- 30 Μαρ 2016, 10:22
#239654
πριν από κάνα χρόνο είχα κάνει κάποια βλακεία με τα βάρη (για αυτό και είχα πει παλιότερα ότι θέλουν προσοχή και σε ένα μέσο γυμναστήριο που δε σε προσέχουν μπορεί να τη πάθεις) και είχα πάθει μια φλεγμονή στη δεξιά ωμοπλάτη η οποία δεν έφευγε με τίποτα
ήμουν σε τέτοιο σημείο ταλαιπωρίας που δε μπορούσα να κοιμηθώ, κοιμόμουν από εξάντληση και μόνο για πάνω από 10 μέρες
τελικά αφού περνούσαν οι μέρες και δεν υποχωρούσε πήγα σε γιατρό ο οποίος για να ανακουφιστώ μου έκανε ένεση κορτιζόνης ακριβώς στο επίκεντρο του πόνου (γιατί ο πόνος είχε εξαπλωθεί και έφτανε μέχρι τον αυχένα και τον αγκώνα) όπου σε μισή ώρα είχα γίνει κοτόπουλο και μέσα στην ίδια μέρα ήμουν καλά
βέβαια μου είπε ότι αυτό δεν είναι για να το κάνουμε πολλές φορές, δηλαδή άλλη μία το πολύ και μετά θα με άφηνε να πονάω
πάντως τέτοιο πράγμα δεν είχα ξαναπάθει και εύχομαι να μη ξαναπάθω, ο πόνος ήταν αφόρητος και διαρκής
αν μπορούσα να κοιμάμαι ίσως το άφηνα να φύγει μόνο του
επίσης πέρα από τη βλακεία που έκανα με τα βάρη είχε παίξει ρόλο και η κακή στάση σώματος στη δουλειά, μιας και είχε χαλάσει η πλάτη της καρέκλας και για ώρες στήριζα μόνος μου το βάρος μου, αυτό με χειροτέρεψε
ένα χρόνο αργότερα πάντως παρατηρώ ότι δεν έχω τέτοια θέματα
δηλαδή, πρώτα από όλα δε με ενοχλεί ποτέ πλέον ο αυχένας (που είναι κλασική πάθηση σε πολλούς συναδέλφους, αφού κοιτάμε χαρτιά και υπολογιστές εναλλάξ διαρκώς), ούτε λίγο
μετά σταμάτησε να με ενοχλεί η μέση γιατί εκεί έχω εκ γενετής πρόβλημα (έχω πολλές μοίρες σκολίωση χαμηλά, ευτυχώς βέβαια γιατί δεν είναι στραβός όλος ο κορμός όπως θα ήταν αν την είχα πιο ψηλά, αλλά εκεί κάτω πονάει αρκετά) , το οποίο βοηθούν φοβερά οι ραχιαίοι αλλά και η γενικότερη εκγύμναση.
οι κηδεμόνες, γιατί είχα περάσει και από αυτό το στάδιο, είναι απλά ταλαιπωρία θα συνιστούσα να το αποφύγετε για τα παιδιά σας, μόνο σημάδια στο σώμα μου άφησαν και δουλειά μηδέν
επίσης επειδή μου είχε πει ο γιατρός μου τότε ότι δε θα αποφύγω με τίποτα μια επέμβαση, απαντάω μπάλες , με γυμναστική δε νομίζω να χρειαστεί στις περισσότερες των περιπτώσεων.
αν βέβαια δε κάνεις τίποτα οι πόνοι πάνε και έρχονται σε τακτική βάση, αλλά το να καταλήξεις με λάμες στο σπόνδυλο είναι πολύ χειρότερο..
και τέλος, σταμάτησαν να με πονούν τα γόνατά μου, ειδικά φορές που σηκωνόμουν από τη καρέκλα βλαστημούσα, πλέον πετάγομαι ελατήριο έτσι για τη φάση
γενικά όταν κάθεσαι όλη μέρα σε ένα γραφείο κάνεις μεγάλο κακό στον εαυτό σου (όχι ότι δεν κάνεις αν κάνεις μια δουλειά που είσαι διαρκώς όρθιος, αλλά το γραφείο είναι ύπουλα επικίνδυνο)
οπότε καλό είναι να κινείσαι λίγο (geo για σένα το λέω) γιατί διαφορετικά απλά σαπίζεις
και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά και ότι από το σύγχρονο στρες (που είναι απόλυτα δικαιολογημένο) ο οργανισμός σου σε πηδάει είτε με αυτοάνοσα που είναι το πιο προφανές (και έχω πάθει και τέτοια, ευτυχώς πλέον έχουν ηρεμήσει όλα) αλλά και από άλλες τοξικές ουσίες που μπορεί να παράγει και δεν ξέρω γιατί δεν είμαι γιατρός αλλά τις νιώθω
η οποιαδήποτε άσκηση σε ηρεμεί και κάνει φοβερό καλό στη ψυχολογία σου και στη τελική σε κάνει και πιο ανθεκτικό για να κάνεις και τη δουλειά σου καλύτερα
καταλαβαίνω ότι δεν είναι εύκολο για πολλούς, όπως πολλά πράγματα δεν είναι εύκολα με τα ωράρια που έχουν αρκετοί και τελικά δεν έχουν ζωή, αλλά αξίζει να ψάχνεις να βρεις χρόνο γιατί τελικά αν κάθεσαι απλά σαπίζεις
και το θέμα δεν είναι να ζήσεις 100 χρόνια, αυτό δε στο εξασφαλίζει κανείς, αλλά όσο ζεις να νιώθεις όσο πιο ζωντανός γίνεται και όχι ζόμπι
εγώ έκανα τεράστιο λάθος που καθόμουν επί χρόνια και αναλωνόμουν σε βλακείες και ήμουν σα κακόμοιρο, αντί να κάνω πράγματα που πραγματικά ήθελα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά
καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς