- 16 Οκτ 2016, 21:43
#314288
mjacob έγραψε:mrnoname έγραψε:Το γελοίο (λάθος, το τραγικό της υπόθεσης) είναι ότι το εμβόλιο που δεν καλύπτεται από το τριμπ*ύρδε^ο που λέγεται ελληνικό κράτος προστατεύει από το μηνιγγιτιδόκοκκο ομάδας Β, τον τύπο δηλαδή με το μεγαλύτερο επιπολασμό στη χώρα (~90% των περιπτώσεων
Δεδομένου ότι για όλες τις άλλες ομάδες εμβολιαζόμαστε πολλά χρόνια τώρα, λογικό δεν είναι το 90% να αφορά την ομάδα για την οποία δεν εμβολιαζόμαστε;
Δλδ, δεν είναι ότι άφησαν απέξω αυτή με το μεγαλύτερο μερίδιο, αλλά έχει το μεγαλύτερο μερίδιο γιατί είναι πολύ καιρό στην απ' εξω.
Είναι αρκετά καινούριο εμβόλιο πάντως, δεν θα το έλεγα τόσο εύκολα ως παράδειγμα τριμπούρδελου ότι δεν έχει ακόμα περιληφθεί στο πρόγραμμα.
Προφανώς και επικρατεί η μορφή του τύπου που δεν καλύπτεται, αυτό είναι το λογικό και αναμενόμενο. Εάν δεν επικρατούσε, θα σήμαινε ότι δε λειτουργεί ο εμβολιασμός όπως θα έπρεπε.
Ας τα πάρουμε από την αρχή. Η μηνιγγιτιδοκοκκική νόσος ελέγχθηκε επιτυχώς με τα πρώτα εμβόλια κατά του αιμόφιλου και του πνευμονιόκοκκου. Απέμεινε (μέχρις ενός σημείου φυσικά) για τις βακτηριακές ως κύριο στέλεχος η Ναισσέρια, οι πολλοί τύποι της οποίας όμως έκαναν δύσκολη την αντιμετώπισή της. Ο ορότυπος C που ήταν και ο κυρίαρχος "αντιμετωπίσθηκε" με το αντίστοιχο εμβόλιο και έμεινε χώρος για τον τύπο Β. Αυτόν θέλει να καλύψει το αντίστοιχο εμβόλιο.
Και εδώ ξεκίνησε το πανηγύρι: Η εταιρεία που το κυκλοφόρησε -προφανώς- το έσπρωξε δυναμικά, κάποιοι τσίμπησαν, και ξεκίνησε όλοκληρη ιστορία λες και εάν δεν εμβολιαστούν όλα τα παιδιά θα επέλθει όλεθρος. Η εθνική επιτροπη εμβολιασμών αποφάσισε (μετά από επιδημιολογική και, κακά τα ψέμματα, χρηματοοικονομική ανάλυση) ότι δεν μπορεί να το εντάξει στο υποχρεωτικό πρόγραμμα εμβολιασμών. Αυτό βέβαια είχε γίνει και παλιότερα με άλλα εμβόλια που τελικά εντάχθηκαν στο πρόγραμμα. Μέσα σε όλα, την περίοδο εκείνη είχε γίνει σοβαρότατη ζημιά στο εμβολιαστικό κίνημα με τις παλινωδίες στο θέμα του εμβολίου της γρίππης.
Το πρόβλημά μου δεν είναι ακριβώς η επιφύλαξη των αρμόδιων υπηρεσιών σε ένα νέο εμβόλιο. Αυτή είναι καλοδεχούμενη, η επιδημιολογική επιτήρηση νόσων δεν μπορεί να γίνει κάτω από πιέσεις τρίτων (εταιρειών, δημοσιοργάφων και γιατρών). Υπήρξαν βέβαια εμβόλια όπως της ηπατίτιδας Β που έτσι ξεκίνησαν και τελικά μπήκαν στο πρόγραμμα. Το θέμα είναι ότι εάν δεν υπήρχε η κρίση, το εμβόλιο λογικά θα είχε μπει στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών (το οποίο είναι από τα καλύτερα παρεμπιπτόντως) και θα πρόσφερε την απαιτούμενη κάλυψη σε παιδάκια για μια ετυχώς σπάνια μεν, σοβαρή δε νόσο.
Το ΥΥ λοιπόν, καλό θα ήταν να ελέγξει με τον ίδιο τρόπο την αισχρά αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, της οποίας το κόστος δεν είναι απλώς το κόστος αγοράς των αντιβιώσεων αλλά κυρίως τα παράπλευρα -και πολύ υψηλά- κόστη από την μικροβιακή αντοχή, ώστε επιτέλους και να ελεγχθεί το κακό που ζούμε σε αυτή τη χώρα και να επιτευχθεί οικονομικό κέρδος που θα μπορούσε να διατεθεί στην πρόληψη των νόσων.
Οπότε ναι, ίσως το τριμπούρδελο να ήταν υπερβολή για το Bexsero συγκεκριμένα, αλλά δυστυχώς στον τομέα της υγείας όσα έχουν γίνει και όσα γίνονται πάλι στον ίδιο χαρακτηρισμό οδηγούν.