- 03 Νοέμ 2015, 21:06 #181506

Προπαγανδα ειναι μονο αυτο η και το να γιορταζεις την 25 Μαρτιου στην Αγ. Λαυρα ενω Η Καλαματα γιορταζει την απελευθερωση της στις 23 και ο Π Π Γερμανος ηταν στην Πατρα ;

Η 28 Οχτωβρη ειναι η αρχη ενος πολεμου που οδηγησε στην μεγαλη αντιφασιστικη νικη αν και κανονικα θα επρεπε να γιορταζουμε το τελος.
Ο,τι εγινε εκεινη την περιοδο ειναι θεμα της γιορτης, και το C' est la guerre του Μεταξα και ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ .

Απο την αλλη το να παραποιεις τα ιστορικα γεγονοτα για την εξυπηρετηση εθνικων- θρησκευτικων λογων ΙΜΗΟ, ΕΙΝΑΙ Προπαγανδα!

Αυτο με την 25η Μαρτιου πρεπει να μου το εξηγησεις γιατι δεν το καταλαβα.

Στις 28 Οκτωβριου 1940 η Ιταλια ξεκινησε πολεμο εναντια στην Ελλαδα. Αυτα που συνεβησαν κατι χρονια μετα εν μεσω 2ου ΠΠ, δεν εχουν σχεση με την 28η Οκτωβριου ουτε η ημερομηνια εχει καμμια σχεση με "αντιφασιστικο αγωνα" επειδη αυτο βολευει σημερα την Αριστερα, την ωρα που ιδια κατηγορει το τοτε καθεστως της Ελλαδας ως φασιστικο.
Τι εγινε τη 28η δηλαδη? Ξεσηκωθηκε η φασιστικη Ελλαδα εναντια στο φασισμο? Γελανε και οι ΠΕΤΡΕΣ.

- 03 Νοέμ 2015, 21:09 #181507

Η αληθεια ειναι οτι η ΖΕΧΝΑ μερικων ειναι ανυποφορη, αλλα κανω υπομονη για να βρεθω στο ιδιο κρεβατι με Καρντασιαν και Μαργαριτα Παπανδρεου. Αλλα ας συνεχισουμε τον ωραιο διαλογο για την ελευθερη βουληση.

Μισο.....



Για πες, ποσο ανηθικο ειναι να γινεται κατηχηση σε παιδικα μυαλα;





Συγγνωμη, πρεπει να με ματιασε ο Ντριφτης.

Τώρα μάλιστα με Μαργαριτάκι μέσα στο κόλπο όλα γίνονται.


Δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά στο παλιό φόρουμ διαφωνούσαμε για το τι θεωρείται κατήχηση, κι εδώ τα ίδια γράφω ότι δεν θα έπρεπε να δίνουμε τόση σημασία γιατί κανένα παιδάκι δεν έγινε χριστιανός από τα θρησκευτικά, κανείς δεν ψήφισε Ανδρέα, Παπαρήγα ή Καραμανλή επειδή τον έπεισε ο δάσκαλος στα παιδικά του χρόνια κοκ. Οι περισσότεροι από τους γονείς και το άμεσο περιβάλλον επηρεάστηκαν μέχρι τουλάχιστον κάποιο σημείο της ζωής τους, αν συνέχισαν και μετά κακό του κεφαλιού τους αν και πιστεύω αυτό θα είναι το μικρότερο τους πρόβλημα γενικά.

- 03 Νοέμ 2015, 22:27 #181529 εγώ πάντως υποστηρίζω το "όχι" από τον ίδιο το Μεταξά και μεγαλύτερη απόδειξη ήταν οι προετοιμασίες που έκανε για την άμυνα της χώρας πριν το πόλεμο

το ότι ήταν φασίστας και θαυμαστής των ναζί δε σημαίνει ότι επέλεξε να δώσει τα κλειδιά της χώρας στον εισβολέα, ούτε ότι υπέκυψε σε λαϊκές πιέσεις όπως μας διδάσκει ο μεταπολιτευτικός μύθος

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 03 Νοέμ 2015, 22:35 #181532 Δεν μπορούσε να συνταχθεί με τους Ναζί, γιατί ο βασιλιάς είχε μεγάλη ισχύ στο στρατό και ήταν με το μέρος των Άγγλων.
Έκανε λοιπόν την ανάγκη φιλοτιμία, έστησε τον στρατό και πολέμησε τον φασισμό (LOOOOLLLLL).


To εξοργιστικό με τα ρετάλια της ΚΝΕ είναι ότι προσπαθούν να καπελώσουν έναν εκπληκτικό και εθνικά ομόψυχο αγώνα ως δήθεν "αντιφασιστικό".
Λες και το παλικάρι από την Κρήτη, τον Μοριά, τη Μυτιλήνη ή τη Θεσσαλία που πήγε εκεί πάνω κι έχασε τη ζωή του ή την υγειά του ήξερε περί σοσιαλιστών, κομμουνιστών, φασιστών κλπ.

Έρχονται τώρα και τα απολειφάδια που έχυσαν μαύρο δάκρυ όταν γκρέμισαν οι ιμπεριαλιστές το τείχος του Βερολίνου και πάνε να περάσουν στα παιδάκια την εντύπωση ότι ο αγώνας του 40 ήταν το τσούρμο που έπαιρνε εντολές και όπλα από την ΕΣΣΔ για να σκοτώνει όχι τόσο κατακτητές, αλλά περισσότερο τους Έλληνες "αντιδραστικούς" ακόμα και κάμποσα χρόνια μετά το τέλος του Χίτλερ.
Εμετός.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 03 Νοέμ 2015, 22:41 #181534

εγώ πάντως υποστηρίζω το "όχι" από τον ίδιο το Μεταξά και μεγαλύτερη απόδειξη ήταν οι προετοιμασίες που έκανε για την άμυνα της χώρας πριν το πόλεμο

το ότι ήταν φασίστας και θαυμαστής των ναζί δε σημαίνει ότι επέλεξε να δώσει τα κλειδιά της χώρας στον εισβολέα, ούτε ότι υπέκυψε σε λαϊκές πιέσεις όπως μας διδάσκει ο μεταπολιτευτικός μύθος

Το παιχνίδι ήταν πολύ μεγαλύτερο, ο Μεταξάς δικτάτορας και φασίστας σαφώς και θα προτιμούσε να ταχθεί με τον Άξονα αλλά έβαλε πάνω από την πολιτική του ιδεολογία το συμφέρον της χώρας και άρχισε τις επαφές με τους Βρετανούς, μεγάλο στοίχημα ήταν η Τουρκία και οι σχέσεις της τόσο με τον Άξονα όσο και με τους Συμμάχους.
Οι 2οι είχαν ήδη προτείνει να στείλουν στρατό κλπ και ο Μεταξάς επέλεξε την ουδετερότητα αφήνοντας όμως την πόρτα ανοιχτή. Ο Άξονας από την άλλη γνώριζε ότι γέρνει προς τους συμμάχους και αποφάσισε να χτυπήσει προληπτικά και από την άλλη έταζε ελληνικό έδαφος στην Τουρκία για να την πάρει με το μέρος του.

Με άλλα λόγια ο Μεταξάς το έπαιξε σωστά, δεδομένων των συνθηκών. Αυτός όμως που αξίζει ένα μεγάλο μπράβο είναι ο λαός που ξεπέρασε διχόνοιες και πολιτικές πεποιθήσεις και ενώθηκε με χαρά μάλιστα για να υπερασπιστεί την χώρα, μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι μνήμες από βενιζελικούς-βασιλικούς ήταν ακόμα νωπές.

Από εκεί και πέρα προσπάθεια της αντίστασης ανεξαρτήτως χρώματος να καπηλευθεί τον αγώνα που δόθηκε σε Ήπειρο, Μακεδονία, Θράκη και Κρήτη για πολιτικές σκοπιμότητες ενώ αντικειμενικά ο ρόλος της στον πόλεμο ήταν μηδαμινός, παρ'όλη την γενναιότητα των πράξεων καθ 'αυτών, είναι κατακριτέα.

- 03 Νοέμ 2015, 22:56 #181543

...αλλά έβαλε πάνω από την πολιτική του ιδεολογία το συμφέρον της χώρας...

Ετσι μονο του, μπας και νιωσουν τιποτα μερικοι.

- 03 Νοέμ 2015, 22:58 #181545

εγώ πάντως υποστηρίζω το "όχι" από τον ίδιο το Μεταξά και μεγαλύτερη απόδειξη ήταν οι προετοιμασίες που έκανε για την άμυνα της χώρας πριν το πόλεμο

το ότι ήταν φασίστας και θαυμαστής των ναζί δε σημαίνει ότι επέλεξε να δώσει τα κλειδιά της χώρας στον εισβολέα, ούτε ότι υπέκυψε σε λαϊκές πιέσεις όπως μας διδάσκει ο μεταπολιτευτικός μύθος

Ε.... βασικά οι αμυντικές προετοιμασίες ήταν της τάξης too little, too late... Ακριβώς επειδή δεν ήθελε να δώσει αφορμές στην Ιταλία. Ιδίως στα σύνορα με την Αλβανιά λίγες εβδομάδες μόνο πριν την εισβολή έγινε κάτι...

Ο Μεταξάς δεν είχε κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με Χίτλερ και Μουσολίνι, γιατί και αυτός τα ίδια ήταν πάνω κάτω*. Τα προβλήματα (γι' αυτόν) ήταν δύο: Αφενός ο βασιλιάς / στρατός / λαός θα τον διαολόστελναν σε χρόνο dt και αφετέρου η Ελλάδα ως χώρα με πολλά νησιά / μεγάλη ακτογραμμή ήταν / είναι εκτεθειμένη σε όποια χώρα έχει ισχυρό ναυτικό... Και αυτή η χώρα ΔΕΝ ήταν η Ιταλία (της οποίας η Reggia Marina ξεμύτισε ελάχιστα από τα λιμάνια της καθόλη τη διάρκεια του πολέμου), αλλά η Βρετανία. Σύνταξη με τους εχθρούς της Βρετανίας (όποιοι κι αν ήταν αυτοί) θα σήμαινε άμεση κατάληψη πολλών εδαφών από αυτήν, καθώς και φυσικά ναυτικό αποκλεισμό...

Ο δεύτερος λόγος φυσικά συνεχίζει να ισχύει και σήμερα και είναι ένας από τους λόγους που η Ελλάδα είναι σταθερά σύμμαχος προς τις ΗΠΑ, ότι κι αν λένε διάφοροι και θα συνεχίσει να είναι σύμμαχος αυτού που έχει το ισχυρότερο ναυτικό...


* Θυμάμαι στην τρίτη Λυκείου στην ιστορία κορμού (ναι, αυτή που κανείς δεν διάβαζε... κανείς εκτός από εμένα δηλαδή... ) σε ένα από τα κείμενα των πηγών, μία επιστολή του Μεταξά προς τον Χίτλερ, λίγο πριν την Ιταλική εισβολή, όπου με δυο λόγια του έλεγε "Αδερφέ, τα ίδια είμαστε, αλλά καταλαβαίνεις... δεν μπορώ να σε βοηθήσω άμεσα. Θα είμαι όμως ουδέτερος (ξέρεις εσύ τώρα... ), αλλά, σε θερμοπαρακαλώ, πες καμιά κουβέντα στον άλλον τον βλαμμένο να μην κάνει καμιά |λογοκρισία|, γιατί θα αναγκαστώ να κάνω κι εγώ |λογοκρισία| και τρέχα γύρευε μετά... Θέλω να τα βρούμε αλλιώς" (σε λίγο πιο διπλωματική γλώσσα βέβαια... )

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 03 Νοέμ 2015, 23:17 #181554

...αλλά έβαλε πάνω από την πολιτική του ιδεολογία το συμφέρον της χώρας...

- 03 Νοέμ 2015, 23:44 #181560 Γιά τον Μεταξά και το όχι τα έγραψα
viewtopic.php?f=9&t=356&p=180330#p180330

Το ξαναβάζω

ΑΡΑΡΤΗΜΑ 8. (Αρχείον ΔΙΣ Φ.618/ΣΤ/1)

Ανακοίνωσις του Πρωθυπουργού I. Μεταξά προς τους ιδιοκτήτας και αρχισυντάκτας του αθηναϊκού Τύπου εις το Γενικόν Στρατηγείον.

(Ξενοδοχείον Μεγ. Βρεττανίας) εις τας 30 Οκτωβρίου 1940

Κύριοι,

Εχω λογοκρισίαν και ημπορώ να σας υποχρεώσω να γράφετε μόνον ό,τι θέλω. Αυτήν τήν ώραν όμως δεν θέλω μόνον την πέννα σας. Θέλω και την ψυχήν σας. Γι' αυτό σας εκάλεσα σήμερα για να σας μιλήσω με χαρτιά ανοιχτά. Θα σας ειπώ τα πάντα. Θα σας ειπώ ακόμη και τα μεγάλα μου πολιτικά μυστικά. Θέλω να ξέρετε και σεις όλα τα σχετικά με την εθνικήν μας περιπέτειαν ώστε να γράφετε, όχι συμμορφούμενοι προς τας οδηγίας μου, αλλά εμπνεόμενοι εις την προσωπικήν σας πίστιν από την γνώσιν των πραγμάτων.

Σας απαγορεύω να ανακοινώσητε σχετικά το παραμικρόν σ' οποιονδήποτε απολύτως και για οιονδήποτε λόγον. Κάθε παράβασις αυτής της εντολής μου θα έχη διά τον υπεύθυνον -και να είσθε βέβαιοι ότι θα ευρεθή ο υπεύθυνος- τας συνεπείας τας οποίας πρέπει να έχη σε πόλεμο ζωής ή θανάτου του Εθνους, η προδοσία ενός μεγάλου μυστικού, έστω και αυτό αν έγινε από αφέλεια, χωρίς την παραμικρή κακή πρόθεσι. Φυσικά έχω τον λόγον σας...

Μη νομίσητε ότι η απόφασις του OXI πάρθηκε έτσι, σε μια στιγμή. Μη φαντασθήτε ότι εμπήκαμε στον πόλεμο αιφνιδιαστικά. ΄H ότι δεν έγινε παν ό,τι επετρέπετο και μπορούσε να γίνη διά να τον αποφύγωμε.

Από την εποχήν της καταλήψεως της Αλβανίας το Πάσχα πέρυσι το πράγμα άρχισε να φαίνεται. Από τον περασμένο Μάιο είπα καθαρά στον κ. Γκράτσι ότι αν προσεβαλλόμεθα εις τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, θα ανθιστάμεθα αντί πάσης θυσίας και δι' όλων των μέσων. Συγχρόνως όμως μου ήρχοντο από την Ρώμην, από την Βουδαπέστην, από τα Τίρανα, από παντού πληροφορίαι αντίθετοι.

Εις τας 16 Αυγούστου έγινεν ο τορπιλλισμός της «ΕΛΛΗΣ». Γνωρίζετε ότι από την πρώτην στιγμήν διεπιστώθη ότι το έγκλημα ήτο Ιταλικόν. Εν τούτοις δεν επετρέψαμεν να γνωσθή ότι είχομεν και τας υλικάς πλέον αποδείξεις περί της εθνικότητος του εγκληματίου. Συγχρόνως όμως διέταξα τα αντιτορπιλλικά τα οποία συνώδευον τα πλοία που μετέφερον τους προσκυνητάς από τήν Τήνον μετά το έγκλημα, αν προσβληθούν από αεροπλάνα ή οπωσδήποτε άλλως τε να κάμουν αμέσως χρήσιν των όπλων των.

«Διά να αποφύγωμεν τον πόλεμον θα έπρεπε να γίνωμεν εθελονταί δούλοι!»

Θα σας αποκαλύψω τώρα, ότι τότε διέταξα να βολιδοσκοπηθή καταλλήλως το Βερολίνον. Μου διεμηνύθη εκ μέρους του Χίτλερ, η σύστασις να αποφύγω οιονδήποτε μέτρον δυνάμενον να θεωρηθή από την Ιταλίαν πρόκλησις. Εκαμα το παν διά να μη μπορούν οι Ιταλοί να εμφανισθούν ως δυνάμενοι να έχουν όχι αφορμάς ευλόγους, αλλ' ούτε ευλογοφανές παράπονον εκ μέρους μας, αν και από την πρώτην στιγμήν αντελήφθην τι πράγματι εσήμαινεν η όλως αόριστος σύστασις του Βερολίνου. Σεις καλύτερον παντός άλλου γνωρίζετε ότι έκαμα το παν διά να μη δώσωμεν αφορμήν εμφανίσεως της Ιταλίας ως δυναμένης να έχη ευλογοφανείς καν αφορμάς αιτιάσεων. Λόγω του επαγγέλματός σας έχετε παρακολουθήσει εις όλες τις λεπτομέρειες την ιστορίαν των ατελειώτων ιταλικών προκλήσεων δημοσιογραφικών και άλλων, αλλά και την χριστιανικήν υπομονήν την οποίαν ετηρήσαμεν, προσποιούμενοι ότι δεν τις καταλαβαίνουμαι, περιοριζόμενοι μόνον σε δημοσιογραφικάς ανασκευάς των ιταλικών εναντίον μας κατηγοριών.

Ομολογώ ότι εμπρός εις την φοβεράν ευθύνην της αναμίξεως της Ελλάδος εις τέτοιον μάλιστα πόλεμον, έκρινα πως καθήκον μου ήτο να δω εάν θα ήτο δυνατόν να προφυλάξω τον τόπον από αυτόν έστω και διά παντός τρόπου, ο οποίος όμως θα συμβιβάζετο με τα γενικότερα συμφέροντα του Εθνους. Εις σχετικάς βολιδοσκοπήσεις προς την κατεύθυνσιν του Αξονος μού εδόθη να εννοήσω σαφώς ότι μόνη λύσις θα μπορούσε να είναι μία εκουσία προσχώρησις της Ελλάδος εις την «Νέαν Τάξιν». Προσχώρησις που θα εγένετο λίαν ευχαρίστως δεκτή από τον Χίτλερ ως «εραστήν του ελληνικού πνεύματος». Συγχρόνως όμως μου εδόθη να εννοήσω ότι η ένταξις εις την Νέαν Τάξιν προϋποθέτει προκαταρκτικήν άρσιν όλων των παλαιών διαφορών με τους γείτονάς μας, και ναι μεν αυτό θα συνεπήγετο φυσικά θυσίας τινάς διά την Ελλάδα, αλλά αι θυσίαι θα έπρεπε να θεωρηθούν απολύτως «ασήμαντοι» εμπρός εις τα «οικονομικά και άλλα πλεονεκτήματα» τα οποία θα είχεν διά την Ελλάδα η Νέα Τάξις εις την Ευρώπην και εις την Βαλκανικήν. Φυσικά, με πάσαν περίσκεψιν και ανεπισήμως επεδίωξα δι' όλων των μέσων να κατατοπισθώ συγκεκριμένως ποίαι θα ήσαν οι θυσίαι αυταί, με τας οποίας η Ελλάς θα έπρεπε να πληρώση την ατίμωσίν της εξ ιδίας θελήσεως προσφοράς της, να υπαχθή υπό την Νέαν Τάξιν. Με καταφανή προσπάθειαν αποφυγής σαφούς καθορισμού μού εδόθη να καταλάβω ότι η προς τους Ελληνας στοργή του Χίτλερ ήτο η εγγύησις ότι αι θυσίαι αυταί θα περιορίζοντο εις το ελάχιστον δυνατόν. Οταν επέμεινα να κατατοπισθώ, πόσον επί τέλους θα μπορούσε να είναι αυτό το «ελάχιστον» τελικώς, μας εδόθη να καταλάβωμεν ότι τούτο συνίστατο εις μερικάς ικανοποιήσεις προς την Ιταλίαν δυτικώς μέχρι Πρεβέζης, ίσως και προς την Βουλγαρίαν ανατολικώς μέχρι Δεδεαγάτς.

Δηλαδή θα έπρεπε διά να αποφύγωμεν τον πόλεμον, να γίνωμεν εθελονταί δούλοι και να πληρώσωμεν αυτήν την τιμήν... (!) με το άπλωμα του δεξιού χεριού της Ελλάδος προς ακρωτηριασμόν από την Ιταλίαν και του αριστερού προς ακρωτηριασμόν από την Βουλγαρίαν. Φυσικά δεν ήτο δύσκολον να προβλέψη κανείς ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν οι Αγγλοι θα έκοβαν και αυτοί τα πόδια της Ελλάδος. Και με το δίκαιόν των. Κυρίαρχοι πάντοτε της θαλάσσης δεν θα παρέλειπον, υπερασπίζοντες πλέον τον εαυτόν των, έπειτα από μίαν τοιαύτην αυτοδούλωσιν της Ελλάδος εις τους εχθρούς των, να καταλάβουν την Κρήτην και τας άλλας νήσους μας τουλάχιστον. Το συμπέρασμα αυτό δεν προέκυπτεν μόνον από την πλέον απλήν λογικήν, αλλά και από ασφαλείς και βεβαίας πληροφορίας εξ Αιγύπτου, καθ' ας είχεν ήδη προμελετηθή και αντιμετωπισθή η ενέργεια που θα έπρεπε να γίνη ως φυσικόν επακόλουθον πάσης τυχόν εκουσίας ή ακουσίας συνεργασίας της Ελλάδος με τον Αξονα, εις τας ελληνικάς νήσους και προς παρεμπόδισιν εν περιπτώσει της δυνατότητος διά τον άξονα να τας χρησιμοποιήση.

«Ο ελληνικός λαός θα εστρέφετο

εναντίον της κυβερνήσεως αν τον είχε καταδικάσει εις εθελουσίαν υποδούλωσιν»

Δεν δύναμαι αφ' ετέρου να μη παραδεχθώ ότι εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν το δίκαιον δεν θα ευρίσκετο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών και να μη αναγνωρίσω, ότι όταν ένας λαός, όπως ο αγγλικός, αμύνεται διά την ζωήν του, θα ήτο πλήρως δικαιολογημένος να κάνη τα ανωτέρω. Αλλά τότε ο ελληνικός λαός δικαίως θα ετάσσετο εναντίον της κυβερνήσεως η οποία διά να τον προφυλάξη από τον πόλεμον θα τον κατεδίκαζε εις εθελουσίαν υποδούλωσιν μετ' εθνικού ακρωτηριασμού.

Αυτή η δήθεν προφύλξις θα ήτο διά την τύχην της εις το μέλλον ελληνικής φυλής, πλέον ολεθρία και από τας χειροτέρας έστω συνεπείας οποιουδήποτε πολέμου. Το δίκαιον, λοιπόν, δεν θα ήτο με το μέρος της Κυβερνήσεως των Αθηνών, εάν η τελευταία ενήργει κατά τας υποδείξεις του Βερολίνου που ανέφερα. Το δίκαιον θα ήτο με το μέρος του ελληνικού λαού, ο οποίος θα κατεδίκαζεν αυτήν, και των Αγγλων οι οποίοι υπερασπίζοντες την ύπαρξίν των, επίσης δικαίως θα ελάμβανον τα μέτρα που εφέροντο έχοντες μελετήσει, εισακούοντες άλλωστε τας δικαίας αιτιάσεις των Ελλήνων, οίαι θα προέκυπτον εν καιρώ αν εδίδετο η εύλογος αυτή αφορμή.

Θα εδημιουργούντο έτσι όχι δύο, όπως το 1916, αλλά τρεις αυτήν την φοράν Ελλάδες. Πρώτη θα ήτο η επίσημος των Αθηνών η οποία είχε φθάσει εις την πόρωσιν και το κατάντημα διά να αποφύγη τον πόλεμον, να δεχθή να γίνη εθελοντής δούλος, πληρώνουσα μάλιστα την τιμήν αυτήν και με την συγκατάθεσίν της να αυτοακρωτηριασθή τραγικώτατα, παραδίδουσα εις την δουλείαν πληθυσμούς αμιγώς ελληνικούς και μάλιστα δύναμαι να είπω τους ελληνικώτερους των ελληνικών τοιούτους. Δευτέρα θα ήτο η πραγματική Ελλάς. Δηλαδή η παμψηφία της κοινής γνώμης του Εθνους, το οποίον ποτέ δεν θα απεδέχετο την εκουσίαν του υποδούλωσιν πληρωνομένην μάλιστα με εθνικόν ακρωτηριασμόν αφόρητον και ισοδυναμούσαν με οριστικήν ατίμωσιν και μελλοντικήν βεβαίαν εκμηδένισιν του Ελληνισμού ως εννοίας και οντότητος, εκμηδένισιν πρώτον ηθικήν, και δεύτερον εν συνεχεία της ηθικής και υλικήν.

Το Εθνος ουδέποτε θα συνεχώρει εις τον Βασιλέα και την Εθνικήν Κυβέρνησιν της 4ης Αυγούστου, τοιαύτην πολιτικήν. Τρίτη τέλος θα προέκυπτε μία ακόμη Ελλάς, η Ελλάς την οποίαν δεν θα παρέλειπον να δημιουργήσουν, φυσικά με την επίκλησιν του δημοκρατισμού οι δημοκρατικοί Ελληνες υπό την κάλυψιν του βρεττανικού Στόλου εις τας νήσους, Κρήτην και εις τας άλλας. H τρίτη αυτή Ελλάς, η «Δημοκρατική» θα είχε με το μέρος της όχι μόνον την πρόθυμον υποστήριξιν της Αγγλίας εις την οποίαν θα έδιδε το δικαίωμα να καλύψη τας νήσους μας, καλυπτομένη και η ιδία εις την Βόρειον Αφρικήν, αλλά θα είχε με το μέρος της και το Εθνικόν δίκαιον. H ηθική της δύναμις λοιπόν θα απερρόφα μοιραίως την επίσημον Ελλάδα, διότι θα διέθετεν η τρίτη αυτή Ελλάς, την ανεπιφύλακτον έγκρισιν και ενίσχυσιν της ανεπισήμου της «Δευτέρας» Ελλάδος, της Εθνικής Δημοσίας γνώμης εν τη παμψηφία της.

Εζησα κύριοι την περίοδον του Εθνικού Διχασμού, που εδημιουργήθη το 1916 όταν από την κατάστασιν εκείνην προέκυψαν δύο Ελλάδες, η των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Τον κίνδυνον από μίαν νέαν διαίρεσιν της Ελλάδος προκύπτουσαν συνεπεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όπως η διαίρεσις του 1916 προέκυψε συνεπεία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μίαν νέαν διαίρεσιν μάλιστα, πολύ τραγικωτέραν, διότι όπως την εσκιαγράφησα δεν θα είναι καν διχασμός, αλλά τριχοτομισμός.

Τον κίνδυνον αυτόν τον θεωρώ κύριοι, διά το Εθνος και το μέλλον του ασυγκρίτως χειρότερον από τον πόλεμον, έστω και αυτόν τον πόλεμον, από τον οποίον είναι δυνατόν και δουλωμένη ακόμη να βγη προσωρινώς η Ελλάς. Λέγω προσωρινώς, διότι πιστεύω ακράδαντα ότι τελικώς η νίκη θα είναι με το μέρος μας.

Γιατί οι Γερμανοί δεν θα νικήσουν. Δεν μπορεί να νικήσουν.

Υπάρχουν πολλά εμπόδια.

Η Ελλάς είναι αποφασισμένη να μην προκαλέση μεν, με κανέναν τρόπο κανένα, αλλά και με κανέναν τρόπο να μην υποκύψη. Προ παντός είναι αποφασισμένη να υπερασπίση τα εδάφη της, έστω και αν πρόκειται να πέση. Ηδη, δε, η απόφασίς της αυτή και η πολιτική της αυτή, χάρις εις την οποίαν απρόκλητα προσεβλήθη, χάρισαν στον τόπο και στον λαό μας το πλέον ανεκτίμητον των αγαθών και το μεγαλύτερον στοιχείον της δυνάμεώς του: Αυτή η πολιτική έδωσεν εις τον λαόν την απόλυτη ψυχική και πανεθνική ένωσί του.

Σήμερα, όμως επί πλέον υπάρχουν και μερικοί άλλοι παράγοντες που προδικάζουν την τελική μας νίκη. H Τουρκία δεν είναι όπως το 1916 σύμμαχος των Γερμανών. Είναι σύμμαχος των Αγγλων. H Βουλγαρία βέβαια ενεδρεύει και τώρα, όπως και τότε, αλλ' εν πάση περιπτώσει αυτήν την εποχήν τουλάχιστον προς το παρόν δεν τολμά. O καιρός όμως δεν δουλεύει για τον άξονα. Δουλεύει για τους αντιπάλους του. Τέλος, διά την Γερμανίαν η νίκη θα ήτο εν πάση περιπτώσει δυνατή μόνο με κοσμοκρατορίαν.

«Ακολουθώ την πολιτική του

αειμνήστου Βενιζέλου και όχι του αειμνήστου βασιλέως Κωνσταντίνου»

Αλλά η κοσμοκρατορία διά την Γερμανίαν κατέστη οριστικά αδύνατος στη Δουνκέρκη. O πόλεμος διά τον άξονα έχει χαθή, από την στιγμήν που η Αγγλία διεκήρυξε: Θα πολεμήσωμεν έστω και μόνον εις το νησί μας και πέραν των θαλασσών, θα πολεμήσωμεν μέχρι της νίκης.

Αλλά επί πλέον και ημείς οι Ελληνες πρέπει να γνωρίζωμεν ότι δεν πολεμούμεν μόνον διά την νίκην, αλλά και διά την δόξαν.

Δεν ξέρω αν κανείς αντιβενιζελικός από σας είναι πάντοτε και αδιάλλακτος.

- Είμαι εγώ, κύριε Πρόεδρε, απήντησεν ο παριστάμενος παλαίμαχος και αδιάλλακτος αρθρογράφος του αντιβενιζελικού Τύπου κ. Κρανιωτάκης.

Λοιπόν ακούτε για να συνεννοηθούμε. Εγώ, κύριοι, όπως επαρκώς σας εξήγησα, ετήρησα μέχρι σήμερον την πολιτικήν του αειμνήστου Βασιλέως Κωνσταντίνου, δηλαδή την πολιτικήν της αυστηράς ουδετερότητος. Εκαμα το παν διά να κρατήσω την Ελλάδα μακράν της συγκρούσεως των μεγάλων κολοσσών.

«Να πάρετε μαζί σας τη δική μου βεβαιότητα ότι τελικώς θα νικήσωμεν»

Ηδη μετά την άδικον επίθεσιν της Ιταλίας, η πολιτική την οποίαν ακολουθώ είναι η πολιτική του αειμνήστου Βενιζέλου. Διότι είναι η πολιτική του συνταυτισμού της Ελλάδος με την τύχην της δυνάμεως, διά την οποίαν η θάλασσα είναι ανέκαθεν όπως είναι και διά την Ελλάδα, όχι το εμπόδιον που χωρίζει, αλλά η υγρά λεωφόρος που συνδέει. Βέβαια εις την ιστορίαν μας την νεωτέραν δεν είχομεν μόνο ευγνωμοσύνης λόγους και αφορμάς διά την Αγγλίαν, της οποίας άλλως τε η μεταπολεμική πολιτική των τελευταίων ιδίως ετών, είναι πολιτική μεγίστων και ιστορικών αγγλικών ευθυνών. Αλλά τας ευθύνας της αυτάς η Αγγλία τας αποδίδει σήμερον με την υπερήφανον αποφασιστικότητα λαού μεγάλου, σώζοντος την ελευθερίαν του κόσμου και του πολιτισμού. Διά την Ελλάδα η Αγγλία είναι η φυσική φίλη και επανειλημμένως εδείχθη προστάτρια, ενίοτε δε η μόνη προστάτρια. H νίκη θα είναι και δεν ημπορεί παρά να είναι δική μας. Θα είναι νίκη του αγγλοσαξωνικού κόσμου, απέναντι του οποίου η Γερμανία η οποία αφού έως τώρα δεν ηδυνήθη να επιτύχη οριστικόν αποτέλεσμα, είναι καταδικασμένη να συντριβή. Διότι από τώρα και πέρα ο ορίζων δεν πρέπει να θεωρείται διά τον άξονα ανέφελος ούτε προς Ανατολάς και η Ανατολή είναι πάντοτε μυστηριώδης. Πάντοτε ήτο, αλλά σήμερον ειπέρποτε είναι γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Τελικώς λοιπόν θα νικήσωμεν. Και θέλω φεύγοντες από την αίθουσαν αυτήν να πάρετε μαζί σας όλην την δική μου απόλυτη βεβαιότητα, ότι θα νικήσωμεν. Εν τούτοις πρέπει να σας επαναλάβω ό,τι επισημότερον διεκήρυξα από την πρώτην στιγμήν. H Ελλάς δεν πολεμά διά την νίκην. Πολεμά διά την Δόξαν. Και διά την τιμήν της. Εχει υποχρέωσιν προς τον εαυτόν της να μείνει αξία της ιστορίας της.

Η Ιταλία είναι μεγάλη δύναμις, όταν δε προχθές έγινεν η πρώτη αεροπορική επιδρομή, ομολογώ ότι με έκπληξιν ήκουσα εις σχετικήν ερώτησίν μου την απάντησιν, ότι τα επιδραμόντα αεροπλάνα ήσαν μόνον ιταλικά. Αυτό φθάνει να σας δώση να καταλάβετε με ποιες ιδέες μπήκα στον πόλεμο.

Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλει να μείνει μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήση, έστω και χωρίς καμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθή άλλο τι αυτήν την στιγμήν. Διότι είναι ελεύθερος και απερίσπαστος εις την φυσικήν ευθικρισίαν και υπερηφάνειαν, εφ' όσον δεν εδόθη ευκαιρία να θολωθή η κρίσις του δι' αγοραίων θορύβων και παραπλανητικών εκστρατειών. Εκάμαμεν ό,τι ήτο δυνατόν διά να μη έχωμεν το παραμικρόν άδικον. Και θα εξακολουθήσωμεν την ιδίαν τακτικήν μέχρι τέλους. Σας έχω στο τραπέζι μερικά έγγραφα. Είναι όλαι οι αποδείξεις της ιταλικής ενέδρας εκ προμελέτης. Οταν τελειώσω μπορείτε να τα δήτε. Περιττόν να πάρετε σημειώσεις. Συντομότατα θα δημοσιευθούν εις την λευκήν βίβλον, η οποία διέταξα να εκδοθή το ταχύτερον.

Δεν σας κρύβω, κύριοι, ότι η κατάστασις είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μας περιμένουν μάλιστα δοκιμασίαι μεγάλαι. Διά να μη δώσω ευκαιρίαν προς την επιζητουμένην διά παντός τρόπου αφορμήν κατασυκοφαντήσεώς μας ευρέθην υποχρεωμένος να πάρω μίαν απόφασιν εξόχως σοβαράν.

Να μη κάμω την επιστράτευσιν όταν από καιρού την εζήτησε και εξηκολούθησεν επανειλημμένως να μου την ζητά το Επιτελείον... O ιταλικός όγκος λοιπόν ευρήκεν απέναντί του δυνάμεις πάρα πολύ ασθενείς, τουλάχιστον διά την κρούσιν των πρώτων ημερών. O ρόλος σας είναι σήμερον μεγάλος και επισημότατος. Μη χάνετε το θάρρος σας, οτιδήποτε κι αν γίνη, διότι άλλως αδύνατον να φανήτε άξιοι του λαού σας και του λαού σας και του καθήκοντός σας, το οποίον είναι να συντηρήσετε την ιερή φλόγα του ελληνικού λαού, να βοηθήσητε τον μαχόμενον Στρατόν, να υπάρξητε συνεργάται της Κυβερνήσεως, ότι και αν αισθάνεσθε δι' αυτήν. Πρέπει να πιστεύσητε σεις για να μπορέσετε να μεταδώσητε την πίστην εις το κοινόν σας, μολονότι αυτήν την φοράν έχομεν όλοι μας να πάρωμεν από τον ελληνικόν λαόν, και από το απερίγραπτον θάρρος του και όχι να του δώσωμεν.

Θέλω ακόμη να σας ειπώ κάτι. Ξέρω με βεβαιότητα, ότι από την φοβεράν αυτήν δοκιμασίαν η Ελλάς θα υποφέρη. Ξέρω όμως επίσης με βεβαιότητα, ότι τελικώς θα εξέλθη όχι μόνον ένδοξος, αλλά και μεγαλύτερη. Θα προσέξατε το τηλεγράφημα του κ. Τσώρτσιλ το οποίον εδημοσιεύθη σήμερον στας εφημερίδας, ανακοινωθέν από το Υπουργείον Εξωτερικών. Λοιπόν επιθυμώ να σας τονίσω τούτο: Εκείνοι οι οποίοι εις το τηλεγράφημα αυτό δεν βλέπουν γραπτήν την επιβεβαίωσιν αγράφου συμφωνίας διά τα Δωδεκάνησα, δεν ξέρουν να διαβάζουν μέσα από τις γραμμές... Και κάτι άλλο ακόμη. Τα Δωδεκάνησα προδικάζουν...

Γιά τους φανατικούς δασκάλους , έχουμε ιστορία με τέτοιους .
Αλλά είχαμε και την αναπληρώτρια παιδείας , που λέει ο λόγος , που είπε την πρώτη μέρα που πήγε στο υπουργείο , ότι αξίζουν μπράβο οι φανατικοί που δεν άφησαν την ΧΑ να μπει στα σχολεία και άλλα τέτοια .
Στις 27 πήγε στο πανεπιστήμιο να εκφωνήσει τον πανηγυρικό στην γιορτή , αλλά μπήκαν οι ανταρσίες και δεν την άφησαν . Καλή και κακή βία και άλλες αριστερίστικες πλακίτσες

- 03 Νοέμ 2015, 23:46 #181561 Κάπως έτσι την πάτησε κι ο έρμος ο Κατρούγκαλος.

- 03 Νοέμ 2015, 23:46 #181562

εγώ πάντως υποστηρίζω το "όχι" από τον ίδιο το Μεταξά και μεγαλύτερη απόδειξη ήταν οι προετοιμασίες που έκανε για την άμυνα της χώρας πριν το πόλεμο

το ότι ήταν φασίστας και θαυμαστής των ναζί δε σημαίνει ότι επέλεξε να δώσει τα κλειδιά της χώρας στον εισβολέα, ούτε ότι υπέκυψε σε λαϊκές πιέσεις όπως μας διδάσκει ο μεταπολιτευτικός μύθος

Ε.... βασικά οι αμυντικές προετοιμασίες ήταν της τάξης too little, too late... Ακριβώς επειδή δεν ήθελε να δώσει αφορμές στην Ιταλία. Ιδίως στα σύνορα με την Αλβανιά λίγες εβδομάδες μόνο πριν την εισβολή έγινε κάτι...

Ο Μεταξάς δεν είχε κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί με Χίτλερ και Μουσολίνι, γιατί και αυτός τα ίδια ήταν πάνω κάτω*. Τα προβλήματα (γι' αυτόν) ήταν δύο: Αφενός ο βασιλιάς / στρατός / λαός θα τον διαολόστελναν σε χρόνο dt και αφετέρου η Ελλάδα ως χώρα με πολλά νησιά / μεγάλη ακτογραμμή ήταν / είναι εκτεθειμένη σε όποια χώρα έχει ισχυρό ναυτικό... Και αυτή η χώρα ΔΕΝ ήταν η Ιταλία (της οποίας η Reggia Marina ξεμύτισε ελάχιστα από τα λιμάνια της καθόλη τη διάρκεια του πολέμου), αλλά η Βρετανία. Σύνταξη με τους εχθρούς της Βρετανίας (όποιοι κι αν ήταν αυτοί) θα σήμαινε άμεση κατάληψη πολλών εδαφών από αυτήν, καθώς και φυσικά ναυτικό αποκλεισμό...

Ο δεύτερος λόγος φυσικά συνεχίζει να ισχύει και σήμερα και είναι ένας από τους λόγους που η Ελλάδα είναι σταθερά σύμμαχος προς τις ΗΠΑ, ότι κι αν λένε διάφοροι και θα συνεχίσει να είναι σύμμαχος αυτού που έχει το ισχυρότερο ναυτικό...


* Θυμάμαι στην τρίτη Λυκείου στην ιστορία κορμού (ναι, αυτή που κανείς δεν διάβαζε... κανείς εκτός από εμένα δηλαδή... ) σε ένα από τα κείμενα των πηγών, μία επιστολή του Μεταξά προς τον Χίτλερ, λίγο πριν την Ιταλική εισβολή, όπου με δυο λόγια του έλεγε "Αδερφέ, τα ίδια είμαστε, αλλά καταλαβαίνεις... δεν μπορώ να σε βοηθήσω άμεσα. Θα είμαι όμως ουδέτερος (ξέρεις εσύ τώρα... ), αλλά, σε θερμοπαρακαλώ, πες καμιά κουβέντα στον άλλον τον βλαμμένο να μην κάνει καμιά |λογοκρισία|, γιατί θα αναγκαστώ να κάνω κι εγώ |λογοκρισία| και τρέχα γύρευε μετά... Θέλω να τα βρούμε αλλιώς" (σε λίγο πιο διπλωματική γλώσσα βέβαια... )

Στρατιωτικά η Ελλάδα ήταν σχετικά καλά προετοιμασμένη, μάλιστα είχαν πέσει αρκετές παραγγελίες σε υπερσύγχρονο για την εποχή υλικό, αεροσκάφη, όπλα κλπ τα οποία λόγω της έναρξης του πολέμου δεν παραδόθηκαν ποτέ και κατέληξαν σε Αγγλία-Γαλλία για να καλύψουν τις άμεσες ανάγκες τους.
Αν δεν ήταν δεν θα κατάφερνε να σταματήσει τον Ιταλικό Στρατό ο οποίος μεν ήταν από τους χειρότερους μεταξύ των αντιμαχομένων αλλά πολυπληθής και καλύτερα εξοπλισμένος. Το ότι δεν έκανε κινήσεις που θα μπορούσαν να θεωρηθούν "ύποπτες" όπως π.χ η προετοιμασία της μεθορίου είναι λογικό. Σε γενικές γραμμές πέρα από την γενναιότητα του προσωπικού το ελληνικό ΠΒ είναι αυτό που σταμάτησε τους Ιταλούς σε συνδυασμό με τον απρόσκοπτο εφοδιασμό του με τις προσπάθειες ακόμα και πολιτών.

Αφορμές δεν ήθελε να δώσει σε κανέναν, για αυτό έγλυφε και από τις 2 πλευρές, όταν είδε όμως προς τα που πάει το παιχνίδι έδωσε λίγο παραπάνω αέρα στους Άγγλους και τελευταία στιγμή τους επέτρεψε να μεταφέρουν στρατό στην Ελλάδα, ήταν η συγκυρία όμως τέτοια στην Β. Αφρική εκείνη την περίοδο που δεν τους επέτρεψε παρά να στείλουν ελάχιστο στρατό μπροστά στις δυνατότητες τους. Έβλεπε όμως ότι ήταν στην μέση της σκακιέρας και αργά ή γρήγορα κάποιος θα έκανε την πρώτη κίνηση.

Η Reggia Marina ήταν μια χαρά, η κάλυψη της από την αεροπορία (+Μάλτα) υπέφερε και για αυτό ειδικά μετά την επιδρομή στον Τάραντα από τους Άγγλους δεν ξεμύτισε. Τα πλοία της πάντως ήταν από τα καλύτερα παγκοσμίως + μερικές ειδικές μονάδες που δεν υπήρχαν αντίστοιχες στον κόσμο.

- 04 Νοέμ 2015, 00:09 #181566

έβαλε πάνω από την πολιτική του ιδεολογία το συμφέρον της χώρας και άρχισε τις επαφές με τους Βρετανούς.

Οι επαφές με τους Άγγλους υπήρχαν. Ήταν οι κύριοι δανειστές της χώρας...

...>.

- 04 Νοέμ 2015, 01:19 #181574 Για πάμε...
http://www.edupame.gr/content/Υλικό-για-τη-γιορτή-της-28ης-Οκτωβρίου

Υλικό για 28η Οκτωβρίου και καμία αναφορά στον Ελληνοιταλικο πολεμο αλλά ανάλυση για την 4η Αυγούστου.


Για οποίον καθυστερημένο επιμένει να προσποιείται ότι δεν κατάλαβε.
Ειναι ανήθικο και αηδιαστικο να χρησιμοποιούνται μικρά παιδιά για απωθημενα μεγάλων: σεξουαλικά, πολιτικά κλπ

Φοβερή ευαισθησία και σκισιμο καλσον μη τυχόν και δουν την εικόνα του Ζουλού (Χριστός) τα παιδάκια αλλά είναι ΟΚ να τα εκθετουμε σε πολιτικά μηνύματα και τοποθετήσεις.

Τεσπα καντε μια προσπάθεια να νιώσετε γιατί του χρόνου μπορεί ο διευθυντής στο παραδίπλα δημοτικό να βγάλει κάνα ποίημα για τον μπάρμπα Γιάννη το φασιστομουτρο και δεν θα βρίσκετε καλσον για σκισιμο.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 04 Νοέμ 2015, 02:08 #181579

Προπαγανδα ειναι μονο αυτο η και το να γιορταζεις την 25 Μαρτιου στην Αγ. Λαυρα ενω Η Καλαματα γιορταζει την απελευθερωση της στις 23 και ο Π Π Γερμανος ηταν στην Πατρα ;

Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.

- 04 Νοέμ 2015, 02:22 #181582 Απίστευτη ανακάλυψη, έχει και το τι έκανες στον πόλεμο Θανάση του Βέγγου.
--> ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΩΝ ΛΕΜΕ.

Εντωμεταξύ δε θέλει και Νόμπελ φυσικής για να καταλάβεις ότι το ΠΑΜΕ θα προτείνει υλικό (για παρέμβαση όπως γράφει ξεκάθαρα, άρα δεν είναι όλη η γιορτή) που θα παρουσιάζει αυτά που δε θέλουν να προβάλλουν οι άλλοι.

Τέσπα, το να κάνει κανείς σαν χαλασμένη ξινομυζύθρα για ένα τραγούδι για αντάρτες(χωρίς αναφορά σε ΕΑΜ, ΕΛΑΣ) και Γοργοπόταμο είναι δικαίωμά του. Το να ταυτίζεται με ύμνο καθεστώτος είναι δούλεμα χειρίστου είδους που δεν πιάνει ούτε σε νήπια.

Και να το ξαναπώ μπας και εμπεδωθεί, το ότι ο φασίστας Μεταξάς πήγε σε πόλεμο δεν το κόβουμε επειδή ήταν τέτοιος ούτε σκίζει κανένας κανένα καλσόν, ομοίως είναι ανόητο να σκίζει κάποιος καλσόν επειδή άκουσε ένα τραγούδι για αυτούς που πολέμησαν τους Γερμανούς αλλά δεν ψηφίζουν το κόμμα του.


Δεν άγχομαι, πλησιάζει 17Ν, θα βγούνε βιντεάκια με Λοιζο,Ξυλούρη και Ριτσο και θα πάρουν τον ρηξικεύλευθο σχολιασμό που τους αρμόζει
Ε, και να ακουστεί ο Επιτάφιος, έ, και....