- 18 Σεπ 2015, 04:34 #161159

Γιατί πιστεύω πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επανεκλεγεί (δεν είναι αυτό που νομίζεις)

Όταν πρωτοβγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ με τιμές και δόξες τον περασμένο Γενάρη, υπήρξαμε κάποιοι που, ανεξάρτητα από τα πιστεύω μας, βρήκαμε τους πανηγυρισμούς πρωθύστερους και αχρείαστους. Σε κατάσταση ιερής μανίας, ο κόσμος φερόταν σα να πραγματοποιήθηκε επιτέλους ένα διακαές όνειρο, πριν ακόμη υλοποιηθεί οτιδήποτε. Είχε ξυπνήσει μέσα στο όνειρό του και δεν καταλάβαινε ότι ακόμα ονειρευόταν. Υπερβάλλουσες προσδοκίες και ευσεβείς πόθοι ως υποκατάστατα της πραγματικότητας που ακόμα δεν είχε πάρει οριστική μορφή, ελπίδες που λογίζονταν σαν γεγονότα, μια χαρμόσυνη ευλογία ενός πολιτικού τοκετού προτού καν σπάσουν τα νερά και εξεταστεί το βρέφος. Εφηβική πώρωση, ανεξέλεγκτη και απειλητική. Και άνευ αντικειμένου.

Το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ στην αρχή ήταν εξωφρενικά εντυπωσιακό. Ένας αταβιστικός οπαδισμός ενέσκηψε με κρότο στην ελληνική κοινωνία, εκπεφρασμένος από τη γενιά που δεν τον έζησε στην πασοκική/νεοδημοκρατική μορφή του τις προηγούμενες δεκαετίες. Μιλούσες εναντίον του στον δρόμο και σε στραβοκοίταζαν οι περαστικοί! Είναι δυνατό να μην είσαι με το κόμμα των φτωχών και των αδυνάτων που ευαγγελίζεται την αλλαγή και την πρόοδο; Πόσο “σκατόψυχος” είσαι τελοσπάντων; Τους έλεγες πως είναι δυνατόν, μέχρι να δεις έργα, αποτελέσματα, μεταρρυθμίσεις, απτές αποδείξεις δηλαδή ότι όντως κάτι νέο γεννιέται. Πως δεν αρκεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι είναι καλός, για να τον πιστέψουμε. Πως πρέπει να κουραστεί για να μας πείσει. Η θολωμένη μάζα, όμως, δεν σε άκουγε, κι όταν σε άκουγε, εκνευριζόταν τόσο που αμφισβητούσες την καταπραϋντική της νιρβάνα, ώστε προσπαθούσε με κάθε μέσο να σε αφανίσει. Για μήνες ήμασταν προδότες, γερμανοτσολιάδες, έμμισθοι πράκτορες, κρυφονεοδημοκράτες, κρυφοπασόκοι, απλώς επειδή απαιτούσαμε πράξεις για να αποτιμήσουμε μια πολιτική.

Ενθουσιασμός επικίνδυνος, άκριτα παραφουσκωμένος, που με μαθηματική ακρίβεια θα διεψεύδετο, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν πήγαιναν χάλια. Και να που τα πράγματα πήγαν εξαιρετικά χάλια. Ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ είχε προετοιμαστεί για βολικές επαναστάσεις, για την πανηγυρική δικαίωση της μεγάλης ελληνικής ιδέας (όλοι μας πολεμούν – όλοι μας χρωστάνε – δεν φταίμε σε τίποτα), και χωρίς να το περιμένει, συγκρούστηκε με την εγχώρια και διεθνή πραγματικότητα σφοδρότερα απ’ όσο άντεχε η μαγκιά του. Οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκαν ανίκανοι, λίγοι, επικίνδυνοι, διαπλεκόμενοι, παλαιοκομματικοί, αναποτελεσματικοί. Η εξέλιξη των πραγμάτων απέδειξε περίτρανα ότι τα χρέη δεν διαγράφονται απλώς επειδή οι οφειλέτες τα κηρύσσουν παράνομα. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν κλονίστηκε επειδή ένα κράτος μέλος δοκίμασε να το κοντράρει. Ο ρους του καπιταλισμού δεν μεταβλήθηκε επειδή της Ελλάδας της τελείωσαν τα δανεικά και θέλει κι άλλα, αγύριστα. Το επαναστατικό αφήγημα άρχισε να χωλαίνει, οι τυχοδιώκτες που το αναπαρήγαγαν τα βρήκαν σκούρα, και ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε αντιμέτωπος για πρώτη φορά με το κόστος του παραμυθιού του.

Το κόμμα κατακερματίστηκε, οι ψηφοφόροι του βρέθηκαν στο κενό διχασμένοι και προδομένοι, και η αστεία πολιτική ρητορική του ματαιώθηκε εν τοις πράγμασι. Την τρέλα του ανέλαβαν να την πουλήσουν οι αποστάτες, βέβαια, αλλά με μειωμένη ισχύ και σε λιγότερο πειστικό κόντεξτ. Το σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι παρά την πρόδηλη αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, η νοσηρή λαϊκή νοοτροπία πάνω στην οποία στηρίχτηκε για να αναρριχηθεί στην εξουσία, παραμένει αλώβητη. Ακέφαλη ίσως, αποπροσανατολισμένη, αλλά ατόφια, χωρίς να ‘χει χάσει ούτε ίχνος του δομικού παραλογισμού της. Ο κόσμος που έβγαλε τον ΣΥΡΙΖΑ από την αφάνεια, δηλαδή, και τον έκανε κόμμα εξουσίας, τα ‘χει βάλει μαζί του (άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο), αλλά κανείς δεν τα ‘χει βάλει με όσα ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρακμάζει επειδή απέτυχε να πραγματοποιήσει όσα διακήρυξε, και όχι επειδή ο κόσμος κατάλαβε ότι οι διακηρύξεις του ήταν ανόητες και ανυπόστατες.

Η πλατιά μάζα εξακολουθεί να πιστεύει ότι τα λεφτά φυτρώνουν, ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον της Ελλάδας, ότι οι δανειστές θέλουν το κακό μας (και όχι π.χ τα λεφτά τους πίσω), ότι είναι υποχρεωμένοι να μας χρηματοδοτούν όταν και όπως θέλουμε, ότι οι συνθήκες που υπογράφουμε, και το ευρωπαϊκό/διεθνές δίκαιο συνιστούν πηγές φασισμού (εκτός αν μας ευνοούν), ότι οι πολιτικοί φταίνε για όλα σε αντίθεση με τους ψηφοφόρους που δεν φέρουν καμία ευθύνη, ότι οι προσλήψεις στο δημόσιο είναι έργο θεάρεστο, ότι τα χρέη διαγράφονται μονομερώς, ότι το νόμισμα αλλάζει πανεύκολα και χωρίς συνέπειες, καθώς και άλλα παρεμφερή δόγματα που συνθέτουν τη μυθολογία του αγανακτισμένου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αποδυναμώθηκε επειδή δεν δικαίωσε το παραπάνω σχήμα, αλλά οι υποστηρικτές του σχήματος αυτού δεν πρόκειται να συνετιστούν, αν δεν πειστούν πρώτα πως το σχήμα είναι αδύνατον να επαληθευτεί. Και την υποχρέωση της άρσης αυτής της χρόνιας πλάνης την φέρει αποκλειστικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και, κατά τη γνώμη μου, είναι μάλλον ιστορική αναγκαιότητα να επανεκλεγεί. Το κόμμα που καλλιέργησε τον αντιμνημονιακό μύθο και την ψευδοεπανάσταση του αγανακτισμένου αλλά στο τέλος έφερε μνημόνιο, οφείλει να το εφαρμόσει και να αποδείξει, αναλαμβάνοντας το σχετικό κόστος, ότι όλα όσα ισχυριζόταν προηγουμένως ήταν απλές μπούρδες και φιλοσοφικές φλυαρίες εκστομισμένες εκ του ασφαλούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ προκήρυξε νέες εκλογές ακριβώς για να απεκδυθεί την ευθύνη του απέναντι σ’ έναν ευάλωτο λαό τον οποίο φλόμωσε στα ψέματα, για να φορτώσει το κόστος της επιλογής του σε κάποιον ήδη στιγματισμένο από παρόμοιες επιλογές, για να βγει από την άχαρη θέση στην οποία τον τοποθέτησε η όψιμη γνωριμία του με τον ρεαλισμό. Και δεν πρέπει να τον αφήσουμε να τη γλιτώσει.

Αν εκλεγεί η Νέα Δημοκρατία, την οποία πολλοί βλέπουν ως σωτηρία έναντι της συριζαϊκής λαίλαπας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα στρογγυλοκαθίσει ξανά στην ασφαλή καρέκλα της αντιπολίτευσης, θα ανασυγκροτηθεί, θα ξεκινήσει εκ νέου τον κίβδηλο αντιμνημονιακό αγώνα του, και η ΝΔ θα λουστεί το πολιτικό κόστος του “αριστερού” μνημονίου. Στο τέλος δε, είναι πολύ πιθανό η ΝΔ να πάθει ό,τι και το ΠΑΣΟΚ, να χρεωθεί, δηλαδή, όλα τα νέα μέτρα και να καταστραφεί παίζοντας τον αναγκαίο ρόλο του κακού, αβαντάροντας έτσι όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τη Χρυσή Αυγή, που δε βλέπει την ώρα να δυναμώσει κι άλλο. Μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επανέλθει ενδυναμωμένος και δριμύτερος στην εξουσία και, κατά την προσφιλή του συνήθεια, θα επιρρίψει την ευθύνη του χάους στους προηγούμενους. Και θ’αρχίσει πάλι να τάζει.

Όχι. Στις εκλογές αυτές, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάθει εκείνο ακριβώς που απεύχεται. Να επανεκλεγεί. Θα πρέπει να σηκώσει στις δικές του πλάτες το κόστος των ψεμάτων που με λύσσα χρησιμοποίησε, να απομυθοποιήσει έμπρακτα το καθεστώς σκέψης και δράσης που δόλια επέβαλε στον λαό, και τελικά να γυρίσει στην τρύπα από την οποία κάποτε βγήκε, με τον κόσμο να του γυρίζει συνειδητά την πλάτη.





Άρης Αλεξανδρής

Πηγή: http://thecurlysue.com/2015/09/17/syriz ... 5-round-2/

- 18 Σεπ 2015, 04:56 #161160 Επειδη ειναι μεγαλο, boldαρισα τα σημαντικα:

Γιατί πιστεύω πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να επανεκλεγεί (δεν είναι αυτό που νομίζεις)

Όταν πρωτοβγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ με τιμές και δόξες τον περασμένο Γενάρη, υπήρξαμε κάποιοι που, ανεξάρτητα από τα πιστεύω μας, βρήκαμε τους πανηγυρισμούς πρωθύστερους και αχρείαστους. Σε κατάσταση ιερής μανίας, ο κόσμος φερόταν σα να πραγματοποιήθηκε επιτέλους ένα διακαές όνειρο, πριν ακόμη υλοποιηθεί οτιδήποτε. Είχε ξυπνήσει μέσα στο όνειρό του και δεν καταλάβαινε ότι ακόμα ονειρευόταν. Υπερβάλλουσες προσδοκίες και ευσεβείς πόθοι ως υποκατάστατα της πραγματικότητας που ακόμα δεν είχε πάρει οριστική μορφή, ελπίδες που λογίζονταν σαν γεγονότα, μια χαρμόσυνη ευλογία ενός πολιτικού τοκετού προτού καν σπάσουν τα νερά και εξεταστεί το βρέφος. Εφηβική πώρωση, ανεξέλεγκτη και απειλητική. Και άνευ αντικειμένου.

Το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ στην αρχή ήταν εξωφρενικά εντυπωσιακό. Ένας αταβιστικός οπαδισμός ενέσκηψε με κρότο στην ελληνική κοινωνία, εκπεφρασμένος από τη γενιά που δεν τον έζησε στην πασοκική/νεοδημοκρατική μορφή του τις προηγούμενες δεκαετίες. Μιλούσες εναντίον του στον δρόμο και σε στραβοκοίταζαν οι περαστικοί! Είναι δυνατό να μην είσαι με το κόμμα των φτωχών και των αδυνάτων που ευαγγελίζεται την αλλαγή και την πρόοδο; Πόσο “σκατόψυχος” είσαι τελοσπάντων; Τους έλεγες πως είναι δυνατόν, μέχρι να δεις έργα, αποτελέσματα, μεταρρυθμίσεις, απτές αποδείξεις δηλαδή ότι όντως κάτι νέο γεννιέται. Πως δεν αρκεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι είναι καλός, για να τον πιστέψουμε. Πως πρέπει να κουραστεί για να μας πείσει. Η θολωμένη μάζα, όμως, δεν σε άκουγε, κι όταν σε άκουγε, εκνευριζόταν τόσο που αμφισβητούσες την καταπραϋντική της νιρβάνα, ώστε προσπαθούσε με κάθε μέσο να σε αφανίσει. Για μήνες ήμασταν προδότες, γερμανοτσολιάδες, έμμισθοι πράκτορες, κρυφονεοδημοκράτες, κρυφοπασόκοι, απλώς επειδή απαιτούσαμε πράξεις για να αποτιμήσουμε μια πολιτική.

Ενθουσιασμός επικίνδυνος, άκριτα παραφουσκωμένος, που με μαθηματική ακρίβεια θα διεψεύδετο, ακόμη κι αν τα πράγματα δεν πήγαιναν χάλια. Και να που τα πράγματα πήγαν εξαιρετικά χάλια. Ο λαός του ΣΥΡΙΖΑ είχε προετοιμαστεί για βολικές επαναστάσεις, για την πανηγυρική δικαίωση της μεγάλης ελληνικής ιδέας (όλοι μας πολεμούν – όλοι μας χρωστάνε – δεν φταίμε σε τίποτα), και χωρίς να το περιμένει, συγκρούστηκε με την εγχώρια και διεθνή πραγματικότητα σφοδρότερα απ’ όσο άντεχε η μαγκιά του. Οι πολιτικοί του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκαν ανίκανοι, λίγοι, επικίνδυνοι, διαπλεκόμενοι, παλαιοκομματικοί, αναποτελεσματικοί. Η εξέλιξη των πραγμάτων απέδειξε περίτρανα ότι τα χρέη δεν διαγράφονται απλώς επειδή οι οφειλέτες τα κηρύσσουν παράνομα. Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν κλονίστηκε επειδή ένα κράτος μέλος δοκίμασε να το κοντράρει. Ο ρους του καπιταλισμού δεν μεταβλήθηκε επειδή της Ελλάδας της τελείωσαν τα δανεικά και θέλει κι άλλα, αγύριστα. Το επαναστατικό αφήγημα άρχισε να χωλαίνει, οι τυχοδιώκτες που το αναπαρήγαγαν τα βρήκαν σκούρα, και ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε αντιμέτωπος για πρώτη φορά με το κόστος του παραμυθιού του.

Το κόμμα κατακερματίστηκε, οι ψηφοφόροι του βρέθηκαν στο κενό διχασμένοι και προδομένοι, και η αστεία πολιτική ρητορική του ματαιώθηκε εν τοις πράγμασι. Την τρέλα του ανέλαβαν να την πουλήσουν οι αποστάτες, βέβαια, αλλά με μειωμένη ισχύ και σε λιγότερο πειστικό κόντεξτ. Το σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι παρά την πρόδηλη αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, η νοσηρή λαϊκή νοοτροπία πάνω στην οποία στηρίχτηκε για να αναρριχηθεί στην εξουσία, παραμένει αλώβητη. Ακέφαλη ίσως, αποπροσανατολισμένη, αλλά ατόφια, χωρίς να ‘χει χάσει ούτε ίχνος του δομικού παραλογισμού της. Ο κόσμος που έβγαλε τον ΣΥΡΙΖΑ από την αφάνεια, δηλαδή, και τον έκανε κόμμα εξουσίας, τα ‘χει βάλει μαζί του (άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο), αλλά κανείς δεν τα ‘χει βάλει με όσα ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρακμάζει επειδή απέτυχε να πραγματοποιήσει όσα διακήρυξε, και όχι επειδή ο κόσμος κατάλαβε ότι οι διακηρύξεις του ήταν ανόητες και ανυπόστατες.

Η πλατιά μάζα εξακολουθεί να πιστεύει ότι τα λεφτά φυτρώνουν, ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον της Ελλάδας, ότι οι δανειστές θέλουν το κακό μας (και όχι π.χ τα λεφτά τους πίσω), ότι είναι υποχρεωμένοι να μας χρηματοδοτούν όταν και όπως θέλουμε, ότι οι συνθήκες που υπογράφουμε, και το ευρωπαϊκό/διεθνές δίκαιο συνιστούν πηγές φασισμού (εκτός αν μας ευνοούν), ότι οι πολιτικοί φταίνε για όλα σε αντίθεση με τους ψηφοφόρους που δεν φέρουν καμία ευθύνη, ότι οι προσλήψεις στο δημόσιο είναι έργο θεάρεστο, ότι τα χρέη διαγράφονται μονομερώς, ότι το νόμισμα αλλάζει πανεύκολα και χωρίς συνέπειες, καθώς και άλλα παρεμφερή δόγματα που συνθέτουν τη μυθολογία του αγανακτισμένου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, αποδυναμώθηκε επειδή δεν δικαίωσε το παραπάνω σχήμα, αλλά οι υποστηρικτές του σχήματος αυτού δεν πρόκειται να συνετιστούν, αν δεν πειστούν πρώτα πως το σχήμα είναι αδύνατον να επαληθευτεί. Και την υποχρέωση της άρσης αυτής της χρόνιας πλάνης την φέρει αποκλειστικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό και, κατά τη γνώμη μου, είναι μάλλον ιστορική αναγκαιότητα να επανεκλεγεί. Το κόμμα που καλλιέργησε τον αντιμνημονιακό μύθο και την ψευδοεπανάσταση του αγανακτισμένου αλλά στο τέλος έφερε μνημόνιο, οφείλει να το εφαρμόσει και να αποδείξει, αναλαμβάνοντας το σχετικό κόστος, ότι όλα όσα ισχυριζόταν προηγουμένως ήταν απλές μπούρδες και φιλοσοφικές φλυαρίες εκστομισμένες εκ του ασφαλούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ προκήρυξε νέες εκλογές ακριβώς για να απεκδυθεί την ευθύνη του απέναντι σ’ έναν ευάλωτο λαό τον οποίο φλόμωσε στα ψέματα, για να φορτώσει το κόστος της επιλογής του σε κάποιον ήδη στιγματισμένο από παρόμοιες επιλογές, για να βγει από την άχαρη θέση στην οποία τον τοποθέτησε η όψιμη γνωριμία του με τον ρεαλισμό. Και δεν πρέπει να τον αφήσουμε να τη γλιτώσει.

Αν εκλεγεί η Νέα Δημοκρατία, την οποία πολλοί βλέπουν ως σωτηρία έναντι της συριζαϊκής λαίλαπας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα στρογγυλοκαθίσει ξανά στην ασφαλή καρέκλα της αντιπολίτευσης, θα ανασυγκροτηθεί, θα ξεκινήσει εκ νέου τον κίβδηλο αντιμνημονιακό αγώνα του, και η ΝΔ θα λουστεί το πολιτικό κόστος του “αριστερού” μνημονίου. Στο τέλος δε, είναι πολύ πιθανό η ΝΔ να πάθει ό,τι και το ΠΑΣΟΚ, να χρεωθεί, δηλαδή, όλα τα νέα μέτρα και να καταστραφεί παίζοντας τον αναγκαίο ρόλο του κακού, αβαντάροντας έτσι όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τη Χρυσή Αυγή, που δε βλέπει την ώρα να δυναμώσει κι άλλο. Μετά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επανέλθει ενδυναμωμένος και δριμύτερος στην εξουσία και, κατά την προσφιλή του συνήθεια, θα επιρρίψει την ευθύνη του χάους στους προηγούμενους. Και θ’αρχίσει πάλι να τάζει.

Όχι. Στις εκλογές αυτές, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάθει εκείνο ακριβώς που απεύχεται. Να επανεκλεγεί. Θα πρέπει να σηκώσει στις δικές του πλάτες το κόστος των ψεμάτων που με λύσσα χρησιμοποίησε, να απομυθοποιήσει έμπρακτα το καθεστώς σκέψης και δράσης που δόλια επέβαλε στον λαό, και τελικά να γυρίσει στην τρύπα από την οποία κάποτε βγήκε, με τον κόσμο να του γυρίζει συνειδητά την πλάτη.





Άρης Αλεξανδρής

Πηγή: http://thecurlysue.com/2015/09/17/syriz ... 5-round-2/

- 18 Σεπ 2015, 07:40 #161166 Tου συντάκτη του διαφεύγει κάτι. Ότι ακόμη και αν ο σύριζας βγει πρώτος και πάρει και το ρεγάλο των 50 εδρών, δεν θα έχει αυτοδυναμία, και αν δεν θέλει δεν θα κυβερνήσει. Θα οχυρωθεί πίσω από την εκλογική του δύναμη και θα κάνει εύκολη αντιπολίτευση, αντιπολίτευση δηλαδή χωρίς σοβαρές αντιπροτάσεις, αλλά χρησιμοποιώντας ξύλινη γλώσσα και τσιτάτα πιασάρικα, που τόσο λατρεύουν οι μάζες, θα κάνει τον 'καλό' αφήνοντας όλους τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Η μόνη έκπληξη της επόμενης μέρας για μένα θα είναι να δω τον σύριζα στην κυβέρνηση με κάποιο σχήμα συνεργασίας.

- 18 Σεπ 2015, 07:42 #161167

Περί ΧΑ.
Πριν αρχίσετε να τραβάτε τις κοτσίδες σας από οργή λάβετε υπόψη σας ότι το θεματάκι χρυσάβγουλα αντιμετωπίστηκε τραγικά λανθασμένα από το σύνολο της κοινωνίας και των κομμάτων.
Συνοπτικά:
- Ο αποκλεισμός και η άρνηση λόγου τους δίνει εύκολους πόντους και τους κάνει ήρωες.
Εκεί που θα έβγαινε το x ζωντόβολο και θα έλεγε |λογοκρισία|, τώρα ο ψηφοφόρος της ΧΑ (υφιστάμενος και δυνητικός) λέει "κοίτα τα λαμόγια, δεν αφήνουν τους χρυσάβγουλους να μιλήσουν δημόσια, φαντάσου τι προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν".
Ο Μιχαλολιάκος θα έπρεπε να πάει κανονικά σε όλα τα ντημπέιτ και να έχει τηλεοπτικό χρόνο που αναλογεί στους ψήφους του.
Όσο διατηρείται ως "παράνομο ζαρζαβατικό" όπως η πατάτα του Καποδίστρια, τόσο μερίδα κόσμου θα τον θέλει.
- Το γεγονός ότι έσπευσαν να βάλουν φυλακή άρον άρον ακόμα και την τσατσά με τα πουστρόνια απ' το μπουρδέλο του Μιχαλολιάκου, τους έδωσε τελικά πόντους και τους έκανε ήρωες#2.
Από επικοινωνιακή άποψη το σποτάκι που τους δείχνει να γαβγίζουν κατά της διαπλοκής και από κάτω το κρόουλ "ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ" ήταν από τις πιο δυνατές τρίπλες που έχω δει.
- Η εμμονή με θέματα τύπου τατουάζ, δαχτυλίδια, μασκέ πάρτι με τη στολή του Σαρλό δικτάτωρ κλπ.
Τόσο σάλιο, τόσο μελάνι, τόση φαιά ουσία για ΜΠΟΥΡΔΕΣ την ώρα που οι επί της ουσίας θέσεις ήταν άναρθρες κραυγές.
- Δαιμονοποίηση μνημονίου
Οι θέσεις της ΧΑ είναι μια παραλλαγή ΚΚΕ στο πιο εθνοπατριωτικό.
1 στις 3 λέξεις σε μια πρόταση είναι η λέξη μνημόνιο ή παράγωγο αυτής.
Αποτέλεσμα: αυτή τη στιγμή ο Μιχαλολιάκος είναι ο μεγαλύτερος ντήλερ αντιμνημονιακής ντόπας και σε σχέση με τον #2 (Μπαναότης) έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να το παίξει ολίγον τι Αστραπόγιαννος, ενώ ο Μπαναότης μέχρι πρότινος ξηγιόταν υπουργιλίκια κιετς.

Η δήλωση περί ανάληψης πολιτικής ευθύνης κλπ κλπ είναι απολύτως φυσιολογική.
Πλέον συνειδητοποιεί ότι αυτό το 6-7% δύσκολα το χάνει (υπό τις παρούσες συνθήκες πείνας και ανυδρίας) και άρα μπορεί και αυτός να ξηγηθεί μια μόνιμη κονόμα τύπου ΚΚΕ (αιώνια αντιπολίτευση), οπότε προτιμά να πουλήσει ένα Όρκ (σιγά τα χρυσά αβγά δηλαδή) και να το παίξει "καθαρά χέρια".

Να ξαναπώ για απειροστή φορά ότι όταν φτιάξει λίγο το πράγμα στην Ελλάδα και λαδώσουν τα αντεράκια, ο χοντρός ξαφνικά θα πέσει στο 1-2% (γιατί δεν έχει σε καμία περίπτωση το brand equity και loyalty του ΚΚΕ) γιατί οι σημερινοί ψηφοφόροι του (ορκισμένοι και βαμμένοι Ναζήδες, αναγνώστες του mein kampf και προσκυνητές του Κλάους Μπάρμπι κατά την άποψη κάποιων στο forum ) θα σπεύσουν σε μια από τις δυο μεγάλες βρύσες με τις στάμνες τους.

Συμφωνώ με όσα γράφεις . Κάποιοι όταν τα λέγαμε αυτά πριν 2 χρόνια , ότι η ΧΑ ήταν ιδανική ευκαιρία να τελειώσουμε με τους μπάχαλους των δύο άκρων , μας την έπεφταν γιατί δεν ακολουθούσαμε το κίνημα της χρυσαυγιάδας που έπαιζε ο σχηματισμός πιτσαδόρου-κλεφτοπασόκων και λαμογιοκαναλιών .
Είχαμε βέβαια και τους αριστερούς σταλινικούς , αδερφάκια της ΧΑ στον ολοκληρωτισμό και στον κρατισμό που χοροπήδαγαν σαν μαιμούδες , ελπίζοντας ότι θα ξαναπάρουν πίσω τις λούμπεν ψήφους της Β΄ Πειραιά και του υπόλοιπου Αττικής . Πρακτική που συνεχίζουν ακόμα παρ' ότι η γελοιοποίηση τους είναι ολοκληρωτική .

Η συνέχιση από τον Βαγγέλα της πολιτικής του προσκυνήματος στα 4 των ΔΥ από την ΝΔ με επισκέψεις στην ΑΔΕΔΥ και με σκίσιμο των ιματίων ότι δεν θα απολύσει κανένα ΔΥ , συνεχίζει να δίνει ψήφους στην ΧΑ , στον Λεβέντη , ακόμα και στον Σύριζα . Γιατί ο απολυμένος του ιδιωτικού τομέα , ο φαλιρισμένος επαγγελματίας , περίμενε από το κόμμα που κόπτεται για την ιδιωτική πρωτοβουλία , την ΜΟΝΗ που δημιουργεί θέσεις εργασίας και μάλιστα στην μικρομεσαία της μορφή και όχι στην αποικιακή μεγάλη , ότι τώρα που τα ποσοστά του είναι γύρω στο 25 % , θα μπορούσε να πάψει να λέει πολυσυλλεκτικές |λογοκρισία| που έλεγε την εποχή των αυτοδυναμιών και των 40αριών .

Αλλά δυστυχώς αυτοί που είναι μέσα έχουν μάθει ότι χωρίς την στήριξη από τους διορισμένους τους , δεν βγαίνουν βουλευτές και έτσι τα 16000 τον μήνα δεν θα τα παίρνουν και άντε να βρείς δουλειά τώρα , σαν τον άλλον που έβαζε αγγελίες και ξέπεσε σε μισή καλοκαιρινή εκπομπή

Ετσι βλέπουμε ότι η συμμορία των κρατιστών παραμένει πανίσχυρη και στην δεξιά , πέραν από την ιδεολογική θέση που έχει έτσι και αλλιώς η αριστερά .

Κόμματα όπως του Τζήμερου , η της Κοινωνίας Αξιών , θάβονται από το σύστημα και προβάλλονται τα ποτάμια των νταβατζήδων . Ας μην απορούν λοιπόν γιατί και η ΧΑ και ο Λεβέντης θα πάρουν μεγάλα ποσοστά .
Φρόντισαν για αυτό οι πιτσαδόροι και οι διάδοχοι τους .

- 18 Σεπ 2015, 08:11 #161175 Συμφωνω με eddie για αυτα που γραφει για την ΧΑ.
Βαλαν τωρα και κατι παιδακια σε ενα διαφημιστικο σποτ.
Νομιζω ανετα την εχουν την 3η θεση.

Για ποιο λόγο αυτή η αυτοτιμωρία όμως;

Σιγα βρε συ. 1 φορα στο τοσο. Εχει την πλακα του.
Δεν ειμαι κανενα ψωνιο!

- 18 Σεπ 2015, 08:48 #161183

Ειτε το τροχαίο που είχε αναφερθεί στο Βόλο είτε τον βάρεσε πολύ άσχημα η |λογοκρισία| που τον δέρνει. Διαλέγεις και παίρνεις.

Τον είδα το πρωί. Οι ίδιες |λογοκρισία|.

ειχα ρωτησει τον αεροζολ (νομιζω) γιατι το τζημεροκομμα ειναι ακραιο κομμα, δεν απαντησε (βασικα δεν τον εχω δει να μπαινει). Θα ρωτησω και εσενα, ποιες ειναι οι ιδιες μαλακιες που λεει ο τζημερος?

Tο Τζήμερο υπερασπίζεται πολιτικές που αποδεδειγμένα ευννοούν τους ισχυρούς στην κοινωνία και ενισχύουν τις κοινωνικές ανισότητες.

Μην μου απαντήσεις ότι στην μπανανία αυτό κάνουν όλοι, δεν μιλάμε για τους ηλίθιους που μας κυβερνούν, μιλάμε για την εφαρμογή των ιδεών...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 18 Σεπ 2015, 09:11 #161187

Tου συντάκτη του διαφεύγει κάτι. Ότι ακόμη και αν ο σύριζας βγει πρώτος και πάρει και το ρεγάλο των 50 εδρών, δεν θα έχει αυτοδυναμία, και αν δεν θέλει δεν θα κυβερνήσει. Θα οχυρωθεί πίσω από την εκλογική του δύναμη και θα κάνει εύκολη αντιπολίτευση, αντιπολίτευση δηλαδή χωρίς σοβαρές αντιπροτάσεις, αλλά χρησιμοποιώντας ξύλινη γλώσσα και τσιτάτα πιασάρικα, που τόσο λατρεύουν οι μάζες, θα κάνει τον 'καλό' αφήνοντας όλους τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
Η μόνη έκπληξη της επόμενης μέρας για μένα θα είναι να δω τον σύριζα στην κυβέρνηση με κάποιο σχήμα συνεργασίας.

Νομίζω θα αναγκαστεί να κυβερνήσει επειδή δεν θα βγαίνουν τα κουκιά για να το κάνει άλλος...
(και δεν αντέχει να πάρει την ευθύνη για νέες εκλογές)
Στην προκείμενη περίπτωση το bonus των 50 εδρών μπορεί να αποδειχθεί και κατάρα

- 18 Σεπ 2015, 09:34 #161195 Προτιμώ να μη μπω στο ταξί ενός ψυχασθενούς για να αποδείξω ότι είναι επικίνδυνος, ευχαριστώ.

Είναι άλλωστε δεδομένο πως Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝ, δεν θα παραδεχθούν ποτέ ότι είναι άχρηστοι και ηλίθιοι, όπως και οι φανατικοί οπαδοί τους.

Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα στον συλλογισμό του αρθρογράφου παραπάνω.
Δηλαδή, θεωρεί ότι (1) θα τα κάνει σκατά ο ΣΥΡΙΖΑ και θα πει "συγνώμη, κάναμε τραγικά πράγματα, οι ινστρούχτορες ήταν απάτη, είδαμε τη ζωή μας λάθος" και (2) ότι οι οπαδοί του θα γίνουν 1η Φορά Άνθρωποι και ευσυνείδητοι πολίτες.

Ας καγχάσω!

ΗΔΗ έχουμε ΔΥΟ ΔΕΔΟΜΕΝΑ:

- την τραγική περίοδο 7 μηνών που μας πήγε από το βρωμερό mail Χαρδούβελη σε ένα δημοψήφισμα-εσωκομματικό ξεκαθάρισμα, σε capital controls και σε άδειασμα των κρατικών ταμείων, αλλά και σε εκλογές-ομολογία αδυναμίας να κυβερνήσει

- την ομολογία Τσίπρα ότι υπέγραψε κάτι που δεν θέλει να εφαρμόσει, κατηγορώντας τους πάντες (πουλώντας για τη θεσάρα του ακόμα και μέχρι πρότινος πιστούς συνεργάτες και συμπορευτές) και ΤΟΛΜΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΓΚΑΛΕΣΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΟΥΝ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΞΕΚΡΕΜΑΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΠΕΘΑΜΕΝΗ.
Είπε δηλαδή ο ρεζίλας "αυτοί -το Ποτάμι πχ- έλεγαν να φέρουμε οτιδήποτε να ψηφίσουν, οι εχθροί του λαού".


Και γράφει λοιπόν ο Αλεξανδρής ότι θα τα γαμήσει όλα ο Τσίπρας και θα αποτραβηχτεί μετά στα μονοψήφια ποσοστά του, γιατί ο κόσμος θα καταλάβει.
Ποιος κόσμος; Αυτός που περιγράφει στο άρθρο του;

Ας καγχάσω (2).

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 18 Σεπ 2015, 10:22 #161227 Ερώτηση
Σε ποιά χώρα που λειτουργούν οι νόμοι και οι θεσμοί η δήλωση Μιχαλολιάκου θα έμενα αναπάντητη από την επίσημη πολιτεία ? Λέγε με και δικαιοσύνη.

- 18 Σεπ 2015, 10:53 #161251 Τι σχέση έχει η πολιτική ευθύνη με την δικαιοσύνη ? Αμα ήταν έτσι όλοι οι πολιτικοί θα ήταν φυλακή .

Σήμερα τα κόμματα αλλά και όλα τα μεγάλα κανάλια μαζί και η ερτ , έχουν ξεσκιστεί στην προπαγάνδα εναντίον της ΧΑ .
Δεν έμαθαν ότι αυτό δεν τους βοηθάει . Γιατί υπάρχει το αξίωμα στο δίκαιο , ότι ΕΝΟΧΟΣ ΕΝΟΧΟΝ ΟΥ ΠΟΙΕΙ .

Αυτό που δήλωσε ο Μιχαλολιάκος είναι ότι ο φανατισμός που ενισχύει το κόμμα του , μπορεί να οδηγεί κάποιους σε επικίνδυνες ενέργειες που κάποιες φορές έχουν άσχημα αποτελέσματα .

Ανάλογες αυτοκριτικές δεν έχουμε ακούσει όμως από κανένα άλλο , είτε αυτό αφορά την Μαρφίν , είτε τους δύο δολοφονημένους ΧΑτες στο Ηράκλειο . Αντίθετα κάποιοι ακόμα και εδώ μέσα έλεγαν για ψύχος και -2 .

Ο θάνατος κάθε ανθρώπου , ιδιαίτερα νέων όπως ήταν οι 3 άτυχοι νέοι , είναι οδυνηρός γιά όλους και κυρίως για τους δικούς τους ανθρώπους . Για αυτό δεν πρέπει ποτέ να φανατίζεται κανένας είτε για τα πολιτικά , είτε για τα ποδοσφαιρικά γιατί έχουμε και εκεί νεκρούς .

- 18 Σεπ 2015, 11:10 #161255 Πολιτική ευθύνη τι σημαίνει; Σημαίνει ότι υπήρξε πολιτική καθοδήγηση να φτάσουν τα πράγματα στα άκρα. Μπορεί λοιπόν να μη στοιχειοθετείται ποινική ευθύνη στη δολοφονία καθ εαυτή (τη συγκεκριμένη), αλλά για την εγκληματική οργάνωση στοιχειοθετείται χαλαρότατα

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 18 Σεπ 2015, 11:15 #161257 Αρα και για το ΚΚΕ ισχύει το ίδιο προφανώς . Αλλά και για το ΠΑΣΟΚ , την ΝΔ , την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μερικούς άλλους , όπου η πολιτική τους πρακτική και η στήριξη σε φανατικές εκδηλώσεις που οδηγούν σε έκνομες ενέργειες , είναι χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης

Τι άλλο θα ακούσουμε
Να μην μιλήσουμε για ομάδες , εφημερίδες , ιστοσελίδες κλπ .

- 18 Σεπ 2015, 11:36 #161261 Εχει αναλάβει το ΚΚΕ πολιτική ευθύνη για δολοφονίες;

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 18 Σεπ 2015, 11:38 #161262 Πολιτική ευθύνη =/= Ποινικής ευθύνης

Πολιτική ευθύνη προκύπτει όταν οι οπαδοί σου, ωθούμενοι από την ιδεολογία ή τα κηρύγματα μίσους που εκτοξεύεις, προβαίνουν σε αντικοινωνικές ή και εγκληματικές πράξεις. Φταις. Πολιτικά και μόνο.

Η ποινική ευθύνη προσδιορίζεται πολύ συγκεκριμένα στους ποινικούς νόμους και δεν εξαρτάται από το τι νομίζει καθένας για τον "φταίχτη" μιας εγκληματικής πράξης.

Έδωσες εντολή να διαπραχθεί ένα έγκλημα; Είσαι ηθικός αυτουργός και τιμωρείσαι όπως ο φυσικός αυτουργός.
Έδωσες βοήθεια για τη διάπραξη ενός εγκλήματος (εξοπλισμό, οδηγίες, διαφυγή κλπ); Είσαι συνεργός και τιμωρείσαι με τη μισή (πάνω-κάτω) ποινή.
Προέτρεψες τον κόσμο να διαπράξει σοβαρά εγκλήματα γενικά; Τιμωρείσαι για αυτό ακριβώς, όχι για τα συγκεκριμένα εγκλήματα.

Πιο απλά δεν γίνεται.

Από εκεί και πέρα (τα έγραψε ο EDDIE νωρίτερα), όποιος αποκλείει από συζητήσεις και διαδικασίες τους νεοφασίστες, τους βοηθάει να κρύψουν το ποιόν τους και τους καθιστά απαγορευμένο φρούτο, άρα δημιουργεί γύρω τους ένα πέπλο μυστηρίου, που εξ ορισμού έλκει κόσμο.

Ακόμα και η ηλίθια προσπάθεια να φορτωθούν οι Μιχαλολιάκοι εγκλήματα που δεν διέπραξαν ή που δεν έχει αποδειχθεί πειστικά ότι διέπραξαν με τους παραπάνω 2 τρόπους (ηθική αυτουργία ή συνέργεια), καλό τους κάνει.
Έτσι έχουν σήμερα 5-6%, αντί να έχουν μηδενικο πρόσημο μπροστά.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 18 Σεπ 2015, 11:51 #161268 Tο υπό ΧΛ παρατεθέν άρθρο απηχεί και τις μύχιες σκέψεις μεγάλης μερίδας της πολιτικής ελίτ, της καραμανλοκρατούμενης ΝΔ, προεξάρχουσας:διακυβέρνηση της χώρα από το συριζα, προκειμένου αυτός να οδηγηθεί, υπό την ασφυκτική πίεση της πολιτικής λιτότητας, σε νέα διάσπαση και σε γρήγορη εξαέρωση της πολιτικής δυναμικής του ιδίου του τσίπα. Και μάλιστα τόσο γρηγορότερη θα είναι η διάλυση συριζα, όσο περισσοτέρο την προκαλέσουν νέα δεινά στην οικονομία και περιπέτειες στο μεταναστευτικό, σε εθνικά θέματα, στο κυπριακό κλπ., παρά η βραδυφλεγής λαϊκή δυσαρέσκεια από την οικονομική κατάσταση. Γιατί στην περίπτωση γενικεύμενης πολιτικής αστάθειας οι πάκηδες & co των αρουραίων του καραμανλισμού, βλέπουν τη χρυσή ευκαιρία, να είναι ο ίδιος ο λαός που θα παρακαλέσει γονυπετής το παιδοβούβαλο να βγει από τη ναφθαλίνη προκειμένου να τον σώσει..... σε μια σουρεαλσιτική επανάληψη του Καραμανλής ή τανκς. Για όλο το πολιτικό κατεστημένο ένας σύριζα εκτός κυβέρνησης αποτελεί εφιάλτη, αφού μαθηματικά θα οδηγήσει σε νέα συνρρικνωση της εκλογικής δύναμης των ιδίων, εξαιτίας της ανάληψης διαχείρισης του μνημονίου και σε παράταση ζωής τον τσιπισμό.

Όποιος και να αναλάβει να διαχειριστεί το μνημόνιο, και στο συριζα, λογικά, η κάλπη δεν θα προσφέρει τη χρυσή ευκαιρία να το αποφύγει, οι επόμενες εκλογές παρέχουν την ευκαιρία σε ακραίες τάσεις του πολιτικού σκηνικού να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Και η μπίλια κάθεται περισσότερο στο χώρο της ακροδεξιάς και όχι της κατακερματισμένης αριστεράς. Από την άποψη αυτή η ΧΑ , που μάλλον εξαντλεί προς ώρας τη δυναμική της σε αυτό το μπετόν αρμέ του 6-7%, θα έχει τη δυνατότητα να ανέλθει επίπεδο πολιτικής επικάλυψης, με τις εξής προϋποθέσεις.
-δικαστική απαλλαγή
-ιδεολογικό ἀνοιγμα του κόμματος προς τον ευρύτερο χώρο της λαϊκής-"πατριωτικής" δεξιάς,που έχει άλλωστε προαναγγείλει , ώστε να καλύψει ευρύτερους χώρους από αυτούς του λυμαίνονταν κατά καιρούς οι καρατζαφεροκαμμένοι, με αθρόα εισρροή πασοκοτόμαρων. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ιδεολογική λείανση της ακραίας ρητορικής της ξενοφοβίας και του σωβινισμού, εκσυγχρονισμό της συνθηματολογίας,που θα κυριαρχείται από μια ερζατς αποδοχή της κοινοβουλευτικής αρχής της αστικής δημοκρατίας, αντικατάσταση προσώπων, τουλάχιστον σε επίπεδο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, ώστε να εξαφανισθούν οι γορίλες και οι γραφικές φιγούρες (οι οποίοι θα μπορούν να κάνουν παιχνίδι από το παρασκήνιο), επεξεργασία οικονομικού προγράμματος, στο οποίο αν και θα προέχει η ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής και της αυτάρκειας, δεν θα καταγγέλει με την παραμικρή ευκαιρία την ΕΕ, μέσω στείρας αντιευρωπαϊκής συνθηματολογίας κλπ. Με λίγα λόγια η μετατροπή του κόμματος από ακραίο πολιτικό μόρφωμα τύπου σερβικού SRS του Σέσελι, σε κάτι που θα προσομοιάζει τη λέγκα του βορά ή το γαλλικό εθνικό μέτωπο.
Βέβαια το γεγονός ότι η διακυβέρνηση της χώρας από ένα τέτοιο μόρφωμα, ακόμα και αν τα οικονομικά δεδομένα βελτιωθούν, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στο πάγο από την ΕΕ, όπως έγινε στην Αυστρία παλιότερα, είναι άλλης τάξης, υπερβαίνουσας την πολιτική αντίληψη του έλληνα.

Με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία ατιμασμένη και νεκρή πανευρωπαϊκά από καιρό και τον φιλελευθερισμό υπό συνεχή διωγμό και απόρριψη από το ελληνικό εκλογικό σώμα, που δεν την κατανοεί, ούτε μπορεί να την ανεχθεί ως πολιτική πρόταση, επειδή η στρεβλή κοινωνικοοικονομική ιστορική εξέλιξη της Ελλάδας, δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο, οι εν ελλάδι εναλλακτικές εξαντλούνται στην πασοκογενή κλεπτοκρατία υπό διάφορα brands εκπροσώπησης και τον κοτσαμπαδισμό της πατερναλιστικής δεξιάς.

Σε ό,τι αφορά τώρα τους έχοντες αριστερόστροφη πολιτική συνεἰδηση, εξαιρώντας φυσικά τη σταλινοκομμουνιστική στάνη του Περισσού και νεομαοϊκά ή τροτσκιστικα γκρουπούσκουλα, η περίπτωση σύριζα συνιστά μια ισχυρή αισθητική και ηθική ύβρη, που επιβάλλει την καταψήφισή του από την πλευρά τους, όπως σχολιάζει και ο σύντροφος Καραμπελιάς, τον οποίο και παραθέτω:
...... εν τέλει η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, και κυρίως της ηγετικής του ομάδας, έχει και μια ισχυρή ηθική και αισθητική διάσταση. Η επιβράβευση από τον ελληνικό λαό, και ιδιαίτερα τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα, μιας ομάδας που προβάλλει ανενδοίαστα τον πλούτο και τις διασυνδέσεις του, με τις εξακόσιες χιλιάδες ευρώ του «αριστερού» Τσακαλώτου στην Μπλακ Ροκ, και τις βρωμοδουλιές του Κατρούγκαλου και του μέντορα του Τσίπρα, Φλαμπουράρη· με τις βίλες και τα κότερα, με τα οποία πέρασε το καλοκαίρι ο «ματωμένος για να μην ματώσουμε εμείς», εκλεκτός των πάσης φύσεως διαπλεκομένων και πρεσβειών. Αυτός που έχει το θράσος να επιδεικνύει τα 16.000 ευρώ που κοστίζουν οι δυο βλαστοί του για την ιδιωτική εκπαίδευσή τους, και την επομένη να σχίζει τα πανάκριβα σακάκια του στο Κερατσίνι ως υπερασπιστής του λαού. Δεν πρόκειται δε μόνο για ένα ζήτημα ηθικής τάξης, που απομυθοποιεί και αποενοχοποιεί τη διαπλοκή πλούτου και εξουσίας και εθίζει τον λαό να ακολουθεί και να μιμείται τους πλούσιους, αλλά και για ένα βαθύτατα αισθητικό ζήτημα. Ίσως προσωπικό, αλλά ελπίζω όχι μόνο. Δεν απεχθάνομαι τίποτε περισσότερο από τους γιάπηδες και την ψευδο-ριζοσπαστικότητά τους. Δεν πηγαίνουν στην εκκλησία για να παντρευτούν ή για να βαφτίσουν τα παιδιά τους και δεν φορούν γραβάτες, αλλά κυκλοφορούν με κότερα, μένουν σε βίλες εφοπλιστών και συναγελάζονται με όλων των ειδών του «ανακτορικούς», πλασάροντας το νέο στυλ της τρέντυ εξουσίας, το ίδιο που είχε εισαγάγει ο πιο πλούσιος άνθρωπος του πλανήτη, ο Μπιλ Γκέητς και οι γιάπηδες της Wall Street, τα ήθη των οποίων εισήγαγαν ο Βαρουφάκης, ο Τσίπρας και οι περί αυτών......

ολόκληρο το άρθρο εδώ
http://ardin-rixi.gr/archives/195028