- 24 Απρ 2016, 14:59
#249291
Τι σημαίνει "νεοφιλελευθερισμός με μέτρο" όμως;
-Στην Ελλάδα τα πανεπιστήμια δεν έχουν δίδακτρα στο προπτυχιακο επίπεδο τουλάχιστον και υπάρχουν και δωρεάν μεταπτυχιακά. Ένας φτωχός, αλλά έξυπνος μπορεί να διαβάσει και να σπουδάσει. Κάποιοι το έχουν πετύχει χωρίς φροντιστήριο κιόλας, ενώ και το φροντιστήριο, στις μέρες μου δεν ήταν κάτι πανάκριβο, δεν μιλώ για ιδιαίτερα.
-Στις ΗΠΑ υπάρχουν δίδακτρα όμως, οπότε πρέπει να μαζεύεις λεφτά από τα γενοφάσκια του παιδιου σου για το πανεπιστήμιο. Για να πληρώσουν τις σπουδές τους πολλοί αναγκάζονται να πάρουν δάνειο και αυτό το δάνειο το χρωστάνε για χρόνια. Οι φτωχοί ειδικά, μπορεί να μην μπορούν να το πάρουν καν ή να μην καταφέρουν να το αποπληρώσουν. Αυτό δεν είναι μια μεγάλη διαφορά νομίζεις;
Το ότι η πρόσβαση στα πανεπιστήμια γίνεται δωρεάν (προφανώς τα έξοδα καταλήγουν στον προϋπολογισμό, δεν έρχονται από το πουθενά), δυνητικά δημιουργεί ευκαιρίες άρσης της ανισότητας.
Το χρησιμοποιώ σαν ένα παράδειγμα τώρα και δεν λέω πως αυτό από μόνο του φτάνει.
Πολλοί εξ ημών (και πρώτος εγώ) δεν θα είχα καταφέρει να σπουδάσω ποτέ, αφού δεν υπήρχε σάλιο. Λεφτά υπήρχαν για τα απαραίτητα κάποτε, οπότε για δίδακτρα ούτε λόγος. Ένα φτηνό φροντιστήριο πλήρωσαν οι γονείς και ήλπιζαν στο καλύτερο. Τα ίδια και ο αδερφός. Είμαι βέβαιος πως αυτό ίσχυε για πάρα πολύ κόσμο. Πάρα πολλοί επίσης δεν μπόρεσαν να κάνουν ούτε αυτό, γιατί μπορεί να αναγκάστηκαν να βγουν άμεσα να δουλέψουν, υπάρχει κόσμος που δουλευει από τα 15 γιατί δεν έφταναν τα λεφτά στο σπίτι.
Τι θέλω να πω; Πως αν μειώσεις τις παροχές, οι φτωχοί δεν μπορούν να ξεφύγουν από την φτώχεια τους και εν τέλει σε βάθος χρόνου οι ανισότητες θα μεγαλώσουν. Δεν είναι επειδή το λέω εγώ, είναι αυτό που συμβαίνει και το βλέπουμε. Ο πλούσιος ούτε φόρους θα πληρώσει, ούτε θ' ανησυχήσει ιδιαίτερα για την όποια πολιτική. Ο φτωχός, δεν μπορεί να αμυνθεί σε κάτι τέτοια.
Εμένα μου φαίνεται εντελώς παράλογο να πριμοδοτούνται πολιτικές υπερβολικής συγκέντρωσης του πλούτου. Ειδικά σήμερα όπου το κεφάλαιο δεν επενδύεται στην πραγματική οικονομία, αλλά προτιμάται η μόχλευσή του. Ο πλούσιος που γίνεται πλουσιότερος, συνήθως αγοράζει τραπεζικά προϊόντα και δεν φτιάχνει εργοστάσια για παράδειγμα στις μέρες μας. Υπάρχει η εξαίρεση των ΗΠΑ και της Silicon Valey όλα αυτά τα χρόνια, όπου έχεις τεράστια κεφάλαια να επενδύονται συχνά σε φούσκες, αλλά το συνολικο αποτέλεσμα είναι απολύτως κερδοφόρο, έστω κι αν θυμίζει καζίνο...
Αυτή την στιγμή λοιπόν αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, δεν είναι νεο-φιλελεύθερο; Τι είναι; Επί της αρχής, έχει όλα τα χαρακτηριστικά: οι παροχές μειώνονται, οι δημόσιες δαπάνες μειώνονται, τα εργασιακά δικαιώματα περιορίζονται, οι φόροι για τους πολίτες αυξάνονται, οι έμμεσοι φόροι επίσης, οι αγορές ανοίγουν διαρκώς (δες πχ το γάλα), ό,τι αξίζει (λίγο ή πολύ αδιάφορο) από κρατική περιουσία πωλείται, τα κρατικά νοσοκομεία συρρικνώνονται και η πρόσβαση στην υγεία είναι όλο και πιο δύσκολη για τον πολύ κόσμο, ενώ και τα φάρμακα ακριβαίνουν συνεχώς (η συμμετοχή του ασφαλισμένου). Τέλος, το ασφαλιστικό σύστημα δέχεται μια τεράστια πίεση που θα οδηγήσει στην πλήρη απαξίωσή του και αυτό θα φέρει σαν "λύση" τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά, που μέχρι σήμερα αφορούσαν ελάχιστους. Τα ίδια και για την υγεία φυσικά.
Μήπως να συζητήσουμε για το μίνιμουμ που θα έπρεπε να προσφέρει ένα Κράτος στους πολίτες του; Ανεξαρτήτως μνημονίων κλπ;