- 30 Σεπ 2015, 11:55 #166647

Η υποχρεωτική εκπαίδευση από τη εταιρεία πληρώνεται?

Αν σε στείλουν "υποχρεωτικά", προφανώς δεν πρέπει να πληρώσεις. Αν είναι κατ'επιλογή σου, τότε μπορεί να πρέπει να συνεισφέρεις. Αν η εκπαίδευση οδηγεί σε κάποια πιστοποίηση, τότε συνήθως αυτό το πληρώνεις εσύ.

- 30 Σεπ 2015, 12:00 #166652

και γυρναει το δευτερο αφεντικο και μου λεει "μας χρησιμοποιησες δλδ να περασει ο χρονος και να κανεις αυτο που θελεις"

Το δεύτερο αφεντικό πρέπει να ήταν χαρισματικό άτομο και εξαιρετικός μάνατζερ, ε;

We 're on a mission from God.

- 30 Σεπ 2015, 12:06 #166658

Μήπως ο kilomeater εννοεί πως γνωρίζει και κατανοεί την περίπτωση και τη δυσκολία στον χειρισμό της, επειδή το έχει υποστεί στο παρελθόν στην Ελλάδα, ή αναγκάστηκε να το κάνει, ανακοινώνοντάς το σε υφισταμένους τους, κατ΄εντολήν της επιχείρησης-εταιρείας κλπ.
Μήπως να ... "ψαχτούμε" λίγο , πρίν του ... μουντάρουμε?
ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ !

ΟΟΟΧΙ κατάλαβαν πολύ καλά τι θέλει να πει.....μην σου πω καλύτερα και απο τον ίδιο

προκατάληψη 0

Εγώ πάντως δεν κατάλαβα τι θέλει να πει.
Ότι το 'χει κάνει πολλές φορές οπότε του 'ναι εύκολο;

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 30 Σεπ 2015, 12:06 #166659 ο διαδοχος...

- 30 Σεπ 2015, 12:21 #166669 Ούτε στο στοίχημα δεν θα το έπαιζα, σαν να κλέβω εκκλησία (pun intended) θα ήταν.

Πώς προκύπτουν τέτοια μυαλά ρε παιδί μου...

We 're on a mission from God.

- 30 Σεπ 2015, 12:33 #166677

και γυρναει το δευτερο αφεντικο και μου λεει "μας χρησιμοποιησες δλδ να περασει ο χρονος και να κανεις αυτο που θελεις"
βεβαια προς τα εξω περασε οτι παραιτηθηκα

Καλά είσαι... εμένα μου είπαν ότι είμαι και αχάριστος που συνειδητά επέλεξα την ανεργία, την ίδια στιγμή που μου χρωστούσαν 6 μηνιάτικα (με προοπτική να γίνουν πολλά παραπάνω) και 2 χρόνια στη σειρά το πάλευα στην αγορά μόνος μου με έξοδα και αυτοκίνητο δικά μου (και όλα αυτά με ψυχολογική πίεση και εξευτελιστική συμπεριφορά σε καθημερινή βάση- η αναδουλειά φέρνει και γκρίνια, φυσικά).

Εγώ πιστεύω, ωστόσο, ότι υπάρχουν ακόμα καλά αφεντικά και συνήθως είναι αυτοί που ξέρουν τι θέλουν, ούτε φαντάζονται διάφορα για το προσωπικό τους, ούτε εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις για να πάρουν κατιτίς παραπάνω (απληστία: αφού μπορώ να πάρω έναν απόφοιτο πανεπιστημίου, να τον πληρώνω βασικό και να τον μοστράρω κιόλας γιατί να πάρω έναν απόφοιτο λυκείου - εμ έλα που ο δεύτερος μπορεί να σου κάνει πολύ καλύτερα τη δουλειά και πιθανώς να είναι και ευχαριστημένος με διαφορετικά πράγματα ενώ ο πρώτος μπορεί και να βρεί κάπου αλλού καλύτερη προσφορά; ).

Όπως και σωστοί και τίμιοι εργαζόμενοι υπάρχουν, με τη διαφορά ότι ποτέ δεν πρέπει να ξεχνά το αφεντικό ότι ο καλύτερος άνθρωπος αν του συμπεριφέρεσαι άσχημα (με οποιονδήποτε τρόπο) κάποια στιγμή θα γυρίσει και θα στη φέρει και θα πάει στον ανταγωνιστή σου ή στην καλύτερη θα σε αφήσει στα κρύα του λουτρού.
Ούτε μου φαίνεται ανήθικο το να πας να δουλέψεις στον ίδιο κλαδο, διότι σε θέματα επιβίωσης ο καθένας πιάνεται από αυτά που γνωρίζει. Να κάνει τι δηλαδή ο εργαζόμενος, να επιλέξει να μείνει για να μη δουλέψει σε κάποιον ανταγωνιστή; Φυσικά, η εταιρεία νομιμοποιείται να αποτρέψει τη διαρροή καποιου υλικού ή πνευματικής περιουσίας, το τι κουβαλάει ο καθένας στο κεφάλι του είναι δική του περιουσία και την κάνει ό,τι θέλει. Στο κάτω κάτω, ας προσέξουν, ο κάθε εργοδότης, τι κάνει ο ανταγωνιστής τους και ας φροντίσουν να μην προσφέρουν καθημερινα κίνητρα στο προσωπικό τους να φύγει.

Από αυτά που διάβασα παραπάνω, ούτε η πρακτική του μάνατζμεντ της χριστοπαναγίας (management by fear που λένε οι Εγγλέζοι και βρίσκει ιδανική λύση ο κάσυ) είναι η σωστή πρακτική, διότι ο φόβος σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά/εμπνέει το σεβασμό (που πρέπει απαραιτήτως να έχει ο εργαζόμενος απέναντι στον προϊστάμενό του αλλιώς δε γίνεται η η δουλειά) ενώ, ασφαλώς και πάντοτε θα υπάρχουν κωλόπαιδα εργαζόμενοι που πολλές φορές από τη ζήλεια ή τη |λογοκρισία| που κουβαλάνε μπορούν να σου κάνουν μεγάλη ζημιά τη στιγμή που τους συμπεριφέρονται σωστά.
Απλά τον τελευταίο καιρό έχει αφεθεί πολύ περιθώριο στους κακούς εργοδότες να κάνουν ό,τι γουστάρουν ενώ οι κακοί υπάλληλοι πλεον κρύβονται γιατί ξέρουν τι τους περιμένει έτσι και τους διώξουν.

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

[NickTG]

- 30 Σεπ 2015, 12:34 #166678

Η υποχρεωτική εκπαίδευση από τη εταιρεία πληρώνεται?

Αν σε στείλουν "υποχρεωτικά", προφανώς δεν πρέπει να πληρώσεις. Αν είναι κατ'επιλογή σου, τότε μπορεί να πρέπει να συνεισφέρεις. Αν η εκπαίδευση οδηγεί σε κάποια πιστοποίηση, τότε συνήθως αυτό το πληρώνεις εσύ.

Το πήγες μακριά.
Πιο απλό πράγμα.
Σε κρατάνε μια ώρα μετά τη δουλειά υποχρεωτικά να σε εκπαιδευσουν.
Την πληρώνεσαι?

"Do another take and get it right, 127 times"

- 30 Σεπ 2015, 12:39 #166682

Η υποχρεωτική εκπαίδευση από τη εταιρεία πληρώνεται?

Αν σε στείλουν "υποχρεωτικά", προφανώς δεν πρέπει να πληρώσεις. Αν είναι κατ'επιλογή σου, τότε μπορεί να πρέπει να συνεισφέρεις. Αν η εκπαίδευση οδηγεί σε κάποια πιστοποίηση, τότε συνήθως αυτό το πληρώνεις εσύ.

Το πήγες μακριά.
Πιο απλό πράγμα.
Σε κρατάνε μια ώρα μετά τη δουλειά υποχρεωτικά να σε εκπαιδευσουν.
Την πληρώνεσαι?

Χχχμμμμ, δύσκολο. Ξέρω ότι ο εργοδότης μπορεί να σε υποχρεώσει να δουλέψεις μέχρι και 2 ώρες πέραν του 8ωρου την ημέρα, με μέγιστο νομίζω τις 20 ώρες το μήνα, και έχει την δυνατότητα να επιλέξει αν θα στις πληρώσει (αν θυμάμαι καλά με 20% προσαύξηση) ή αν θα στις δώσει σε ισόποση άδεια. Δεν ξέρω αν αυτό εφαρμόζεται και σε εκπαίδευση (ή "εκπαίδευση" κοινώς βαφτίζουμε το κρέας ψάρι)

- 30 Σεπ 2015, 12:40 #166683

ο διαδοχος...

Ε, καλά... πως το ήξερα;

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

- 30 Σεπ 2015, 12:40 #166684

Η υποχρεωτική εκπαίδευση από τη εταιρεία πληρώνεται?

Αν σε στείλουν "υποχρεωτικά", προφανώς δεν πρέπει να πληρώσεις. Αν είναι κατ'επιλογή σου, τότε μπορεί να πρέπει να συνεισφέρεις. Αν η εκπαίδευση οδηγεί σε κάποια πιστοποίηση, τότε συνήθως αυτό το πληρώνεις εσύ.

Το πήγες μακριά.
Πιο απλό πράγμα.
Σε κρατάνε μια ώρα μετά τη δουλειά υποχρεωτικά να σε εκπαιδευσουν.
Την πληρώνεσαι?

Ας βρουμε την απαντηση με τη μεθοδο της μαιευτικης...

Εσυ τι πιστευεις οτι θα επρεπε να γινει και γιατι?

- 30 Σεπ 2015, 12:45 #166688 το μεγαλυτερο προβλημα του ελληνα αυτοδημιουργητου αφεντικου της οικογενειακης επιχειρησης ειναι η ελλειψη εμπιστοσυνης προς τους απο κατω του. Οι περισσοτεροι φοβουνται την σκια τους και ειναι σιγουροι οτι τους κλεβουν πισω απο την πλατη τους. Αυτο δεν τους αφηνει να επιλεξουν σωστα ατομα να μανατζαρουν τις εκαστοτε δουλειες και θελουν να εχουν αποψη για ολα και να περνανε τα παντα απο χερι τους. Αυτο το μειονεκτημα επισης δεν τους επιτρεπει να καταλαβουν ποτε η επιχειρηση εχει ξεφυγει απο την οικογενειακη φαση και εχει παει στη φαση της κανονικης εταιρειας.

ολα αυτα τα παραπανω τους οδηγουννα επιλεξουν το μανατζμεντ της χριστοπαναγιας που ειπε και ο djet και μην αναγνωριζουν την πραγματικη αξια του υπαλληλου τους.

- 30 Σεπ 2015, 13:01 #166693

το μεγαλυτερο προβλημα του ελληνα αυτοδημιουργητου αφεντικου της οικογενειακης επιχειρησης ειναι η ελλειψη εμπιστοσυνης προς τους απο κατω του. Οι περισσοτεροι φοβουνται την σκια τους και ειναι σιγουροι οτι τους κλεβουν πισω απο την πλατη τους. Αυτο δεν τους αφηνει να επιλεξουν σωστα ατομα να μανατζαρουν τις εκαστοτε δουλειες και θελουν να εχουν αποψη για ολα και να περνανε τα παντα απο χερι τους. Αυτο το μειονεκτημα επισης δεν τους επιτρεπει να καταλαβουν ποτε η επιχειρηση εχει ξεφυγει απο την οικογενειακη φαση και εχει παει στη φαση της κανονικης εταιρειας.

ολα αυτα τα παραπανω τους οδηγουννα επιλεξουν το μανατζμεντ της χριστοπαναγιας που ειπε και ο djet και μην αναγνωριζουν την πραγματικη αξια του υπαλληλου τους.

Inabiity to delegate το λενε στο χωριο μου , η μεγαλυτερη καταρα του manager.

Να προσθεσω οτι σαν απορροια των παραπανω, συνηθεστατα μπαινουν σε καιριες θεσεις ατομα "εμπιστοσυνης"**, οπως ολως τυχαιως παιδια, ανηψια, συζυγοι, αδελφια, ξαδελφια κλπ, που τις περισσοτερες φορες ειναι ασχετα με το αντικειμενο εργασιας ή στην καλυτερη ανεπαρκη, ομως η στενη οικογενειακη σχεση με το αφεντικο τους κανει να θεωρουν τον τομεα τους τσιφλικι και "δικαίωμα", μετατρεπομενοι σε "untouchables". Αλλο ενα χαρακτηριστικο που μοιραζομαστε με τους Αραβες.

**απο την αλλη μερια, οι ανθρωποι ξερουν οτι στις περισσοτερες περιπτωσεις με το που θα γυρισουν την πλατη τους, οι υπαλληλοι θα τους κλεψουν, θα τους κανουν ζημια επειδη στο μενταλιτε του μεσου βλακα "αφεντικα=κακο πραμα" ή στην καλυτερη θα αδιαφορησουν.

- 30 Σεπ 2015, 13:08 #166697

το μεγαλυτερο προβλημα του ελληνα αυτοδημιουργητου αφεντικου της οικογενειακης επιχειρησης ειναι η ελλειψη εμπιστοσυνης προς τους απο κατω του. Οι περισσοτεροι φοβουνται την σκια τους και ειναι σιγουροι οτι τους κλεβουν πισω απο την πλατη τους. Αυτο δεν τους αφηνει να επιλεξουν σωστα ατομα να μανατζαρουν τις εκαστοτε δουλειες και θελουν να εχουν αποψη για ολα και να περνανε τα παντα απο χερι τους. Αυτο το μειονεκτημα επισης δεν τους επιτρεπει να καταλαβουν ποτε η επιχειρηση εχει ξεφυγει απο την οικογενειακη φαση και εχει παει στη φαση της κανονικης εταιρειας.

Το πρόβλημα, όπως πολύ σωστά γράφεις, είναι ακριβώς αυτός ο συγκεντρωτισμός... Έτσι ο ιδιοκτήτης για να μην τον κοροϊδέψουν γίνεται εκτός από γενικός, εμπορικός, μάρκετινγκ, οικονομικός, τεχνικός διευθυντής (στα τεχνικά γραφεία) αλλά και διευθυντής προσωπικού. Φυσικά ο συγκεντρωτισμός (με λίγη τύχη και πολύ γλύψιμο) πάει πακέτο με την αλλαζονεία και την απληστία και τότε... χαιρετίσματα.
Από κάποιο σημείο και μετά είτε χάνει τη μπάλα και τα παρατάει (συνήθως μετά από κάποια μεγάλη ζημιά) είτε εμπιστεύεται κάποιους ανθρώπους που μπορεί να μην είναι και οι κατάλληλοι ή να προωθούν τα δικά τους συμφέροντα.

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)

- 30 Σεπ 2015, 13:13 #166700 Παίδες όλα αυτά τα θέματα/προβλήματα τα έχει λυμμένα το σύγχρονο management, οπότε αρκεί να εφαρμόσεις λίγα/κάποια/όλα από αυτά που είναι best practices σε εταιρείες σε όλο το κόσμο, και έχεις κάνει ένα πρώτο σημαντικότατο βήμα για να βελτιώσεις την επιχείρησή σου. Βέβαια, αυτό δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο, ούτε φθηνό, αλλά αν θέλεις ομελέτα, θα πρέπει να βάλεις αυγά στο τηγάνι...

- 30 Σεπ 2015, 13:25 #166706

**απο την αλλη μερια, οι ανθρωποι ξερουν οτι στις περισσοτερες περιπτωσεις με το που θα γυρισουν την πλατη τους, οι υπαλληλοι θα τους κλεψουν, θα τους κανουν ζημια επειδη στο μενταλιτε του μεσου βλακα "αφεντικα=κακο πραμα" ή στην καλυτερη θα αδιαφορησουν.

Ο καλός ο μάνατζερ είναι αυτός που θα περάσει στον εργαζόμενο ότι το καλό του μαγαζιού είναι και το δικό του το καλό. Και αυτό φυσικά και μπορεί να ισχύει, αρκεί να αποδεικνύεται εμπράκτως (σπάνια στην πάρλα και για πολύ λίγο).
Η λογική "έλα μωρε τους βρωμιάρηδες που φάγανε ένα κομμάτι ψωμί από εδωμέσα και είναι και αχάριστοι" μπορεί να δουλεύει σε κάποιες συγκεκριμένες κατηγορίες εργαζομένων αλλά όσο ανεβαίνεις σε κλίμακα προσόντων και αντίληψης γίνεται τροχοπέδη για οτιδήποτε καλό.
Οι υπάλληλοι που θα μείνουν δε, θα είναι ανάλογοι των αντιλήψεων του αφεντικού.

.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)