Σε αντίθετη περίπτωση έπρεπε να γίνει το εξής : Να εφαρμοστεί το κεφαλαιοποητικό σύστημα για τους ήδη εργαζόμενους, ήτοι οι εργαζόμενοι να δίνουν εισφορές που θα τους αποδοθούν ως σύνταξη αργότερα, και παράλληλα μέσω νέων φόρων να επιδοτούνται μεταβατικά και για δεκαετίες οι υπάρχοντες συνταξιούχοι και οι ήδη εργαζόμενοι με πολλά χρόνια υπηρεσίας, αφού μέχρι τότε δεν είχαν δώσει για την σύνταξή τους ούτε δεκάρα τσακιστή διότι δεν υφίστατο το μέτρο της σύνταξης και οι γέροντες ζούσαν από αυτά που είχαν βγάλει στην υπόλοιπη ζωή τους και επίσης τους συντηρούσαν τα παιδιά τους.
Παράλληλα μέσω του νέου μέτρου έπρεπε να θωπεύσουμε και τον στυλοβάτη του εκλογικού συστήματος, τους αγρότες, οι οποίοι με την ψήφο τους έκριναν (σε απόλυτο βαθμό παλιά) και κρίνουν (σε μεγάλο βαθμό σήμερα) το κάθε εκλογικό αποτέλεσμα και οι οποίοι χέρι στην τσέπη για ασφαλιστικές εισφορές δεν προτίθεντο να το βάλουν, ούτε κανένας ήταν πρόθυμος να τους πείσει να κάνουν κάτι τέτοιο περιδιαβαίνοντας την επαρχία και ακούγοντας τα εξ' αμάξης από αυτούς από χωρίου εις χωρίον.
Επιπρόσθετα, το αναδιανεμητικό έδινε το δικαίωμα και σε άλλους εξυπνάκηδες ή και απλώς μη έχοντες που δεν είχαν ούτε προτίθεντο να δώσουν δεκάρα τσακιστή για την σύνταξή τους, την άνεση να απολάβουν μια κάποια σύνταξη μετά από κάποια χρόνια, καθώς και επίσης και πρόσφορο βήμα και έδαφος σε συνδικάλες αλλά και ευνοούμενους του συστήματος να αποκομίσουν διάφορα οικονομικά ωφελήματα (εις βάρος των άλλοι) για τον εαυτό τους και την συντεχνία που εκπροσωπούσαν όπως πρόωρη συνταξιοδότηση, παχουλές συντάξεις και εφάπαξ, ανάλογα με την εγγύτητα που είχαν προς την εξουσία και τον βαθμό επηρεασμού αυτής, ή εκβιασμού της (see a trend here?, more customers for the next elections)
Το αναδιανεμητικό λοιπόν ήταν η καλύτερη λύση και αυτή εφαρμόστηκε (κυρίως).
Και λέω κυρίως διότι στην πράξη το σύστημα είναι μικτό. Αναδιανεμητικό ως προς την κύρια σύνταξη, κεφαλαιοποιητικό ως προς τα διάφορα ταμεία (αρωγής, επικουρικά) και μπάτε σκύλοι και αλέστε για αγρότες και μερικούς άλλοι (π.χ. άγαμες θυγστέρες) οι οποίοι μέχρι πριν λίγα χρόνια έπαιρναν πλήρη σύνταξη και ιατροφαρμακευτική χωρίς την υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών.
*Με το αναδιανεμητικό για να πάρει π.χ. ένας μεταλλωρύχος 1.000 ευρώ σύνταξη όταν υπάρχουν 10 συνάδελφοί του εν ενεργεία, πρέπει να δώσουν ο καθένας από 100 ευρώ. Αν οι εν ενεργεία ήταν π.χ. 5 θα έπρεπε να δώσουν από 200 ευρώ, αν ήταν 2 από 500 ευρώ έκαστος και πάει λέγοντας.Στην πράξη πρέπει να δώσουν παραπάνω. Από τις εισφορές πρώτα πρέπει να δουλέψει το μαγαζί, να πληρώσει τους υπαλλήλους, τα νοίκια κ.ο.κ., με αυτά που θα μείνουν να πληρώσει σύνταξη στους συνταξιούχους του, και το τυχόν πλεόνασμα να το επενδύσει.

