- 05 Ιουν 2024, 09:21
#865788
Δεν ξέρω που να βάλω το συγκεκριμένο θέμα, αλλά το σκέφτηκα όταν πριν λίγες μέρες έπεσα τυχαία σε μία τέτοια μηχανή. Αν θεωρείτε ότι πρέπει να μετακινηθεί, πολύ ευχαρίστως. Ένα θέμα για μηχανές / μηχανήματα γενικά που εντυπωσιάζουν, είτε με το μέγεθος, την τεχνολογία που ενσωματώνουν ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό τους. Ή πιθανώς και με την απόδοσή τους. Ξεκινάω με 2 τέτοιες περιπτώσεις:
Voyager 1 & 2: Δύο μικρά διαστημόπλοια που ποτέ δεν προσγειώθηκαν σε κάποιον πλανήτη και εκτοξεύθηκαν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1977 με στόχο την εξερεύνηση των αερίων γιγάντων του ηλιακού μας συστήματος.
Εξοπλισμένα με ραδιοισοτοπικές γεννήτριες (πρακτικά γεννήτριες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από τη θερμότητα που προέρχεται από την ραδιενεργή διάσπαση στοιχείων όπως το πλουτώνιο), μπορούν να παραμείνουν ενεργά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Έτσι λοιπόν, πέρασαν από τον Δία, τον Κρόνο, Ουρανό και Ποσειδώνα, στέλνοντας παρατηρήσεις για τα πλανητικά αυτά συστήματα, ανακαλύπτοντας νέα φεγγάρια και δίνοντας υλικό για ανακαλύψεις που γίνονται ακόμα και σήμερα, όπως επίσης και μία φωτογραφία που όχι μόνο περιλαμβάνει το σύνολο της ανθρωπότητας, αλλά δείχνει και πόσο ευάλωτοι είμαστε:
Ένας κόκκος άμμου στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, που αιωρείται σε μία αχτίδα φωτός. Ναι, αυτή η απειροελάχιστη λευκή κουκίδα ενός pixel περιέχει το σύνολο της ανθρωπότητας.
Αυτή τη στιγμή οι δύο Voyager είναι τα πιο απομακρυσμένα ανθρώπινα κατασκευάσματα με τα οποία έχουμε ακόμα επαφή και τα μόνα τα οποία στέλνουν ακόμα χρήσιμα επιστημονικά δεδομένα από το διαστρικό κενό! Σήμερα, σχεδόν 47 χρόνια από την εκτόξευσή τους και με υπολογιστική ισχύ ένα κλάσμα του πιο χαζού κινητού που κυκλοφορεί σήμερα, οι Voyager συνεχίζουν να εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας! Δυστυχώς, η ισχύς των μπαταριών τους μειώνεται καθημερινά, λόγω του ότι τα ραδιενεργά ισότοπα που τους δίνουν την απαραίτητη ενέργεια για να λειτουργήσουν τα όργανά τους, δεν θα μπορούν να παράξουν την ελάχιστη απαιτούμενη ισχύ, και σύντομα τα δύο αυτά διαστημόπλοια θα σιγήσουν για πάντα, λογικά μέσα στο 2025.
Και μιας και το ταξίδι τους θα συνεχιστεί, σιωπηλό πλέον, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα επιστροφής τους, κουβαλάνε από έναν χρυσό (για να μην αλλοιώνεται χημικά) δίσκο, με εικόνες ανθρώπων, οδηγίες για την προέλευσή τους και πως να παιχτούν οι δίσκοι και χαιρετισμούς και μουσική απ' όλο τον κόσμο! Σε περίπτωση που ο ΕΤ βρει τα μικρά διαστημόπλοια και θελήσει να δει ποιος τα έστειλε. Βέβαια, καθώς χρειάζονται περίπου 30.000 χρόνια για να βγουν από το νέφος του Οόρτ, που περιβάλλει το ηλιακό μας σύστημα και κάποιες εκατοντάδες χρόνια για να περάσουν εντός 2 ετών φωτός από το πρώτο αστέρι, αυτό μάλλον είναι απίθανο. Πιο απίθανο από το να βρει κάποιος έναν συγκεκριμένο κόκκο άμμου μέσα σε ένα βουνό απ' όλη την άμμο που υπάρχει στη γη! Όχι αδύνατο όμως! Οπότε, αν υπάρχει ακόμα ανθρωπότητα (που μάλλον όχι, καθώς είτε θα έχουμε εξαφανίσει τον εαυτό μας, είτε θα έχουμε εξελιχθεί σε κάτι άλλο μέχρι τότε), ίσως, ίσως κάνουμε την πρώτη επαφή μας με έναν εξωγήινο πολιτισμό μέσω αυτών των γερόντων!
ΥΓ: Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες, η NASA έχει site για τις αποστολές των Voyager
Voyager 1 & 2: Δύο μικρά διαστημόπλοια που ποτέ δεν προσγειώθηκαν σε κάποιον πλανήτη και εκτοξεύθηκαν τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1977 με στόχο την εξερεύνηση των αερίων γιγάντων του ηλιακού μας συστήματος.
Εξοπλισμένα με ραδιοισοτοπικές γεννήτριες (πρακτικά γεννήτριες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από τη θερμότητα που προέρχεται από την ραδιενεργή διάσπαση στοιχείων όπως το πλουτώνιο), μπορούν να παραμείνουν ενεργά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Έτσι λοιπόν, πέρασαν από τον Δία, τον Κρόνο, Ουρανό και Ποσειδώνα, στέλνοντας παρατηρήσεις για τα πλανητικά αυτά συστήματα, ανακαλύπτοντας νέα φεγγάρια και δίνοντας υλικό για ανακαλύψεις που γίνονται ακόμα και σήμερα, όπως επίσης και μία φωτογραφία που όχι μόνο περιλαμβάνει το σύνολο της ανθρωπότητας, αλλά δείχνει και πόσο ευάλωτοι είμαστε:
Ένας κόκκος άμμου στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, που αιωρείται σε μία αχτίδα φωτός. Ναι, αυτή η απειροελάχιστη λευκή κουκίδα ενός pixel περιέχει το σύνολο της ανθρωπότητας.
Αυτή τη στιγμή οι δύο Voyager είναι τα πιο απομακρυσμένα ανθρώπινα κατασκευάσματα με τα οποία έχουμε ακόμα επαφή και τα μόνα τα οποία στέλνουν ακόμα χρήσιμα επιστημονικά δεδομένα από το διαστρικό κενό! Σήμερα, σχεδόν 47 χρόνια από την εκτόξευσή τους και με υπολογιστική ισχύ ένα κλάσμα του πιο χαζού κινητού που κυκλοφορεί σήμερα, οι Voyager συνεχίζουν να εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας! Δυστυχώς, η ισχύς των μπαταριών τους μειώνεται καθημερινά, λόγω του ότι τα ραδιενεργά ισότοπα που τους δίνουν την απαραίτητη ενέργεια για να λειτουργήσουν τα όργανά τους, δεν θα μπορούν να παράξουν την ελάχιστη απαιτούμενη ισχύ, και σύντομα τα δύο αυτά διαστημόπλοια θα σιγήσουν για πάντα, λογικά μέσα στο 2025.
Και μιας και το ταξίδι τους θα συνεχιστεί, σιωπηλό πλέον, χωρίς να υπάρχει καμία δυνατότητα επιστροφής τους, κουβαλάνε από έναν χρυσό (για να μην αλλοιώνεται χημικά) δίσκο, με εικόνες ανθρώπων, οδηγίες για την προέλευσή τους και πως να παιχτούν οι δίσκοι και χαιρετισμούς και μουσική απ' όλο τον κόσμο! Σε περίπτωση που ο ΕΤ βρει τα μικρά διαστημόπλοια και θελήσει να δει ποιος τα έστειλε. Βέβαια, καθώς χρειάζονται περίπου 30.000 χρόνια για να βγουν από το νέφος του Οόρτ, που περιβάλλει το ηλιακό μας σύστημα και κάποιες εκατοντάδες χρόνια για να περάσουν εντός 2 ετών φωτός από το πρώτο αστέρι, αυτό μάλλον είναι απίθανο. Πιο απίθανο από το να βρει κάποιος έναν συγκεκριμένο κόκκο άμμου μέσα σε ένα βουνό απ' όλη την άμμο που υπάρχει στη γη! Όχι αδύνατο όμως! Οπότε, αν υπάρχει ακόμα ανθρωπότητα (που μάλλον όχι, καθώς είτε θα έχουμε εξαφανίσει τον εαυτό μας, είτε θα έχουμε εξελιχθεί σε κάτι άλλο μέχρι τότε), ίσως, ίσως κάνουμε την πρώτη επαφή μας με έναν εξωγήινο πολιτισμό μέσω αυτών των γερόντων!
ΥΓ: Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες, η NASA έχει site για τις αποστολές των Voyager
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
). Η μέγιστη ταχύτητα κίνησής του είναι περίπου 2χλμ/ώρα και χρησιμοποιείται σε ορυχεία, καθώς η αυξημένη του απόδοση αξίζει και με το παραπάνω τα θηριώδη έξοδα κτήσης και λειτουργίας του!