- 06 Ιούλ 2015, 20:05
#135023
Το ΝΑΙ σημαινει οτι νομιμοποιεις το μνημονιο (δημοσιονομικα μετρα , διευθετηση ή οχι του χρεους, χρηματοδοτηση) που προτεινουν οι εταιροι. Επισης λειτουργει σαν κολυμβηθρα του Σιλωαμ για ΓΑΠ , Σαμαρα , Βενιζελο , Παπαδημο. Μια χαρα και σωστη ηταν η διακυβερνηση τους. Εκαναν οτι μπορουσαν. Αδικως τους εκαναν κριτικη οσοι τους εκαναν (προφανως διαφορετικες οι συνθηκες το 2010 και το 2012 με τις σημερινες, αλλα και παλι) ?
Το ακυρο και το λευκο , τι δηλωνουν ?
Ποια επιλογη ηταν η σωστη ?
Η συμφωνια της δεθυμαμαιποσο Φεβρουαριου (αυτη που συμφωνηθηκε η παραταση) ηταν κακη για την ελλ. πλευρα. Οι εταιροι ηξεραν τα ορια του Τσιπρα (ο Τσιπρας δεν επιδιωκε την ρηξη). Μετα την συμφωνια-παραταση ο χρονος αρχισε να κυλαει αντιστροφα και σε βαρος της ελλ. πλευρας. Οι εταιροι επαιζαν καθυστερηση και αφηναν τον χρονο να περναει. Ας πουμε οτι ο Τσιπρας εκανε λαθος εκτιμηση για τη δημιουργια συμμαχιων , για το σε ποιο βαθμο μπορουσε να πιεσει τους εταιρους, για ... (βαλε ο,τι θελεις).
Μετα απο 5 χρονια κρισης και μετρων που ηταν ανισοβαρως κατανεμημενα σε βαρος των μεσαιων και φτωχων στρωματων, τι θα επρεπε να κανει ωστε να μην κανει κακο στην αριστερα ? Να μην διεκδικησει τη διακυβερνηση ? Να μεινει στην αντιπολιτευση κι απλως να φωναζει ?
Ο Τσιπρας ειναι ο μονος που εβαλε το κεφαλι του στο ντορβα. Η κινηση για το δημοψηφισμα ηταν φορσε. Ταχθηκε ανοιχτα υπερ του ΟΧΙ και ξεκαθαρισε οτι το ΟΧΙ δεν αποτελει εντολη για ρηξη. Του βγηκε η κινηση και ειναι νικητης στο εσωτερικο .
Ο Βαρουφας δηλωσε οτι παραιτειται κατ απαιτηση των δανειστων (οι εταιροι ειχαν ζητησει την αντικατασταση του) , ο Τσιπρας συγκαλει συμβουλιο πολιτικων αρχηγων (επισης το ειχαν ζητησει οι εταιροι) . Αν κανει το ντηλ (με σκληρο ή ημισκληρο , με ή χωρις τυρακι) ειναι απο αγωνιστηκεκαιδενταπηγεκαιασχημα μεχρι νικητης και στα της διαπραγματευσης.
mjacob έγραψε:Εγώ πάντως, όπως συζητούσα με ένα φίλο, δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το παιχνίδι του Τσίπρα αυτή τη στιγμή(και γι' αυτό δεν τον στήριξα στο δημοψήφισμα άλλωστε)
Σε τι ακριβώς ελπίζει ότι θα συμβεί;
Μέχρι ώρας οι ευρωπαίοι έχουν μια εξαιρετικά απλή και robust στρατηγική, εξαιρετικά ανθεκτική ακόμα και στις δικές τους εσωτερικές διαμάχες:
Δεν χρειάζεται να κάνουν τπτ. Δεν χρειάζεται να πάρουν καμία απόφαση, δεν χρειάζεται να πάρουν καμία πρωτοβουλία.
Εκτός από το να αποφασίσουν λοιπόν να κάνουν ένα δώρο στον Τσίπρα, δυσκολεύομαι να δω γιατί δεν θα συνεχίσουν την ίδια πορεία "ωραία όλα αυτά, σεβόμαστε τα πάντα, η συμφωνία παραμένει η ίδια". And then what?
Όπως πολύ ωραία είπε ο Βενιζέλος, μαζί με το 60% έρχεται και μια τεράστια ευθύνη.
Ο λαός (sic) όντως κατάφερε να ξεπεράσει τεράστιες πιέσεις τρομοκρατίας, προπαγάνδας, τα πιο σιχαμένα ΜΜΕ που εγώ έχω δει στη ζωή μου, τους πραγματικούς δικούς του φόβους, και να ψηφίσει ΟΧΙ. Ακόμα κι αν εγώ δεν το θεωρώ σωστή επιλογή, δεν μπορώ παρά να του πιστώσω το σθένος και να αναγνωρίσω την αγωνία με την οποία το έκανε.
Αν όμως αυτή την προσπάθεια και αυτό το σθένος το προδώσει, η ιστορία θα γράψει και αυτόν και την αριστερά με πολύ μαύρα γράμματα. Ελπίζω μονάχα να έχει επίγνωση.
Το ΝΑΙ σημαινει οτι νομιμοποιεις το μνημονιο (δημοσιονομικα μετρα , διευθετηση ή οχι του χρεους, χρηματοδοτηση) που προτεινουν οι εταιροι. Επισης λειτουργει σαν κολυμβηθρα του Σιλωαμ για ΓΑΠ , Σαμαρα , Βενιζελο , Παπαδημο. Μια χαρα και σωστη ηταν η διακυβερνηση τους. Εκαναν οτι μπορουσαν. Αδικως τους εκαναν κριτικη οσοι τους εκαναν (προφανως διαφορετικες οι συνθηκες το 2010 και το 2012 με τις σημερινες, αλλα και παλι) ?
Το ακυρο και το λευκο , τι δηλωνουν ?
Ποια επιλογη ηταν η σωστη ?
Η συμφωνια της δεθυμαμαιποσο Φεβρουαριου (αυτη που συμφωνηθηκε η παραταση) ηταν κακη για την ελλ. πλευρα. Οι εταιροι ηξεραν τα ορια του Τσιπρα (ο Τσιπρας δεν επιδιωκε την ρηξη). Μετα την συμφωνια-παραταση ο χρονος αρχισε να κυλαει αντιστροφα και σε βαρος της ελλ. πλευρας. Οι εταιροι επαιζαν καθυστερηση και αφηναν τον χρονο να περναει. Ας πουμε οτι ο Τσιπρας εκανε λαθος εκτιμηση για τη δημιουργια συμμαχιων , για το σε ποιο βαθμο μπορουσε να πιεσει τους εταιρους, για ... (βαλε ο,τι θελεις).
Μετα απο 5 χρονια κρισης και μετρων που ηταν ανισοβαρως κατανεμημενα σε βαρος των μεσαιων και φτωχων στρωματων, τι θα επρεπε να κανει ωστε να μην κανει κακο στην αριστερα ? Να μην διεκδικησει τη διακυβερνηση ? Να μεινει στην αντιπολιτευση κι απλως να φωναζει ?
Ο Τσιπρας ειναι ο μονος που εβαλε το κεφαλι του στο ντορβα. Η κινηση για το δημοψηφισμα ηταν φορσε. Ταχθηκε ανοιχτα υπερ του ΟΧΙ και ξεκαθαρισε οτι το ΟΧΙ δεν αποτελει εντολη για ρηξη. Του βγηκε η κινηση και ειναι νικητης στο εσωτερικο .
Ο Βαρουφας δηλωσε οτι παραιτειται κατ απαιτηση των δανειστων (οι εταιροι ειχαν ζητησει την αντικατασταση του) , ο Τσιπρας συγκαλει συμβουλιο πολιτικων αρχηγων (επισης το ειχαν ζητησει οι εταιροι) . Αν κανει το ντηλ (με σκληρο ή ημισκληρο , με ή χωρις τυρακι) ειναι απο αγωνιστηκεκαιδενταπηγεκαιασχημα μεχρι νικητης και στα της διαπραγματευσης.
Τελευταία επεξεργασία από αεροζολ και 06 Ιούλ 2015, 20:33, έχει επεξεργασθεί 4 φορά/ες συνολικά
. Τα συνεργατικά πειράματα δεν περπατάνε άλλο ούτε τα καπρίτσια του κάθε γκρουπούσκουλου του ΣΥΡΙΖΑ για κάποιον 40αρη με ηγετικές φιλοδοξίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο (ξαναθυμίζω ότι σε κάποιον που είχε αποκαλέσει τον Ρέντζι "αδερφό κόμμα" θύμισα ότι στην Ιταλία η Αριστερά ονομάζετε Altra Europa con Tsipras). Θεωρώ ότι μετά το κλείσιμο της συμφωνίας και την αναμενόμενη αριστερή κριτική από διάφορους εσωκομματικούς, οι εκλογές για την επίτευξη αυτοδυναμίας πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. 
