- 05 Μάιος 2015, 14:28 #107914 Ακριβώς για αυτούς τους λόγους μιλάμε. Το δανείζομαι πρόχειρα από τον eddie για να μην το ψάχνω, το έχω διαβάσει και εγώ:

....Ο συγκεκριμένος που το τεμάχισε και το μαγείρεψε είναι άλλη κλάση ψυχασθένειας και κάπου διάβασα ότι είναι ηρωινομανής...

Κοινώς, αρκεί μια ιατρική γνωμάτευση ώστε, βάσει των επερχόμενων τροποποιήσεων, να κριθεί ανάπηρος/αβοήθητος/άρρωστος/δεν ξέρω γω τι άλλο, και να αποφυλακισθεί για να εκτίσει την ποινή σε άσυλο, αναμορφωτήριο, νοσοκομειακό/ψυχιατρικό περιβάλλον ή κάτι παρόμοιο.

Και έτσι αποδώσαμε την -όποια- δικαιοσύνη, σωστά ?

Sorry, αλλά τον πατέρα που σκοτώνει -ή αφήνει να πεθάνει- το 4χρονο παιδί του "επειδή το αγαπάει περισσότερο η μάνα του" και μετά το τεμαχίζει και το μαγειρεύει, εγώ θα επέλεγα την παλαιοδιαθηκική ποινή

- 05 Μάιος 2015, 14:36 #107916 Κοιτα Ace, η αποδοση της οποιας δικαιοσυνης δεν μπορει να εχει σαν βαση το θυμικο του πληθους. Οι Λατινοι το ειχαν πιασει το νοημα ( Dura lex, sed lex) και ειχαν υπερανω ολων το Νομο. Σκεψου κατι: Στην Ελλαδα των 8,5 εκατομμυριων Ολυμπιακων, αν αυριο μπουζουριασουνε τον Τρακη θα επιλεξουμε το ειδος της τιμωριας του βαση του ταμπεραμεντου τοων γαυρων; Οχι βεβαια. Θα πουμε οτι δεν αποδοθηκε δικαιοσυνη; Ουτε αυτο. Η βαρυτητα της ποινης ως μεσο ικανοποιησης του κοινου αισθηματος ειναι μια πολυ καλη αρχη για να πισωγυρισεις σε εποχες αρτων και θεαματων (βλ. Ρωμη στα τελευταια σταδια).

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 05 Μάιος 2015, 14:42 #107919 Προφανώς, δεν θα πάω εγώ δικαστής (ή θα έλεγα οι γονείς του, αν δεν ήταν οι ίδιοι που το σκότωσαν ), ναι ο νόμος υπεράνω όλων, αλλά....να θυμήσω ότι στην Αρχαία Ελλάδα, στη Ρώμη, στο Βυζάντιο, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες μέχρι και πριν από μερικά χρόνια (Ελλάδα μέχρι το '93), υπήρχε κανονικότατα η θανατική ποινή. Και αυτή προφανώς για εξοχόντως ειδεχθή εγκλήματα, και όχι για ψύλλου πήδημα. Οι Αμερικάνοι την κρατάνε και την εφαρμόζουν ακόμα. Μεγάλη συζήτηση, αλλά ώρες-ώρες (και ΕΙΔΙΚΑ όταν πρόκειται για παιδιά) λες "λες ?"

- 05 Μάιος 2015, 15:01 #107921 Ναι, εννοειται οτι το θεμα αγγιζει περισσοτερο αυτον που ειναι γονιος ( εγω πχ επαθα σοκ) λογω των εγγενων ανασφαλειων που εχουν (-με) απεναντι σε "απειλες" της οικογενειας. Αλλα σκεψου, ως κοινωνια, εχουμε φτασει σε τετοιο σημειο λειτουργικοτητας ωστε να μπορουμε να χαρακτηριστουμε ηθικα αμεμπτοι; Ειμαστε αξιοι να αφαιρεσουμε ζωη ενος συνανθρωπου μας και να συνεχισουμε να ζουμε χωρις 2ες σκεψεις; Χωρις να επιβουλευτουν καποιοι εξ ημων την επιβολη θανατικης ποινης και να "διευρυνουν " τα κριτηρια επιβολης της; Ποιο ειναι λοιπον το ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ εγκλημα στο οποιο θα συμφωνησουμε ολοι οτι δεν αξιζει να ζει ο θυτης; Και οσον αφορα τους Αμερικανους, κοιτα πιο κομματι της Αμερικανικης κοινωνιας ειναι υπερ της θανατικης ποινης, οπως επισης και την αποτελεσματικοτητα που εχει στην προληψη της εγκληματικοτητας.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 05 Μάιος 2015, 15:12 #107926 Η συζήτηση περί της θανατικής ποινής είναι ακόμα μεγαλύτερο ζήτημα, αφού αφορά όλους μας, από ότι ένα -ακόμα και το ειδεχθέστερο- έγκλημα, αλλά σε μένα προσωπικά αυτές οι σκέψεις αναδύονται κάθε φορά που μαθαίνω για τέτοια εγκλήματα (πολλαπλούς φόνους, ληστεία μετά φόνου, βιασμός/φόνος, παιδοκτονία). Δηλαδή όταν κάποιος, εν γνώσει του και προσχεδιασμένα διαπράξει πολλαπλά εγκλήματα και αφαιρέσει ανθρώπινες ζωές. Πάνω σε αυτή την -αρκετά περιορισμένη- "γκάμα" κακοποιών γίνεται η συζήτηση, και προφανώς μόνο για αυτά τα εγκλήματα συζητιέται η επαναφορά ή/και χρήση της θανατικής ποινής.

Εμείς (εξαιρώ ΗΠΑ, ασιατικές και αφρικανικές χώρες) έχουμε βάλει ένα "ταβάνι" με την ισόβια, η οποία αρκετές φορές -για διαφόρους λόγους- γίνεται 25, 15 ή λιγότερα χρόνια φυλάκισης (εξαρτάται από τη χώρα, το έγκλημα, τις περιστάσεις, την διαγωγή κλπ κλπ).

Όσο για την οργουελική αντιμετώπιση των ορίων, των ποινών ή του Dredd-ικού "extend death penalty to include lesser crimes", αν και κινδυνολογία (πριν από 1000 ή 2000 χρόνια δεν είχαν ακούσει για τον Όργουελ) και αυτό μέρος της συζήτησης είναι, αφού αν ήταν όλα υπέρ, τότε δεν θα υπήρχε λόγος κατάργησης της θανατικής...

- 05 Μάιος 2015, 15:40 #107935 Η θανατική ποινή είναι εξ' ορισμού λανθασμένη για μια σειρά λόγων. Μπορούν ίσως να εξαιρεθούν μόνο περιπτώσεις που οι δράστες μπορούν να αποκτήσουν ξανά τέτοια ισχύ που να απειλήσουν την κοινωνία (π.χ. οι Ναζί εγκληματίες κλπ).

- 05 Μάιος 2015, 15:48 #107938 Η ανωτέρω φράση σου είναι εξ'αρχής λανθασμένη, αφού ξεκινάς με το "Η θανατική ποινή είναι εξ'ορισμού", ενώ αφήνεις εσύ ο ίδιος παραθυράκι στο ίδιο το σκεπτικό σου. Προφανώς είναι "κατά τη γνώμη σου" λανθασμένη, καθώς με την άποψή σου διαφωνούν μερικά εκατομμύρια (να μην πω δισεκατομμύρια) άνθρωποι. Επίσης, το "παραθυράκι" που αφήνεις μπορεί να εφαρμοστεί και σε κάποιον κατά συρροή δολοφόνο/παιδεραστή/παιδοκτόνο/βιαστή κλπ, και αυτός μπορεί να "επανέλθει" σε ισχύ και να εγκληματίσει ξανά. Άρα "εξ'ορισμού" δεν υφίσταται. Γι'αυτό και συζητιέται ανά την υφήλιο.

Για να μην το πάμε καν προς το πολιτικό/θρησκευτικό (όπου αναλόγως το πολίτευμα/θρήσκευμα, η θανατική ποινή μπορεί και να "προκρίνεται" έναντι άλλων ποινών), ας μείνουμε καθαρά στο ανθρωπιστικό κομμάτι....

- 05 Μάιος 2015, 15:51 #107943 Η δικαιοσύνη επιβάλλει ποινές στερώντας την ελευθερία του υπόδικου και σωφρονισμό με τον εγκλεισμό του σε σωφρονιστικό κατάστημα ώστε να μην ξανακάνει τα ίδια μόλις εκτίσει την ποινή του.

Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν περιπτώσεις που και ο σωφρονισμός φαντάζει αδύνατος και ακόμα και η χειρότερη ποινή μοιάζει άδικη.

Δεν συμφωνώ με την θανατική καταδίκη, περισσότερο για την περίπτωση λάθους, αλλά θα ήθελα να υπάρχει ποινή που για τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα να στερεί την ελευθερία δια βίου, και όταν πεθάνει να καίγεται στην πίσω αυλή της φυλακής για να μην τον θυμάται κανένας.

- 05 Μάιος 2015, 16:08 #107951
ωραίος ο παλίκαρος

όποιος το δει όλο θα καταλάβει περι τί "οικογένειας" πρόκειται

- 05 Μάιος 2015, 16:12 #107952

Η ανωτέρω φράση σου είναι εξ'αρχής λανθασμένη, αφού ξεκινάς με το "Η θανατική ποινή είναι εξ'ορισμού", ενώ αφήνεις εσύ ο ίδιος παραθυράκι στο ίδιο το σκεπτικό σου. Προφανώς είναι "κατά τη γνώμη σου" λανθασμένη, καθώς με την άποψή σου διαφωνούν μερικά εκατομμύρια (να μην πω δισεκατομμύρια) άνθρωποι. Επίσης, το "παραθυράκι" που αφήνεις μπορεί να εφαρμοστεί και σε κάποιον κατά συρροή δολοφόνο/παιδεραστή/παιδοκτόνο/βιαστή κλπ, και αυτός μπορεί να "επανέλθει" σε ισχύ και να εγκληματίσει ξανά. Άρα "εξ'ορισμού" δεν υφίσταται. Γι'αυτό και συζητιέται ανά την υφήλιο.

Για να μην το πάμε καν προς το πολιτικό/θρησκευτικό (όπου αναλόγως το πολίτευμα/θρήσκευμα, η θανατική ποινή μπορεί και να "προκρίνεται" έναντι άλλων ποινών), ας μείνουμε καθαρά στο ανθρωπιστικό κομμάτι....

Είναι εξ' ορισμού λανθασμένη γιατί σε περιπτώσεις ποινικών αδικημάτων α) η πολιτεία δεν πρέπει να εκδικείται αλλά να σωφρονίζει και β) υπάρχουν πολλές περιπτώσεις δικαστικής πλάνης. Αυτό είναι παντελώς διαφορετικό από το να εκτελέσεις τον Γκέρινγκ για να μην καταφέρει να ξανασυσπειρώσει τους Ναζί κατά της ανθρωπότητας ή τους Ρομανόφ ώστε να σταματήσει μια και καλή ο εμφύλιος στην Ρωσία.

- 05 Μάιος 2015, 16:14 #107953

Η ανωτέρω φράση σου είναι εξ'αρχής λανθασμένη, αφού ξεκινάς με το "Η θανατική ποινή είναι εξ'ορισμού", ενώ αφήνεις εσύ ο ίδιος παραθυράκι στο ίδιο το σκεπτικό σου. Προφανώς είναι "κατά τη γνώμη σου" λανθασμένη, καθώς με την άποψή σου διαφωνούν μερικά εκατομμύρια (να μην πω δισεκατομμύρια) άνθρωποι. Επίσης, το "παραθυράκι" που αφήνεις μπορεί να εφαρμοστεί και σε κάποιον κατά συρροή δολοφόνο/παιδεραστή/παιδοκτόνο/βιαστή κλπ, και αυτός μπορεί να "επανέλθει" σε ισχύ και να εγκληματίσει ξανά. Άρα "εξ'ορισμού" δεν υφίσταται. Γι'αυτό και συζητιέται ανά την υφήλιο.

Για να μην το πάμε καν προς το πολιτικό/θρησκευτικό (όπου αναλόγως το πολίτευμα/θρήσκευμα, η θανατική ποινή μπορεί και να "προκρίνεται" έναντι άλλων ποινών), ας μείνουμε καθαρά στο ανθρωπιστικό κομμάτι....

Είναι εξ' ορισμού λανθασμένη γιατί σε περιπτώσεις ποινικών αδικημάτων α) η πολιτεία δεν πρέπει να εκδικείται αλλά να σωφρονίζει και β) υπάρχουν πολλές περιπτώσεις δικαστικής πλάνης. Αυτό είναι παντελώς διαφορετικό από το να εκτελέσεις τον Γκέρινγκ για να μην καταφέρει να ξανασυσπειρώσει τους Ναζί κατά της ανθρωπότητας ή τους Ρομανόφ ώστε να σταματήσει μια και καλή ο εμφύλιος στην Ρωσία.

Υπερβάλλεις νομίζω, έσφαξαν ολόκληρη οικογένεια για να σταματήσει ο εμφύλιος?

- 05 Μάιος 2015, 16:16 #107955 Για να σας βοηθησω με μερικα παραδειγματα, γιατι φαινεται να εχετε πεσει σε τελμα:

- 17Ν: Φαγαμε μπολικους με μοναδικο κριτηριο την προσωπικη μας αποψη για την πολιτικη κατευθυνση της χωρας---> ΠΟΥΛΟ
- Κατσουλας & ΣΙΑ: Βιασαμε/σκοτωσαμε γιατι κακομαθημενοι / βαριομασταν / "σατανισμος", θα το ξανακαναμε ---> ΠΟΥΛΟ
- Εταιρια Δολοφονων: Φαγαμε καμποσα γεροντια για να χοντροκονομησουμε--->ΠΟΥΛΟ
- Μαρφιν, οταν και αν ποτε πιαστουν: Καψαμε ανθρωπους ζωντανους γιατι "επανασταση"---->ΠΟΥΛΟ
- Βλαστος, Αλκετ Ριτζαϊ κλπ: Φαγαμε αρκετους γιατι "νυχτα", συνεχιζουμε τις μπιζνες απο τη φυλακη---->ΠΟΥΛΟ
- Τηγανοψωμα: Ταϊσα με δηλητηριο την οικογενεια των τυπων που "δεν παντρευτηκαν τις κορες μου"--->ΠΟΥΛΟ

Δεν νομιζω να αφηνονται ιδιαιτερα κενα για ερμηνειες αν-ισως-μα ξερεις κλπ...

[PaNick67]

- 05 Μάιος 2015, 16:19 #107956

Η δικαιοσύνη επιβάλλει ποινές στερώντας την ελευθερία του υπόδικου και σωφρονισμό με τον εγκλεισμό του σε σωφρονιστικό κατάστημα ώστε να μην ξανακάνει τα ίδια μόλις εκτίσει την ποινή του.

Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν περιπτώσεις που και ο σωφρονισμός φαντάζει αδύνατος και ακόμα και η χειρότερη ποινή μοιάζει άδικη.

Δεν συμφωνώ με την θανατική καταδίκη, περισσότερο για την περίπτωση λάθους, αλλά θα ήθελα να υπάρχει ποινή που για τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα να στερεί την ελευθερία δια βίου, και όταν πεθάνει να καίγεται στην πίσω αυλή της φυλακής για να μην τον θυμάται κανένας.

Συμφωνω απολυτως και για το bold να προσθεσω , δεν μπορω να φανταστω το ενδεχομενο σε μερικα χρονια να βγαινει με αδεια απο τις φυλακες για μερικες ημερες αυτος ο τυπος με την γυναικα του

Στο πιο βαθυ μπουντρουμι μεχρι να σαπισει και μετα να το τσιμεντωσουνε, να μην υπαρξει ποτε ιχνος του.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 05 Μάιος 2015, 16:22 #107957

Η δικαιοσύνη επιβάλλει ποινές στερώντας την ελευθερία του υπόδικου και σωφρονισμό με τον εγκλεισμό του σε σωφρονιστικό κατάστημα ώστε να μην ξανακάνει τα ίδια μόλις εκτίσει την ποινή του.

Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχουν περιπτώσεις που και ο σωφρονισμός φαντάζει αδύνατος και ακόμα και η χειρότερη ποινή μοιάζει άδικη.

Δεν συμφωνώ με την θανατική καταδίκη, περισσότερο για την περίπτωση λάθους, αλλά θα ήθελα να υπάρχει ποινή που για τα πλέον ειδεχθή εγκλήματα να στερεί την ελευθερία δια βίου, και όταν πεθάνει να καίγεται στην πίσω αυλή της φυλακής για να μην τον θυμάται κανένας.

Θα συμφωνούσα 99% μαζί σου, ΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ υπήρχε κάποιου είδους εγγύηση γραμμένη σε γρανίτη/μπετόν/αδαμάντιο ότι όντως έτσι θα γίνει και δεν θα βγει μετά από 10-15-20 χρόνια "λόγω καλής διαγωγής"....

Είναι εξ' ορισμού λανθασμένη γιατί σε περιπτώσεις ποινικών αδικημάτων α) η πολιτεία δεν πρέπει να εκδικείται αλλά να σωφρονίζει και β) υπάρχουν πολλές περιπτώσεις δικαστικής πλάνης. Αυτό είναι παντελώς διαφορετικό από το να εκτελέσεις τον Γκέρινγκ για να μην καταφέρει να ξανασυσπειρώσει τους Ναζί κατά της ανθρωπότητας ή τους Ρομανόφ ώστε να σταματήσει μια και καλή ο εμφύλιος στην Ρωσία.

Και οι δύο αναφέρεστε στα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα ("η δικαιοσύνη επιβάλλει ποινές στερώντας ελευθερία") και γενικότερα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Γιατί πέρα από τις χώρες που και σήμερα εφαρμόζουν την θανατική ποινή, μέχρι και πριν όχι και τόσο πολλά χρόνια, και στην Ελλάδα/Ευρώπη εφαρμοζόταν η θανατική ποινή. Χωρίς καν να ανοίξουμε τον χρονικό ορίζοντα πάνω από τα τελευταία 100 χρόνια. Και όπως προείπα, χωρίς καν να αναφερθούμε σε πολιτικούς/πολιτισμικούς/θρησκευτικούς παράγοντες.

Πέραν αυτού, η δικαστική αρχή ούτε "εκδικείται" ούτε "σωφρονίζει". Κρίνει και επιβάλλει την πλέον αρμόζουσα από τις διαθέσιμες νόμιμες ποινές. Ο αντίλογος λοιπόν στο λανθασμένο "εξ'ορισμού" που συνεχίζει να χρησιμοποιεί ο δίας είναι ότι, η δικαστική αρχή οφείλει να προστατεύσει και τα δικαιώματα της κοινωνίας, πέρα από τα προσωπικά δικαιώματα του εγκληματία. Άρα εφόσον ο εγκληματίας έχει εξ'αρχής καταπατήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα των θυμάτων του, και επειδή πιθανότατα μπορεί να το επαναλάβει, και καθώς εκείνη τη στιγμή η δικαστική αρχή δρα "έναντι" και για λόγο της κοινωνίας, γιατί θα πρέπει να αγνοήσουμε τα δικαιώματα των θυμάτων του και των υπολοίπων μελών της κοινωνίας (και πιθανών μελλοντικών θυμάτων) ?

- 05 Μάιος 2015, 16:27 #107959 Δεν είναι θέμα εκδίκησης αλλά δικαιοσύνης, είναι δίκαιο κάποιος να αφαιρεί μια ζωή και να συνεχίζει να απολαμβάνει την ζωή του? δεν θα πρέπει να στερηθεί κάτι σαν απονομή δικαιοσύνης και σαν ηθική απολαβή των οικείων του απολεσθέντα? Εκεί έρχεται η ποινή η οποία συμπληρώνεται με τον σωφρονισμό.
Βασικά δεν είναι αυτοσκοπός ούτε η τιμωρία ούτε ο σωφρονισμός είναι ο συνδυασμός τους.
Το πως αυτά καθορίζονται και προσδιορίζονται τεχνικά και νομικά είναι θέμα των νομοθετών οι οποίοι πρέπει να αφουγκράζονται την κοινωνία.