- 08 Νοέμ 2016, 08:59 #323300

Δες το ανάποδα: αν κάνεις μια απόλυτα βαρετή και άθλια δουλειά, μόνο για βιοπορισμό, πόσο χρόνο έχεις διαθέσιμο για τα πάνω επίπεδα ?

Αν η δουλειά είναι 8γκουχ9μιση με 1.30 (πέμπτες κλειστά) [κάθε ομοιότητα με πραγματικές καταστάσεις συμπτωματική ], τότε μάλλον μπόλικο

Α, για να μην παρεξηθώ.
Εγώ με τους "θα θελα να δουλεύω" είμαι.
Τονίζω όμως το "θα ήθελα" γιατί αν ήμουν κι εγώ τυχερός σαν τον κουτσάν, πολύ φοβάμαι ότι θα τα έγραφα όλα στ@@ μου και απλά θα έκανα όλο το χρόνο ταξίδια

- 08 Νοέμ 2016, 09:27 #323308

Θα προτιμούσες να εργάζεσαι δηλαδή αντί να κάνεις τα χόμπι σου, ταξίδια, διάβασμα κλπ; Πολλοί χομπίστες εργαζόμενοι εδώ μέσα.

Γιατί το ένα αποκλείει το άλλο; Έχει σημασία με τί όρους εργάζεσαι

Eγώ τους δικούς μου μια χαρά τους βλέπω πάντως, ξαναγεννημένους. Και η μάνα καθηγήτρια έτσι, που είναι και ιδιαίτερη εργασία γιατί είσαι μες στη ζωντάνια με τα παιδιά.

Κάθε ΣΚ γυρίζουν τα βουνά της Ελλάδας για ορειβασία, δυο φορές τη μέρα για μπάνιο, περπάτημα, ποδήλατο, που και που καμια Αθήνα, η μάνα μου διαβάζει μανιωδώς, ξεκίνησε και γαλλικά για να τα θυμηθεί (της έκανε μάθημα μια μαθήτριά της, την οποία τη διόρθωνε κι όλας ).
Χώρια τα διάφορα κηπουρικά που την καταβρίσκουν

Εμένα αυτό που με χαλάει κυρίως είναι η καταξίωση μέσω της εργασίας, αδυνατώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει εγώ να παίρνω περισσότερα λεφτά απ τον αδερφό μου ας πούμε που είναι καθηγητής σε πανεπιστήμιο. Τα περισσότερα απ αυτά όμως θα λυθούν σύντομα γιατί απλά τα ρομποτ θα τα κάνουν καλύτερα απο μάς, οποτε θα πρέπει να στραφούμε σε άλλες δραστηριοτητες

Και οι δικοί μου που είναι συνταξιούχοι ΔΥ μια χαρά ζωάρα κάνουν, φοβάμαι όμως ότι εγώ κι εσύ δεν θα έχουμε την δυνατότητα όταν έρθει η ώρα.
Επίσης τα κηπουρικά είναι μια εργασία, την καταβρίσκουν γιατί νιώθουν παραγωγικοί και δημιουργικοί άσχετα που δεν χρειάζεται π.χ να πουλάνε κηπευτικά για εισόδημα.

Εγώ πάντως αν είχα μεγάλη σύνταξη ή αν κέρδιζα τυχερό παιχνίδι θα έφτιαχνα μια σπιταρόνα με μεγάλες γυάλινες επιφάνειες και τεράστιο τζάκι στα βουνά που φωτογραφίζει ο Jimclark και θα έκανα μια δουλειά από το σπίτι, είτε εταιρεία θα ήταν αυτό, είτε ατομική παροχή υπηρεσιών, μαζί με κουβάλημα ξύλων, κανένα ζωάκι κλπ μια χαρά θα την έβγαζα.
Α θα αγόραζα κι ένα μερσεντε/νισσαν premium αγροτικό

edit: ξέχασα για την καταξίωση.....για τον κάθε άνθρωπο η καταξίωση είναι διαφορετική και δεν την επιδιώκουν όλοι αλλά παρόλα αυτά έρχεται, π.χ φαντάζομαι η μητέρα σου χαίρεται όταν την συναντούν στον δρόμο παλιοί μαθητές και την εγκωμιάζουν, αυτό είναι καταξίωση, μέσω της εργασίας και της αξίας που παρήγαγε έγινε γνωστή σε μια κοινωνία.
Το κυνήγι του χρήματος δεν σημαίνει παράλληλα καταξίωση, δεν έχει ουσία να γίνεις Trump και να σε βρίζουν όλοι αλλά γιατί να μην γίνεις Steve Jobs να σου πλέκουν εγκώμια όλοι οι τέκις;

Τελευταία επεξεργασία από dimik και 08 Νοέμ 2016, 09:37, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 08 Νοέμ 2016, 09:29 #323309

Δεν θέλω να το κάνω προσωπικό REALZEUS αλλά ως κάποιος που, αν δεν κάνω λάθος, πήρε (νόμιμα προφανώς, δεν είναι αυτό το θέμα) σύνταξη στα 30-τόσα του, θα έπρεπε να είσαι σεμνότερος και να μη λες τέτοια φωναχτά στη σημερινή Ελλάδα.
Αν κάνω λάθος σου ζητώ συγνώμη προκαταβολικά σε προσωπικό επίπεδο αλλά η παρατήρηση για τα κορόιδα που δουλεύουν για να παίρνουν συνταξάρες οι ξύπνιοι στα 50-τόσα τους και οι μητέρες ανηλίκων στα 40-τόσα τους επί 30 και 40 χρόνια παραμένει, είναι βασικός λόγος (άσε τους άχρηστους δημόσιους οργανισμούς) που είμαστε εδώ που είμαστε ως χώρα όχι μόνο από άποψη χρηματική αλλά και ως κυρίαρχη κοινωνική νοοτροπία σαρωτικής επικράτησης του ατομικού σε βάρος του συλλογικού καλού.

Και ναι, σαφώς και τα πάνω επίπεδα της πυραμίδας του Maslow, έρχονται ΚΑΙ μέσα από τη δουλειά. Δες το ανάποδα: αν κάνεις μια απόλυτα βαρετή και άθλια δουλειά, μόνο για βιοπορισμό, πόσο χρόνο έχεις διαθέσιμο για τα πάνω επίπεδα ? Δεν είναι καλό λοιπόν να κάνεις κάτι που συνεισφέρει στα πάνω επίπεδα ? Αν σου φαίνεται αδιανόητο μπορείς τουλάχιστον να μη χαρακτηρίζεις "μη νορμάλ" όσους δεν τους φαίνεται.

Επίσης να παρατηρήσω ότι η πυραμίδα του Maslow είναι "ατομική", που πηγαίνει το συναίσθημα ότι φτιάχνεις κάτι για να αφήσεις στα παιδιά σου ? (όχι απαραιτήτως σπίτια και τέτοια αλλά πχ. ένα κομπόδεμα για να πάνε για σπουδές στο Harvard και όχι στο ΤΕΙ Ραχούλας) Δεν είναι και αυτό στα πάνω επίπεδα ? Πως ικανοποιείται αν δεν είσαι πλούσιος κληρονόμος αν όχι μέσω της εργασίας ? Ως συνταξιούχος ?

@dimviii
Μην το κάνεις εύκολο το ερώτημα Το θέμα είναι τι κάνεις αν το θέσεις ρεαλιστικά. ΟΚ αν πάρω σύνταξη 3000 τότε έχω και γω πολλά πράγματα να κάνω, το ερώτημα είναι τι κάνεις αν πάρεις 500 δηλ. ας πούμε αρκετά για να βιοπορίζεσαι μεν αλλά όχι για να κάνεις αυτά που "θα γέμιζαν 3 ζωές", άντε να μπορείς 1-2 απλά πραγματάκια (βόλτες με το σκύλο ή κηπουρική, σίγουρα όχι restoration ιστορικών, ιστιοπλοία το γύρο του κόσμου και τέτοια). Αν αύριο έπαιρνες εγγυημένη για το υπόλοιπο της ζωής σου σύνταξη 500 ευρώ, θα σταματούσες να δουλεύεις ?

+ πολλά

- 08 Νοέμ 2016, 11:30 #323357 Συνέχεια της συζήτησης από το ΤΙΣ ΟΙΔΕΝ. [Admin]

- 08 Νοέμ 2016, 11:45 #323363 Ο μόνος τρόπος να ζεις χωρίς να δουλεύεις, είναι να κάνεις ζωή τύπου Μπιλτζέριαν που και πάλι πολλά από αυτά που κάνει τα κάνει γιατι του αποφέρουν χρήματα άρα είναι τύπου δουλειά.

Το ιδανικό για μένα είναι να δουλεύεις κανονικά με μεγάλα διαστήματα αποχής. Πχ για κάθε 2 χρόνια κανονικής δουλειάς, 40ωρο με τις άδειες σου κτλ, να πατάς ένα 6μηνο αποχής και μετά πάλι από την αρχή.

- 08 Νοέμ 2016, 11:49 #323365

Θα προτιμούσες να εργάζεσαι δηλαδή αντί να κάνεις τα χόμπι σου, ταξίδια, διάβασμα κλπ; Πολλοί χομπίστες εργαζόμενοι εδώ μέσα.

Αλεξανδρε, ξερεις καλα οτι εχω κανει το χομπι μου δουλεια μου!

Βεβαια εχω κι αλλα χομπι τα οποια οσο μπορω τα κανω, αναλογα τους καιρους.

Σε καμια περιπτωση δε θα μπορουσα να μην δουλευω καθολου, λιγοτερο ή με καλυτερες συνθηκες ναι, αλλα καθολου οχι...

Αλλα θαρρω πως δε θα με χαλουσε να αμειβομαι καλυτερα γιαυτο που κανω και να εχω και περισσοτερα περιθωρια επιλογης πελατων. Προς το παρον τετοια πολυτελεια δεν εχω, αν και καποιυς ανεπιδεκτους τους εχω παρατησει ή απλως τους παρεχω βασικη υπηρεσια χωρις τιποτα παραπανω...

Emy!!!ma black devil...ma angel.....

let the waters of the loch bring you wonderful dreams

Μην αφησεις αυτο που σε τρωει να χορτασει...

γνωρίζεις και κάτι λέρες σαν τον blackpug106 αλλά δεν πειράζει

- 08 Νοέμ 2016, 11:55 #323366 Το να κάνεις το χόμπι σου δουλειά είναι πολύ καλό! αλλά πρέπει να βρεις άλλο χόμπι τότε

- 08 Νοέμ 2016, 11:59 #323369 Εγώ όλα μου τα χόμπι σε ένα βαθμό τα βαριέμαι από ένα σημείο και μετά... Πχ τελευταία γουστάρω μηχανή, αλλά βαριέμαι ν' ασχοληθώ με το αυτοκίνητο (μόνον να οδηγήσω σε κάνα στροφιλίκι). Οι υπολογιστές τα ίδια (μόνον με κάνα virtualization γουστάρω γιατί γίνεται ωραίος χαμός εκεί, στήνω συστηματάκι για το επόμενο project μούρλια! ). Μουσική τα ίδια. Διάβασμα τα ίδια.
Μόνον ιστιοπλοϊα γουστάρω τρελά, γιατί έχω καιρό να κάνω για διάφορους λόγους. Αλλά και εκεί αν το έκανα για 10 χρόνια συνέχεια, κάθε μέρα, μάλλον θα είχα βαρεθεί (πολύ νωρίτερα...).
Είναι και θέμα ανθρώπου φυσικά. Εγώ βαριέμαι γρήγορα και δεν έχω υπομονή.
Αυτό που θα μπορούσα να κάνω είναι να έχω τα χρήματα ώστε να κάνω ό,τι θέλω εκείνη την στιγμή. Η δουλειά λοιπόν μου είναι άχρηστη, αν είχα ένα καλό εισόδημα, θα έβρισκα 10άδες τρόπους να γεμίσω πολύ όμορφα την μέρα μου.

- 08 Νοέμ 2016, 12:00 #323371

Το να κάνεις το χόμπι σου δουλειά είναι πολύ καλό! αλλά πρέπει να βρεις άλλο χόμπι τότε

^dat
Το θέμα που θίγει ο ελον όμως νομίζω ότι δεν το έχουμε ακουμπήσει σωστα.

Πρακτικά λέει (τουλάχιστον έτσι το ερμηνεύω εγώ) ότι τα ρομπότ θα κάνουν τόσο καλά κάποιες δουλειες (το κάποιες με τα χρόνια θα γίενται όλο και περισσότερες) που απλά δεν θα έχει νόημα να λέμε εγώ θα δουλεύω 2 μέρες τη βδομάδα γιατί απλά δε θα σε παίρνει κάποιος, θα του είσαι άχρηστος.
Πολλοί απο δω μέσα κάνουμε δουλειές που προς το παρόν μας φαίνεται απίθανο να αντικατασταθούμε, αλλά θα είναι έτσι?
Όλη αυτή η καταξίωση που λέτε λοιπόν θα είναι εφικτό να προέλθει μέσα απο τα περισσότερα επαγγέλματα, ή θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλους τρόπους καταξίωσης?

- 08 Νοέμ 2016, 12:09 #323373

Ναφ σεντ.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 08 Νοέμ 2016, 12:37 #323381 Η δουλειά σε φθείρει και τελικά σε σκοτώνει, το κάνεις μπας και τελικά αξίζει το κόπο, αλλά το να είσαι δημιουργικός είναι μεγάλη κουβέντα

Οι περισσότερες δουλειές δεν έχουν τίποτα το δημιουργικό και συνήθως μέσω αυθυποβολής σου δίνουν το αίσθημα της ικανοποίησης, για μένα η μόνη ικανοποίηση της δουλειάς είναι τα χρήματα και τίποτα παραπάνω, ούτε η "δημιουργία", ούτε η αναγνώριση, ούτε τίποτα.
Και τα μπράβο που ακούω με αφήνουν παγερά αδιάφορο νιώθω πολύ μεγαλύτερη ικανοποίηση από ένα παιχνίδι, να τρέχω με το αυτοκίνητο μου ή να παίζω ένα καλό ξύλο με κάποιον

Κατά τα άλλα θα είχα ένα σωρό πράγματα να κάνω αν είχα λυμμενο το πώς θα μπορεί να εξασφαλιστεί η επιβίωση μου, όχι απαραίτητα να είμαι βαθύπλουτος

Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που θέλω να κάνω και δε μπορώ να τα κάνω γιατί αφιερωνω χρόνο και ενεργεια στη δουλειά, η οποία στη τελική είναι μία τεχνητή ανούσια και γραφειοκρατική ανθρώπινη ανάγκη που δεν έχει καμία σχέση με τις βασικές ανάγκες του ανθρώπινου είδους και δε προσφέρει τίποτα στην εξέλιξη του. Το χρήμα, το δημόσιο και η γραφειοκρατία γενικότερα είναι λίγο σαπιλα

Από την άλλη όμως προτιμώ σίγουρα να δουλεύω απο το να κάθομαι αφραγκος σπίτι και να μην κάνω τίποτα

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 08 Νοέμ 2016, 12:46 #323386

εν θέλω να το κάνω προσωπικό REALZEUS αλλά ως κάποιος που, αν δεν κάνω λάθος, πήρε (νόμιμα προφανώς, δεν είναι αυτό το θέμα) σύνταξη στα 30-τόσα του, θα έπρεπε να είσαι σεμνότερος και να μη λες τέτοια φωναχτά στη σημερινή Ελλάδα.
Αν κάνω λάθος σου ζητώ συγνώμη προκαταβολικά σε προσωπικό επίπεδο

Κάνεις λάθος βέβαια. Δεκτή η συγγνώμη λοιπόν, καθότι δεν παίρνω ούτε μισό € σύνταξη. Όπως φυσικά γνωρίζεις, σε όλα τα επαγγέλματα για να βγεις σε σύνταξη πρέπει να έχεις συμπληρώσει κάποια ένσημα (χρόνια υπηρέτησης στην συγκεκριμένη περίπτωση) ή/και να πληροίς ηλικιακά κριτήρια. Τότε για εμάς ήταν η 25ετία για μειωμένη, σήμερα νομίζω είναι 35ετία για όλους. Απλά όσα χρόνια εργάστηκες θα μετρήσουν ως συντάξιμα όταν έρθει η ώρα να συνταξιοδοτηθείς. Αυτό που ισχύει για όλα τα επαγγέλματα δηλαδή. Λες να είχα καμία όρεξη να ασχολούμαι με το επιχειρείν στην Ελλάδα αν είχα συνταξάρα;

Αυτό που είπα (ίσως δεν το διατύπωσα ξεκάθαρα), με μεγάλη δόση ειρωνείας φυσικά, είναι ότι όταν φτάσουμε να πάρουμε σύνταξη στα 65-70 (που μέχρι τότε είναι αμφίβολο αν θα ζούμε ή ακόμα περισσότερο αν θα υπάρχουν ακόμα συντάξεις), όποιος θεωρεί ότι η σύνταξη είναι κατάρα μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει ως τον θάνατο για να πληρώνει και τις δικές μας συντάξεις ώστε να ζούμε ευχάριστα και χωρίς να κουραζόμαστε στα στερνά μας. Φαντάζομαι δεν θεωρείς κι εσύ παράλογο, όπως κάνει ο italakias, να συνταξιοδοτηθεί κάποιος στα 70 του...

Και ναι, σαφώς και τα πάνω επίπεδα της πυραμίδας του Maslow, έρχονται ΚΑΙ μέσα από τη δουλειά. Δες το ανάποδα: αν κάνεις μια απόλυτα βαρετή και άθλια δουλειά, μόνο για βιοπορισμό, πόσο χρόνο έχεις διαθέσιμο για τα πάνω επίπεδα ? Δεν είναι καλό λοιπόν να κάνεις κάτι που συνεισφέρει στα πάνω επίπεδα ? Αν σου φαίνεται αδιανόητο μπορείς τουλάχιστον να μη χαρακτηρίζεις "μη νορμάλ" όσους δεν τους φαίνεται.

Το τελευταίο επίπεδο του Self Actualisation αναφέρεται κυρίως στην προσωπική βελτίωση ως ανθρώπου ώστε να φτάσεις στο μέγιστο που μπορείς. Η εργασία σε αυτό θα μπορούσε να έχει περιορισμένο μόνο ρόλο (π.χ. να αν είσαι γιατρός και εργάζεσαι σε μια πρωτοποριακή θεραπεία) και τα παραδείγματα που έφερνε ο ίδιος ο Maslow ήταν o Einstein, ο Jefferson κλπ.

Αλεξανδρε, ξερεις καλα οτι εχω κανει το χομπι μου δουλεια μου!

Και χαίρομαι για αυτό συνονόματε. Κι εγώ (φαντάζομαι) ότι αν ήμουν π.χ. δοκιμαστής στο Drive θα γούσταρα και δεν θα ήθελα να σταματήσω. Ο περισσότερος κόσμος όμως "αγγαρεία κάνει, ποινή εκτίει" (Πολυδωρας ΤΜ). Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να μην ξαναπατήσω στη δουλειά μου αν είχε λυθεί το βιοποριστικό με κάποιον μαγικό τρόπο. Έχω πολλούς τρόπους να γεμίσω τις ώρες μου ευχάριστα.

Ο μόνος τρόπος να ζεις χωρίς να δουλεύεις

Ή να έχεις εισοδήματα.

Το θέμα που θίγει ο ελον όμως νομίζω ότι δεν το έχουμε ακουμπήσει σωστα.

Νταξ, ο Μασκ είπε κάτι (που αν το καλοσκεφτείς δεν είναι άσχημο να παίρνεις ένα επίδομα από το κράτος για να κάθεσαι αφού τα ρομπότ θα κάνουν τις δουλειές ), εμείς το πήγαμε παραπέρα.

- 08 Νοέμ 2016, 12:49 #323387 Άμα δε σου αρέσει η δουλειά σου προφανώς και θα θέλεις να την αποφύγεις.
Εγώ μια μέρα να μη πάω νιώθω περίεργα.

< A3003 >

- 08 Νοέμ 2016, 13:28 #323412

Το θέμα που θίγει ο ελον όμως νομίζω ότι δεν το έχουμε ακουμπήσει σωστα.

Νταξ, ο Μασκ είπε κάτι (που αν το καλοσκεφτείς δεν είναι άσχημο να παίρνεις ένα επίδομα από το κράτος για να κάθεσαι αφού τα ρομπότ θα κάνουν τις δουλειές ), εμείς το πήγαμε παραπέρα.

Η όλη ιστορία με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα μου θυμίζει ένα από τα πρώτα διηγήματα του R.H. Heinlein. Κάπου στη δεκαετία του '30 ο τύπος έγραψε για έναν Αμερικάνο εκείνης της εποχής που με κάποιον τρόπο ταξίδεψε στο μακρινό μέλλον (της δεκαετίας του '90 νομίζω... ) και τον βρήκε και τον βοήθησε μία τύπισσα εκείνης της εποχής.

Πέρα από τα λοιπά φουτουριστικά ο συγγραφέας περιέγραφε μία οικονομία όπου κανένας δεν δούλευε για βιοπορισμό. Η κυβέρνηση (δια του εκτυπωτή ) εγγυόταν ένα ελάχιστο εισόδημα σε όλους τους πολίτες, το οποίο ήταν αρκετό για μία αξιοπρεπή διαβίωση. Από εκεί και πέρα, οι περισσότεροι απλά έκαναν αυτό που τους άρεσε και κάποιοι κέρδιζαν ακόμα περισσότερα χρήματα και ζούσαν ακόμα πιο άνετα. (Μάλιστα ο πρωταγωνίστρια είχε κάτι σαν τα σημερινά κανάλια στο youtube που σου μαθαίνουν γυμναστική / χορό, κτλ... και έβγαζε ένα αρκετά καλό εισόδημα από αυτό).

Ήταν ένα από τα πρώτα συγγραφικά τολμήματα του συγκεκριμένου συγγραφέα και αρκετές ιδέες του δεν ήταν αρκετά "επεξεργασμένες", αλλά πιστεύω πως σταδιακά το ανθρώπινο είδος κινείται προς μία τέτοια κατεύθυνση. Τη στιγμή που έχουμε ρομπότ που μπορούν να γράφουν hit τραγούδια ή μυθιστορήματα, νομίζω πως η ολική αντικατάσταση των ανθρώπων στα περισσότερα (αν όχι όλα) επαγγέλματα είναι θέμα κόστους, χρόνου και κάμψης των (όποιων) αντιδράσεων (που και αυτό είναι θέμα χρόνου και κόστους). Ένα ρομπότ πιλότος πχ δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κανένα λάθος χειρισμό... Ακόμα και το auto pilot της Tesla, που είναι ένα βρέφος σε σχέση με τα συστήματα που θα έχουμε σε 5-10-20 χρόνια είναι ΣΗΜΕΡΑ 2 με 3 φορές ασφαλέστερο από τον μέσο οδηγό. Επίσης, δεν κουράζεται, δεν έχει νεύρα, δεν προκαλεί νεύρα σε άλλους, δεν πρόκειται να φταρνιστεί, δεν πρόκειται να χαθεί, κτλ κτλ...

Το αν αυτό θα γίνει "αναίμακτα" δεν το ξέρω και δεν το πιστεύω (και εννοώ χωρίς να υποστούν τα μύρια όσα οι κατώτερες τάξεις). Πχ είναι δεδομένο πως θα υπάρξει αυξημένη ανεργία (πχ 1 στις 2 θέσεις που χάθηκαν στην Αμερικανική βιομηχανία τα τελευταία χρόνια χάθηκαν εξαιτίας της αυξημένης αυτοματοποίησης)... Σκεφτείτε τώρα τι θα γίνει όταν (όχι αν) αποκτήσουμε ρομπότ που θα μπορούν να κάνουν εργασίες που θεωρούμε αδύνατο να κάνουν μηχανήματα (πχ γιατρός, πιλότος, λογιστής, κτλ)...

Και επιπλέον δεν ξέρω το αν ο παραγκωνισμός του ανθρώπου από την παραγωγή και η υποκατάστασή του από ρομπότ που θα είναι σε θέση αφενός να αναπαράγονται (να κατασκευάζουν ρομπότ από την αρχή - της εξόρυξη των πρώτων υλών - μέχρι το σημείο που ανοίγεις τον διακόπτη) θα σημαίνει το ουσιαστικό τέλος του ανθρώπινου είδους... Από την άλλη θεωρώ αρκετά πιθανό και το "ενδιάμεσο" σενάριο της μίξης μηχανών και ανθρώπων...

Ωραία κουβέντα που γίνεται πολύ ωραία και από κοντά!

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 08 Νοέμ 2016, 13:37 #323417 Κανένα ρομπότ δεν θα μπορεί να αυτοσχεδιάσει σε ώρα ανάγκης, ούτε ο πιλότος, ούτε ο λογιστής ούτε ο γιατρός, ο τρόπος λειτουργίας τους θα είναι γραμμικός και ως εκ τούτου περιοριστικός.
Εκτός αν φτάσουν τα νευρωνικά δίκτυα και το ΑΙ σε επίπεδα ανθρωπίνου εγκεφάλου, το οποίο τώρα είναι αδύνατο γιατί δεν ξέρουμε καλά καλά πως λειτουργεί ο εγκέφαλος