- 05 Απρ 2016, 17:03 #242091 Είπα εγώ ποτέ ότι μόνο στο μεταναστευτικό υπάρχουν χρήσιμοι ηλίθιοι ? Εδώ κάποιοι μας έβριζαν επειδή αυτοί που τα έφαγαν μπορεί να ήταν και πελάτες μας . Λες και πρέπει να μην δουλεύουμε εμείς επειδή κάποιοι που τους πληρώνουμε αδρά για να προστατεύουν το κράτος , το κλέβουν μαζί με άλλους λαμόγιους

- 05 Απρ 2016, 17:26 #242095

Να και οι χρησιμοι ηλιθιοι του criuser

http://www.capital.gr/story/3116893

οχι, να:

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500069472

Ζητούν να παρέμβει ο εισαγγελέας
Αξιωματικοί Λιμενικού: «Ποιος θα φέρει ευθύνη αν συμβεί ατύχημα στο λιμάνι του Πειραιά;»

Πειραιάς
Παρέμβαση του αρμόδιου εισαγγελέα προκειμένου να εξετάσει τυχόν ευθύνες για τις ενέργειες ατόμων που δυσχεραίνουν τη διαχείριση των προσφύγων στο λιμάνι του Πειραιά ζητά η Πανελλήνια Ένωση Αξιωματικών του Λιμενικού (ΠΕΑΛΣ).

Μιλά για ένα «διαρκές θέατρο του παραλόγου» που εξελίσσεται τις τελευταίες εβδομάδες στο λιμάνι του Πειραιά, «ο χαρακτήρας του οποίου έχει αλλοιωθεί».

Όπως υποστηρίζει, χιλιάδες πρόσφυγες τοποθετούν σκηνές, χωρίς κανείς να τους εμποδίσει, σε κάθε σημείο του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας.

«Καθημερινά πολλοί συνάδελφοι χρησιμοποιούνται ως ‘φύλακες-διαιτητές’ ενώ θα έπρεπε να διατίθενται για άλλους σκοπούς.

Επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν και τη στάση ορισμένων ατόμων που δηλώνουν μέλη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, θεωρούν το λιμάνι ως χώρο αποκλειστικής τους ευθύνης και παρεμποδίζουν συστηματικά το έργο των συναδέλφων, παροτρύνοντας τους πρόσφυγες και μετανάστες να μην επιβιβαστούν σε λεωφορεία για άλλες δομές φιλοξενίας!».

Οι αξιωματικοί του Λιμενικοί ρωτούν να μάθουν ποιοι και γιατί επέτρεψαν επί μακρό χρονικό διάστημα να μετατραπεί το λιμάνι του Πειραιά σε καταυλισμό προσφύγων και μεταναστών, καθώς και ποιοι ελέγχουν τα άτομα -Έλληνες και ξένους- που δηλώνουν εθελοντές, κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα και κανείς δεν γνωρίζει ποιοι είναι και τι επιδιώκουν.

Επιπλέον, αναρωτιούνται γιατί χρησιμοποιούνται τα στελέχη του Λιμενικού για να πείσουν τους πρόσφυγες να επιβιβαστούν σε λεωφορεία και δεν αναλαμβάνουν το έργο αυτό αποκλειστικά στελέχη του αρμόδιου υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά και ποιος θα φέρει την ευθύνη εάν συμβεί ατύχημα μέσα στο λιμάνι;

«Επειδή η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο, δεν μας απομένει καμία άλλα δυνατότητα παρά να ζητήσουμε την παρέμβαση του αρμόδιου εισαγγελέα προκειμένου να εξετάσει τυχόν ευθύνες για τις ενέργειες ατόμων, οι κινήσεις των οποίων δυσχεραίνουν τη διαχείριση των προσφύγων και μεταναστών» σημειώνει η ΠΕΑΛΣ.

αυτοι στα bold. Τυποι που μπαινουν σε ενα λιμανι κ αποφασιζουν οτι θα γινει το "ταδε", επειδη "ετσι", αντιθετα προς τις διαταγες των οχι απλα εξ'ορισμου αρμοδιων (λιμενικων), αλλα κ του σωματος ασφαλειας που λεγεται λιμενικο. Σαν να καθομαι να λεω εγω στο τροχομπατσο "εμεις εδω αποφασισαμε οτι θα τρεχουμε οσο θελουμε γιατι ειναι μεγαλος ο δρομος, σηκω φυγε".

μαζι τους, χρησιμοι ηλιθιοι οσοι σπευδουν να τους δικαιολογησουν κ να υποστηριξουν, μονο κ μονο επειδη ακουγεται η λεξη-υπερατου "προσφυγας" που εχει καταντησει κλειδι-πασπαρτου.

- 05 Απρ 2016, 21:38 #242162

Key evidence that helped convict two British men last week for terrorist offences was reportedly obtained from a locked phone using a simple but highly effective ruse.

According to CNN, which cited a source close to the investigation, undercover police officers visited Junead Khan, 25, of Luton posing as company managers and asked to check his driver and work records.

"When they disputed where he was on a particular day, he got out his iPhone and showed them the record of his work. The undercover officers asked to see his iPhone and Khan handed it over," CNN reported. At that point they apparently arrested Khan and changed the password settings on the iPhone to prevent it from becoming locked.
[url]arstechnica.com/tech-policy/2016/04/iphone-terror-crypto-uk-police/?utm_source=fark&utm_medium=website&utm_content=link[/url]

- 05 Απρ 2016, 22:36 #242198 PEBKAC

- 06 Απρ 2016, 02:29 #242246

Key evidence that helped convict two British men last week for terrorist offences was reportedly obtained from a locked phone using a simple but highly effective ruse.

According to CNN, which cited a source close to the investigation, undercover police officers visited Junead Khan, 25, of Luton posing as company managers and asked to check his driver and work records.

"When they disputed where he was on a particular day, he got out his iPhone and showed them the record of his work. The undercover officers asked to see his iPhone and Khan handed it over," CNN reported. At that point they apparently arrested Khan and changed the password settings on the iPhone to prevent it from becoming locked.
[url]arstechnica.com/tech-policy/2016/04/iphone-terror-crypto-uk-police/?utm_source=fark&utm_medium=website&utm_content=link[/url]

δεν μου στεκει. οταν πας να αλλαξει καποιο τετοιο setting ασφαλειας, δεν σου ξαναζηταει το password σου πριν δεχτει οποιαδηποτε αλλαγη, ακιρβως για το ενδεχομενο να πεσει στα χερια καποιου τριτου ενω ειναι ξεκλειδωτο μετα απο χρηση?

- 06 Απρ 2016, 15:12 #242429 9-year-old reporter breaks crime news, posts videos, fires back at critics

Reporter Hilde Kate Lysiak got the tip early Saturday afternoon that there was heavy police activity on Ninth Street. She hustled over with her pen and camera, as any good reporter would, and soon she posted something short online, beating all her competitors. Then, working the neighbors and the cops, she nailed down her scoop with a full-length story and this headline:

“EXCLUSIVE: MURDER ON NINTH STREET!”

Hilde was unfazed. Sunday morning, she gathered many of the comments she’d received online, summoned her older sister and her video camera, and read the comments aloud. Then she took on her critics directly: “If you want me to stop covering news, then you get off your computers and do something about the news. There, is that cute enough for you?” Her sister edited it and posted it on YouTube. And of course on the Orange Street News home page

https://www.washingtonpost.com/news/tru ... t-critics/

- 14 Απρ 2016, 17:31 #245455

Ομηρος κρατείται στο δημαρχείο Ιωαννίνων, ο δήμαρχος Θωμάς Μπέγκας και τρία ακόμη άτομα.
Το δημαρχείο τελεί υπό κατάληψη από ομάδα περίπου 50 αναρχικών, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την επέμβαση της αστυνομίας στην Εγνατία Οδό, με στόχο να απομακρυνθούν οι πρόσφυγες που είχαν καταλάβει τον δρόμο.
Νωρίτερα, επεισόδιο προκλήθηκε στο κέντρο φιλοξενίας στον Κατσικά Ιωαννίνων, όταν πρόσφυγες αντέδρασαν για τη μεταφορά και την παραμονή τους στη συγκεκριμένη δομή.

www.kathimerini.gr

Ελα μ@υνί στον τόπο σου…!!!

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 14 Απρ 2016, 18:02 #245458 να πω και εγω κατι μικρο ετσι για την κατασταση...


επρεπε να αγορασει η cosco το λιμανι για να αρχισουν να φτιαχνουν τον κοκκινο φαρο..

- 15 Απρ 2016, 11:45 #245652 Για τα Γιάννενα και τα λοιπά , Μωραίνει Κύριος ....


Για τον κόκκινο φάρο , έχει ξεκινήσει από καιρό και δεν έχει σχέση η Κόσκο με το επιβατικό λιμάνι .

- 15 Απρ 2016, 12:06 #245673

Για τα Γιάννενα και τα λοιπά , Μωραίνει Κύριος ....


Για τον κόκκινο φάρο , έχει ξεκινήσει από καιρό και δεν έχει σχέση η Κόσκο με το επιβατικό λιμάνι .

μια χαρα το πηρε και αυτο δεν ξερω αν το πηρες χαμπαρι η οχι....

- 17 Απρ 2016, 08:15 #246383

The Rich Live Longer Everywhere. For the Poor, Geography Matters
For poor Americans, the place they call home can be a matter of life or death.

The poor in some cities — big ones like New York and Los Angeles, and also quite a few smaller ones like Birmingham, Ala. — live nearly as long as their middle-class neighbors or have seen rising life expectancy in the 21st century. But in some other parts of the country, adults with the lowest incomes die on average as young as people in much poorer nations like Rwanda, and their life spans are getting shorter.

In those differences, documented in sweeping new research, lies an optimistic message: The right mix of steps to improve habits and public health could help people live longer, regardless of how much money they make.

One conclusion from this work, published on Monday in The Journal of the American Medical Association, is that the gap in life spans between rich and poor widened from 2001 to 2014. The top 1 percent in income among American men live 15 years longer than the poorest 1 percent; for women, the gap is 10 years. These rich Americans have gained three years of longevity just in this century. They live longer almost without regard to where they live. Poor Americans had very little gain as a whole, with big differences among different places.

But the fact that some places have increased the life span of their poorest residents suggests that improving public health doesn’t require first fixing the broader, multidecade problem of income inequality. Small-scale, local policies to help the poor adopt and maintain healthier habits may succeed in extending their lives, regardless of what happens with trends in income inequality.

“You want to think about this problem at a more local level than you might have before,” said Raj Chetty, a Stanford economist who is the study’s lead author.

“You don’t want to just think about why things are going badly for the poor in America. You want to think specifically about why they’re going poorly in Tulsa and Detroit,” he said, naming two cities with the lowest levels of life expectancy among low-income residents.

The research, in the works for nearly three years and based on a vast trove of records on earnings and deaths, is the most detailed analysis to date of a pattern first identified at least a couple of centuries ago, that more money translates into a longer life.

It could be as simple as this: Wealth buys higher-quality medical care, which allows people to live into old age. But a long line of evidence, including the new work, suggests it’s less obvious than it might seem. The affluent seem to live in healthier ways. They exercise more, smoke less, feel less stress and are less likely to be obese.

It’s not even certain that the cause and effect flows from higher income to greater health; to some degree, it may go the other direction as well, because people who are healthy are better able to hold down a demanding job, and so have higher incomes.

The new paper, in fact, finds little correlation between a region’s Medicare spending rate or the proportion of the population with health insurance and how long its poor citizens live.

Public health experts who examined the results said the weak relationship did not mean that health insurance had no value. Research has long established that health care interventions have a much smaller effect on life span than behavioral factors like smoking and exercise. But health care does help people who are already sick lead healthier lives. And it can provide economic security and peace of mind that improve the lives of the poor in other ways.

Economic measures like the unemployment rate and income inequality also showed little relationship to low-income people’s life spans. There was a much stronger relationship between longevity and obesity and smoking rates, which is unsurprising. Places where poor citizens had long life spans also tended to have a high concentration of college graduates and high local government spending.

Life expectancy for the poor is lowest in a large swath that cuts through the middle of the country, and it appears in pockets in the rest of the country, in places like Nevada. David M. Cutler, a Harvard economist and an author of the paper, calls it the “drug overdose belt,” because the area matches in part a map of where the nation’s opioid epidemic is concentrated.

The new findings dovetail with a much-discussed paper by Anne Case and Angus Deaton published last year. That research showed rising death rates among middle-age white Americans, especially those with low education. It also showed a sharp increase in drug and alcohol poisonings, suicides and accidents in the first years of this century. Research from the Brookings Institution published in February also found a growing gap in life span between the rich and the poor.

“There is some deeper distress going on among white middle-aged Americans that may continue to propel these mortality rates higher,” Mr. Deaton, a Princeton economist who wrote an editorial critiquing the new paper by Mr. Chetty and his colleagues, said in an interview. “If so, these people at the bottom will live even less long than they’re calculating.”

The great question for public health officials is what strategies might help low-income people live as long as their richer neighbors.

“There is a very strong correlation between income and life span,” Dr. Thomas R. Frieden, director of the Centers for Disease Control and Prevention, said in an interview. “But it is not inevitable. There are things we can do to change the life trajectory of people. What improves health in a community? It includes wide access to social, educational and economic opportunity.”

A common thread among many of the places with a smaller longevity gap was population density, with wealthy cities leading the way. New York has a high rate of social spending for low-income residents and has been aggressive in regulating trans fats and smoking.

In the area in and around Birmingham, Ala., the life span for adults in the bottom quarter of income rose 3.8 years for men and 2.2 years for women from 2001 to 2014. (Because people of different races have different life expectancies regardless of income, the researchers statistically adjusted these local numbers to simulate a world in which all places matched the racial composition of the country as a whole. These numbers are after these race adjustments.)

Dr. Mark E. Wilson, chief executive of the health department in Jefferson County, Ala., which includes Birmingham, ticked off a number of things that might have helped.

The county expanded availability of preventive health care like vaccinations and mammograms by opening clinics in poorer neighborhoods in the 1990s and early 2000s (though recently it has closed some of the clinics). Although a relatively high percentage of the population lacks health insurance, a portion of local taxes goes to hospital care for those who cannot pay. The county has been ahead of the rest of Alabama in banning smoking in restaurants and workplaces, with a law enacted in 2012. And philanthropic foundations backed by old industrial money have funded campaigns to make people healthier in the Birmingham area.

“These aren’t all huge-scale projects, but there is still an alignment of getting resources moving in the same direction around health,” Dr. Wilson said. “We’re trying to establish a culture of health and get it more and more on the radar screen of our community.”

Mr. Cutler, the Harvard economist, argues that the new research should serve as a jumping-off point.

“Why is it that Birmingham has done well but Tulsa has done poorly?” he said.

It may be good to know that poor Americans are living a lot longer in some places than in others, but it would be better to know — in terms of specific policy prescriptions — how the places with better results are doing it.

- 17 Απρ 2016, 13:04 #246445

Για τα Γιάννενα και τα λοιπά , Μωραίνει Κύριος ....


Για τον κόκκινο φάρο , έχει ξεκινήσει από καιρό και δεν έχει σχέση η Κόσκο με το επιβατικό λιμάνι .

μια χαρα το πηρε και αυτο δεν ξερω αν το πηρες χαμπαρι η οχι....

Ο ΟΛΠ δεν είναι η παγόδα

- 17 Απρ 2016, 16:30 #246498 @ mjacob,πολυ ενδιαφέρον άρθρο!

.

Opel Kadett 1.2S('80) 1998-2001
Renault Clio II phase2 1.4 2001-2009
VW Golf 1.4TSi 122 DSG 2009-2013
Renault Clio IV 1.5DCi 2014-
Mazda MX-5 NB 1.6('00) 2016-

- 17 Απρ 2016, 22:16 #246611 Η συγκλονιστική κατάθεση ψυχής του εγγονού του Δκτου του Άουσβιτς:

Αθήνα


Στη δίκη της Νυρεμβέργης κατηγορήθηκε για την εξόντωση τρεισήμισι εκατομμυρίων ανθρώπων. Χωρίς καμία όμως έκφραση μετάνοιας, απάντησε ότι ήταν «μόνο δυόμισι εκατομμύρια. Οι υπόλοιποι στο Άουσβιτς πέθαναν από αρρώστιες και ασιτία». Η φρικαλεότητα του ναζισμού ταυτίζεται με τη δράση του διοικητή του στρατοπέδου του Άουσβιτς, Ρούντολφ Ες , του στυγνού εγκληματία που επινόησε βάναυσες μεθόδους εκτέλεσης χτίζοντας θαλάμους αερίων δέκα φορές μεγαλύτερους από αυτούς του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα.

Ανυπολόγιστες πληγές, ανεπούλωτα τραύματα και ιστορίες εξόντωσης άφησε πίσω του. Ένα ανεπούλωτο τραύμα και αυτό του εγγονού του, Ράινερ, που σήμερα καταδικάζει τις ενέργειες του παππού του, έχει κόψει κάθε γέφυρα επικοινωνίας με την οικογένειά του και διαδηλώνει κατά της Ακροδεξιάς.

Ακτιβιστής, υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έφυγε από το σπίτι του σε ηλικία 15 ετών. Οργή και τρόμος κυρίευσαν το νου του, όταν έμαθε για τον Ρούντολφ Ες μέσα από ένα βιβλίο. Μέχρι τότε το σκοτάδι κάλυπτε οποιαδήποτε πληροφορία γύρω από το ναζιστικό παρελθόν της οικογενείας του. Μεγάλωσε μέσα στην απόκρυψη της αλήθειας, κανείς δεν του είχε μιλήσει για τον παππού του. Ακόμη και ως παιδί μεγαλώνοντας στη Γερμανία των δεκαετιών του 1960 και 1970 θυμάται ένα εμφανές μούδιασμα, μια μυστικοπάθεια να επικρατεί γύρω από τον ναζισμό.

Η μεγαλύτερη απογοήτευση ήρθε μετά την αποκάλυψη. Μαθαίνοντας ο Ράινερ Ες για το ανατριχιαστικό παρελθόν του Ρούντολφ Ες, αποφάσισε να μιλήσει για όσα γνώριζε στην οικογένειά του. Ο πατέρας του τον χαστούκισε δυνατά, η ναζιστικών πεποιθήσεων γιαγιά του αποκαλούσε παράδεισο το Άουσβιτς και η μητέρα του είχε υποταχθεί στη σκληρότητα του συζύγου της. Απελπισμένος και εξοργισμένος έφηβος ο Ράινερ, αποπειράθηκε δύο φορές να αυτοκτονήσει. Η ιστορία του παππού του τον καταδιώκει μέχρι σήμερα, τη χρησιμοποιεί όμως με έναν ιδιαίτερο τρόπο.

Μετά από έρευνες και επαφές με επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος, τονίζει συνεχώς τη σημασία προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει τον κίνδυνο της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων ανά την Ευρώπη και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον σημερινό πολιτικό «χάρτη» της ΕΕ.

Σε συνέντευξή του στο in.gr, μιλά για τα συναισθήματα που τον κατέκλυσαν όταν επισκέφτηκε το Άουσβιτς, για τον βίαιο πατέρα του που χτυπούσε τόσο εκείνον όσο και τη μητέρα του, για τις συζητήσεις που είχε με ανθρώπους που βίωσαν την βαρβαρότητα του Άουσβιτς, αλλά και σχολιάζει την επικρατούσα κατάσταση στην Ελλάδα. Αποκαλεί ακόμη «εγκληματία» τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Είναι γνωστό ότι αποκηρύσσετε τη δράση του παππού σας, Ρούντολφ Ες, του διοικητή του στρατοπέδου εξόντωσης Άουσβιτς. Πώς αντιδράσατε όταν μάθατε για την ιστορία του;
Τρόμαξα, σοκαρίστηκα όταν το έμαθα και συνειδητοποίησα ότι η οικογένειά μου το κρατούσε κρυφό. Σε ηλικία 15 ετών αποφάσισα να ετοιμάσω μια βαλίτσα και να φύγω από το σπίτι μου. Γεννήθηκα το 1965 και κανείς δεν μιλούσε για το Αουσβιτς όσο ήμουν παιδί. Δεν είχα ιδέα τι σημαίνει Άουσβιτς και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ήταν μυστικό στη Γερμανία.

Να υποθέσουμε πως και ο πατέρας σας, ο γιος του Ρούντολφ Ες, δεν αναφερόταν στο θέμα αυτό...
Ποτέ δεν αναφερόταν, παρά μόνο όταν έρχονταν φίλοι στο σπίτι μας. Η γιαγιά μου είχε ναζιστικές απόψεις, τις οποίες ποτέ δεν εγκατέλειψε. Ήταν ένας πολύ ψυχρός άνθρωπος, σαν δικτάτορας φερόταν, ήθελε να ελέγχει την κάθε συζήτηση. Πίστευε στους ναζί και θεωρούσε εχθρούς τους Εβραίους. Ήταν περήφανη για εκείνους που τους δολοφόνησαν και φυσικά για τον σύζυγό της, τον παππού μου. Έλεγε πάντα πόσο γενναίος και σωστός ήταν, παρουσίαζε τον άνθρωπο αυτόν σαν ήρωα. Πάντα δόξαζε τα όσα είχε πράξει, ποτέ όμως δεν είχε μιλήσει ανοιχτά για αυτό που πραγματικά ήταν, διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης του Άουσβιτς.

Θεωρούσε, δε, πως ο αποκεφαλισμός ήταν κάτι λογικό εάν κάποιος έδειχνε ανυπακοή. Στο σπίτι μας είχαμε το βιβλίο του Χέρμαν Λανγκμπάιν, «People in Auschwitz», («Οι άνθρωποι στο Άουσβιτς»,) ενός επιζώντος που δούλευε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Συμμετείχε στη δίκη της Νυρεμβέργης και στη δίκη του Άουσβιτς. Η γιαγιά μου έκανε πολλές σημειώσεις μέσα στο βιβλίο στα σημεία που ο Λανγκμπάιν έγραφε για τις συνθήκες κράτησης. Έγραφε ότι όλα όσα ανέφερε ο συγγραφέας ήταν ψέματα, αρνιόταν ότι υπήρχαν θάλαμοι αερίων στο στρατόπεδο και ισχυριζόταν πως μόνο κατάδικοι, που τους άξιζε ο θάνατος, στέλνονταν εκεί. Στο βιβλίο αναφερόταν, επίσης, πως ο παππούς μου είχε συνάψει παράνομη ερωτική σχέση με μια αυστριακή πολιτική κρατούμενη, την Ελεανορ Χόντις. Στο βιβλίο γινόταν αναφορά για μεγάλη διαφθορά. Η γιαγιά μου όμως αμφισβητούσε τα πάντα.

Εδώ και τριάντα χρόνια ερευνώ την υπόθεση και έχω γνωρίσει επιζώντες που δούλευαν στο Άουσβιτς Μπίρκεναου. Συνάντησα πριν από δυόμισι χρόνια την κ. Μόξεν που εργαζόταν στους αποθηκευτικούς χώρους του Άουσβιτς και μου ανέφερε τα υποκοριστικά του πατέρα μου, των αδερφών του και εξεπλάγην πώς γνώριζε αυτά τα τόσο προσωπικά στοιχεία που η οικογένειά μου με διαβεβαίωνε πως ήταν παντελώς άγνωστα. Μου είπε η γυναίκα αυτή πως η γιαγιά μου, ο παππούς μου και τα παιδιά τους επισκέπτονταν δύο φορές τον μήνα τις αποθήκες των ναζί για να διαλέξουν τα κοσμήματα που θέλουν. Ήταν κάτι το τρομερό.

Προσωπικά δεν μπορούσα να πάω στο Άουσβιτς, εξαιτίας του ονόματός μου και χρειαζόταν να βγάλω βίζα. Το 2009 όμως κατάφερα να το επισκεφτώ, μετά την είσοδο της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ανατριχίλα, συναισθήματα οργής και πόνου… πώς ήταν η επίσκεψη στο Άουσβιτς; Φέρατε στο μυαλό σας τις μαζικές εκτελέσεις για τις οποίες ευθύνεται ο παππούς σας;
Φυσικά, ήταν διοικητής του στρατοπέδου εξόντωσης, έχτισε θαλάμους αερίων, έδινε εντολές.

Πώς μπορεί, κατά τη γνώμη σας, ένας άνθρωπος να επινοήσει τόσο βίαιες μεθόδους εξόντωσης;
Δεν μπορούμε να ξέρουμε, έχω κάνει πολλές έρευνες και μιλούσα συχνά με έναν ιστορικό, ο οποίος δεν ζει πια. Μου είπε ότι ο παππούς μου ήταν κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο ένας από τους νεότερους αξιωματικούς και προστάτευε τους Εβραίους. Υπό αυτή την έννοια δεν ήταν τόσο αντισημίτης. Γιατί όμως άλλαξε; Όταν η Γερμανία έχασε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και με την υπογραφή της Συνθήκης των Βερσαλλιών, υπέστη σημαντικό πλήγμα. Με τη στάση της Γερμανίας, άλλαξε και η στάση του παππού μου. Τον στρατό ακολούθησε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ηλικία 14 χρονών. Είχε αλλάξει την ταυτότητά του. Δεν γεννήθηκε το 1900, όπως πολλοί πιστεύουν και κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο , αλλά το 1901. Σκότωσε για πρώτη φορά όταν ήταν 15 ετών, πράγμα που πιστεύω ότι λειτούργησε καταλυτικά στην ψυχολογία του. Για μένα το γεγονός αυτό τον μετέτρεψε σε έναν άνθρωπο που έμαθε να αγαπά τυφλά το μίσος.

Αναφέρατε πριν πως έχετε ερευνήσει το παρελθόν του παππού σας. Από τις μελέτες, με τις οποίες έχετε ασχοληθεί, πώς θα περιγράφατε την οικογένειά του;

Οι γονείς του παππού μου ήταν θρήσκοι, Καθολικοί. Ως παιδί είχε βιώσει τον πόνο που προκαλεί η σκληρή τιμωρία. Ο πατέρας του ήταν πολύ σκληρός, και ήθελε ο γιός του να γίνει ιερέας. Μιλώντας με την μικρότερη αδερφή του παππού μου, η οποία απεβίωσε τη δεκαετία του 1990, το έμαθα.

Ο πατέρας σας υιοθετούσε ακροδεξιές απόψεις, μια που ποτέ δεν εναντιώθηκε στο παρελθόν της οικογενείας του;
Nαι μέχρι και σήμερα δεν αποκηρύσσει τη δράση των ναζί όπως ακριβώς και η γιαγιά μου, η μητέρα του. Όταν με τιμωρούσε ήταν βίαιος, με χτυπούσε με τη ζώνη του παντελονιού του. Δεν μπορούσα να συζητήσω μαζί του, δεν δεχόταν να έχει κανείς αντίθετη άποψη. Όταν διαφωνούσα μαζί του, με χαστούκιζε.

Δεν καταδίκασε λοιπόν ποτέ τις ενέργειες του παππού σας.
Ποτέ. Αντίθετα μισούσε πάντα τους Εβραίους και ασπαζόταν την ιδεολογία των ναζί. Έλεγε, δε, ορισμένες φορές στη γιαγιά μου ότι οι Εβραίοι αφαίρεσαν ό,τι ωραιότερο είχε στην παιδική του ηλικία, δηλαδή το Άουσβιτς. Και η γιαγιά μου αποκαλούσε το Άουσβιτς παράδεισο. Δεν ξέρω πώς είχε στο μυαλό της την κόλαση. Εγώ όταν επισκέφτηκα το Άουσβιτς αισθάνθηκα φρίκη για όλα όσα συνέβησαν εκεί.

Είναι φανερό ότι ακολουθήσατε μια διαφορετική κατεύθυνση από την οικογένειά σας. Έχετε κρατήσει επαφές με τους γονείς σας;
Από την οικογένεια των Ες, η μητέρα μου είναι η μοναδική με την οποία επικοινωνώ. Έχει παραδεχτεί τη σκληρότητα του πατέρα μου, ο οποίος τη χτυπούσε. Έμαθε για την ιστορία της οικογένειάς του τρία χρόνια μετά το γάμο τους. Κυκλοφόρησε άρθρο του Spiegel στο οποίο αναφερόταν το όνομα του παππού μου. Η θεία της μητέρας μου διάβασε το άρθρο και ξαφνιασμένη ρώτησε τη μητέρα μου εάν ο σύζυγός της είχε σχέση με τον διοικητή του Άουσβιτς. Η μητέρα μου δεν γνώριζε τίποτα και όταν ρώτησε τον σύζυγό της εάν ο εγκληματίας Ες ήταν πατέρας του, ο δεύτερος απάντησε χωρίς καμία συστολή καταφατικά.

Η σκέψη του διαζυγίου ακολούθησε μετά την αποκάλυψη;
Όχι, ήταν και άλλες εποχές. H μητέρα μου έζησε για πολλά χρόνια υποταγμένη στον πατέρα μου, μέχρι που το 1983 κατάφερε να τον χωρίσει. Εγώ παντρεύτηκα το 1984, ήμουν 18 ετών. Την εποχή εκείνη όμως έπρεπε με υπογραφή να δώσουν την συγκατάθεσή τους και οι δύο γονείς. Εγώ δεν ήθελα να παντρευτώ με την υπογραφή του πατέρα μου. Στη Γερμανία έπρεπε να είσαι 21 ετών για να παντρευτείς χωρίς την έγκριση των γονιών σου. Στα 17 μου χρόνια όμως αποφάσισα να μην ξαναμιλήσω στον πατέρα μου γιατί αποκάλεσε μπάσταρδο τον γιο μου. Παραδόξως ήμουν τυχερός γιατί άλλαξε ο νόμος και κατάφερα να παντρευτώ. Από το 1985 έχω να επικοινωνήσω με τον πατέρα μου, δεν γνωρίζω εάν ζει ή εάν έχει πεθάνει και ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει καθόλου.

Δεν έχει προσπαθήσει να έρθει σε επαφή με εσάς;
Όχι, ποτέ. Την τελευταία φορά που τον συνάντησα ήμουν 18 ετών και για άλλη μια φορά με χτύπησε κι έπεσα κάτω. Μετά τον χτύπησα κι εγώ και του είπα να μην ξαναπλησιάσει ούτε εμένα ούτε και την οικογένειά μου.

Μιλάτε για οικογενειακές καταστάσεις που μαρτυρούν πόνο. Ποια θα λέγατε ότι είναι η πιο δύσκολη στιγμή που έχετε βιώσει εξαιτίας του επιθέτου σας;
Η οικογένειά μου αμφισβητούσε τα πάντα και ποτέ δεν παραδέχτηκε το τραγικό λάθος του παππού μου. Bρήκα έγγραφα στο Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος στην Ουάσινγκτον που δείχνουν πόσα πράγματα είχε παραγγείλει η γιαγιά μου από το Άουσβιτς και που δεν έφεραν την υπογραφή του παππού μου, αλλά της ίδιας. Ο κόσμος την φοβόταν τόσο που δεχόταν να βάζει σε επίσημα έγγραφα του κράτους την υπογραφή της. Κατά τη γνώμη μου λειτουργούσε ως δεύτερος διοικητής του Άουσβιτς. Δεν ήταν ιδιαίτερα έξυπνη, ήταν η κόρη ενός αλκοολικού αγρότη. Ξαφνικά απέκτησε δύναμη και δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί. Συνήθιζε να λέει στη μητέρα μου πως αναγκάστηκαν με τον σύζυγό της να φύγουν από το Άουσβιτς φορώντας μόνο τα ρούχα τους. Μετά όμως από έρευνα που έκανα, διαπίστωσα πως ήταν ψέματα τα όσα έλεγε. Έφτασαν στη Βόρεια Γερμανία μέσα σε πολυτελή κρατικά αυτοκίνητα. Τους ακολουθούσαν, μάλιστα, τρία μεγάλα φορτηγά γεμάτα πράγματα, από αλκοόλ μέχρι 23.000 τσιγάρα από Πολωνία, ΗΠΑ και Αγγλία. Όσοι γνωρίζουν από ιστορία, αντιλαμβάνονται ότι δεν ήταν καθόλου εύκολο να προμηθευτεί κανείς τέτοια τσιγάρα ή ποτά όπως το αγγλικό ουίσκι ή το γαλλικό κονιάκ. Οι κατάλληλες γνωριμίες έδιναν το κλειδί στην πρόσβαση.

Οι δύσκολες καταστάσεις που βιώσατε ως έφηβος σάς οδήγησαν στην απόπειρα αυτοκτονίας.
Δεν είναι εύκολο να φεύγεις από το σπίτι σου σε ηλικία 15 ετών. Όταν εγκατέλειψα την οικογένειά μου, αισθανόμουν τέτοια πίεση που κατέφυγα στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ. Ήμουν πολύ επιθετικός την περίοδο εκείνη, και έχω αποπειραθεί δύο φορές να αυτοκτονήσω.

Εγκαταλείψατε την οικογένειά σας πριν ενηλικιωθείτε. Πού βρήκατε στέγη;
Δούλευα ως μάγειρας σε ένα εστιατόριο και το αφεντικό μου μου βρήκε δωμάτιο παρόλο που ήμουν κάτω των 18 ετών. Ο ίδιος είχε περάσει από το πρόγραμμα «Lebensborn» το οποίο δημιουργούσε παιδιά Άριας φυλής με ξανθά μαλλιά και γαλάζια μάτια. Φυσικά γνώριζε τον παππού μου. Ήταν όμως μέντοράς μου, με συμβούλευε να μην προσφεύγω σε ακραίες λύσεις όπως τα ναρκωτικά. Ακολούθησα τις συμβουλές του για να είμαι σήμερα ακτιβιστής.

Το επίθετό Ες σάς εμπόδισε αρχικά να μεταβείτε στην Πολωνία, στο Άουσβιτς. Υπήρχαν και άνθρωποι που ήταν εχθρικά διακείμενοι εναντίον εσάς εξαιτίας του επιθέτου σας;
Πολλοί δεν ήξεραν ποιος ακριβώς ήταν ο Ρούντολφ Ες, γιατί είχε επικρατήσει μια σύγχυση ανάμεσα στον Ρούντολφ Ες (Rudolf Walter Richard Heß), το πολιτικό στέλεχος του ναζιστικού κόμματος της Γερμανίας και στον παππού μου τον άλλον Ες (Rudolf Franz Ferdinand Höss). Όταν ήμουν παιδί κανείς δεν μιλούσε για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν κατήγγελλαν τον ναζισμό.

Πλέον είστε ακτιβιστής και κινείστε κατά των ακροδεξιών δυνάμεων. Πότε ξεκίνησε ο ακτιβισμός για σας;
Από τότε που έφυγα από το σπίτι μου. Καταγγέλλω τη βία και τον ρατσισμό κάθε είδους. Η μεγαλύτερή μου κόρη παντρεύτηκε Μουσουλμάνο. Πιστεύω πως πρέπει να παλεύουμε συνεχώς για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πολλοί τα θεωρούν δεδομένα, δεν είναι όμως.

Πώς αντιμετωπίζετε το φαινόμενο της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη;
Εάν δεν παλεύεις καθημερινά για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ελλοχεύει ο κίνδυνος της ανόδου των ακροδεξιών δυνάμεων που πλέον είναι μια απτή πραγματικότητα στην Ευρώπη. Όπως και στην Ελλάδα είναι εμφανής η άνοδος της ακροδεξιάς με το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα, αλλά και η Σουηδία και η Δανία. Όταν πριν από δέκα χρόνια επισήμανα τον κίνδυνο, κανείς δεν με πήρε στα σοβαρά. Μέλη της γερμανικής κυβέρνησης είχαν μιλήσει για αμελητέα μειοψηφία και μου είπαν πως τα νεοναζιστικά και ακροδεξιά κόμματα βρίσκονται υπό έλεγχο. Στη Γερμανία έχουμε το NSU και το χειρότερο συμβαίνει με την Pegida τα μέλη της οποίας αυτοπροσδιορίζονται ως σοσιαλδημοκράτες, είναι όμως μια ακροδεξιά οργάνωση. Οι αρχηγοί της οργάνωσης μετέβησαν στην Ελλάδα για να συναντήσουν μέλη της Χρυσής Αυγής, και σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Κροατία, η Δανία. Ένα από τα στελέχη της Pegida είπε το εξής: «Eπιδιώκουμε να συσπειρωθούμε καθώς ο εθνικισμός είναι ο βασικός μας στόχος και η δημοκρατία είναι διαλυμένη. Μπορούμε να πάρουμε τον έλεγχο στα χέρια μας».

Κρούετε τον κώδωνα του κινδύνου, λοιπόν, για την πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη...
Ασφαλώς, δεν βλέπετε αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία με τη Λεπέν; Και οι πολιτικοί συνεχώς μιλούν για μειοψηφία, μειοψηφία δεν σημαίνει όμως τα ακροδεξιά κόμματα να κατέχουν τόσες έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τι θα γίνει στις επόμενες εκλογές; Ο αντισημιτισμός είναι παγκόσμιο πρόβλημα. Ξοδεύουμε τόσα εκατομμύρια για την παραγωγή πυρηνικών όπλων ώστε να ελέγχουμε ομάδες και δυνάμεις και δεν δίνουμε την απαραίτητη προσοχή στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Πώς κρίνετε τον τρόπο με τον οποίο η γερμανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ελληνικό πρόβλημα;
Γνωρίζω τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα και ο πρωθυπουργός σας, Αλέξης Τσίπρας. Δεν προσφέρουν βοήθεια στη χώρα σας όσον αφορά στο προσφυγικό. Η γερμανική κυβέρνηση θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο, να προσφέρει περισσότερα χρήματα.

Μιλήσατε πριν για ελευθερίες και δικαιώματα εντός της ΕΕ. Ποια η γνώμη σας για την κυβέρνηση της Τουρκίας;
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι εγκληματίας, χειραγωγεί τα μέσα ενημέρωσης και δεν λειτουργεί δημοκρατικά. Είναι λάθος της Μέρκελ που δεν τάσσεται εναντίον του. Ο Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε την προσφυγική κρίση για να χειραγωγήσει την ΕΕ, για να εξασφαλίσει την είσοδό του σε αυτήν. Οι Τούρκοι έχουν κακό ιστορικό και δεν θα έπρεπε η χώρα να ενταχθεί στην ΕΕ εάν δεν δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ελισάβετ Σταμοπούλου

Newsroom ΔΟΛ


http://news.in.gr/features/article/?aid ... starticles

- 20 Απρ 2016, 14:23 #247770 Τι εγινε ρε σεις?
Πεθανε ο Αρσενης και ο Γιαννης Βογλης

Τωρα ακουσα που το λεγανε.
Χαμπαρι..