Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By g8777
#223942
QsisVTS έγραψε:δεν έχω θέμα με τη φασαρία και το χαμό



Θεμα με τον ελευθερο χρονο ; Με το gaming; :iconcool:
Άβαταρ μέλους
By markvag
#223947
QsisVTS έγραψε:δεν έχω θέμα με τη φασαρία και το χαμό


ΚΑΘΕ μέρα όμως, ΟΛΗ μέρα;;;; όταν γυρνάς πτώμα από τη δουλειά;;; όταν θέλεις λίγο να κοιμηθείς και με το που κλείσεις το μάτι σου να πηδάει πάνω σου "μπαμπά... να σου πω κάτι;;;; σήμερα φόρεσα την μπλε μπλούζα".... :metalo: :inlove: Το ξέρω καλό μου, εγώ σ' έντυσα το πρωί... :metalo: :lol:

κτλ...

Ωραία είναι, απλά ώρες ώρες μπορεί να γίνει κουραστικό... Και φυσικά, σου αλλάζει τελείως τη ζωή... :inlove:

Νίκος Παππάς έγραψε:
markvag έγραψε:Έλα ν σε φιλοξενήσω ένα Σ/Κ να σου περάσει... :lol: :svivhaha: :s_biggrin

Ξερεις τι θα γινει... ΠΑΝΑΓΙΕΣ θα ειναι το διημερο!! :lol: :lol:


Τα δικά μου;;;; :svivhaha: Καλό... Δεν παίζει για 2 μέρες... :rtfm: :lol: :lol: :metalo: :inlove: :inlove: :inlove:



Νίκος Παππάς έγραψε:
Τουλαχιστον σου μενει οτι ξερει το σωστο, απλα επιλεγει να σου κανει την ζωη δυσκολη :lol:


Αχχχχχχ... :lol: :lol: :inlove:
Άβαταρ μέλους
By otso
#223949 εχετε δειρει ποτε τα παιδια σας;
το ξυλο βγηκε απ τον παραδεισο;
Άβαταρ μέλους
By g8777
#223959 Αν τις φας απο τα παιδια σου μετραει για ξυλο;
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#223977 εμένα μία φορά με χτύπησε ο πατέρας μου όταν ήμουν πολύ μικρός, περίμενα να κοιμηθεί και πήγα και τον κλώτσαγα στη μούρη όπως κοιμόταν, χέστηκε επάνω του

από τότε δε με ξαναχτύπησε

ο παππούς μου μνημόνευε το γεγονός για πολλά χρόνια μετά, του είχε κάνει εντύπωση :hmmm:

@markvag

έγω εδώ και 3.5-4 χρόνια από πάνω μας ένα μικρό τέρας που κάνει συνέχεια απίστευτη φασαρία
από μωρό που έκλαιγε όλο το 24ωρο, μέχρι τώρα που πετάει συνέχεια κάτω τα παιχνίδια του και καλπάζει

τους πρώτους 6 μήνες με ενοχλούσε πλέον το θεωρώ κομμάτι του περιβάλλοντος

όσοι έρχονται σπίτι πάντως το παρατηρούν και μου λένε πώς αντέχω
Άβαταρ μέλους
By markvag
#223983 Δεν το ήξερα ότι μένεις από κάτω μου;;;; :ninja: :lol: :lol: :lol:


Επιμένω... άλλο να πρέπει άλλος να τρέχει από πίσω του να μη φάει το κεφάλι του πουθενά / να το ακούει ζωντανά / να πρέπει να το τρέχει σε γιατρούς, κτλ / να πρέπει να σηκωθεί το βράδυ να το ταΐσει, κτλ και άλλο στη φουρτούνα να είσαι στην ακροβαλασσιά και να βλέπεις από μακριά τον αγώνα του άλλου να μην πνιγεί... :iconcool: :rtfm: :lol: :lol:


Πάντως, αν το θέλετε και οι δύο, γιατί όχι;;;; Από οικονομικά αν είστε στα βασικά, πουλάς και το S3 και βουρ! :rtfm: :shifty: :lol: :lol:


edit: Έλα, σ' έχω...

Άβαταρ μέλους
By xenos
#224781 qsis, τι ηλικία έχεις; :hmmm: Πάντως να πω ότι κ εγώ αρχικά δεν ήθελα τόσο νωρίς παιδιά, υπάρχει κούραση/ανησυχία/έλλειψη ελεύθερου χρόνου/ξενύχτι/κλείνεσαι μέσα (όχι όλοι)/κλπ., αααααααλλάααα κάτι απλό να κάνει το παιδί σου (να σε πει μπαμπά, να σου δώσει ένα φιλί χωρίς να του το ζητήσεις, να σου χαμογελάσει) αρκεί. Τα ξεχνάς όλα κ λες αξίζει τον κόπο. :s_yes Γιατί είναι το μόνο πλάσμα που σου δίνει αγάπη χωρίς να θέλει αντάλλαγμα (τουλάχιστον μικρά :shifty: ) και είναι κομμάτι σου.
Εμένα έχει αρχίσει να με λέει τώρα μπαμπάκα και έχει λυσσάξει η μάνα του! :lol:

Θα σου πρότεινα πριν πάρεις την απόφαση, κάνε 5 ταξίδια να ξελαμπικάρεις και μετά βουρ! :s_yes
Άβαταρ μέλους
By DAP
#224807 Μια συμβουλη και ας ειναι λιγο :offtopic: .
Οσο και να αγαπατε τα παιδια σας ΜΗ παραμελησετε εστω και για λιγο τη μανα τους......Εχει ενα ακομη καθημερινο "φορτωμα" που εσεις το θεωρειτε στη καλυτερη των περιπτωσεων επουσιωδες και χρειαζεται μια συμπαρασταση....Οταν με το καλο μεγαλωσουν τα παιδια και φυγουν απο το σπιτι παλι αυτη θα'ναι διπλα σας και θα σας υπομενει.....
Άβαταρ μέλους
By soutzoukis
#224813
QsisVTS έγραψε:παιδιά θέλω να γίνω κι εγώ μπαμπάς, η φύση με καλεί πολύ έντονα τα τελευταία χρόνια και δε ξέρω τι να κάνω, αν δεν υπήρχε το οικονομικό στη μέση θα το είχα προχωρήσει ήδη

Έγινα πατέρας, όχι σε μικρή ηλικία (33) αλλά σίγουρα στην ακαταλληλότερη στιγμή που θα μπορούσε να συμβεί, όταν έπρεπε να ζήσω με το 1/3 του οικογενειακού εισοδήματος που είχα μέχρι τότε. Υπάρχει αρκετό άγχος, στεναχώρια για κάποια πράγματα που θα ήθελα να ήταν διαφορετικά (πχ μένουμε ακόμα στο 55τμ / 1 κρεββατοκάμαρας σπίτι μου, μπορεί να είναι μόνο ενός έτους η μικρή but still...), πολύ σκέψη και κόπος.

Είναι πολλά πράγματα που πλέον δεν προλαβαίνω πλέον να κάνω, οι βραδινές βόλτες με αυτοκίνητο/μηχανή (το αυτοκίνητο το πούλησα έτσι κι αλλιώς :lol: ), το Muay Thai, καφέδες κλπ. Δεν εκμηδενίστηκαν, άλλα μειώθηκαν σημαντικά. Βλέπω φίλους να κάνουν ακόμη το χόμπυ τους/μας, να ρίχνουν χρήματα σε άψυχα πράγματα που γεμίζουν όμως ψυχές, πολλές φορές ζηλεύω και μου λείπουν πολλά.

Αλλά φίλε μου.... Δεν θα άλλαζα τίποτα! Ένα βλέμμα και ένα χαμόγελο της μικρής με κάνει να ξεχνάω τα πάντα! Είναι συναισθήματα που μόνο αν τα βιώσεις, μπορείς να τα βάλεις σε ζυγαριά, γιατί μόνο τότε θα ξέρεις πόσο ζυγίζουν!

Ο πατέρας ενός φίλου μου υπολόγισε ότι η σύλληψη του, έγινε την περίοδο που οι Γερμανοί είχαν κάψει το σπίτι, την περιουσία και όλα τα ζώα του πατέρα του και ζούσε φιλοξενούμενος, στο πάτωμα του σπιτιού συγγενικού προσώπου του. Ο αρχοντάνθρωπος είχε μόνο τα ρούχα που φορούσε και το μυαλό του στο σεξ! :lol:

Μεταξύ μας, ποτέ δεν είναι η κατάλληλη στιγμή......
Άβαταρ μέλους
By markvag
#224882
soutzoukis έγραψε:
Αλλά φίλε μου.... Δεν θα άλλαζα τίποτα! Ένα βλέμμα και ένα χαμόγελο της μικρής με κάνει να ξεχνάω τα πάντα! Είναι συναισθήματα που μόνο αν τα βιώσεις, μπορείς να τα βάλεις σε ζυγαριά, γιατί μόνο τότε θα ξέρεις πόσο ζυγίζουν!


+ άπειρο... :s_thumbsup

soutzoukis έγραψε:
Μεταξύ μας, ποτέ δεν είναι η κατάλληλη στιγμή......


Επίσης + άπειρο


DAP έγραψε:Μια συμβουλη και ας ειναι λιγο :offtopic: .
Οσο και να αγαπατε τα παιδια σας ΜΗ παραμελησετε εστω και για λιγο τη μανα τους......Εχει ενα ακομη καθημερινο "φορτωμα" που εσεις το θεωρειτε στη καλυτερη των περιπτωσεων επουσιωδες και χρειαζεται μια συμπαρασταση....Οταν με το καλο μεγαλωσουν τα παιδια και φυγουν απο το σπιτι παλι αυτη θα'ναι διπλα σας και θα σας υπομενει.....


Και για να μην ξεχνιόμαστε! :rtfm: Όπως πολύ ορθώς είπε γνώστης! :rtfm: :inlove:

Εγώ να το μεγαλώσω λίγο λέγοντας να μην ξεχνάνε γενικά τον εαυτό τους οι γονείς (εκτός φυσικά από ο ένας τον άλλον)... Έστω και ένα απειροελάχιστο διαλειμματάκι είναι πολύ σημαντικό! :s_yes
Άβαταρ μέλους
By otso
#224895
DAP έγραψε:Μια συμβουλη και ας ειναι λιγο :offtopic: .
Οσο και να αγαπατε τα παιδια σας ΜΗ παραμελησετε εστω και για λιγο τη μανα τους......Εχει ενα ακομη καθημερινο "φορτωμα" που εσεις το θεωρειτε στη καλυτερη των περιπτωσεων επουσιωδες και χρειαζεται μια συμπαρασταση....Οταν με το καλο μεγαλωσουν τα παιδια και φυγουν απο το σπιτι παλι αυτη θα'ναι διπλα σας και θα σας υπομενει.....


καλα ρε μαστορα τι ειπες;
σε ολες τις φυλες και σε ολα τα μηκη και πλατη του κοσμου η γυναικα παραμελλει τον ανδρα λογω των παιδιων ολοι οι παντρεμενοι μενουν αγαμητοι , πως κατεληξε ο κουπεας να ξενοπηδαει;
Άβαταρ μέλους
By g8777
#224899 Ειναι γυναικα.
Άβαταρ μέλους
By xenos
#224949 ωπα! Θα χυθεί ......................... :shifty: :shifty: :shifty: .......αίμα! :x