- 15 Ιούλ 2017, 13:10
#417514
100Κ το χρόνο σήμερα με ελληνική εταιρεία στην αραπιά -> πολύ δύσκολο και μόνο για θέσεις διεύθυνσης έργου. Γενικά, με αυτά που βλέπω γιατί είμαι χρόνια στον κλάδο, και βγάζοντας μέσους όρους από αρκετούς συναδέλφους από τις 4 μεγαλύτερες κατασκευαστικές, αυτή τη στιγμή η μέση ανατολή παίζει σαν κανόνας γενικά στο 2x και ίσως πολλά λέω. Kαθαρίζεις π.χ. 25Κ εδώ το χρόνο? Περίμενε κάτι σε 45-50 εκεί συν σπίτι και κουνητό. Για σύγκριση, ο πατέρας της κουμπάρας μου πήγε στη Τζέντα το 1971 με 5x τα ελληνικά λεφτά (και φυσικά 'φτιάχτηκε΄) και δεν ήταν κανένα νέουδο, έφυγε από εδώ ως τεχνικός διευθυντής σε γνωστό εργοστάσιο ζυμαρικών (το οποίο υπάρχει ακόμη).
Τα λουριά γενικώς έχουν σφίξει, υπάρχει υπερποσφορά πλέον σε πολλά πόστα. Μια σοβαρή διαφοροποίηση είναι η εξής, υπάρχουν έργα σε μεγάλες πόλεις, π.χ. Τζέντα, Ντόχα, Ντουμπάι, αλλά υπάρχουν και άλλα χαμένα μέσα στις εσχατιές της ερήμου με την κοντινότερη κωμόπολη-κωλοχώρι να είναι στα 50 μίλια. Εκεί μένεις στα κοντέινερ και σιτίζεσαι στο μαγειρείο. Σου μένουν όλα τα λεφτά, εκτός π.χ. από τίποτα τσιγάρα, αλλά κατά τα άλλα μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα. Κούρεμα να θες, είτε τα αφήνεις, είτε μαζεύονται 3-4 και τσοντάρουν για να φέρουν έναν κουρέα από το κοντινότερο χωριό να τους ξεπετάξει τάκα-τάκα. Άμα σε πιάσει τίποτα πονόδοντος, θα πονέσεις πολύ.
Επίσης παίζονται ΄διάφορα με τον φόρο, κάποια κράτη έχουν υπογράψει συμφωνίες με εμάς, άλλα όχι.
όμως πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν στρεέφονται οι νέοι Έλληνες στην εμπορική ναυτιλία.
Γιατί απλούστατα έχουν στραφεί άλλοι σε αυτή, πιο φθηνοί, εδώ και δεκαετίες. Γκούγκλαρε αφελληνισμό των πληρωμάτων.
