Giuseppe Busso έγραψε:sknipper έγραψε:Από τα πιο διασκεδαστικά χλμ είχα όταν τα πίσω ελαστικά προσθιοκίνητου (καλορυθμισμένου κανονικά) βρέθηκαν να είναι παλιά με τα εμπρός καινούργια... δεν την μπορώ την υποστροφή. Βέβαια η κατάσταση γινόταν επικίνδυνη με λίγα πιο πολλά χλμ.
Αυτό πάλι τι είναι;
Το σωστό είναι να μην μπορείς την υποστροφή εξίσου με την υπερστροφή.
Και τα δύο είναι επικίνδυνα εφόσον προκύπτουν από στήσιμο κατασκευαστή. Το επιτηδεύμενο είναι άλλο θέμα.
Πιο εύκολα ελεγχόμενη για τον μέσο οδηγό είναι η υποστροφή. Για τους πιο ψαγμένους όμως, όπως είναι οι περισσότεροι φορουμίτες, προτιμότερη είναι η ελαφριά υπερστροφή, αρκεί φυσικά να ξέρεις τι κάνει το τιμόνι (ανάποδο) και το γκάζι (έλεγχος της ουράς). Ο Κλάρκσον έχει πει πολλές βλακείες, αλλά κάτι σωστό που είπε είναι ότι την υπερστροφή την φοβούνται οι επιβάτες και την υποστροφή ο οδηγός. Αυτά φυσικά από την στιγμή που θα χαθεί η πρόσφυση. Ως εκείνο το σημείο η ουδετερότητα είναι προτιμότερη.
gianik έγραψε:Γρηγορη διαφωνω με τη λογικη σου (δεν εισαι ο μονος φυσικα..) του οτι αλλαζω τα λαστιχα το φθινοπωρο κ οχι τωρα , εφ οσον δεν μιλαμε για οικονομικους λογους...
Εφ οσον λες οτι ειναι σε κακη κατασταση , πως θα βγαλουν το καλοκαιρι;![]()
Δηλαδη , ενα ξεραμενο κ φθαρμενο λαστιχο , μπορεις να το εμπιστευεσαι σε συνθηκες ελληνικου καλοκαιριου ;
Όχι, δεν είναι αυτή η περίπτωσή μου.
Τα λάστιχα εμπρός είναι 3 ετών σε λίγους μήνες και με 30Κ χλμ επάνω τους (αρκετά σκληρά είναι η αλήθεια). Δεν είναι για πέταμα, απλώς δεν μπορούν να σταθούν σωστά με τα πίσω που είναι μερικών μηνών. Θα τα αλλάξω το φθινόπωρο για να μην φάνε τα καινούρια ένα επιπλέον καλοκαίρι. Θέμα επικινδυνότητας δεν τίθεται, κρατάνε ακόμη πολύ καλά.
Όσο για τα χρήματα, προφανώς και δεν είναι θέμα 240€ που κοστίζουν, αλλά δεν θέλω και να τα αλλάξω πριν την ώρα τους. Εξάλλου, άλλο ταξίδι δεν βλέπω στον ορίζοντα σύντομα, τα υπόλοιπα θα είναι εντός Αττικής.
sknipper έγραψε:Έχεις δίκιο, διορθώνω λοιπόν, δεν μπορώ καθόλου την υποστροφή, προτιμώ τη μέτρια και ελεγχόμενη υπερστροφή έναντι υποστροφής. Μου αρέσει να νιώθω ότι το γκάζι βοηθάει στο στρίψιμο (αντί για το φρένο).
Γούστα είναι αυτά, διαφορετικά για τον καθένα.
Από τα μέσα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 90 είχα 2 αυτοκίνητα για προσωπική χρήση, ένα ΖΧ 1.6 χαμηλωμένο με κίτρινα Bilstein και μωβ H&R και ένα μαμά Lancia Y 1.4 της αδερφής μου που σπούδαζε στας Ευρώπας (και δεν το χρειαζόταν 10 μήνες το χρόνο).
Η ΖΧ ήταν απίστευτα σταθερή υπό όλες τις συνθήκες, μπορούσες να το πετάξεις στη στροφή με όσα χαω σου επέτρεπαν τα 90 άλογα του μοτέρ και έμενε πάντα πεισματικά στην τροχιά του. Το δε Lancia είχε ένα παιχνιδιάρικο στήσιμο που όταν έμπαινες λίγο πιό γρήγορα στη στροφή και άφηνες απότομα το γκάζι, ακαριαία πετούσε κώλο, πατούσες τέρμα το γκάζι, και έβγαινες με ένα ηλίθιο χαμόγελο
Το προφανές πρόβλημα ήταν τα μπινελίκια που άκουγες από τους πίσω επιβάτες
Το άλλο θέμα βέβαια ήταν πως δεν μπορούσες εύκολα να φρενάρεις ή να κάνεις ελιγμό ενώ έστριβες με πολλά αν έβρισκες κάτι μέσα στη στροφή. Εκεί η ΖΧ απλά δεν παιζόταν.
Αυτά τα ωραία μέχρι να έρθουν τα ηλεκτρονικά. Πλέον υπάρχει και η παράμετρος του ESP και των ρυθμίσεων/προγραμματισμού του. Από τα όσα αυτοκίνητα "της σειράς" έχω οδηγήσει τα τελευταία χρόνια, μόνο η Ε90 320 και το '09 Megane Coupe 1.4 Tce είχαν "σωστό" ESP που μου άρεσε και τα βρήκαμε. Σου επέτρεπαν δηλαδή να χαζολογήσεις αρκετά και έμπαιναν εκεί που χρειαζόταν, όσο χρειαζόταν.
Anonymous Founder έγραψε:Δεν θα αναφέρω την οδήγηση κάποιου καινουριου οχήματος, αλλά του... δικού μου σε αγαπημένη διαδρομή, εκεί που έμαθα να οδηγώ.
Μιλώ για την διαδρομή από την έξοδο της πόλης των Ιωαννίνων μέχρι το χωριό μου, στην παλιά εθνική Ιωαννίνων-Τρικάλων.
Την τελευταία φορά που χρονομέτρησα την διαδρομή αυτή, είχα το θρυλικό Zastava. Με το μοτέρ των 1.3 λίτρων χωρίς καμία άλλη μετατροπή, ο χρόνος ήταν 28 λεπτά, με το δρόμο σε πλήρη κυκλοφορία, με αρκετή κίνηση.
Την ίδια διαδρομή, με την BMW 120i την έκανα σε 22 λεπτά, με πολύ πολύ λιγοτερη κίνηση, λόγω Εγνατίας Οδού πια...
6 λεπτά ταχύτερα, με πολύ μεγαλύτερη άνεση, με πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια, χωρίς φόβο μην βράσουν τα φρένα (ήταν πριν βάλω αεριζόμενα και στο Zastava που σήμαινε πως τα φρένα μετά από λίγα λεπτά σχεδόν δεν υπήρχαν και έπρεπε να χρησιμοποιείς το κιβώτιο για να φρενάρεις και να "σέρνεις" τα λάστιχα σε κάθε στροφή...).
Είναι μεγάλη διαφορά στο χρόνο και μιλάμε πως στην απόσταση των 36.5 χλμ η μωτ ήταν σχεδόν 100 χλμ/ώρα. Όποιος έχει περάσει το δρόμο, καταλαβαίνει πως είναι πραγματικά υψηλή.
Η παλαιότερη μωτ αντίστοιχα είναι 78 χλμ/ώρα που και πάλι, τηρουμένων των αναλογιών και των συνθηκών είναι πολύ υψηλή.
Το τελευταίο που έχω να πω είναι πως σ' αυτό το δρόμο φάνηκε πως πρέπει ν' αλλάξω και τα εμπρός λάστιχα, αφού είχα αρκετή υποστροφή, είχα τα ηλεκτρονικά μερικώς απενεργοποιημένα όπως το επιτρέπει η BMW. Άλλη μια τεράστια διαφορά από το παρελθόν, που δεν υπήρχε ούτε ABS ούτε ESP.
Συμπέρασμα: στην Ελλάδα μπορείς ακόμη να χαρείς οδήγηση, αφού τέτοιες διαδρομές υπάρχουν παντού, δεν χρειάζεται να τρέχουμε στο Nürburgring!
Το χωριό σου είναι το Μικρό Περιστέρι; Μικρός έκανα τις πρώτες δύο τάξεις του δημοτικού στο σχολείο στην ανηφόρα 200m πριν τον τερματισμό σου!
Giuseppe Busso έγραψε:sknipper έγραψε:Από τα πιο διασκεδαστικά χλμ είχα όταν τα πίσω ελαστικά προσθιοκίνητου (καλορυθμισμένου κανονικά) βρέθηκαν να είναι παλιά με τα εμπρός καινούργια... δεν την μπορώ την υποστροφή. Βέβαια η κατάσταση γινόταν επικίνδυνη με λίγα πιο πολλά χλμ.
Αυτό πάλι τι είναι;
Το σωστό είναι να μην μπορείς την υποστροφή εξίσου με την υπερστροφή.
Και τα δύο είναι επικίνδυνα εφόσον προκύπτουν από στήσιμο κατασκευαστή. Το επιτηδεύμενο είναι άλλο θέμα.
Και τα δυο είναι επικίνδυνα ειδικά όσο ανεβαίνουν τα χλμ πόσο δε αν μιλάμε για δημόσιους δρόμους.
Αυτό που εννοεί ο sknipper είναι πως η υπερστροφή όταν την περιμένεις, σου δίνει την δυνατότητα να διατηρήσεις το έλεγχο του αυτοκινήτου κατα τη διάρκεια της (με την αντίστοιχη εμπειρία, δεν υποννοώ οτι είναι κάτι εύκολο για τον αδαή) γιατί εξακολουθείς να έχεις τιμόνι και ενεργό ρόλο στην κατευθυντικότητα του οχήματος. Στην υποστροφή το τιμόνι χάνεται όσο αυτή γίνεται εντονότερη και η κατεύθυνση τείνει πάντα προς το ίδιο σημείο.
Ειδικά δε οταν μιλάμε για ισχύος δεν τίθεται θέμα στο ποιο ισσορροπείται καλύτερα ή είναι πιο διασκεδαστικό...
(χωρίς όμως ξαναλέω να είναι το πιο εύκολο)
REALZEUS έγραψε:Giuseppe Busso έγραψε:sknipper έγραψε:Από τα πιο διασκεδαστικά χλμ είχα όταν τα πίσω ελαστικά προσθιοκίνητου (καλορυθμισμένου κανονικά) βρέθηκαν να είναι παλιά με τα εμπρός καινούργια... δεν την μπορώ την υποστροφή. Βέβαια η κατάσταση γινόταν επικίνδυνη με λίγα πιο πολλά χλμ.
Αυτό πάλι τι είναι;
Το σωστό είναι να μην μπορείς την υποστροφή εξίσου με την υπερστροφή.
Και τα δύο είναι επικίνδυνα εφόσον προκύπτουν από στήσιμο κατασκευαστή. Το επιτηδεύμενο είναι άλλο θέμα.
Πιο εύκολα ελεγχόμενη για τον μέσο οδηγό είναι η υποστροφή. Για τους πιο ψαγμένους όμως, όπως είναι οι περισσότεροι φορουμίτες, προτιμότερη είναι η ελαφριά υπερστροφή, αρκεί φυσικά να ξέρεις τι κάνει το τιμόνι (ανάποδο) και το γκάζι (έλεγχος της ουράς). Ο Κλάρκσον έχει πει πολλές βλακείες, αλλά κάτι σωστό που είπε είναι ότι την υπερστροφή την φοβούνται οι επιβάτες και την υποστροφή ο οδηγός. Αυτά φυσικά από την στιγμή που θα χαθεί η πρόσφυση. Ως εκείνο το σημείο η ουδετερότητα είναι προτιμότερη.
Αν και δεν είμαι Π.Ο. (ΤΜ)...
Έκανα ταξίδι για Λευκάδα με το A4 B6 της αδελφής μου και μου έβγαλε έντονα μούτρα στις στροφές μετά την Αμφιλοχία. Η έξυπνη η αδελφή μου δεν είχε αλλάξει μπρος πίσω, κι ενώ τα πίσω ήταν σε συμπαθητική κατάσταση, τα μπροστά ήταν ψιλοχάλια. Στη Λευκάδα λοιπόν έτρεξα και έκανα μπρος πίσω, με τον λαστιχά να μου λέει "θα σου πετάξει κώλο" και να μην εννοεί να καταλάβει ότι το προτιμούσα σαφώς ενώ τελικώς στον δρόμο ήταν πιο ισορροπημένο.
Της τα άλλαξα στον Κυριαζή και τα 4 τον επόμενο μήνα του ταξιδιού.
Απ' τις φουρτούνες τις πολλές
γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους
αυτοεξορίστηκα
Οδηγησα Ford Focus mk1 1.8 Ghia για περιπου 250 χλμ τις ημερες του ραλλυ ακροπολις... 150 σε εθνικη και τα υπολοιπα 100 σε επαρχιακους της φθιωτιδας. Αρκετα χλμ για να εχω σαφη εντυπωση απο το αυτοκινητο.
1) Πινει απειρη βενζινη, αν εισαι λιγο παραπανω επιθετικος στον τροπο οδηγησης απο αυτο που θελει το αμαξι. Στην εθνικη παντως με 120-140 η καταναλωση μου ηταν γυρω στο 7,5 που ειναι μια χαρα γενικως.
2) Τιμονι... Τιμοναρα!!! Μεστο, βαρυ, με λιγο τζογο στην ευθεια αλλα απο τη στιγμη που βαραινε, και βαραινε αρκετα, ηταν ακριβεστατο χωρις καμια παραφωνια. Μεσα στην πολη νομιζω θα κουρασει το βαρος του, θελει συνηθεια. Επισης το αυτοκινητο φοραγε Barum Bravuris 2 που μου φανηκαν πολυ καλα σε ολες τις συνθηκες. Βεβαια ηταν πολυ |λογοκρισία|, μπαλονια, σε 3-4 σημεια καταλαβα μετατοπιση του ελαστικου πανω στο πελμα του αλλα οκ αναμενομενο.
3) Κιβωτιο φανηκε να εχει ταλαιπωρηθει πολυ... Ηταν γενικως σουπα, κουμπωμα δε καταλαβαινες, κοντες διαδρομες παντως. Δεν εχασα καμια αλλαγη σε ολο το ταξιδι παντως θετικο αυτο.
4) Συμπλεκτης επιανε τοσο ψηλα που πονεσε το ποδι μου γιατι δε με βολευε καθολου η θεση αποσυμπλεξης. Επισης καμια αισθηση οτι συμπλεκει ή αποσυμπλεκει.
5) Φρενα μια χαρα. Μια μικρη νεκρη διαδρομη στην αρχη ο,τι πρεπει για την πολη, μετα γραμμικα για οσο φρεναρισμα θα χρειαστεις καθε μερα. Αυτο που δε μου αρεσε ηταν οτι το πενταλ γινοταν τσιμεντο κι ηθελε πολυ δυναμη για να το πατησεις απο ενα σημειο και μετα. Για να φρεναρεις δυνατα ηθελε γερη κλωτσια.
Γενικες εντυπωσεις : Πλαισιο απιστευτο, μοτερ γεματο απο χαμηλα, γραμμικοτατο με ωραια χροια. Πολυ πολυ καλη ηχομονωση κινητηρα... Κυλιση δεν ακουγα καθολου αλλα ισως φταινε και τα λαστιχα σε αυτο. Αναρτηση ανετη αλλα δεμενη... Γενικα το αυτοκινητο αν ηταν δικο μου, με ενα σετ σπορ ελαστικα μπορει να παει πολυ πολυ γρηγορα σε βουνισιο δρομο. Για την εποχη του πρεπει οντως να ηταν παρα πολυ καλη επιλογη για εναν ανθρωπο που γουσταρει την οδηγηση γενικα.
Θετικοτατες εντυπωσεις λοιπον!
Αυτοκινηταρα. Στο τελευταιο κομματι που ειναι εντονα κατηφορικο πριν φτασεις Αμφισσα με τις ανοιχτες αριστεροδεξιες περναγε με ασυλληπτα νουμερα. Δεν εχω ξανασυναντησει τοσο φθηνο/βασικη εκδοση αυτοκινητου,που να μην μπορεις να βρεις μειονεκτημα στο οδηγικο κομματι ,σε οτι και να του ζητησεις και να του κανεις.Πολλα ρεσπεκτ στους ανθρωπους που το σεταρησαν αναρτησιακα.
Yπήρχε λοιπόν, ένα πέταλο (αεροδρομίου), όπου εγώ με το Cinque Sporting μου με αμορτισέρ ΚΟΝΙ κίτρινα και Eibach ελατήρια, το έπαιρνα σε φάση "ζω - πεθαίνω¨ στα 95-100 χλμ
Παίρνω το Φόκους πρώτη φορά και περνώ σβέλτα από το πέταλο στα 130+ και εννοείται έπαιρνε και άλλα 15-20 χλμ, αν το πήγαινα τάπα!
Μού έπεσαν τα σαγόνια!
Ίσως το καλύτερο προσθιοκίνητο πλαίσιο που έχω οδηγήσει μαζί με την 156.
Απλά σαν 1.4 ήταν τελείως ψόφιο

).