https://jimmuclarku.blogspot.com/
dstou έγραψε:Στον κύκλο μας έχει καθιερωθεί και ένα άλλο έθιμο. Στα παιδικά πάρτυ και κατά το κοπή τη πίτα, να λέμε τις ευχές σε 3 γλώσσες. Μία στα ελλήνικος (να ζήσεις Μαρία και χρόνια πολλά, μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά, κ.τ.λ.), μία στα εγγλέζικα (χάπι μπερθντέι του γιου. κ.τ.λ.) και μία στα κινέζικα που τραγουδιώνται ίδια με τα εγγλέζικα αλλά αλλάζουν τα λόγια. Παγκοσμιοποίηση γαρ
Εδώ και χρόνια....και αν με το "αλλάζουν τα λόγια" εννοείς το "τσιν τσον τσαν", ναι δίκιο έχεις
Εγώ πάντως προσπαθώ να -τους- το κόψω όπου και όταν μπορώ...
Ορματε.
Αντε και πρέσβεις...
IKE έγραψε:Για τα παραδοσιακά φαγητά εορτών, έχω την αίσθηση πως κάθε περιοχή έχει σαν παραδοσιακό εορταστικό φαγητό αυτό που θεωρούσε 'καλό' και σπάνιο (και ακριβό κατ'επέκταση).
Ή αυτό που ταιριάζει με την εποχή ανάλογα με τις γεωκτηνοτροφικές δραστηριότητες.
Πχ. το χειμώνα σφάζαν το γουρούνι, φτιάχνανε λουκάνικα και τρώγανε το γουρούνι τα Χριστούγεννα
Και έχει και λάχανα --> λαχανοντολμάδες (και όχι ντομάτες γεμιστές
)Το Πάσχα έχουν γεννηθεί τα αρνάκια, σφάζουν για το γλέντι
κτλ. κτλ.
IKE έγραψε:Και τα έθιμα δεν είναι θεόσταλτο δόγμα, από κάπου ήρθαν και έγιναν αρεστά για να μείνουν.
Εξάλλου όλες οι χριστιανικές γιορτές πέφτουν -τελείως τυχαία
- πάνω σε αρχαίες-παγανιστικές τέτοιες εορτές. IKE έγραψε:Μπορεί να μοιάζει ξενόφερτο το ΧΑΛΟΟΥΙΝ αλλά αν έχει πλάκα (που έχει) θα μείνει, και καλώς να μείνει.
Οπως έμεινε το χριστουγεννιάτικο δέντρο και ο -έκπληξη!- Αγιος Βασίλης αλα Ελληνικά.
IKE έγραψε:Αυτό που χτυπάει περισσότερο σε εμένα είναι ο πλεονασμός μιας και υπάρχει σε λίγους μήνες η αποκρια με εβδομάδες εκτεταμένου καρναβαλισμού.
Για το Χάλοουιν αυτό είναι το θέμα, ότι έχει σοβαρό εγχώριο ανταγωνισμό (φάση Goodys vs. McDonalds)
dimik έγραψε:Τώρα αν μιλήσω για έντερα γεμιστά με ρύζι και συκωτάκια για (θρακιώτικο) χριστουγεννιάτικο φαγητό μερικοί θα πάρουν αγκαλιά τους κουβάδες αλλά ας βάλω την συνταγή από το χωριό της γιαγιάς http://www.greekouzina.gr/karvavitsa-kermeniotiki/![]()
Οπότε ας πω για λουκάνικα, χοιρινή τηγανιά (ενίοτε και πρασοτηγανιά) καλό μπρούσκο και αναμμένο τζάκι.
Μου έχουν λείψει τα ελληνικά Χριστούγεννα

Εντόσθια ftw......
EDDIE_147 έγραψε:
Επίσης ένα καλό προτζεκτάκι θα ήταν χορός αποφοίτησης στην Γ΄Λυκείου.
been there, done that...
7ο Λύκειο Καλαμαριάς, 1998...
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

Δεν είμαι ούτε πατριδολάγνος, ούτε εθιμολάγνος, ούτε θρησκόληπτος.
Απλά το ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ είναι ξεφτυλίκι γιατί γιορτάζουμε απόκριες 2 φορές --> FAIL
Είναι σαν να πούμε ότι επειδή γουστάρουμε Πρωτοχρονιά φάση, να τη γιορτάζουμε 3 φορές το χρόνο μαζί με:
- ορθόδοξους
- παλιοημερολογίτες
- Κινέζους (κάπου τέλος Γενάρη)
Δηλαδή επειδή γουστάρει κάποιος να βαράει βεγγαλικά και να κάνει ρεβεγιόν με πόκα, να γιορτάζουμε πρωτοχρονιά 3 φορές το χρόνο επειδή έχει ΧΑΒΑΛΕ.
Θινκ αμπάουτ ιτ.
Κι αν μας χαλάει το φθινόπωρο, το μεταφέρουμε Μάρτιο, μια χαρά
Τα χάπι μπερθντεϊ κλπ, είναι καραγκιοζιλίκια. Μια χαρά είναι το ελληνικό τραγούδι και αρκεί.
Για Χριστούγεννα ψηφίζω πρασσοτηγανιά (που μου έμαθε ο πατέρας μου από την 'Ηπειρο) που ανέφερε ήδη κάποιος συμφορουμίης.
Για την ακρίβεια έβαλα το έτερον ήμισυ να φτιάξει την προηγούμενη εβδομάδα.
Επίσης στον πατέρα μου αρέσει και η γαλοπούλα γεμιστή, αλλά αυτό το πουλί ποτέ δεν το συμπάθησα ψητό...
Τέλος για χριστούγεννα σκίζουμε κι εντόσθια γιατί έχει μάθει η σύζυγος με αυτά, αλλά μου αρέσουν πολύ κι εμένα!
Chris έγραψε:Συμφωνώ με έντι, και επαυξάνω. Επειδή οι απόκριες είναι το άντρο του τρας και της βλαχιάς με τα μπαμπονέιρο και τα κεκελαμπόνγκο και τα τζομπι-τζομπά, και τους ντυμένους σπερματοζωάρια στην πάτρα με τις σφυρίχτρες, και τους λιλιπούτιους καρναβαλιστες (ΤΜ), ας τις καταργήσουμε τελείως και να γιορτάζουμε μόνο χάλοουιν.
Κι αν μας χαλάει το φθινόπωρο, το μεταφέρουμε Μάρτιο, μια χαρά
Ξέχασες τα "παλαμάρια" που έχουμε εδω στον Τύρναβο, αλλά δεν έχει το Χαλογουίν...
dstou έγραψε:Στον κύκλο μας έχει καθιερωθεί και ένα άλλο έθιμο. Στα παιδικά πάρτυ και κατά το κοπή τη πίτα, να λέμε τις ευχές σε 3 γλώσσες. Μία στα ελλήνικος (να ζήσεις Μαρία και χρόνια πολλά, μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά, κ.τ.λ.), μία στα εγγλέζικα (χάπι μπερθντέι του γιου. κ.τ.λ.) και μία στα κινέζικα που τραγουδιώνται ίδια με τα εγγλέζικα αλλά αλλάζουν τα λόγια. Παγκοσμιοποίηση γαρ
Έλα Χρ*στέ και Παν*γιά...
Πως προέκυψε αυτό;
http://www.imerisia.gr/article.asp?cati ... =113836290

dstou έγραψε:Στον κύκλο μας έχει καθιερωθεί και ένα άλλο έθιμο. Στα παιδικά πάρτυ και κατά το κοπή τη πίτα, να λέμε τις ευχές σε 3 γλώσσες. Μία στα ελλήνικος (να ζήσεις Μαρία και χρόνια πολλά, μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά, κ.τ.λ.), μία στα εγγλέζικα (χάπι μπερθντέι του γιου. κ.τ.λ.) και μία στα κινέζικα που τραγουδιώνται ίδια με τα εγγλέζικα αλλά αλλάζουν τα λόγια. Παγκοσμιοποίηση γαρ
Αυτή με τα τσιν τσαν τσον κλπ, είναι μία συνηθισμένη νεοκαγκούρικη μόδα δήθεν για να γελάσουν τα παιδιά. Ο ένας ανηψιός μου, 7 ετών, έχει μία συμμαθήτρια μισή κινέζα (κινέζα μητέρα), η οποία μητέρα σε μία αντίστοιχη φάση θεωρήθηκε προσβεβλημένη και έφυγα από το πάρτυ των συμμαθητών της κόρης της. Εκτοτε ο ανηψιός μου παίζει μπουνιές στα παιδικά πάρτυ για να σταματήσει τα άλλα παιδάκια να τραγουδούν το δήθεν κινέζικο


