- 07 Οκτ 2014, 17:39 #21316

Η αλήθεια είναι πως οι ΔΥ είναι κακοπληρωμένοι.

Και γιατί δεν παραιτούνται; Γιατί δέχονται την αδικία από τη άδικη κενωνία;

ΙΜΗΟ η ικανότητα να διδάξεις δεν είναι κάτι που διδάσκεται η αποκτιέται με τον καιρό. Κι αυτή είναι και η βασικότερη διαφορά από πολλά άλλα επαγγέλματα. Ή το έχεις ή δεν το έχεις.

Όταν μιλάμε για εκπαιδευτικο δυ, και ο ένας πληρώνεται και ο άλλος. Και αυτός που το 'χει και αυτός που δεν το 'χει.
Αυτό θέλω να καταργηθεί από το δεμόσιο. Κάτι που φυσικά δεν θες εσύ.

Οποιοσδήποτε ξέρει να χειριστεί 5-10 εργαλεία μπορεί να βγάλει μεροκάματο σαν υδραυλικός.

Αυτή σου η φράση υποδηλώνει μηδέν ώρες πραγματικής εργασίας στη ζωή σου.

1.) Το είπες πριν. 27 % ανεργία.
2.)Έγραψα κάπου πως δεν θέλω αξιολόγηση στους εκπαιδευτικούς ;
3.)Το τι κατάλαβες υποδηλώνει μειωμένη ικανότητα αντίληψης ή ηθελημένη διαστρέβλωση των όσων γράφω κρατώντας μόνο ένα κομμάτι της πρότασης.
Σε κάποιον άλλο δεν θα το έγραφα αλλά σε σένα θα το πω το μικρό μυστικό. Από την άποψη κάποιου για ένα θέμα δεν μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα για τη ζωή του και το πόσο και που έχει δουλέψει. (Έκπληξη το ξέρω...)
Αν θες μας λες και τι δουλειά κάνεις εσύ.

[NickTG]

- 07 Οκτ 2014, 18:14 #21334

Αυτό που σχολιάστηκε στην ΑΡΧΗ, είναι οι 3 μήνες διακοπές. Αυτό λοιπόν δεν το έχει καμιά άλλη κοινωνική ομάδα υπαλλήλων.

Εμένα πάντως δεν με ενοχλεί αυτό.
Όλοι το ξέρουν και όποιος το θεωρούσε τόσο σημαντικό είχε την επιλογή να πάει στο επάγγελμα.
Από αυτό όμως μέχρι το να λέμε πως και άλλοι κάθονται τόσο υπάρχει μια απόσταση.

"Do another take and get it right, 127 times"

- 07 Οκτ 2014, 18:44 #21353 Καθ' ότι διανύω τον ενδέκατο χρόνο διδασκαλίας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ας καταθέσω και γω τον οβολό μου. Έτσι για να υπάρχει και κάποιος που μιλάει μέσα από τον χορό.

Διακοπές
Είναι Α-Π-Ι-Σ-Τ-Ε-Υ-Τ-Ε-Σ! Ό,τι και να ακούτε, ότι οι αστυνομικοί έχουν περισσότερες αργίες, ότι τις χρειάζονται οι δάσκαλοι για να ξεκουραστούν, ότι είναι απαραίτητες... είναι φοβερές. Πάσχα και Χριστούγεννα είναι εξαιρετικά χορταστικά και πλουσιοπάροχα. Εθνικές εορτές, μέρες που δεν κάθεται κανείς άλλος (π.χ. Τρεις Ιεράρχες), ημέρα που εορτάζει ο πολιούχος Άγιος κάθε περιοχής. Αλλά αυτό που δεν παίζεται με τίποτα είναι το καλοκαίρι. Θυμηθείτε τα παιδικά σας χρόνια... Κάπου στη μέση των εβδομήντα ημερών (21 Ιουνίου λήξη-1 Σεπτεμβρίου έναρξη) ξεχνάς ότι εργάζεσαι. Τελείως! Περνάει ο Δεκαπενταύγουστος και ενώ απομένουν 15 μέρες (κανονική άδεια για άλλα επαγγέλματα), εσύ νιώθεις ότι πάει, τελείωσε. Μετά από κάθε μεγάλη ανάπαυλα, πιάνω τον κατάλογο με τους μαθητές μου και φρεσκάρω τα ονόματα. Μη γίνω ρεζίλι ξεχνώντας κάποιο επώνυμο ή όνομα.
Η δικαιολογία που λένε κάποιες δασκάλες ("όσοι μας κατηγορούν για τις διακοπές, μπορούσαν να γίνουν κι αυτοί δάσκαλοι") είναι επιεικώς αστεία κι απαράδεκτη. Είναι αντίστοιχη της δικαιολογίας για τους υδραυλικούς, που διάβασα παραπάνω. Αντίστοιχα, ο Πάγκαλος θα μπορούσε να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι "ας γινόσουν και συ πολιτικός να τα κονομήσεις και να κουτουπώσεις τη χώρα, γιατί δεν το έκανες;"
Αντικειμενικά, οι δάσκαλοι κάθονται όσο κάθονται επειδή δεν αντέχουν παραπάνω οι μαθητές κι όχι επειδή δεν αντέχουν οι ίδιοι. Δε χρειάζονται τέτοιες διακοπές. Τουλάχιστον όχι παραπάνω από όσο τις χρειάζονται ένας σκασμός άλλα επαγγέλματα. Όσο και να καλοπερνάω τώρα, δε θα μου φαινόταν διόλου παράλογο να μας στέλνουν ένα μήνα σε κάποια άλλη υπηρεσία της περιοχής και στο τέλος να μας απομένει άδεια αντίστοιχη των υπόλοιπων υπαλλήλων. Δεν το θέλω, προτιμώ την παρούσα φάση, αλλά θα το δεχτώ αδιαμαρτύρητα αν γίνει.

Ωράριο
Άκρως ελκυστικό. Την ώρα που ο κουμπάρος μου (ιδιωτικός υπάλληλος σε πολυεθνική) πάει για το lunch break, εγώ τρώω σπίτι μου. Κάποιες μέρες μάλιστα έχω ήδη γυρίσει 1-1.5 ώρα. Όταν ακούω να μιλάνε για ποιότητα ζωής διάφορα στελέχη που τους σκίζουν όλη την εβδομάδα και το ΣΚ ή το καλοκαίρι κάνουν κάτι εξωτικό (και ακριβό) για να δικαιολογήσουν το πήξιμο που έφαγαν όλη την εβδομάδα/χρονιά, βάζω τα γέλια. Ποιότητα ζωής είναι να κάνεις αυτό που σου αρέσει, το μεσημέρι να είσαι σπίτι σου, να τρως με την οικογένειά σου (είναι κι η σύζυγος δασκάλα, ό,τι καλύτερο...), να ρίχνεις ένα υπνάκο και το απόγευμα να μπορείς να ζήσεις.

Εξωσχολική δραστηριότητα
Κάποιοι αναφέρατε για δύο και δυόμιση ώρες διαβάσματος καθημερινά. Αντίστοιχες γνώμες ακούω και γω στο σχολείο μου. Θυμάμαι κάποια συνάδελφο που πήγε για το αγροτικό της στους Μολάους. Μικρό χωριό, όπως και να το κάνεις. Όταν τη ρώτησα πώς γεμίζει τα απογεύματά της (αν έχει κάνα γυμναστήριο, αν πάει σε παραδοσιακούς χορούς, επαρχία γαρ), μου απάντησε με απολογητικό ύφος: "Ρε συ, φέτος πήρα Ε' τάξη. Κάθε μέρα, με πιάνει η νύχτα διαβάζοντας. Κάποιες φορές μάλιστα που είχα και δουλειές προηγουμένως (μαγείρεμα, σίδερο...), τελείωσα 1-2 το πρωί".
Τι να σας πω; Δεν τις καταλαβαίνω. Μάλλον είμαι καπάτσος στο συγκεκριμένο τομέα, γιατί σπανίως ξεπερνώ τα 45 λεπτά προετοιμασίας. Διορθώνω τα πάντα και αυτό γίνεται πάντα στο σχολείο. Ποτέ δεν κουβαλάω το παραμικρό στο σπίτι. Δε θα βόλευε άλλωστε με το ποδήλατο. Μια φορά είχα πάρει κάτι διαγωνίσματα, σκίστηκε η σακούλα, πέσανε τα μισά στο δρόμο. Άλλα βράχηκαν, άλλα τα πάτησε το tubeless τρακτερωτό ελαστικό μου.
Εννοείται ότι φτιάχνεις το υλικό σου μετά την πρώτη σου χρονιά σε κάθε τάξη. Εννοείται ότι η ύλη ΔΕΝ έχει κάτι το δύσκολο, ώστε να τη μάθεις εύκολα και να τη θυμάσαι πάντα. Αλίμονο, μιλάμε για Δημοτικό. Αν μάλιστα έχεις υπολογιστή και προτζέκτορα μέσα στην τάξη, μπορείς να κάνεις θαύματα. Συνάδελφοι από όλα τα μέρη της Ελλάδας έχουν ετοιμάσει απίστευτο ηλεκτρονικό υλικό, το Youtube είναι εκεί για την Ιστορία και τα Θρησκευτικά, με το Google Street View η Γεωγραφία γίνεται απόλαυση. Με λίγη εξοικείωση με την τεχνολογία και λίγο μεράκι, μπορείς να κάνεις ασύλληπτο μάθημα.

Μέσα στην τάξη
Εδώ θα σας χαλάσω την ονείρωξη. Μπορεί να καθόμαστε 3.5 μήνες το χρόνο, μπορεί το μεσημέρι να είμαστε σπίτι μας. Τις ώρες όμως που εργάζεσαι, αναγκαστικά τα δίνεις όλα. Δεν υπάρχει ημέρα που θα γυρίσεις σπίτι και δε θα έχεις κεφάλι καζάνι. Νιώθεις ευτυχής όταν δεν έχεις πονοκέφαλο. Και μιλάω για νορμάλ επίπεδα παιδιών, όχι να σου τύχουν οι περιπτωσάρες του σχολείου. Η προσοχή σου είναι πάντα στο 100%, δεν μπορείς να χαλαρώσεις ούτε ένα δευτερόλεπτο.
Και λέω αναγκαστικά γιατί πρώτον, αγαπάς αυτό που κάνεις, δεύτερον, έχεις 20-25 ζευγάρια μάτια από κάτω που περιμένουν τα πάντα από εσένα και τρίτον, το έργο σου αξιολογείται καθημερινά από τους γονείς.
Εξηγώ:
Αν δεν το αγαπάς, το δασκαλίκι είναι ανυπόφορο. Δεν παλεύεται με τίποτα. Τις πρώτες 4 χρονιές μου, που ήμουν ακόμα άπειρος και ζοριζόμουν, τον Σεπτέμβριο γυρνούσα σπίτι κι έβαζα τα κλάματα. Θυμάμαι ότι κάθε Σεπτέμβριο ήθελα να αλλάξω επάγγελμα. Κι εγώ το γούσταρα κάργα, ήταν η πρώτη μου επιλογή στις πανελλήνιες. Δεν μπορώ να φανταστώ τι κάνουν αυτοί που βρέθηκαν στα παιδαγωγικά από την Κοινή Ομάδα (τη θυμάστε οι παλιότεροι) και πήγαιναν για Ιατρική...
20-25 ζευγάρια μάτια πάνω σου. Κρατάς τα ηνία της τάξης. Αν χαλαρώσεις έστω κι ελάχιστα, χάνεται το κλίμα προσοχής και προόδου των παιδιών και χάνεις το παιχνίδι. Γυρνάει δηλαδή μπούμερανγκ. Θα τα χαλαρώνεις εσύ όταν κι όσο πρέπει, ίσα-ίσα για να ξεκουραστούν λίγο και να συνεχίσουν με όρεξη. Ακόμα κι αυτό όμως, απαιτεί 100% της ενέργειάς σου. Δεν έχει σημασία αν έχει αγωνίες και σκοτούρες στο σπίτι ή αν ο μικρός σε ξενύχτισε. Η τάξη είναι αδυσώπητη. Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο επάγγελμα με τέτοιο βαθμό (συνεχούς, όχι στιγμιαίας) συγκέντρωσης για τόσες ώρες.
Αξιολογείσαι καθημερινά από τους 40τόσους γονείς. Τα παιδιά μεταφέρουν σπίτι τις παραμικρές λεπτομέρειες, ατάκες και συμπεριφορές. Πόσο προχώρησες παρακάτω την ύλη, τι μαθήματα έβαλες για το σπίτι. Πώς τα διαπαιδαγωγείς στα θέματα ζωής και συμπεριφοράς, γιατί άλλωστε αυτά μετράνε πάνω από την ύλη. Γενικώς δεν πέφτει κάτω τίποτα...

Αξιολόγηση
Το ότι είμαστε ενάντιοι στην αξιολόγηση έχει να κάνει με τον ποιόν της κι όχι με την τεμπελιά μας, όπως σας βαυκαλίζουν οι κυβερνώντες. Γιατί δε θα γίνει για να βελτιωθεί κάτι, αλλά μόνο για να ανοίξει ο χορός των απολύσεων και για να σκύψουμε πειθήνια το κεφάλι. Το ξαναλέω: στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι Έλληνες δάσκαλοι είναι φιλότιμοι και τα δίνουν όλα. Μπορεί να έχουν τα στραβά τους κι επειδή πρόκειται για ένα επάγγελμα που καθημερινά καταθέτεις την ψυχή σου, θα βγάλεις ό,τι έχεις μέσα σου. Ως εκ τούτου, ο καθένας δίνει αυτό που είναι. Αλλά μην έχετε καμία αμφιβολία ότι τα δίνουν όλα.

Σε αυτά τα 10κάτι χρόνια, έχοντας περάσει από 2 ιδιωτικά (το ένα μάλιστα πρωτοκλασάτο, το άλλο οικογενειακό, μακράν προτιμότερο το μικρό), ένα σχολείο σε μακρινό νησί και 2 δημόσια στην Αττική, έχω να πω ότι επί συνόλου κοντά 100 συναδέλφων, μόνο ένας γυμναστής ήταν τεμπέλης και θα έπρεπε να πάρει πόδι τον πρώτο μήνα εργασίας του. Ή να αλλάξει. Όλοι οι υπόλοιποι, με τα καλά τους και τα στραβά τους, προσπαθούν για το καλύτερο. Και κάνετε μεγάλο λάθος αν νομίζετε ότι οι δάσκαλοι δεν ενδιαφέρονται για την εικόνα τους, περιχαρακωμένοι πίσω από τη μονιμότητα. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον τύπο από την τάδε περιοχή που εργάζεται στο ΙΚΑ της άλλης περιοχής, 30 χλμ μακριά, και τον οποίο θα συναντήσεις μια φορά τη διετία. Αυτός ναι, είναι πολύ λογικό να αδιαφορεί για την εικόνα που θα σχηματίσεις για την πάρτη του.
Αλλά ο δάσκαλος είναι αλλιώς: έχει τα ίδια παιδιά και τους ίδιους γονείς 5-6 ώρες την ημέρα και συνήθως δύο χρονιές σερί και συνήθως ζει στον τόπο εργασίας (ή το πολύ σε διπλανό δήμο). Θα ήταν παράλογο να αδιαφορεί.

Και κάτι ακόμα: θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσεις τη δουλειά ενός δασκάλου. Δεν είναι ο στυγνός φροντιστηριάς της Γ' Λυκείου που κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Πώς θα αξιολογήσεις τη διάπλαση σωστών χαρακτήρων; Αν με αναγκάσεις να μη χάσω μια ώρα Μαθηματικών για να κουβεντιάσαμε για κάτι κακό που έγινε στο διάλειμμα για να πιάσω τον υψηλότερη δυνατό στόχο στα Μαθηματικά, τότε έχεις κάνει κακό στα παιδιά και αδιαφορείς για το πραγματικό νόημα της εκπαίδευσης.
Άσε που υπάρχουν χαοτικές διαφορές από σχολείο σε σχολείο. Έχω συναδέλφους που δεν έχουν μέσα στην τάξη ούτε ένα Ελληνάκι. Όχι στην περιοχή μου βέβαια, εγώ είμαι από τους τυχερούς.
Τότε να αξιολογήσουν οι γονείς. Δίκοπο μαχαίρι. Μπορείς να μπλέξεις σε παραξενιές, εκβιαστικές καταστάσεις, να σε πάρει και να σε σηκώσει. Μακάρι να υπήρχε κάποιος αντικειμενικός και σωστός τρόπος αξιολόγησης. Ακούω προτάσεις...

*Στον παραπάνω αρχιτεμπέλαρο γυμναστή ("πάρτε μια μπάλα και παίξτε" και "Διευθύντρια, εγώ την Παρασκευή θα είμαι άρρωστος, στο λέω να το ξέρεις", τη στιγμή που την Πέμπτη ήταν π.χ. η επέτειος του Πολυτεχνείου) θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και 3 ακόμα περιπτώσεις που ήταν σε σχολεία μάλλον λόγω του κοινωνικού κράτους. Φιλότιμοι άνθρωποι αλλά με κάποιο πρόβλημα. Συνήθως σε διοικητικά-βοηθητικά πόστα, δεν τους ανέθεσαν τάξη γιατί θα κατέστρεφαν την ήδη επίφοβη ψυχική τους υγεία, αλλά και αθώες ψυχές.

Ιδιωτικά και δημόσια
Έχοντας περάσει από δύο ιδιωτικά (αν κι έχω αποχωρήσει αρκετά χρόνια κι ίσως τα πράγματα να έχουν αλλάξει, αφήστε που μπορεί να ποικίλουν από ιδιωτικό σε ιδιωτικό), έχω να παρατηρήσω ότι ο φόρτος εργασίας των δασκάλων είναι παραπλήσιος και στα δύο. Άντε ένα 10% πιο κοπιαστική η εργασία στο ιδιωτικό, είτε γιατί πρέπει να είσαι ακόμα πιο τυπικός στην καθημερινή εικόνα που προσλαμβάνουν οι γονείς είτε γιατί μπορεί να σου φορτώσουν καμιά άλλη υποχρέωση. Πάντως, οι διδακτικές ώρες είναι οι ίδιες (24 για την πρώτη δεκαετία, κατόπιν μειώνονται κατά μία κάθε πενταετία). Αυτό που δεν πρόλαβα εγώ ήταν τα 30άρια τμήματα, κάτι που ίσχυε σε μερικά ιδιωτικά από τις καλές ακόμα εποχές (2007) και στο οποίο ακόμα αντιστέκεται το δημόσιο σχολείο. Στο παραπάνω προσθέστε ότι τα δημόσια έχουν μακράν καλύτερους δασκάλους από τα ιδιωτικά και μάλιστα με διαφορά. Όλοι οι έμπειροι δάσκαλοι των ιδιωτικών έδωσαν ΑΣΕΠ και κατέληξαν στη δημόσια εκπαίδευση. Στα ιδιωτικά απέμειναν οι νεοδιόριστοι και φοιτητές που ακόμα δεν είχαν πάρει το πτυχίο. Έτυχε να μπαίνω στην αγορά εργασίας πάνω στη μέγιστη απορρόφηση και είχα προτάσεις από τα καλύτερα σχολεία της χώρας ακόμα και πριν ορκιστώ! Τι μένει λοιπόν στα ιδιωτικά; Σίγουρα οι εγκαταστάσεις, σίγουρα τα μέσα (άλλο να έχεις διαδραστικό πίνακα κι άλλο να ζητιανεύω στα παιδιά για ένα πακέτο χαρτί Α4 και μαρκαδόρο για τον πίνακα...) και το ότι αποφεύγεις τα αλλοδαπά παιδάκια.

Αναζωογόνηση
Και πάμε στο σημαντικότερο, για όσους διαβάζουν ακόμα. Αν επιλέξεις το δασκαλίκι για τις διακοπές και για τη μόνιμη δουλειά, τότε θα υποφέρεις. Διαβάζοντας τις σελίδες που γράφτηκαν και το πόσο επέμεναν όλες οι πλευρές στις άδειες και στα ωράρια, θεωρώ ότι έχετε χάσει την ουσία. Αυτό που σε γεμίζει είναι η επαφή με τα παιδιά, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο και σε διατηρεί νέο. Τι λαμβάνει ο πυροσβέστης που απεγκλωβίζει απανθρακωμένα πτώματα ή ο γιατρός που ασχολείται συνέχεια με αρρώστους κι ηλικιωμένους και τι ο δάσκαλος που είναι όλη τη μέρα (χουμοράκι...) μέσα στις αθώες ψυχές και στη ζωή την ίδια; Βρείτε μου άλλο επάγγελμα όπου άνθρωποι χωρίς οικονομικό πρόβλημα αρνούνται να πάρουν σύνταξη γιατί θα χάσουν το αναζωογονητικό ελιξήριο της καθημερινής συναναστροφής με την τρυφερή ηλικία. Αν μιλούσαμε για καθηγητές, όπου τα παιδιά έχουν γαϊδουρέψει και τα πράγματα είναι πιο απρόσωπα, θα ήταν διαφορετικά. Στο Δημοτικό όμως υπάρχει μια άλλη γλύκα.

https://cartalk.gr/

- 07 Οκτ 2014, 18:56 #21355 Πιστεύω ότι αν κάθονταν οι εκπαιδευτικοί για ενισχυτική διδασκαλία 1 μήνα παραπάνω ή 2 ώρες περισσότερες, θα ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα και για τους μαθητές και για τους γονείς και για τους ίδιους. Οι εξτρά διακοπές είναι υπερβολικές.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τους εκπαιδευτικούς είναι η ΑΣΥΛΙΑ όσων δεν κάνουν τη δουλειά τους.
Και εκείνου που δεν κάθεται ν' ασχοληθεί με τους πιο αδύναμους μαθητές και εκείνου που τους πετάει τη μπάλα να παίξουν και εκείνου που αδυνατεί να ανταποκριθεί στην εργασία του, αλλά θα πάρει σύνταξη 100%.

Α, δοκιμάστε να κάνετε καταγγελία για προβληματικό εκπαιδευτικό στη Διεύθυνη. "Μόνο επωνύμως δεχόμαστε καταγγελίες".
Μα φυσικά!

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 07 Οκτ 2014, 19:14 #21360

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τους εκπαιδευτικούς είναι η ΑΣΥΛΙΑ όσων δεν κάνουν τη δουλειά τους.
Και εκείνου που δεν κάθεται ν' ασχοληθεί με τους πιο αδύναμους μαθητές και εκείνου που τους πετάει τη μπάλα να παίξουν και εκείνου που αδυνατεί να ανταποκριθεί στην εργασία του, αλλά θα πάρει σύνταξη 100%.

Α, δοκιμάστε να κάνετε καταγγελία για προβληματικό εκπαιδευτικό στη Διεύθυνη. "Μόνο επωνύμως δεχόμαστε καταγγελίες".
Μα φυσικά!

Για ποιον ακριβώς τομέα του δημοσίου δεν ισχύουν τα παραπάνω ;

- 07 Οκτ 2014, 19:15 #21362

Όσο και να καλοπερνάω τώρα, δε θα μου φαινόταν διόλου παράλογο να μας στέλνουν ένα μήνα σε κάποια άλλη υπηρεσία της περιοχής και στο τέλος να μας απομένει άδεια αντίστοιχη των υπόλοιπων υπαλλήλων. Δεν το θέλω, προτιμώ την παρούσα φάση, αλλά θα το δεχτώ αδιαμαρτύρητα αν γίνει.

Άκρως ελκυστικό. Την ώρα που ο κουμπάρος μου (ιδιωτικός υπάλληλος σε πολυεθνική) πάει για το lunch break, εγώ τρώω σπίτι μου. Κάποιες μέρες μάλιστα έχω ήδη γυρίσει 1-1.5 ώρα. Ποιότητα ζωής είναι να κάνεις αυτό που σου αρέσει, το μεσημέρι να είσαι σπίτι σου, να τρως με την οικογένειά σου (είναι κι η σύζυγος δασκάλα, ό,τι καλύτερο...), να ρίχνεις ένα υπνάκο και το απόγευμα να μπορείς να ζήσεις.

Διορθώνω τα πάντα και αυτό γίνεται πάντα στο σχολείο. Ποτέ δεν κουβαλάω το παραμικρό στο σπίτι. Δε θα βόλευε άλλωστε με το ποδήλατο. Μια φορά είχα πάρει κάτι διαγωνίσματα, σκίστηκε η σακούλα, πέσανε τα μισά στο δρόμο. Άλλα βράχηκαν, άλλα τα πάτησε το tubeless τρακτερωτό ελαστικό μου.

. Δεν υπάρχει ημέρα που θα γυρίσεις σπίτι και δε θα έχεις κεφάλι καζάνι. Νιώθεις ευτυχής όταν δεν έχεις πονοκέφαλο. Και μιλάω για νορμάλ επίπεδα παιδιών, όχι να σου τύχουν οι περιπτωσάρες του σχολείου.

Και κάτι ακόμα: θεωρώ πως είναι πολύ δύσκολο να αξιολογήσεις τη δουλειά ενός δασκάλου. Δεν είναι ο στυγνός φροντιστηριάς της Γ' Λυκείου που κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Πώς θα αξιολογήσεις τη διάπλαση σωστών χαρακτήρων;

Και πάμε στο σημαντικότερο, για όσους διαβάζουν ακόμα. Αν επιλέξεις το δασκαλίκι για τις διακοπές και για τη μόνιμη δουλειά, τότε θα υποφέρεις. Διαβάζοντας τις σελίδες που γράφτηκαν και το πόσο επέμεναν όλες οι πλευρές στις άδειες και στα ωράρια, θεωρώ ότι έχετε χάσει την ουσία. Αυτό που σε γεμίζει είναι η επαφή με τα παιδιά, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο και σε διατηρεί νέο. ..

Ωραίος ο dimsabas , πιστεύω από τις πιο αντικειμενικές περιγραφές της δουλειάς που επέλεξε να κάνει..
τα ανωτέρω είναι αυτά που συγκράτησα πιο πολύ από όλα και στα οποία συμφωνώ 100000000%..

[PaNick67]

- 07 Οκτ 2014, 19:21 #21363 + απειρο στον Dimsabas.
O δασκαλος στην πρωτοβαθμια παιζει τεραστιο ρολο, βλεπω τον γιο που ενω περυσι δεν ηθελε να παει στο σχολειο, μεχρι τα χριστουγεννα ειχαμε καθημερινα θεμα μετα τουλαχιστον 1 φορα την εβδομαδα, φετος στην πρωτη δημοτικου, καθε πρωι ειναι μεσα στην καλη χαρα.
Και απο χτες στο ολοημερο. Το πρωτο πραγμα που μου ειπε ηταν "θελω να ερθω και αυριο μπαμπα ολοημερο!!!!"

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 07 Οκτ 2014, 19:30 #21368 dimsabas +10000000000000

η καλύτερη και το βασικότερο αντικειμενικότερη περιγραφή για το επάγγελμα του δασκάλου που έχω διαβάσει
απο τις προσωπικές μου εμπειρίες δεν έχω τίποτα να πω παρα μόνο τα καλύτερα λόγια για όλους τους δασκάλους μου στο δημοτικό, και ήταν πολλοί λόγω μετακινήσεων, αντίθετα με την πλειοψηφία των καθηγητών στο γυμνάσιο το λύκειο αλλά και κατά την διάρκεια των σπουδών μου.

- 07 Οκτ 2014, 19:34 #21371 Να προσθέσω ότι στο 5ο δημοτικό σχολείο Γλυφάδας ,όπου και φοίτησα , είχα την τύχη από την Α΄ τάξη έως και στην Στ' να έχω την ίδια δασκάλα !!!
Πολύ σημαντικό και αυτό , καθώς στις μέρες μας πλέον κάθε χρονιά έχεις συνήθως και άλλο δάσκαλο..

- 07 Οκτ 2014, 21:01 #21418 Dimsabas ωραία η περιγραφή σου

Να προσθέσω μόνο ότι πλέον σημαντικό μερίδιο των εκπαιδευτικών (ίσως πλησιάζει και το 1/5 των εκπαιδευτικών συνολικά) είναι αναπληρωτές που σημαίνει ότι πολλά από αυτά που γράφεις παραπάνω (διακοπές, μισθοί, περιοχές εργασίας κ.λπ) δεν ισχύουν στην περίπτωση τους.

I was never grateful
That's why I spent my days alone

- 07 Οκτ 2014, 21:40 #21438

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τους εκπαιδευτικούς είναι η ΑΣΥΛΙΑ όσων δεν κάνουν τη δουλειά τους.
Και εκείνου που δεν κάθεται ν' ασχοληθεί με τους πιο αδύναμους μαθητές και εκείνου που τους πετάει τη μπάλα να παίξουν και εκείνου που αδυνατεί να ανταποκριθεί στην εργασία του, αλλά θα πάρει σύνταξη 100%.

Α, δοκιμάστε να κάνετε καταγγελία για προβληματικό εκπαιδευτικό στη Διεύθυνη. "Μόνο επωνύμως δεχόμαστε καταγγελίες".
Μα φυσικά!

Για ποιον ακριβώς τομέα του δημοσίου δεν ισχύουν τα παραπάνω ;

Υπάρχουν τομείς όπου ισχύει και η ανώνυμη καταγγελία, ακόμα και στον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης.
Εξάλλου, η καταγγελία σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να γίνει αντιληπτή με απλά μέσα.
Δεν έριξε ο εφοριακός το πρόστιμο, αν και βεβαιώθηκε η παράβαση; Φαίνεται.
Έδωσε σύνταξη στη φιλενάδα της η υπάλληλος του ΙΚΑ (με το αζημίωτο); Φαίνεται.
Πήρε φακελάκι ο γιατρός; Του τη στήνει η αστυνομία.

Ποιος όμως ελέγχει τον εκπαιδευτικό για το αν κάνει δουλειά στην αίθουσα; Ο Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης; Η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων; Η αστυνομία;
Και ποιος θα ενδιαφερθεί, αν όχι ο γονέας του παθόντος; Και τι θα γίνει μετά με το παιδί, αν ο καταγγελλόμενος δεν τιμωρηθεί; Θ' αλλάξει σχολείο;
Ο "χουντικός" σχολικός επιθεωρητής από τι ακριβώς αντικαταστάθηκε;

Ποια είναι μεγαλύτερη ζημιά, το να φάει ένα φακελάκι ένας Δ.Υ. ή το να αφήσει 25 παιδιά κούτσουρα ένας εκπαιδευτικός;

Σκόρπιες ερωτήσεις κάνω.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 07 Οκτ 2014, 23:59 #21499 Μερικές παρατηρήσεις, όσο προλαβαίνω:

1. Από αυτά που γράφει ο dimsabas τα περισσότερα ισχύουν για Α/θμια. Για τη Β/θμια δεν είναι το ίδιο εύκολα τα πράγματα, ούτε μπορείς να γλυτώσεις με 45min διάβασμα το απόγευμα, εκτός των περιπτώσεων που είσαι γυμναστής, Δντης ή κάποια ειδικότητα τελείως χαλαρή (π.χ. σε ένα ΕΠΑ.Λ. με περιπτώσεις μαθητές).

2. Το ωράριο είναι ήδη βασανιστικό. Έχω δοκιμάσει να κάνω μάθημα από 3 ώρες / ημέρα έως και 45 ώρες σε Γ/θμια την εβδομάδα (το πώς αφήστε το). Πρακτικά μέχρι 4 ώρες / ημέρα ήμουν αποδοτικός. Μετά έκανα κοιλιά που ευτυχώς μειωνόταν λόγω μαθημάτων που απλώνονταν όλη τη μέρα. Στη Β/θμια το μάθημα πρέπει να γίνει εντός 6 ωρών χοντρικά (8:00-14:15), οπότε, αν βάλουμε στην εξίσωση και τα διοικητικά, 4 ώρες / ημέρα σημαίνουν πρακτικά 6, δηλαδή έχεις κενό 45min. Πολύ κουραστικό το να μιλάς τόσες ώρες, όπως και το να έχεις προσοχή 100% στο μάθημα (ειδικά σε κατευθύνσεις) για τόσες ώρες.

3. Ο καθένας ζητάει το μακρύ του και το κοντό του. Από άτομα που σου ζητάνε να μη γίνονται στο σχολείο συγκεκριμένα μαθήματα, μέχρι τη νέα μόδα την άρνηση να παρακολουθούν θρησκευτικά για να έχουν ένα μάθημα λιγότερο να διαβάσουν στο τέλος (αλματώδης αύξηση φέτος στον αριθμό αυτών που απέχουν για λόγους συνειδήσεως). Το αναλυτικό πρόγραμμα σου λέει: κάνε εργαστήρια, ομαδοσυνεργατική μάθηση κτλ. Καλά είναι αυτά, αλλά στο τέλος δεν εξετάζονται συνεργατικά, ούτε, ειδικά στη Γ΄ Λυκείου, θα περάσεις αλώβητος αν ακολουθήσεις τέτοιες μεθόδους = αν περιορίσεις το ασκησιολόγιο θα πέσουν να σε φάνε γονείς, Σύμβουλοι και, κυρίως, μαθητές.

4. Τα περί επενδύσεων τα αναφέρω πολύ σύντομα. Ο τυπικός καθηγητής έχεις πτυχίο, ένα 30% έχει μετ/κο, πολλοί έχουν και 2ο πτυχίο, πάρα πολλοί κάνουν αυτή στη στιγμή μετ/κο (τυπικά ρίχνουν €5.000 στο ΕΑΠ για κάτι τέτοιο), έχουν πτυχίο υπολογιστών και παρακολουθούν κάθε χρόνο τουλάχιστον 2-3 σεμινάρια και επιμορφώσεις. Όλα αυτά είναι επένδυση που, θεωρητικά, πρέπει να αποσβεστεί. Πρακτικά, όμως, τέτοια απόσβεση δε γίνεται, οπότε το μόνο κέρδος είναι το "χαλαρό" ωράριο που σου δίνει δυνατότητα να περνάς περισσότερο χρόνο με την οικογένειά σου. Για να το δούμε πρακτικά, αν θες να γίνεις καθηγητής χρειάζεσαι σήμερα, αφού τελειώσεις το Λύκειο, 4 χρόνια σπουδές, 2 χρόνια διάβασμα για ΑΣΕΠ και να περάσεις 2-10 χρόνια αναπληρωτής, ώστε να μαζέψεις μόρια και να ανέβεις στον πίνακα. Για να γίνεις υδραυλικός που είναι το αγαπημένο επάγγελμα στο forum, χρειάζεσαι 1 χρόνο σε ένα ΙΕΚ (μετά το Λύκειο επαναλαμβάνω) για να πάρεις το ανώτερου επιπέδου δίπλωμα και 2 χρόνια εμπειρία ως βοηθός σε κάποιον μάστορα. Αν τα συγκρίνουμε τα δύο και την επένδυση να ανοίξεις μαγαζί ή να σπουδάσεις αυτά τα χρόνια, μάλλον δεν ζυγίζουν το ίδιο.

5. Το ζήτημα των μη μόνιμων εκπαιδευτικών θα ήταν ενδιαφέρον. Ο λόγος είναι απλός. Αν ζητήσουμε να μην είναι μόνιμοι, να απολύονται το καλοκαίρι κτλ, τότε θα έχουμε επιλογή από το εκάστοτε σχολείο, οπότε δε θα έχουμε κεντρικές εξετάσεις ή αν έχουμε 100% θα πρέπει να υπάρχει και συνέντευξη. Τότε, όχι μόνο δε θα υπάρχουν οι "άριστοι", αλλά θα βασιλέψει και πάλι η γνωριμία, αφού ο Δντης θα παίρνει τους δικούς του, ασχέτως να κάνουν δουλειά ή όχι. Η λύση να πάνε σε πιο μακρινό σχολείο είναι ενδιαφέρουσα, αλλά, όσοι την αναφέρουν, πολύ απλά δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Γίνομαι σαφής. Εγώ είμαι Δντης και επιλέγω προσωπικό. Παίρνω όλα τα φιλαράκια μου και τους λέω: "ελάτε, θα φάμε με χρυσά κουτάλια. Κουπόνια θα δίνουν, θα τα παίρνουμε, μάθημα δε θα γίνεται, όλα καλά." Πιστεύετε ότι θα πάνε οι μαθητές στα γύρω σχολεία που γίνεται δουλειά; Ας γελάσω... Τα τριγύρω σχολεία έχουν χωρητικότητα δεδομένη. Έστω και ένας μαθητής παραπάνω να μπει μέσα, εγώ, ο Δντης του Λυκείου "Χαβαλέ"*, θα κάνω καταγγελία για τα υπόλοιπα σχολεία και τότε να δω τι θα κάνουν οι γονείς και αυτοί που υποστηρίζουν ότι είναι εύκολο να επιλέξεις σχολείο. Εδώ γίνεται χαμός να μοιράσουν τους μαθητές για να χωράνε τώρα (με τις συμπτύξεις τμημάτων), πιστεύετε ότι το να φύγεις από το Χ και να πας στο Υ σχολείο θα είναι εφικτό; Η δομή των σχολείων στης Ελλάδος είναι τέτοια (συνοικιακά) που δεν επιτρέπει τέτοιες λύσεις που έρχονται φυτευτές από το εξωτερικό χωρίς να γνωρίζουν την πραγματικότητα της χώρας (το περιμένεις από Υπουργούς που άφησαν τα σχολεία χωρίς βιβλία για 6 μήνες).

6. Για τον "επιθεωρητή" του παρελθόντος που δεν υπάρχει σήμερα. Υπάρχει με τη μορφή του Συμβούλου. Προς το παρόν και μέχρι να εφαρμοστεί η αξιολόγηση δεν μπαίνει στην αίθουσα, αλλά δίνει οδηγίες για το τι πρέπει να διδαχθεί. Σας πληροφορώ πως οι οδηγίες που δίνουν οι Σύμβουλοι, ενώ θεωρητικά ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα, είναι της μορφής: κάντε αυτά που πρέπει να κάνετε, αλλά στο τέλος βάλτε θέματα σύμφωνα με το πρόγραμμα. Π.χ. απλό: το πρόγραμμα σου λέει να μην κάνεις ηλεκτρικά φορτία στο επίπεδο, αλλά μόνο στην ευθεία. Ο Σύμβουλος σου λέει να το κάνεις, αλλά να μην βάλεις τέτοια θέματα στο τέλος. Άλλωστε και οι ίδιοι λένε ακριβώς αυτά που λέω εγώ κατ' ιδίαν, με την εξαίρεση ορισμένων που έχουν γραμμάτια να πληρώσουν για τη θέση (π.χ. ένας που γνώρισα πέρυσι το είπε χύμα: μου έβαλαν την κόρη στο τάδε Παν/μιο, οπότε κάθομαι για να τακτοποιήσω και τη δεύτερη), οπότε είναι φανατικότεροι και της Χάνα Μοντάνα. Άλλωστε αξιολόγηση γίνεται κάθε χρόνο από τον Δντη της σχολικής μονάδος, απλά δεν το λέει κανείς μέχρι τώρα, όπως και κανείς δεν έχει βγει με πρόβλημα.

7. Για αυτούς που δε δουλεύουν. Πράγματι υπάρχουν κάποιοι. Γνωρίζω άτομο στη Σύρο (γυμναστής) που καθόταν στη μέση του γηπέδου σε καρέκλα και έκοβε τα νύχια του. Ο αριθμός, όμως, είναι περιορισμένος και με την αξιολόγηση είναι 100% σίγουρο ότι αυτοί δε θα πειραχτούν καθόλου, αφού θα έχουν φροντίσει εκ των προτέρων να καλυφθούν. Μπορώ να αναφέρω από προσωπική πείρα ότι άτομα που ήταν χαμηλών προσόντων περνούσαν μια χαρά, ενώ άτομα υψηλών προσόντων δέχονταν πόλεμο για να μη χαλάνε την πιάτσα. Για να μην αναφέρουμε το κομμάτι του κομματισμού ή τους τοπικισμούς (πήγαινε στην Πάρο και να είσαι από Αθήνα και πες μου αν θα πάρεις από τον Παριανό Δντη άριστα εσύ ή οι 5 ντόπιοι συνάδελφοι). Το μάθημα, φυσικά, το κάνουν όλοι, με τις ιδιαιτερότητές τους ο καθένας, αλλά το πώς φαίνεται ο καθένας στα μάτια του κόσμου είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Π.χ. ο χαμηλών προσόντων καθηγητής καλλιτεχνικών θα φανεί αν κάνει μια παράσταση (σχεδόν μηδέν κόστος) για την 25η Μαρτίου, ενώ ο μαθηματικός που έχει διδακτορικό θα είναι δακτυλοδεικτούμενος ως ο περίεργος που βάζει δύσκολα θέματα για να μας κόψει ή αυτός που ασχολείται συνέχεια με βλακείες μαθηματικά, αφού δεν μπορεί να κάνει κάτι προς την κοινωνία εκτός από καμιά ομιλία για τα μαθηματικά που θα είναι μόνος του χωρίς ακροατήριο. Ούτε οι γονείς, λοιπόν, μπορεί να αξιολογήσουν με αντικειμενικότητα (ας βάλουμε και το τοπικιστικό στοιχείο μέσα σε αυτό), ούτε το υπάρχον σύστημα εγγυάται αντικειμενικότητα.

Ευχαριστώ.

* Θυμάστε το Ρόδα τσάντα και κοπάνα;

Τα κείμενά μου λογοκρίνονται, τα pm μου δημοσιοποιούνται.
Οι απαντήσεις χρηστών ίσως περιέχουν διαστρεβλώσεις

Το κανάλι μου στο YouTube:
https://www.youtube.com/user/pipinos1976/videos

Προσωπική επικοινωνία:
http://www.forum.odigein.com

- 08 Οκτ 2014, 08:06 #21551 Ωραία και αντικειμενικά πιστευω τα λεει ο dimsabas.Ευχαριστουμε για τη περιγραφη.
Συνοψίζοντας τη συζητηση μας ,θα έλεγα οτι στην Ελλαδα της κρίσης,οι περισσοτεροι εργαζόμενοι και οι ελευθεροι επαγγελματίες είναι χαμένοι.Τόσο απλά.Πλέον εχουμε φτάσει στο σημείο ζευγάρια που έχουν και οι δυο δουλεια να μεταναστευουν.¨εχω πρόσφατο παράδειγμα φίλων που έφυγαν για Ελβετία.
Να δούμε που θα οδηγηθούμε τελικά.Εγω έχω αρχίσει να πιστευω οτι η κρίση δε προκειται να σταματήσει ποτέ στην Ελλάδα.Θα είμαστε πάντα στο μεταιχμιο...

- 08 Οκτ 2014, 08:14 #21552 Να σταματήσει? Από μόνη της; Η άλλαξε-διορθώθηκε κάτι στο μεταξύ;

Εγώ προσπαθώ να πείσω φίλους μου να ανοίξουν τα μάτια τους να σηκωθούν να φύγουν, δυστυχώς έχουν αυτή την ακατανόητη ελπίδα ότι "θα φτιάξουν τα πράγματα" ....

[NickTG]

- 08 Οκτ 2014, 08:56 #21561 Η αλήθεια είναι βέβαια πως αν φύγουν όλοι τότε σίγουρα δεν θα φτιάξει κάτι.

"Do another take and get it right, 127 times"