αγοράς μόνοι τους.

- Οι σχολικές αίθουσες διατίθενται τα Σαββατοκύριακα στους μαθητές για τα σχολικά πάρτι οι οποίοι είναι υπεύθυνοι (μαζί με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων) για την παράδοσή τους στην κατάσταση στην οποία παρελήφθησαν.

- Κάθε τρίμηνο οι μαθητές δεν βαθμολογούνται αλλά βαθμολογούν το σχολείο, τα μαθήματα, τους εκπαιδευτικούς. Απαντούν σε ανάλογα ερωτηματολόγια για τις συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο, τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών και αναφέρουν τις προτάσεις τους για αλλαγές.

πηγή. ..
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#99270 Και οι άριστοι; Δεν βλέπω πρόβλεψη για την αριστεία και ανησυχώ. Ελπίζω ο Adriver να έλθει να μας ανοίξει λίγο τα μάτια.