- 06 Δεκ 2016, 04:19
#335229
Γράφω σύντομα γιατί είμαι σε φάση διαβάσματος και έχω και ξύπνημα 6:00 για την δουλειά.
1. Μαθηματικά κάναμε - και κάνουμε ακόμη - σε αρκετά υψηλό επίπεδο ανέκαθεν. Συγκριτικά με τα κράτη του ανατολικού μπλοκ, όμως, ήμασταν πίσω. Ένας χρυσός κανόνας λέει ότι: όταν δεν έχεις εφαρμοσμένη επιστήμη το ρίχνεις στην θεωρία, οπότε το επίπεδό σου ανεβαίνει. Αυτό έκαναν κι εκείνοι, αυτό κάνουμε κι εμείς. Το αντίστοιχο συμβαίνει και με τις σχολές. Ιδρύουν π.χ. πληροφορική που είναι φτηνή (βάζεις pc στην σειρά, τους λες να γράψουν κώδικα και καθάρισες), αλλά όχι Φυσικό ή ΗΜΜΥ που έχουν εργαστήρια που κοστίζουν (καλά για Μηχ Μηχ δεν το συζητώ). Όσο για κάτι θεωρητικά όπως Κοινωνικές επιστήμες κτλ έχει βρωμίσει ο τόπος από φοιτητές με σπουδές χωρίς αντικείμενο και μηδενικές πιθανότητες αποκατάστασης. Κάτι αντίστοιχο και με τα εξαιρετικά φτηνά και πιασάρικα οικονομικά.
2. Το πρόβλημά μας είναι πως μένουμε σε στεγνό ασκησιολόγιο θεωρίας και δεν κάνουμε ούτε μία πρακτική εφαρμογή. Π.χ. αν τους βάλεις κινητό κάνει αυτό κι αυτό μπορεί να το λύσουν. Αν τους πεις αυτοκίνητο βλέπει κάμερα και πατάει φρένο... τότε πατάει φρένο και το μυαλό. Βρε δύο ίδιες ασκήσεις να έχεις, ακριβώς ίδιες, την μία κάτω από την άλλη, θα λύσουν την θεωρητική και την άλλη δεν θα καταλαβαίνουν τι περιγράφει ο τύπος. Αυτό το πρόβλημα εμφανίζεται χαρακτηριστικά στο pizza (έτσι το λέω, γιατί δεν κάνει για τίποτε παραπάνω), όπου ζητάνε πιο πρακτικά ζητήματα και όχι θεωρητική επίλυση προβλημάτων.
3. Το πρόβλημα με το ασκησιολόγιο, άρα και με την ελληνική εκπαίδευση, ξεκινάει από την οικογένεια. Καλό να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι, αλλά ο ανταγωνισμός και ο πλάγιος τρόπος μας έχουν φάει. Δεν σε αφήνουν οι γονείς να τους πεις κάτι παραπάνω από αυτά που λέει η ύλη του Υπουργείου (μου ήρθε μάνα και μου έβαλε κάτω τις ώρες και με ρωτούσε γιατί στο ένα κεφάλαιο έκανα 1 παραπάνω και στο άλλο 1 παρακάτω από το αναλυτικό πρόγραμμα). Δεν θέλουν οι γονείς και οι μαθητές να τους πεις πρακτικές εφαρμογές αυτού που μελετάς, την ίδια στιγμή που ζητούν να κάνουν εργαστήρια, τα οποία και καταστρέφουν, αν τους βάλεις μέσα (αν πας να τους πεις πρακτικές εφαρμογές θα πέσουν να σε φάνε γιατί αυτά είναι άχρηστα για τις εξετάσεις).
4. Τους ενδιαφέρουν μόνον οι βαθμοί και τίποτε περισσότερο. Μου ήρθε γονιός και μου λέει: πέρυσι είχε 19,5 Μ.Ο., φέτος θέλουμε πιο πάνω. Το παιδί, όμως, δεν είναι για 19 Φυσική, ούτε καν για 18. Γραπτό 5 στην ευθύγραμμη ομαλή δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο γονιός τα ρίχνει στον καθηγητή (κλασσικά), χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ότι το 5 δεν είναι μία άσκηση που δεν εξηγήθηκε καλά, αλλά κενά μαζεμένα από άλλες τάξεις (ούτε μετατροπή από km/h σε m/s δεν μπορεί να κάνει και θέλει 20άρια). Έλα, όμως, που οι περισσότεροι, για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο, βάζουν βαθμούς και πετάνε την μπάλα πιο πάνω; Φτάνουν, λοιπόν, όλοι στην Γ΄ Λυκείου, θέλουν όλοι να γράψουν καλά (λες και το σύστημα δεν είναι best of), έστω κι αν μείνουν έξω από τις σχολές. Τελικά, βάζουμε εύκολα θέματα, έχουμε πληθωρισμό στις υψηλές βαθμολογίες (άντε να ξεχωρίσεις τον κόσμος μετά), βάζουμε και κουμπούρες σε κάποιες σχολές (βλ. βαθμοί κάτω από 10, ειδικά με εύκολα θέματα), οπότε γεμίζουν οι σχολές με φοιτητές που δεν περνάνε τα μαθήματα. Άντε να τους περάσουμε και αυτούς με εύκολα θέματα και σπρώχνοντας. Έτσι, στο τέλος, έχουμε χιλιάδες πτυχιούχους που είναι ουσιαστικά αμόρφωτοι, χωρίς δικαιώματα, χωρίς αντίκρισμα στις σπουδές τους και έρχεται και πάλι η σειρά του βύσματος να καθαρίσει.
5. Ολοκληρώνω: με την προσπάθεια από όλες τις κυβερνήσεις να καταργηθεί ο ΑΣΕΠ (βλ. απολύσεις καθηγητών και όχι βυσματιών από ΔΕΚΟ - αν και είμαι αντίθετος με τις απολύσεις, αν θες να διώξεις κάποιον δεν διώχνεις αυτόν που μπήκε αξιοκρατικά, αλλά τον απατεώνα) και οι αξιοκρατικές προσλήψεις (και η επετηρίδα για τους καθηγητές ήταν αξιοκρατικότατη) οδηγούμαστε ακόμη πιο βαθιά στον βούρκο, αφού πλέον ο καθένας κοιτάει να καλύψει τα νώτα του, ζητάει χαρτιά και πτυχία με έμμεσους τρόπους (βλ. κάτι απίστευτες κληρώσεις στο ΕΑΠ, κάτι μετ/κα που έρχονται σπίτι, διδακτορικά από σχολές ανύπαρκτες ή με θέματα που είναι για διπλωματική σε προπτυχιακό - έχω φίλο που κάνει κάτι τέτοιο αυτή την εποχή και γελάμε μαζί, αφού παραδέχεται ότι κάποια απάτη έχει κάνει, εκτός της συγγραφής που την κάνει γραφείο στο εξωτερικό δηλαδή) και γενικά η όλη κατάσταση είναι ένας φαύλος κύκλος που δεν πρόκειται να σπάσει αν δεν πάρουμε όλοι μαζί την απόφαση να γίνουμε πολίτες και όχι ραγιάδες ή/και κατακτητές στον τόπο μας.
Δεν προλαβαίνω να γράψω κι άλλα, γι' αυτό και έγραψα και σκόρπια. Για οποιαδήποτε απορία μπορώ να αναλύσω, αλλά σε άλλη φάση, όταν θα έχω περισσότερο χρόνο. Θα είχε ενδιαφέρον να κάτσουμε να μιλάμε για το πώς είναι η κατάσταση στο Γυμνάσιο, στο Λύκειο, στο Παν/μιο και πάνω. Μιας και τα έχω περάσει όλα τα στάδια (εκτός από Αθμια) έχω καλή εικόνα του πώς σκέφτονται και πώς ενεργούν όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας στην ελληνική εκπαίδευση.
Ευχαριστώ.
* Σκεφθείτε ότι αυτή την εποχή παρακολουθώ μετ/κο στο ΕΑΠ, ένα σεμινάριο online, έχω το σχολείο και ξεκινάει σε λίγο και νέο σεμινάριο. Τα χρόνια που είμαι διορισμένος, κάπου 5-6, έχω κάνει χοντρικά κάπου 10-15 σεμινάρια και αν υπολογίσουμε και τα courses του coursera που έχω τελειώσει μιλάμε για πάνω από 30 επιπλέον χαρτιά. Πρακτικά είναι όλα άχρηστα στην δουλειά μου και συγκρίνοντας καταστάσεις ψηφίζω coursera 100% σε σχέση με το ΕΑΠ, ειδικά στην Φυσική που κάνω εγώ (παρακολούθησα στο Colorado Boulder την αντίστοιχη Φ1 που σε σχέση με την Φ1 του Φυσικού Αθήνας είναι παιχνίδι, αλλά οι άνθρωποι είχαν οργάνωση και συνεχή πίεση να διαβάσεις σε σημείο να κοντέψω να κοπώ, αφού ξέχασα να δώσω ένα midterm και κάτι ασκήσεις στο ενδιάμεσο μέσα στον κυκεώνα των εργασιών και εξετάσεων που είχαμε). Οι άνθρωποι στο ΕΑΠ, από την άλλη, δεν ξέρουν ούτε ελληνικά να μιλήσουν (διαλέξεις που δεν σε αφήνουν να τις κατεβάσεις - μόνο flash μορφή, με λόγο όπου σε μία περίοδο το υποκείμενο αλλάζει γένος 2-3 φορές, αριθμό άλλες τόσες και για επίθετα δεν συζητώ να ταιριάζουν: καλή άνθρωποι, ο έχεις μποζόνιο που θέλει να κάνει αυτή πριν πάμε να φάτε). Για σωστές σημειώσεις (άλλα βιβλία μας δίνουν, άλλα ζητάνε στις ασκήσεις, άλλα στις εξετάσεις), οργάνωση (δεν μου έχουν στείλει κάποια βιβλία και παρά τα mail και τα 20 τηλέφωνα που έχω πάρει δεν απαντούν), προσοχή στην λεπτομέρεια (copy-paste το σχήμα από τον Young με άλλους συμβολισμούς στο σχήμα, άλλους στην άσκηση, άλλους στις άλλες ασκήσεις, για να μην μιλήσω για εμφάνιση γραπτών που σκας στα γέλια) δεν το συζητώ καν.