- 06 Μάιος 2016, 17:11
#253006
Συνήθως το οριο φθοράς σρις δισκόπλακες είναι 2mm, σε κάποιες BMW είναι 1.8, αν θυμάμαι καλά και σπάνια σε κάποια μοντέλα της Alfa Romeo είναι 3mm.
Αν οι δισκόπλακες είναι ίσιες και πάνω από το minimum όριο μπορούν να τορνιριστούν χωρίς φόβο, αν είναι στραβές και τορνιριστούν θα ξαναστραβώσουν με το πρώ το καλό ζέσταμα γιατί θα επανέλθουν οι τάσεις παραμόρφωσης που έχουν αποκτήσει από προηγούμενα ζεστάματα.
Το τορνίρισμα δεν γίνεται ( καλό είναι να μην γίνεται σε κλασσικό τόρνο ή τόρνο για δισκόπλακες με ένα κοπτικό, εκτός και αν ο μάστορας αφιερώσει πολύ ώρα με το μικρόμετρο κάτι σπάνιο στο Ελλάντα ()
Το σωστό τορνίρισμα στις δισκόπλακες γίνεται με τόρνο για φρένα με 2 κοπτικά που κόβουν ταυτόχρονα.
Οι καθαρά motosport δισκόπλακες μετά την κατεργασία πηγαίνουν για θερμική επεξεργασία που αφαιρεί τις τάσεις του χυτού και την μηχανουργικής επεξεργασίας, ταυτόχρονα έχουν και διαφορετικά κράματα μαντεμιού για μεγαλύτερη σκληρότητα ώστε να αντέχουν στα πολύ agressive τακάκια, αυτός είναι και ο λόγος που είναι πολύ ακριβές.
Οι απλές δισκόπλακες του εμπορίου οποιασδήποτε μάρκας δεν αντέχουν τακάκια σκληρότερα από τα fast road, τα τακάκια και οι δισκόπλακες πρέπει να συμβαδίζουν ποιοτικά, αν ξεχάσουμε κόστος και φθορές και βάλουμε ένα τακάκι που δεν παθαίνει fade ούτε στους 1000c πχ carbotech xp 12 σε ένα αυτοκίνητο 300+ ΗΡ με απλούς δίσκους στα Μέγαρα μετά από λίγους γρήγορους γύρους το αποτέλεσμα θα είναι σπασμένες δισκόπλακες από την υπερβολική διαστολή ( το ελάχιστο όριο ανάμεσα στην εξωτερική διάμετρου του δίσκου με την δαγκάνα είναι 2.5 mm ) η διαστολή του δίσκου σε αυτή την περίπτωση είναι μεγαλύτερη και ο δίσκος σκίζεται κυριολεκτικά όχι μόνο στην διάμετρο του αλλά και στο πλάτος του.
Πρέπει λοιπόν το τακάκι να συμβαδίζει με την αντοχή του δίσκου ή να είναι λίγο μικρότερης θερμοκρασιακής αντοχής για να μας προειδοποιεί με την ελαστικότητα στο πεντάλ ότι επίκειται fade και να χαμηλώσουμε τον ρυθμό μας.
Όταν το τακάκι είναι στην ίδια αντοχή με τους δίσκους και εμείς επιμένουμε στο κυνηγητό οι δίσκοι ραγίζουν και στραβώνουν, το μαντέμι έχει - μνήμη - όπως λένε οι κατασκευαστές των δίσκων, αυτό σημαίνει ότι οι μικροπαραμορφώσεις των δίσκων λειτουργούν συσσωρευτικά φτάνοντας στο μεγάλο στράβωμα, το όριο του run out είναι 0.07mm, πάνω από αυτό ο δίσκος τρέμει στο φρενάρισμα.
Να μην ξεχνάμε βάβεια ότι η φθορά στις δισκόπλακες μειώνει την ποσότητα του υλικού τους με συνέπεια την μείωση της θερμοχωρητικότητας τους με αποτέλεσμα να φθάνουν στα θερμοκρασιακά όρια τους γρηγορότερα, αν πχ καινούργιες άντεχαν 5 δυνατά επαναλαμβανόμενα φρεναρίσματα κοντά στο όριο της φθοράς τους η αντοχή τους περιορίζεται στα 2-3 το πολύ πάντα σε συνδιασμό με την ανάλογη φθορά των τακακιών, τ τα μισοφαγωμένα τακάκια έχουν μειωμένο συντελεστή τριβής λόγω της αλλοίωσης των υλικών της πάστας αφού έχουν ξεραθεί και πολυμεριστεί και η άνοδος της θερμοκρασίας τους λόγω του μειωμένου Mu μεταφέρει μεγαλύτερα ποσά θερμότητας στα υγρά.
Όλα αυτά μας φέρνουν πολύ κοντά στο fade των υγρών ( το πεντάλ στο πάτωμα )
το fade των τακακιών έχει διαφορετική συμπεριφορά, εδώ έχουμε κούτσουρο πεντάλ και μάλιστα με μειωμένη διαδρομή από την συνήθη που γνωρίζουμε λόγω της αύξησης του πάχους του δίσκου από την θερμοκρασία και δεν έχουμε την επιθυμητή επιβράδυνση έως και καθόλου γιατί έχουν εγκλωβιστεί αέρια από την εξάχνωση των υλικών της πάστας ανάμεσα στον δίσκο και το τακάκι οπότε δεν υπάρχει τριβή, στους δίσκους με χαρακιές ή τρύπες τα αέρια διαφέυγουν αλλά έχουμε δυνατό θόρυβο από την αυξημένη σκληρότητα των τακακιών πάλι με μειωμένη επιβράδυνση γιατί έχει μειωθεί ο συντελεστήες τριβής ( Mu )
Ή έστω των συστημάτων κατανομής πέδησης (EBD κλπ.) ;
