- 10 Ιαν 2016, 11:29
#205213
markvag έγραψε:Δηλαδή πρέπει ολόκληρη η οικονομία να είναι τελείως ελεύθερη;;;; Υπήρχαν και υπάρχουν αγορές τελείως ελεύθερες από κρατικές παρεμβάσεις. Αποτέλεσμα; Οι ισχυρότεροι γίνονται ισχυρότεροι και οι πιο αδύναμοι αδυνατίζουν περισσότερο.
Λογικό αυτό φυσικά, μιας και οι ισχυρότεροι είναι αυτοί που μπορούν να εκμεταλλευτούν καλύτερα τις όποιες δυνατότητες παρέχονται.
Και γι' αυτό ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει κρατική παρέμβαση για να αποκαθίσταται μία ισορροπία υπέρ του υπόλοιπου 99,99%...
καμιά οικονομία υπήρξε ποτέ απολύτως ελεύθερη και ούτε υποστηρίζω πως πρέπει να είναι ασύδοτη από την κρατική εποπτεία.
Με αυτό που γράφεις, το μόνο που μπορώ να υποθέσω, είναι ότι η θατσερική πολιτική, που ουδέποτε υπήρξε πιστή στην εφαρμογή της ,ούτως ή άλλως, εντελώς ξένης προς τους torries, πρακτικής του ακραίου laissez faire, παρέδωσε στο μέλλον, μια αγγλική οικονομία και κοινωνία,χειρότερη και κοινωνικά περισσότερο άνιση, από αυτή που βρήκε: υπό καθεστώς ΔΝΤ, μαστιζόμενη από χρόνια ύφεση, συντεχνιακές συγκρούσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις, σε βαθμό που μην μπορώντας να θάψουν τους νεκρούς, είχε προταθεί να του ρίχνουν μαζικά στον Ατλαντικό.
markvag έγραψε:Τι σχέση έχει η κατάρρευση του υπαρκτού με το αν μία τελείως ελεύθερη αγορά αυτορρυθμίζεται ή αν αυτό είναι θεμιτό για το κοινωνικό σύνολο;;;; 
"σε κανέναν δεν επιτρέπεται να επιβουλεύεται την ζωή, την υγεία, την ελευθερία ή την ιδιοκτησία των άλλων". Aυτό είναι το ρεζουμέ της φιλοσοφίας του Λοκ, που δικαίωσε η πτώση του τείχους.
junior gt έγραψε:Αναρωτήθηκες άραγε το ίδιο αντικαθιστώντας τις λέξεις ελεύθερη οικονομία με τις λέξεις σοσιαλιστική ή ακόμα χειρότερα κομμουνιστική οικονομία? Αυτές γιατί τις κρίνεις με περισσή σιγουριά? 
γιατί πιστεύω στην ατομική και ελεύθερη συνείδηση και όχι στην ταξική. Γιατί δεν πιστεύω στην πάλη ,άλλα στη συνεννόηση των τάξεων, προς βελτίωση των οικονομικών όρων διαβίωσης αμφοτέρων, και γιατί θεωρώ ότι οι ατομικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός εκάστου είναι ιερότερα κάθε ετεροπροσδιορισμένου "δημοσίου συμφέροντος", η επίτευξη του οποίου, άνευ της ατομικής ευθύνης δεν μπορεί ούτως ή άλλως να πραγματοποιηθεί. Τέλος γιατί δεν αποδέχομαι την εξίσωση, αλλά την κοινωνική διάκριση και γιατί δεν έμαθα ποτέ να μισώ τους πλούσιους, αφού δεν επιθυμώ μια κοινωνία χωρίς τέτοιους, αλλά μια, με όσο το δυνατόν λιγότερους φτωχούς.
Εξάλλου ούτε απορρίπτω τον καπιταλισμό συλλήβδην, ακόμα και με τα εγγενή ελαττώματα που παρουσιάζει η εφαρμογή του, ούτε φυσικά πιστεύω ότι υπάρχει άλλη ιδεολογία, πέραν αυτής του φιλελευθερισμού, που μπορεί να συνεισφέρει περισσότερο στην ανθρώπινη ευτυχία.