- 10 Νοέμ 2015, 10:45
#183965
Ειναι απλο το πραγμα:
Το κειμενο μιλαει περι γαμου, και κανει και ενα παραλληλισμο του γάμου με την Εκκλησια. Απομονωνοντας μια φραση, που απλα λεει "οι γυναικες να υποτασσονται στους αντρες τους, όπως στον Κυριο" (εννοωντας τον Θεο), δεν "κρινεις" ουτε την εκκλησια, ουτε τη θρησκεια γενικοτερα, απλα αδικεις την νοημοσυνη σου.
Η λεξη "υποταγη" στην περιπτωση μας, εχει να κανει με συμπνοια, και οχι με σκλαβια. Αν εχει κανείς ανοιχτο μυαλο βεβαια, και συνυπολογισει και το επομενο κομματι που λεει "
Οι δε άνδρες εξ άλλου να αγαπάτε τας γυναίκας σας και να υποβάλλεσθε μέχρι και των μεγαλυτέρων θυσιών προς χάριν αυτών".
Δεν νομιζω να χρειαζεται να υποβαλλεις τον εαυτο σου στις μεγαλυτερες θυσιες για το σκλαβο σου, μαλλον το αντιθετο, σωστα?
Ποσως δε, οταν το ιδιο κειμενο συνεχιζει με "
Ετσι και οι άνδρες οφείλουν να αγαπούν τας γυναίκας των, όπως αγαπούν τα ιδικά των σώματα. Εκείνος που αγαπά την γυναίκα του, τον εαυτόν του αγαπά, αφού αποτελεί ένα σώμα με αυτήν".
Η τελευταια σειρα του κειμενου φυσικα, ειναι η πιο γνωστη: "
Η δε γυνη να σεβεται τον ανδρα της".
ΑΤΙΜΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΕΛΙΚΑ...

Διδασκει οτι πρεπει να αγαπας και να φροντιζεις τη συζυγό σου οπως τον εαυτο σου, προτρεπει εσενα να κανεις τις μεγαλυτερες θυσιες για αυτην, γιατι ειστε
ενα σώμα, προτρεπει αυτην να σε σεβεται.
Τι αλλο θα μπορουσε να ζητησει κανεις ώς οδηγια σημερα, ποσο μαλλον 2000 χρονια πριν?
Κατα τα αλλα γραφει "χοντραδες", που καποιοι τις "καταπινουν" για να "δικαιολογηθουν".
Γελά και το ποικιλοχρουν ερίφιο.