- 19 Ιουν 2015, 22:49
#125768
Για το πρώτο ναι, δες τις επιφάνειες πχ, καμία σχέση. Υπάρχει μία ισορροπία μεταξύ καμπύλης και ευθείας που για πολλούς λόγους δεν επιτυγχάνεται πάντα. Οι καμπύλες αν είναι σχεδιασμένες και δεν προκύπτουν από τις απαιτήσεις αντοχής (τότε σπάνια έως ποτέ να φαίνονται άσχημες) θα πρέπει να δίνουν την αίσθηση της επιφανειακής έντασης. Μπορει να μην το αντιλαμβάνεται συνειδητά ο οποιοσδήποτε, αλλά μία εντελώς επίπεδη επιφάνεια, χωρίς την υπόνοια του όγκου και του συμπαγούς υλικού δίνει την εντύπωση της λαμαρίνας που πάλλεται. Αντίστοιχα οι υπερβολικά καμπύλες επιφάνειες δίνουν εντύπωση τόξου που δεν είναι υπό ένταση.
Η 164 είναι καλό παράδειγμα του πρώτου, γι'αυτό δείχνει (και έδειχνε και τότε) φτηνή και προχειροφτιαγμένη. Αντίστοιχα, ένα
hyundai lantra είναι το άλλο άκρο, άπειρες καμπύλες χωρίς καμία συνοχή υποδηλώνουν πλαδαρότητα (ή αίσθηση ΒΙΟΧΛΑΠΑΤΣΑΣ παίδες).
Η Ε34 είναι ακριβώς στο ιδανικό μέσο, δεν είναι φυσικά το μόνο, αλλά είναι ένα καλό παράδειγμα. Αν θές ένα ακόμα καλύτερο:

Μοιάζει να αποτελείται από ευθείες και επίπεδα αλλά αν προσέξεις δεν υπάρχει καμία ευθεία και κανένα επίπεδο, όλα έχουν καμπυλώσει τόσο όσο χρειάζεται για να υποδηλώνουν τοπκά ένταση χωρίς να περνάνε το σημείο ισορροπίας.
/rant
ΥΓ. Η 164 τα πήγε ΠΟΛΥ καλά, ήταν ένα μέτριο αυτοκίνητο με ενίοτε δυνατούς κινητήρες. Αν δεν είχε την κεκτημένη (πόσο πια) ταχύτητα του σήματος δε θα πουλούσε τίποτα απολύτως. Η 156 ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον αμάξι από κάθε άποψη αλλά και πάλι όχι κάτι φοβερό, για αυτό που ήτανε μια χαρά πούλησε και αυτή. Αν με το "προσέγγιση των ιταλών" εννοείς το να πουλάνε μέτρια προϊόντα τότε ναι, αυτό τα χαντάκωσε (και το σήμα τα έσωσε, εν μέρη έστω).
τα λέω χύμα και τσουβαλάτα, αν παρεξηγηθεί κανείς, ξυδάκι!! (όχι εντάξει, πλάκα κάνω, όλοι φιλαράκια είμαστε βρε παιδιά!)